शिवप्रसङ्गश्रुतिमहिमा Naradaproktam Shivaprasangashrutimahimavarnanam

शिवप्रसङ्गः शिवदायको मे यतः शिवावल्लभसन्निधानम् ।तस्मिन् प्रसङ्गे सति सर्वथापि नान्यत्र तिष्ठत्यगजापतिस्तु ॥ १०॥

śivaprasaṅgaḥ śivadāyako me yataḥ śivāvallabhasannidhānam |tasmin prasaṅge sati sarvathāpi nānyatra tiṣṭhatyagajāpatistu || 10||

शिवप्रसङ्गः क्व भविष्यतीति विचार्य तिष्ठत्यपि चन्द्रमौलिः ।अतः परं मङ्गलहेतुरीशो महेश्वरः सन्निहितः स्वभावात् ॥ ११॥

śivaprasaṅgaḥ kva bhaviṣyatīti vicārya tiṣṭhatyapi candramauliḥ |ataḥ paraṃ maṅgalaheturīśo maheśvaraḥ sannihitaḥ svabhāvāt || 11||

महेश्वराभ्यागमने भवानी कुमारमादाय गणेशमादौ ।आयास्यतीति द्रुतमेव नन्दी भृङ्गी च सर्वैः स्वगणैः समेतः ॥ १२॥

maheśvarābhyāgamane bhavānī kumāramādāya gaṇeśamādau |āyāsyatīti drutameva nandī bhṛṅgī ca sarvaiḥ svagaṇaiḥ sametaḥ || 12||

अयं प्रसङ्गः श्रुत एव नूनं कैलाससिंहासनसंस्थितेन ।शिवेन गौर्याऽपि गणेश्वरेण स्कन्देन नन्दीशमुखैः सुरैश्च ॥ १३॥

ayaṃ prasaṅgaḥ śruta eva nūnaṃ kailāsasiṃhāsanasaṃsthitena |śivena gauryā'pi gaṇeśvareṇa skandena nandīśamukhaiḥ suraiśca || 13||

तीर्थानि सर्वाण्यपि मूर्तिमन्ति शिवेन साकं गिरिशप्रसङ्गे ।आगत्य धन्यत्वमुपेत्य तावत् यास्यन्ति नूनं नृपसत्तमाद्याः ॥ १४॥

tīrthāni sarvāṇyapi mūrtimanti śivena sākaṃ giriśaprasaṅge |āgatya dhanyatvamupetya tāvat yāsyanti nūnaṃ nṛpasattamādyāḥ || 14||

शिवप्रसङ्गः स्वयमेव पूजा महेश्वरस्येति मतिर्ममाऽपि ।शिवप्रसङ्गेन समानपूजा यतः शिवोत्कर्षक एव सोऽयम् ॥ १५॥

śivaprasaṅgaḥ svayameva pūjā maheśvarasyeti matirmamā'pi |śivaprasaṅgena samānapūjā yataḥ śivotkarṣaka eva so'yam || 15||

यतः शिवोत्कर्षविशेषवार्ता शिवस्य पूजा परमुक्तिहेतुः ।तद्वार्तया सा न सुधा समाना सा मुक्तिदा नेति विनिश्चयेन ॥ १६॥

yataḥ śivotkarṣaviśeṣavārtā śivasya pūjā paramuktihetuḥ |tadvārtayā sā na sudhā samānā sā muktidā neti viniścayena || 16||

शिवप्रसङ्गः स्वयमेव मुक्तिं करोति सद्यः श्रुत एव साक्षात् ।यतो विरूपाक्षहितप्रसङ्गः संसारसङ्गाङ्कुरपावकोऽयम् ॥ १७॥

śivaprasaṅgaḥ svayameva muktiṃ karoti sadyaḥ śruta eva sākṣāt |yato virūpākṣahitaprasaṅgaḥ saṃsārasaṅgāṅkurapāvako'yam || 17||

शिवप्रसङ्गाय मनोऽस्मदीयं न चोरहार्यं न तदन्यहार्यम् ।श्रुतोऽपि भूयो भवति प्रवृद्धः हृतोऽपि संसारहरः स्वभावात् ॥ १८॥

śivaprasaṅgāya mano'smadīyaṃ na corahāryaṃ na tadanyahāryam |śruto'pi bhūyo bhavati pravṛddhaḥ hṛto'pi saṃsāraharaḥ svabhāvāt || 18||

शिवप्रसङ्गे च विमुक्तिलाभः कथासुधाराशिकृतोपकारः ।न कोऽपि तावत् स परं महेशः गौरीसमाकर्षणहेतुभूतः ॥ १९॥

śivaprasaṅge ca vimuktilābhaḥ kathāsudhārāśikṛtopakāraḥ |na ko'pi tāvat sa paraṃ maheśaḥ gaurīsamākarṣaṇahetubhūtaḥ || 19||

शिवप्रसङ्गयुक्तानामस्माकं गिरिजापतिः ।प्रसन्नोऽपि विशेषेण किमस्मभ्यं प्रदास्यति ॥ २०॥

śivaprasaṅgayuktānāmasmākaṃ girijāpatiḥ |prasanno'pi viśeṣeṇa kimasmabhyaṃ pradāsyati || 20||

महामुक्तिर्महाम्भोजचरणाम्बुजरेणुभिः ।सहवासः स तावत् स्यात् तत्कथाश्रवणान्नृप ॥ २१॥

mahāmuktirmahāmbhojacaraṇāmbujareṇubhiḥ |sahavāsaḥ sa tāvat syāt tatkathāśravaṇānnṛpa || 21||

महेश्वरकथासुधां पिवति शङ्करः शङ्करीकुमारगणनायकप्रमथदेववृन्दैः सह ।इयं खलु सुधाऽपरा परममुक्तिदानोत्सवातयापि न समानमित्यपि मतिः प्रवृद्धा भुवि ॥ २२॥

maheśvarakathāsudhāṃ pivati śaṅkaraḥ śaṅkarīkumāragaṇanāyakapramathadevavṛndaiḥ saha |iyaṃ khalu sudhā'parā paramamuktidānotsavātayāpi na samānamityapi matiḥ pravṛddhā bhuvi || 22||

आनन्देन निधीयते नियमतः सा दुर्लभा दुर्लभंतद्भिन्नं ननु सर्वथाऽपि न कृतिस्तस्यां सुधायां नृप ।सा तावत्स्वयमेव शङ्करकृपारूपापि नित्यापि सातद्भानेन समा समानमितरत् जन्यं न तेनास्त्यपि ॥ २३॥

ānandena nidhīyate niyamataḥ sā durlabhā durlabhaṃtadbhinnaṃ nanu sarvathā'pi na kṛtistasyāṃ sudhāyāṃ nṛpa |sā tāvatsvayameva śaṅkarakṛpārūpāpi nityāpi sātadbhānena samā samānamitarat janyaṃ na tenāstyapi || 23||

सा तावद्गिरिशप्रसादजनिता जन्मादिदुःखाटवीकल्पान्तानल एव सा न सुलभा विश्वेश्वरानुग्रहे ।सा तावत् सुलभा भवत्यपि सुधा तद्गोपनं सर्वथाकर्तव्यं शिवयोगिने परमिदं देयं सुधामुक्तये ॥ २४॥

sā tāvadgiriśaprasādajanitā janmādiduḥkhāṭavīkalpāntānala eva sā na sulabhā viśveśvarānugrahe |sā tāvat sulabhā bhavatyapi sudhā tadgopanaṃ sarvathākartavyaṃ śivayogine paramidaṃ deyaṃ sudhāmuktaye || 24||

शिवकथामृतपानपानरतः सदा धनपतेर्धनमिच्छति कः पुमान् ।तदिदमस्य धनं न धरापते धनदकोशगृहेऽपि न तद्धनम् ॥ २५॥

śivakathāmṛtapānapānarataḥ sadā dhanapaterdhanamicchati kaḥ pumān |tadidamasya dhanaṃ na dharāpate dhanadakośagṛhe'pi na taddhanam || 25||

धनानि तावद्विविधानि लोके व्यथाकराण्येव तदार्जनेऽपि ।व्ययेऽपि विश्वेशकथानिधानं न दुर्लभं शाम्भवपुङ्गवानाम् ॥ २६॥

dhanāni tāvadvividhāni loke vyathākarāṇyeva tadārjane'pi |vyaye'pi viśveśakathānidhānaṃ na durlabhaṃ śāmbhavapuṅgavānām || 26||

अपारपुण्ययोगेन श्रुता शिवकथासुधा ।पापाग्नितप्तजिह्वाग्रतृषामपहरिष्यति ॥ २७॥

apārapuṇyayogena śrutā śivakathāsudhā |pāpāgnitaptajihvāgratṛṣāmapahariṣyati || 27||

संसारानलसागरानलमहाज्वालाकुलव्याकुलोनिर्दग्धस्तृषितः क्षुधानलकुलव्याप्तोदरः सादरम् ।यो भक्तया सकृदेव वा शिवकथापीयूषराशिं मुदाश्रुत्वा तृप्तिमुपैति तस्य न तृषा क्षुद्वा न तद्वेदना ॥ २८॥

saṃsārānalasāgarānalamahājvālākulavyākulonirdagdhastṛṣitaḥ kṣudhānalakulavyāptodaraḥ sādaram |yo bhaktayā sakṛdeva vā śivakathāpīyūṣarāśiṃ mudāśrutvā tṛptimupaiti tasya na tṛṣā kṣudvā na tadvedanā || 28||

आनन्दामृतसिन्धुरेव गिरिजाकान्तप्रभावप्रथापीयूषार्णववर्णनं शिवकथासारः स सारः परम् ।संसारार्णवमोचकोत्तम इति ज्ञातस्ततस्तत्परंकिं वा स्यादिति चिन्तनेऽपि न समस्तेनास्ति लोकत्रये ॥ २९॥

ānandāmṛtasindhureva girijākāntaprabhāvaprathāpīyūṣārṇavavarṇanaṃ śivakathāsāraḥ sa sāraḥ param |saṃsārārṇavamocakottama iti jñātastatastatparaṃkiṃ vā syāditi cintane'pi na samastenāsti lokatraye || 29||

अतः शिवकथालापैरपलापोऽपि संसृतेः ।अतः सत्सङ्गतेरेव तत्कथास्वर्धुनी हृदि ॥ ३०॥

ataḥ śivakathālāpairapalāpo'pi saṃsṛteḥ |ataḥ satsaṅgatereva tatkathāsvardhunī hṛdi || 30||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते नारदप्रोक्तं शिवप्रसङ्गश्रुतिमहिमानुवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः १०। १०३० ॥

|| iti śivarahasyāntargate nāradaproktaṃ śivaprasaṅgaśrutimahimānuvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 10| 1030 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः १०। १०-३० ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 10| 10-30 ||