रुद्रस्तोत्रम् (मुनिभिःकृतं कूर्मपुराणान्तर्गतम्, हनुमत्कृतः रामस्तवराजः अद्भुत्रामायणान्तर्गतम्) Munibhih Kritam Rudra Stotram

मुनय ऊचुः ।त्वामेकमीशं पुरुषं पुराणं प्राणेश्वरं रुद्रमनन्तयोगम् ।नमाम सर्वे हृदि सन्निविष्टं प्रचेतसं ब्रह्ममयं पवित्रम् ॥ १॥

munaya ūcuḥ |tvāmekamīśaṃ puruṣaṃ purāṇaṃ prāṇeśvaraṃ rudramanantayogam |namāma sarve hṛdi sanniviṣṭaṃ pracetasaṃ brahmamayaṃ pavitram || 1||

त्वां पश्यन्ति मुनयो ब्रह्मयोनिं दान्ताः शान्ता विमलं रुक्मवर्णम् ।ध्यात्वाऽऽत्मस्थमचलं स्वे शरीरे कविं परेभ्यः परमं परं च ॥ २॥

tvāṃ paśyanti munayo brahmayoniṃ dāntāḥ śāntā vimalaṃ rukmavarṇam |dhyātvā''tmasthamacalaṃ sve śarīre kaviṃ parebhyaḥ paramaṃ paraṃ ca || 2||

त्वत्तः प्रसूता जगतः प्रसूतिः सर्वात्मभूस्त्वं परमाणुभूतः ।अणोरणीयान् महतो महीयांस्त्वामेव सर्वं प्रवदन्ति सन्तः ॥ ३॥

tvattaḥ prasūtā jagataḥ prasūtiḥ sarvātmabhūstvaṃ paramāṇubhūtaḥ |aṇoraṇīyān mahato mahīyāṃstvāmeva sarvaṃ pravadanti santaḥ || 3||

हिरण्यगर्भो जगदन्तरात्मा त्वत्तोऽधिजातः पुरुषः पुराणः ।सञ्जायमानो भवता विसृष्टो यथाविधानं सकलं ससर्ज ॥ ४॥

hiraṇyagarbho jagadantarātmā tvatto'dhijātaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |sañjāyamāno bhavatā visṛṣṭo yathāvidhānaṃ sakalaṃ sasarja || 4||

त्वत्तो वेदाः सकलाः सम्प्रसूतास्त्वय्येवान्ते संस्थितिं ते लभन्ते ।पश्यामस्त्वां जगतो हेतुभूतं नृत्यन्तं स्वे हृदये सन्निविष्टम् ॥ ५॥

tvatto vedāḥ sakalāḥ samprasūtāstvayyevānte saṃsthitiṃ te labhante |paśyāmastvāṃ jagato hetubhūtaṃ nṛtyantaṃ sve hṛdaye sanniviṣṭam || 5||

त्वयैवेदं भ्राम्यते ब्रह्मचक्रं मायावी त्वं जगतामेकनाथः ।नमामस्त्वां शरणं सम्प्रपन्ना योगात्मानं चित्पतिं दिव्यनृत्यम् ॥ ६॥

tvayaivedaṃ bhrāmyate brahmacakraṃ māyāvī tvaṃ jagatāmekanāthaḥ |namāmastvāṃ śaraṇaṃ samprapannā yogātmānaṃ citpatiṃ divyanṛtyam || 6||

पश्यामस्त्त्वां परमाकाशमध्ये नृत्यन्तं ते महिमानं स्मरामः ।सर्वात्मानं बहुधा सन्निविष्टं ब्रह्मानन्दमनुभूयानुभूय ॥ ८॥

paśyāmasttvāṃ paramākāśamadhye nṛtyantaṃ te mahimānaṃ smarāmaḥ |sarvātmānaṃ bahudhā sanniviṣṭaṃ brahmānandamanubhūyānubhūya || 8||

ओङ्कारस्ते वाचको मुक्तिबीजं त्वमक्षरं प्रकृतौ गूढरूपम् ।तत्त्वां सत्यं प्रवदन्तीह सन्तः स्वयम्प्रभं भवतो यत्प्रभावम् ॥ ८॥

oṅkāraste vācako muktibījaṃ tvamakṣaraṃ prakṛtau gūḍharūpam |tattvāṃ satyaṃ pravadantīha santaḥ svayamprabhaṃ bhavato yatprabhāvam || 8||

स्तुवन्ति त्वां सततं सर्ववेदाः नमन्ति त्वामृषयः क्षीणदोषाः ।शान्तात्मानः सत्यसन्धं वरिष्ठं विशन्ति त्वां यतयो ब्रह्मनिष्ठाः ॥ ९॥

stuvanti tvāṃ satataṃ sarvavedāḥ namanti tvāmṛṣayaḥ kṣīṇadoṣāḥ |śāntātmānaḥ satyasandhaṃ variṣṭhaṃ viśanti tvāṃ yatayo brahmaniṣṭhāḥ || 9||

एको वेदो बहुशाखो ह्यनन्तस्त्वामेवैकं बोधयत्येकरूपम् ।वन्द्यं त्वां ये शरणं सम्प्रपन्नास्तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम् ॥ १०॥

eko vedo bahuśākho hyanantastvāmevaikaṃ bodhayatyekarūpam |vandyaṃ tvāṃ ye śaraṇaṃ samprapannāsteṣāṃ śāntiḥ śāśvatī netareṣām || 10||

भवानीशोऽनादिमांस्तेजोराशिर्ब्रह्मा विश्वं परमेष्ठी वरिष्टः ।स्वात्मानन्दमनुभूय विशन्ते स्वयं ज्योतिरचलो नित्यमुक्ताः ॥ ११॥

bhavānīśo'nādimāṃstejorāśirbrahmā viśvaṃ parameṣṭhī variṣṭaḥ |svātmānandamanubhūya viśante svayaṃ jyotiracalo nityamuktāḥ || 11||

एको रुद्रस्त्वं करोषीह विश्वं त्वं पालयस्यखिलं विश्वरूपम् ।त्वामेवान्ते निलयं विन्दतीदं नमामस्त्वां शरणं सम्प्रपन्नाः ॥ १२॥

eko rudrastvaṃ karoṣīha viśvaṃ tvaṃ pālayasyakhilaṃ viśvarūpam |tvāmevānte nilayaṃ vindatīdaṃ namāmastvāṃ śaraṇaṃ samprapannāḥ || 12||

त्वामेकमाहुः कविमेकरुद्रं ब्रह्मं बृहन्तं हरिमग्निमीशम् ।इन्द्रं मृत्युमनिलं चेकितानं धातारमादित्यमनेकरूपम् ॥ १३॥

tvāmekamāhuḥ kavimekarudraṃ brahmaṃ bṛhantaṃ harimagnimīśam |indraṃ mṛtyumanilaṃ cekitānaṃ dhātāramādityamanekarūpam || 13||

त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषोत्तमोऽसि ॥ १४॥

tvamakṣaraṃ paramaṃ veditavyaṃ tvamasya viśvasya paraṃ nidhānam |tvamavyayaḥ śāśvatadharmagoptā sanātanastvaṃ puruṣottamo'si || 14||

त्वमेव विष्णुश्चतुराननस्त्वंत्वमेव रुद्रो भगवानपीशः ।त्वं विश्वनाथः प्रकृतिः प्रतिष्ठासर्वेश्वरस्त्वं परमेश्वरोऽसि ॥ १५॥

tvameva viṣṇuścaturānanastvaṃtvameva rudro bhagavānapīśaḥ |tvaṃ viśvanāthaḥ prakṛtiḥ pratiṣṭhāsarveśvarastvaṃ parameśvaro'si || 15||

त्वामेकमाहुः पुरुषं पुराणमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ।चिन्मात्रमव्यक्तमचिन्त्यरूपंखं ब्रह्म शून्यं प्रकृतिं निर्गुणं च ॥ १६॥

tvāmekamāhuḥ puruṣaṃ purāṇamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt |cinmātramavyaktamacintyarūpaṃkhaṃ brahma śūnyaṃ prakṛtiṃ nirguṇaṃ ca || 16||

यदन्तरा सर्वमिदं विभाति यदव्ययं निर्मलमेकरूपम् ।किमप्यचिन्त्यं तव रूपमेतत्तदन्तरा यत्प्रतिभाति तत्त्वम् ॥ १७॥

yadantarā sarvamidaṃ vibhāti yadavyayaṃ nirmalamekarūpam |kimapyacintyaṃ tava rūpametattadantarā yatpratibhāti tattvam || 17||

योगेश्वरं भद्रमनन्तशक्तिं परायणं ब्रह्मतनुं पुराणम् ।नमाम सर्वे शरणार्थिनस्त्वां प्रसीद भूताधिपते महेश ॥ १८॥

yogeśvaraṃ bhadramanantaśaktiṃ parāyaṇaṃ brahmatanuṃ purāṇam |namāma sarve śaraṇārthinastvāṃ prasīda bhūtādhipate maheśa || 18||

त्वत्पादपद्मस्मरणादशेषसंसारबीजं निलयं प्रयाति ।मनो नियम्य प्रणिधाय कायं प्रसादयामो वयमेकमीशम् ॥ १९॥

tvatpādapadmasmaraṇādaśeṣasaṃsārabījaṃ nilayaṃ prayāti |mano niyamya praṇidhāya kāyaṃ prasādayāmo vayamekamīśam || 19||

नमो भवायास्तु भवोद्भवाय कालाय सर्वाय हराय तुम्यम् ।नमोऽस्तु रुद्राय कपर्दिने ते नमोऽग्नये देव नमः शिवाय ॥ २०॥

namo bhavāyāstu bhavodbhavāya kālāya sarvāya harāya tumyam |namo'stu rudrāya kapardine te namo'gnaye deva namaḥ śivāya || 20||

इति श्रीकूर्मपुराणे पञ्चमाध्यायान्तर्गतंमुनिभिः कृतं रुद्रस्तोत्रं समाप्तम् ॥कूर्मपुराणे उत्तरभागे ५/२१४०आल्सो इन् अद्भुतरामायण अध्याय १५छल्लेद् ःअनुमत्क्रितः स्तवराजः

iti śrīkūrmapurāṇe pañcamādhyāyāntargataṃmunibhiḥ kṛtaṃ rudrastotraṃ samāptam ||kūrmapurāṇe uttarabhāge 5/2140ālso in adbhutarāmāyaṇa adhyāya 15challed ḥanumatkritaḥ stavarājaḥ