शिवलिङ्गार्चनमहिमानुवर्णनम् Naradaproktam Shivalingarchanamahimanuvarnanam

प्रभावः शिवलिङ्गानामपारः तस्य वर्णनम् ।न मया नामरैर्वापि वेदैरपि न शक्यते ॥ ३१॥

prabhāvaḥ śivaliṅgānāmapāraḥ tasya varṇanam |na mayā nāmarairvāpi vedairapi na śakyate || 31||

शिवलिङ्गप्रभावज्ञः कोऽपि लोकत्रये महान् ।भविष्यति न वा नास्मन्मनस्तद्वर्णनक्षमम् ॥ ३२॥

śivaliṅgaprabhāvajñaḥ ko'pi lokatraye mahān |bhaviṣyati na vā nāsmanmanastadvarṇanakṣamam || 32||

न वाचां विषयस्तावल्लिङ्गवर्णनमित्यतः ।वेदान्तास्तत्र विश्रान्ताः कृतान्तान्तककीर्तनात् ॥ ३३॥

na vācāṃ viṣayastāvalliṅgavarṇanamityataḥ |vedāntāstatra viśrāntāḥ kṛtāntāntakakīrtanāt || 33||

यस्मिन् मतिर्यस्य भवेत् शिवलिङ्गावलोकने ।स तावद्धन्य एवेति कालोऽयं सुतरामपि ॥ ३४॥

yasmin matiryasya bhavet śivaliṅgāvalokane |sa tāvaddhanya eveti kālo'yaṃ sutarāmapi || 34||

लिङ्गरूपं समासाद्य रमते गिरिजापतिः ।लिङ्गरूपं प्रियं तस्य लिङ्गं गृह्णाति पूजनम् ॥ ३५॥

liṅgarūpaṃ samāsādya ramate girijāpatiḥ |liṅgarūpaṃ priyaṃ tasya liṅgaṃ gṛhṇāti pūjanam || 35||

लिङ्गं मङ्गलदत्वेन येन ज्ञातं महात्मना ।स मङ्गलापतिं याति तज्ज्ञानमतिदुर्लभम् ॥ ३६॥

liṅgaṃ maṅgaladatvena yena jñātaṃ mahātmanā |sa maṅgalāpatiṃ yāti tajjñānamatidurlabham || 36||

लिङ्ग मङ्गलदं विदुर्मुनिवराः सर्वे सुराः किन्नराःसिद्धाः किम्पुरुषा गणाश्च विविधाः शेषादयोऽप्यन्वहम् ।तल्लिङ्गार्चनतत्पराः परमिदं लिङ्गं यतः सर्वदासर्वार्थप्रदमित्यवैम्यहमपि प्राग्जन्मपुण्यैर्नृप ॥ ३७॥

liṅga maṅgaladaṃ vidurmunivarāḥ sarve surāḥ kinnarāḥsiddhāḥ kimpuruṣā gaṇāśca vividhāḥ śeṣādayo'pyanvaham |talliṅgārcanatatparāḥ paramidaṃ liṅgaṃ yataḥ sarvadāsarvārthapradamityavaimyahamapi prāgjanmapuṇyairnṛpa || 37||

लिङ्गानामिदमुत्तमोत्तमतमं लिङ्गेषु तत्पूजयासाक्षात् पूजित एव तेन सदृशं लिङ्गं न भूमण्डले ।तद्विल्वीनवपल्लवैरनुदिनं येनार्चितं सादरंभक्त्या तत् सकृदेव वा स हि महान् मान्यो महेशप्रियः ॥ ३८॥

liṅgānāmidamuttamottamatamaṃ liṅgeṣu tatpūjayāsākṣāt pūjita eva tena sadṛśaṃ liṅgaṃ na bhūmaṇḍale |tadvilvīnavapallavairanudinaṃ yenārcitaṃ sādaraṃbhaktyā tat sakṛdeva vā sa hi mahān mānyo maheśapriyaḥ || 38||

यः प्रातः प्रयतः प्रपश्यति मुहुर्लिङ्गं विभूत्या परंपूतः सन् प्रणतः स्वतोऽपि परतो मुक्तो भवेत् पातकैः ।तल्लिङ्गं विमलैर्जलैरभिनवैः बिल्वीदलैरर्चयन्चर्चामेव न संसृतेः खलु करोत्याकल्पमन्तेऽपि वा ॥ ३९॥

yaḥ prātaḥ prayataḥ prapaśyati muhurliṅgaṃ vibhūtyā paraṃpūtaḥ san praṇataḥ svato'pi parato mukto bhavet pātakaiḥ |talliṅgaṃ vimalairjalairabhinavaiḥ bilvīdalairarcayancarcāmeva na saṃsṛteḥ khalu karotyākalpamante'pi vā || 39||

लिङ्गाराधनपुण्यराशिरसकृत् वृद्धः प्रवृद्धः पुनःसंसारार्णवशोषकः खलु महापापौघविध्वंसकः ।तेनैवामृततामुपैति स पुनः संसारवार्तारसंन स्वप्नेऽपि स पश्यतीति स महान् लिङ्गार्चको भूपते ॥ ४०॥

liṅgārādhanapuṇyarāśirasakṛt vṛddhaḥ pravṛddhaḥ punaḥsaṃsārārṇavaśoṣakaḥ khalu mahāpāpaughavidhvaṃsakaḥ |tenaivāmṛtatāmupaiti sa punaḥ saṃsāravārtārasaṃna svapne'pi sa paśyatīti sa mahān liṅgārcako bhūpate || 40||

लिङ्गार्चकेन सदृशो न महाध्वराणां कर्तापि तस्य तु फलं खलु तुल्यमेव ।स्वर्गात्मकं शिवपदाम्बुजपूजकस्य तत्तावदिष्टमपि नेति वदन्ति सिद्धाः ॥ ४१॥

liṅgārcakena sadṛśo na mahādhvarāṇāṃ kartāpi tasya tu phalaṃ khalu tulyameva |svargātmakaṃ śivapadāmbujapūjakasya tattāvadiṣṭamapi neti vadanti siddhāḥ || 41||

यो रम्भापरिरम्भणेऽपि शुनकीतुङ्गाङ्गसङ्गेऽपि वातुल्यत्वं मनुते शिवार्चनपरः स स्वर्गवाञ्छां कथम् ।कर्तुं वा यतते विरक्तमनसां तत्राप्यपेक्षा कथंमोक्षेच्छा परमस्ति तस्य सततं लिङ्गार्चकस्य ध्रुवम् ॥ ४२॥

yo rambhāparirambhaṇe'pi śunakītuṅgāṅgasaṅge'pi vātulyatvaṃ manute śivārcanaparaḥ sa svargavāñchāṃ katham |kartuṃ vā yatate viraktamanasāṃ tatrāpyapekṣā kathaṃmokṣecchā paramasti tasya satataṃ liṅgārcakasya dhruvam || 42||

लिङ्गाराधनमेव साधुमनसां तावद्धनं तद्धनंसर्वेषां समपेक्षितं यदि भवेत् मुक्तोऽपि सर्वस्ततः ।तस्मात् कस्यचिदेव भूरितपसां पुञ्जस्य तत्साधनंतत्तावद्धनमक्षयं निधिमपेक्ष्यैवार्जितं सज्जनैः ॥ ४३॥

liṅgārādhanameva sādhumanasāṃ tāvaddhanaṃ taddhanaṃsarveṣāṃ samapekṣitaṃ yadi bhavet mukto'pi sarvastataḥ |tasmāt kasyacideva bhūritapasāṃ puñjasya tatsādhanaṃtattāvaddhanamakṣayaṃ nidhimapekṣyaivārjitaṃ sajjanaiḥ || 43||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते नारदप्रोक्तं शिवलिङ्गार्चनमहिमानुवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । उत्तरार्धम् । अध्यायः १०। ३१४३ ॥

|| iti śivarahasyāntargate nāradaproktaṃ śivaliṅgārcanamahimānuvarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | uttarārdham | adhyāyaḥ 10| 3143 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।उत्तरार्धम् ।अध्यायः १०। ३१-४३ ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |uttarārdham |adhyāyaḥ 10| 31-43 ||