शिवार्चनविधिव्याख्या सदाशिवप्रोक्ता Sadashivaprokta Shivarchanavidhivyakhya

ममेव पूजा विहिता तैरादौ तदनन्तरम् ।लिङ्गपूजापि विहिता सा पूजा सुलभा यतः ॥ १॥

mameva pūjā vihitā tairādau tadanantaram |liṅgapūjāpi vihitā sā pūjā sulabhā yataḥ || 1||

मत्स्वरूपपरिज्ञानमशक्यमिति निश्चयात् ।तल्लिङ्गपूजनं तावदुक्तं लोकोपकारकम् ॥ २॥

matsvarūpaparijñānamaśakyamiti niścayāt |talliṅgapūjanaṃ tāvaduktaṃ lokopakārakam || 2||

मल्लिङ्गपूजनं तावत् यावज्जीवं विशेषतः ।कर्तव्यमतियत्नेन शुचिभूतेन भस्मना ॥ ३॥

malliṅgapūjanaṃ tāvat yāvajjīvaṃ viśeṣataḥ |kartavyamatiyatnena śucibhūtena bhasmanā || 3||

यावज्जीवश्रुतिः सेयमग्निहोत्रादिकर्मणाम् ।शिवलिङ्गार्चनस्यापि समाना न विशेषतः ॥ ४॥

yāvajjīvaśrutiḥ seyamagnihotrādikarmaṇām |śivaliṅgārcanasyāpi samānā na viśeṣataḥ || 4||

सायं प्रातः श्रुतिस्तत्र भिन्नकालनियामिका ।अनुपादेयमन्त्राङ्गं कालोऽपीत्यवधारितः ॥ ५॥

sāyaṃ prātaḥ śrutistatra bhinnakālaniyāmikā |anupādeyamantrāṅgaṃ kālo'pītyavadhāritaḥ || 5||

तथा च विधिशक्तिश्च कालमादाय केवलम् ।तत्र पर्यवसनैव सायम्प्रातरिति श्रुतिः ॥ ६॥

tathā ca vidhiśaktiśca kālamādāya kevalam |tatra paryavasanaiva sāyamprātariti śrutiḥ || 6||

प्रकृते लिङ्गपूजायां श्रुतिः कालनियामिका ।नास्तीति सर्वदा कार्या सा णमुलप्रत्ययात्मिका ॥ ७॥

prakṛte liṅgapūjāyāṃ śrutiḥ kālaniyāmikā |nāstīti sarvadā kāryā sā ṇamulapratyayātmikā || 7||

न णमुल्प्रत्ययस्यास्य सङ्कोचाय श्रुतिस्तथा ।असङ्कुचित एवायं प्रत्ययः स्वार्थबाधकः ॥ ८॥

na ṇamulpratyayasyāsya saṅkocāya śrutistathā |asaṅkucita evāyaṃ pratyayaḥ svārthabādhakaḥ || 8||

विहिता प्रत्ययेनैवं शिवपूजनभावना ।तया भावनया तावत् करणं पूजनं मतम् ॥ ९॥

vihitā pratyayenaivaṃ śivapūjanabhāvanā |tayā bhāvanayā tāvat karaṇaṃ pūjanaṃ matam || 9||

तत्राधिकरणं किं वा का तद्बोधकसप्तमी ।अधिकारी च कस्तस्मिन् कथमंशोऽपि चिन्तितः ॥ १०॥

tatrādhikaraṇaṃ kiṃ vā kā tadbodhakasaptamī |adhikārī ca kastasmin kathamaṃśo'pi cintitaḥ || 10||

शिवलिङ्गे बिल्वपत्रैः पवित्रैः स्वार्जितैरपि ।श्रुतिप्राप्त भावनापि पूर्णांशा समभूत् शिवे ॥ ११॥

śivaliṅge bilvapatraiḥ pavitraiḥ svārjitairapi |śrutiprāpta bhāvanāpi pūrṇāṃśā samabhūt śive || 11||

श्रुतिर्यथास्ति सर्वेभ्यः कामेभ्य इति तत्र सा ।दर्शादौ तद्वदत्रापि कामश्रुतिरविच्युता ॥ १२॥

śrutiryathāsti sarvebhyaḥ kāmebhya iti tatra sā |darśādau tadvadatrāpi kāmaśrutiravicyutā || 12||

फलसाधनभूतत्त्वात् करणं शिवपूजनम् ।शिवार्चनेन लभ्यन्ते सर्वे कामा इति श्रुतेः ॥ १३॥

phalasādhanabhūtattvāt karaṇaṃ śivapūjanam |śivārcanena labhyante sarve kāmā iti śruteḥ || 13||

इयं शिवार्चनेनेति तृतीयाकरणं परम् ।शिवपूजनमेवेति शक्त्या बोधयति स्वयम् ॥ १४॥

iyaṃ śivārcaneneti tṛtīyākaraṇaṃ param |śivapūjanameveti śaktyā bodhayati svayam || 14||

तस्याः शक्तिस्तु नान्यत्र ओमित्यस्यैव निश्चिता ।करणे शक्तिरेवञ्चेत् तदेव करणं स्मृतम् ॥ १५॥ (शक्तिरेवं चेत्)

tasyāḥ śaktistu nānyatra omityasyaiva niścitā |karaṇe śaktirevañcet tadeva karaṇaṃ smṛtam || 15|| (śaktirevaṃ cet)

यज्जुहोति तदित्यादि श्रुतिरायतने यथा ।शक्त्या तथैव प्रकृते लिङ्गे कुर्यादिति श्रुतिः ॥ १६॥

yajjuhoti tadityādi śrutirāyatane yathā |śaktyā tathaiva prakṛte liṅge kuryāditi śrutiḥ || 16||

तथा च सप्तमी सेयं लिङ्गमायतनं परम् ।ज्ञेयं शिवार्चनस्यापि तत्र शक्ता वदत्यपि ॥ १७॥

tathā ca saptamī seyaṃ liṅgamāyatanaṃ param |jñeyaṃ śivārcanasyāpi tatra śaktā vadatyapi || 17||

फलकामोऽधिकारीति ज्योतिष्टोमविनिश्चयात् ।प्रकृतेऽप्यधिकारीति फलकाम इति श्रुतः ॥ १८॥

phalakāmo'dhikārīti jyotiṣṭomaviniścayāt |prakṛte'pyadhikārīti phalakāma iti śrutaḥ || 18||

गुणोत्तरान्वेषणाय प्रवृत्ता सापि भावना ।बिल्वपत्रैरिति श्रुत्या तानि जग्राह सादरम् ॥ १९॥

guṇottarānveṣaṇāya pravṛttā sāpi bhāvanā |bilvapatrairiti śrutyā tāni jagrāha sādaram || 19||

पत्न्यवेक्षितमित्यत्र संस्कारः पत्न्यवेक्षणम् ।स्वानीतत्त्वं च संस्कारो बिल्वपत्रेषु निश्चितः ॥ २०॥

patnyavekṣitamityatra saṃskāraḥ patnyavekṣaṇam |svānītattvaṃ ca saṃskāro bilvapatreṣu niścitaḥ || 20||

प्रयोगे प्रथमे तावत् संस्कारोऽयमिति श्रुतः ।आज्यवन्न द्वितीया हि प्रयोगे नियमस्तु न ॥ २१॥

prayoge prathame tāvat saṃskāro'yamiti śrutaḥ |ājyavanna dvitīyā hi prayoge niyamastu na || 21||

(स्वानीतान्येव तानीति सन्ध्कारापेक्षयाऽपि सा ।स्वानीतत्त्वाख्यसंस्कारं सा गृह्णात्येव सादरम् ॥) (अतिरिक्त श्लोकः)आधानभावनानाञ्च कर्तृरूपावगाहिनी ।अनन्धकर्तृसापेक्षा प्रयोगे प्रथमा मता ॥ २२॥

(svānītānyeva tānīti sandhkārāpekṣayā'pi sā |svānītattvākhyasaṃskāraṃ sā gṛhṇātyeva sādaram ||) (atirikta ślokaḥ)ādhānabhāvanānāñca kartṛrūpāvagāhinī |anandhakartṛsāpekṣā prayoge prathamā matā || 22||

द्वितीयादिप्रयोगेषु दैवादन्धत्वसम्भवे ।आज्यावेक्षणसंस्कारलोपं गृह्णाति भावना ॥ २३॥

dvitīyādiprayogeṣu daivādandhatvasambhave |ājyāvekṣaṇasaṃskāralopaṃ gṛhṇāti bhāvanā || 23||

एवं शिवार्चनेऽप्याद्ये स्वातितत्त्वावगाहिनी ।प्रयोगे भावना तत्त्वं द्वितीया नावगाहते ॥ २४॥

evaṃ śivārcane'pyādye svātitattvāvagāhinī |prayoge bhāvanā tattvaṃ dvitīyā nāvagāhate || 24||

यदि कर्ता स्वयं दक्षः तत्पत्रानयने सदा ।तद्गृह्णातीति नियमो न द्वितीयादिषु ध्रुवम् ॥ २५॥

yadi kartā svayaṃ dakṣaḥ tatpatrānayane sadā |tadgṛhṇātīti niyamo na dvitīyādiṣu dhruvam || 25||

न पङ्गुरप्यधिकृतः प्रयोगे प्रथमे यतः ।प्रदक्षिणक्रमणवत् गृह्णात्यत्रापि भावना ॥ २६॥

na paṅgurapyadhikṛtaḥ prayoge prathame yataḥ |pradakṣiṇakramaṇavat gṛhṇātyatrāpi bhāvanā || 26||

एवं चाद्यप्रयोगेऽपि विशेषवचनैः परम् ।पङ्ग्वादीनपि गृह्णाति शिवपूजनभावना ॥ २७॥

evaṃ cādyaprayoge'pi viśeṣavacanaiḥ param |paṅgvādīnapi gṛhṇāti śivapūjanabhāvanā || 27||

सोमाभावे तु पूतीकान् विशेषवचनेन सा ।गृह्णाति भावना तद्वत् अन्यद्गृह्णाति भावना ॥ २८॥

somābhāve tu pūtīkān viśeṣavacanena sā |gṛhṇāti bhāvanā tadvat anyadgṛhṇāti bhāvanā || 28||

आद्यप्रयोगे गृह्णाति बिल्वपत्राणि भावना ।तदभावे तु तत्तुल्यं पत्रं गृह्णाति भावना ॥ २९॥

ādyaprayoge gṛhṇāti bilvapatrāṇi bhāvanā |tadabhāve tu tattulyaṃ patraṃ gṛhṇāti bhāvanā || 29||

अत्राङ्गानि बहून्येव श्रुतानि विविधान्यपि ।नित्यं चमसवत् किञ्चित् अङ्गमस्ति शिवार्चने ॥ ३०॥

atrāṅgāni bahūnyeva śrutāni vividhānyapi |nityaṃ camasavat kiñcit aṅgamasti śivārcane || 30||

गोदोहनादितुल्यानि काम्याङ्गान्यपि कानिचित् ।तानि नित्याङ्गलोपाय प्रवृत्तानि कथञ्चन ॥ ३१॥

godohanāditulyāni kāmyāṅgānyapi kānicit |tāni nityāṅgalopāya pravṛttāni kathañcana || 31||

गोदोहनप्रयोगे किं चमसस्याङ्गता मता ।एवं नित्याङ्गलोपेऽपि प्रयोगस्याविशेषतः ॥ ३२॥

godohanaprayoge kiṃ camasasyāṅgatā matā |evaṃ nityāṅgalope'pi prayogasyāviśeṣataḥ || 32||

भस्मत्रिपुण्ड्रकरणं सन्निपत्ये पकारकम् ।शिवलिङ्गं च रुद्राक्षधारणं च श्रुतिश्रुतम् ॥ ३३॥

bhasmatripuṇḍrakaraṇaṃ sannipatye pakārakam |śivaliṅgaṃ ca rudrākṣadhāraṇaṃ ca śrutiśrutam || 33||

नवनीताभ्यञ्जनादितुल्यं भस्मादिधारणम् ।तस्य प्रतिनिधिर्नेति तत्प्रयोगेऽप्यपेक्षते ॥ ३४॥

navanītābhyañjanāditulyaṃ bhasmādidhāraṇam |tasya pratinidhirneti tatprayoge'pyapekṣate || 34||

कर्माङ्गत्वेन विज्ञातं भस्मधारणमित्यतः ।तत्त्यागे नाधिकारी स्यात् स्मार्ते वा वैदिकेऽपि वा ॥ ३५॥

karmāṅgatvena vijñātaṃ bhasmadhāraṇamityataḥ |tattyāge nādhikārī syāt smārte vā vaidike'pi vā || 35||

शिवमन्त्रजपे योग्यो भस्मधारी भवेन्नरः ।धृते भस्मनि गायत्री गुरुणाप्युपदिश्यते ॥ ३६॥

śivamantrajape yogyo bhasmadhārī bhavennaraḥ |dhṛte bhasmani gāyatrī guruṇāpyupadiśyate || 36||

अग्निकार्येण सम्पन्ने पूर्वं भस्मन्यतः परम् ।धृते भस्मनि गायत्री जपयोग्योपजायते ॥ ३७॥

agnikāryeṇa sampanne pūrvaṃ bhasmanyataḥ param |dhṛte bhasmani gāyatrī japayogyopajāyate || 37||

गायत्री शिवमन्त्रत्वात् भस्मधारणभावना ।सा गृह्णात्विति पश्यन्ति तद्गृहीताऽपि तिष्ठति ॥ ३८॥ (सा गृह्णाति विपश्यन्ति, मां गृह्णात्विति)

gāyatrī śivamantratvāt bhasmadhāraṇabhāvanā |sā gṛhṇātviti paśyanti tadgṛhītā'pi tiṣṭhati || 38|| (sā gṛhṇāti vipaśyanti, māṃ gṛhṇātviti)

रुद्राक्षधारणं तद्वत् तां शिवार्चनभावनाम् ।स्वानुग्रहार्थं पश्यन्ती भावनां प्रचलिष्यति ॥ ३९॥

rudrākṣadhāraṇaṃ tadvat tāṃ śivārcanabhāvanām |svānugrahārthaṃ paśyantī bhāvanāṃ pracaliṣyati || 39||

पूर्वाङ्गान्युत्तराङ्गानि तानि तावत्परस्परम् ।महापूर्वोपयुक्तानि स्वापूर्वद्वारसम्भवात् ॥ ४०॥

pūrvāṅgānyuttarāṅgāni tāni tāvatparasparam |mahāpūrvopayuktāni svāpūrvadvārasambhavāt || 40||

तदपूर्वफलं यावत् तावदेवोपतिष्ठति ।फले जाते न तस्यापि कृत्यमित्यवधारितम् ॥ ४१॥

tadapūrvaphalaṃ yāvat tāvadevopatiṣṭhati |phale jāte na tasyāpi kṛtyamityavadhāritam || 41||

सर्वेभ्य एव कामेभ्यः शिवपूजनमित्यपि ।प्रयोगभेदमाश्रित्य तदभावेन तन्मतम् ॥ ४२॥

sarvebhya eva kāmebhyaḥ śivapūjanamityapi |prayogabhedamāśritya tadabhāvena tanmatam || 42||

न ह्येकेन प्रयोगेन फलानि विविधान्यपि ।अतोऽर्थवाद एवायं नानाविधफलश्रुतिः ॥ ४३॥

na hyekena prayogena phalāni vividhānyapi |ato'rthavāda evāyaṃ nānāvidhaphalaśrutiḥ || 43||

आवृत्तिश्च प्रयोगानां बहूनि विविधान्यपि ।फलानि विविधान्येव भविष्यन्तीति निश्चयः ॥ ४४॥

āvṛttiśca prayogānāṃ bahūni vividhānyapi |phalāni vividhānyeva bhaviṣyantīti niścayaḥ || 44||

जाघिनीवद् बिल्वपत्रमन्यच्चार्चनसाधनम् ।भवत्यतो लौकिकं च तदङ्गमिति निश्चितम् ॥ ४५॥

jāghinīvad bilvapatramanyaccārcanasādhanam |bhavatyato laukikaṃ ca tadaṅgamiti niścitam || 45||

तत्सर्वाङ्गोपसंहारं सर्वथा फलभावना ।स्वापेक्षितं गृहीत्वैव सम्पूर्णा फलमिच्छति ॥ ४६॥

tatsarvāṅgopasaṃhāraṃ sarvathā phalabhāvanā |svāpekṣitaṃ gṛhītvaiva sampūrṇā phalamicchati || 46||

शुचितत्कालजीवित्वनिद्रालस्यादिवर्जनम् ।गृह्णाति भावना तावत् तदङ्गमिति निश्चयात् ॥ ४७॥

śucitatkālajīvitvanidrālasyādivarjanam |gṛhṇāti bhāvanā tāvat tadaṅgamiti niścayāt || 47||

विश्वासोऽप्यङ्गमेवात्र शिवपूजनबोधके ।वाक्ये तदर्थवादोऽपि प्ररोचक इति स्मृतेः ॥ ४८॥

viśvāso'pyaṅgamevātra śivapūjanabodhake |vākye tadarthavādo'pi prarocaka iti smṛteḥ || 48||

शिवार्चनेऽपि वेदस्यावेदस्य नियमात् तयोः । (वेदः स्याद्वेदश्च)तदङ्गत्वमिति ज्ञातं भावनानुगृहीतयोः ॥ ४९॥

śivārcane'pi vedasyāvedasya niyamāt tayoḥ | (vedaḥ syādvedaśca)tadaṅgatvamiti jñātaṃ bhāvanānugṛhītayoḥ || 49||

शिवपूजोपकरणं भस्मसंस्कृतमेव तत् ।गृहीतः सोऽपि संस्कारः तया भावनया हि तत् ॥ ५०॥

śivapūjopakaraṇaṃ bhasmasaṃskṛtameva tat |gṛhītaḥ so'pi saṃskāraḥ tayā bhāvanayā hi tat || 50||

अखण्डभावना सेयं प्रयोगस्य विशेषतः ।भावनान्तरसम्पन्ना तत्तदङ्गावगाहनात् ॥ ५१॥

akhaṇḍabhāvanā seyaṃ prayogasya viśeṣataḥ |bhāvanāntarasampannā tattadaṅgāvagāhanāt || 51||

तत्प्रयोगबहिर्भूतान्यङ्गानि विविधान्यपि ।गृह्णाति भावना सैव बृहस्पतिसवं यथा ॥ ५२॥

tatprayogabahirbhūtānyaṅgāni vividhānyapi |gṛhṇāti bhāvanā saiva bṛhaspatisavaṃ yathā || 52||

तथा च शिवपूजायां लिङ्गमाहवनीयवत् ।जलादिवत् शाम्भवोऽपि पूजाधिकरणं क्वचित् ॥ ५३॥

tathā ca śivapūjāyāṃ liṅgamāhavanīyavat |jalādivat śāmbhavo'pi pūjādhikaraṇaṃ kvacit || 53||

लिङ्गान्यपि विचित्राणि नार्मदादीनि कानिचित् ।तेषु पूजा विशेषेण तत्फलायोपकल्पते ॥ ५४॥

liṅgānyapi vicitrāṇi nārmadādīni kānicit |teṣu pūjā viśeṣeṇa tatphalāyopakalpate || 54||

रेवाजलेन रेवायां रेवातीरसमुद्भवैः ।दूर्वाङ्कुरैर्वा सम्पूज्य मुक्तो भवति मानवः ॥ ५५॥

revājalena revāyāṃ revātīrasamudbhavaiḥ |dūrvāṅkurairvā sampūjya mukto bhavati mānavaḥ || 55||

रेवातीरसमुत्पन्नाः तरवोऽपि महावने ।लिङ्गरूपाः ततस्तेषु पूजनं भुक्तिमुक्तिदम् ॥ ५६॥

revātīrasamutpannāḥ taravo'pi mahāvane |liṅgarūpāḥ tatasteṣu pūjanaṃ bhuktimuktidam || 56||

लिङ्गानि सन्ति यावन्ति त्रैलोक्ये वरवर्णिनि ।तानि सर्वाणि लिङ्गानि मम प्रियकराणि हि ॥ ५७॥

liṅgāni santi yāvanti trailokye varavarṇini |tāni sarvāṇi liṅgāni mama priyakarāṇi hi || 57||

मद्भक्तो यत्र सद्भक्त्या मम ध्यानं करिष्यति ।तदेव लिङ्गं मद्रूपमन्यरूपं न सर्वथा ॥ ५८॥

madbhakto yatra sadbhaktyā mama dhyānaṃ kariṣyati |tadeva liṅgaṃ madrūpamanyarūpaṃ na sarvathā || 58||

मन्त्रैरधिष्ठिते द्रव्यैः पूजा तावद्विधीयते ।अधिष्ठानं देवतायाः पवित्रं मन्त्रसाधिते ॥ ५९॥

mantrairadhiṣṭhite dravyaiḥ pūjā tāvadvidhīyate |adhiṣṭhānaṃ devatāyāḥ pavitraṃ mantrasādhite || 59||

तथा च सिद्धलिङ्गानि नार्मदादीनि केवलम् ।तत्र प्रतिष्ठाविधयः प्रसरन्ति न सर्वथा ॥ ६०॥

tathā ca siddhaliṅgāni nārmadādīni kevalam |tatra pratiṣṭhāvidhayaḥ prasaranti na sarvathā || 60||

सिद्धक्षेत्राणि यावन्ति तत्र लिङ्गानि यानि च ।तेषु प्रतिष्ठाविधयः प्रसरन्ति न सर्वथा ॥ ६१॥

siddhakṣetrāṇi yāvanti tatra liṅgāni yāni ca |teṣu pratiṣṭhāvidhayaḥ prasaranti na sarvathā || 61||

सिद्धक्षेत्रोत्तमा काशी तत्र लिङ्गानि यानि तु ।तानि लिङ्गानि सर्वाणि सिद्धानीत्यवगम्यते ॥ ६२॥

siddhakṣetrottamā kāśī tatra liṅgāni yāni tu |tāni liṅgāni sarvāṇi siddhānītyavagamyate || 62||

रेवायां यानि लिङ्गानि तानि लिङ्गानि शैलजे ।सिद्धलिङ्गानि सर्वाणि तानि पूज्यानि सर्वथा ॥ ६३॥

revāyāṃ yāni liṅgāni tāni liṅgāni śailaje |siddhaliṅgāni sarvāṇi tāni pūjyāni sarvathā || 63||

त्रियम्बकाख्यं यल्लिङ्गं गोदामूले मनोहरम् ।तत् सिद्धलिङ्गं तत्पूजा भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी ॥ ६४॥

triyambakākhyaṃ yalliṅgaṃ godāmūle manoharam |tat siddhaliṅgaṃ tatpūjā bhuktimuktipradāyinī || 64||

महाबलाभिधं लिङ्गं सिद्धलिङ्गमिति श्रुतम् । (अहोबलाभिधं)कोटिशङ्करलिङ्गं च सिद्धलिङ्गमिति श्रुतम् ॥ ६५॥ (संज्ञं सिद्धलिङ्गमिति)

mahābalābhidhaṃ liṅgaṃ siddhaliṅgamiti śrutam | (ahobalābhidhaṃ)koṭiśaṅkaraliṅgaṃ ca siddhaliṅgamiti śrutam || 65|| (saṃjñaṃ siddhaliṅgamiti)

तीर्थेशलिङ्गमप्येवं सिद्धलिङ्गमिति श्रुतम् ।सङ्गमेश्वरलिङ्गं च सिद्धलिङ्गमिति स्मृतम् ॥ ६६॥

tīrtheśaliṅgamapyevaṃ siddhaliṅgamiti śrutam |saṅgameśvaraliṅgaṃ ca siddhaliṅgamiti smṛtam || 66||

श्रीशैले यानि लिङ्गानि तानि लिङ्गानि शैलजे ।सिद्धलिङ्गानि सर्वाणि तत्पूजा सर्वसिद्धिदा ॥ ६७॥

śrīśaile yāni liṅgāni tāni liṅgāni śailaje |siddhaliṅgāni sarvāṇi tatpūjā sarvasiddhidā || 67||

अशीतियोजनायामः श्रीशैलः कमलानने ।स तु लिङ्गमयः सर्वः सर्वतीर्थमयोऽपि सः ॥ ६८॥

aśītiyojanāyāmaḥ śrīśailaḥ kamalānane |sa tu liṅgamayaḥ sarvaḥ sarvatīrthamayo'pi saḥ || 68||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते सदाशिवप्रोक्ता शिवार्चनविधिव्याख्या सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः ३४। ४५११२ ॥

|| iti śivarahasyāntargate sadāśivaproktā śivārcanavidhivyākhyā sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 34| 45112 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः ३४। ४५-११२ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 34| 45-112 ||