रुद्राध्यायविध्युपदेशम् Ishvaraproktam Rudradhyayavidhyupadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वराख्ये)स्कन्द उवाच ।अथान्यं विधिमाख्यास्ये रुद्रमन्त्रस्य सत्तम ।शृणुष्व सावधानेन चेतसा शिवभाषितम् ॥ १॥

(śivarahasyāntargate īśvarākhye)skanda uvāca |athānyaṃ vidhimākhyāsye rudramantrasya sattama |śṛṇuṣva sāvadhānena cetasā śivabhāṣitam || 1||

ईश्वर उवाच ।दिवैव जापो विधिवत्प्रकुर्याच्छ्रीरुद्रमन्त्रस्य सदैव शङ्करि ।रात्रौ न जप्यो मनुरेष निश्चितंशिवाभिषेके तु सदैव योज्यः ॥ २॥

īśvara uvāca |divaiva jāpo vidhivatprakuryācchrīrudramantrasya sadaiva śaṅkari |rātrau na japyo manureṣa niścitaṃśivābhiṣeke tu sadaiva yojyaḥ || 2||

कालाष्टम्यां सोमवारे महेशिभूतायां वै ग्रहणे पर्वकाले ।श्रीरुद्रं सञ्जप्य शम्भोः प्रसादाद्भुक्त्वा भोगान्मुक्तिमभ्येति चान्ते ॥ ३॥

kālāṣṭamyāṃ somavāre maheśibhūtāyāṃ vai grahaṇe parvakāle |śrīrudraṃ sañjapya śambhoḥ prasādādbhuktvā bhogānmuktimabhyeti cānte || 3||

मद्रुद्रजाप्यं परिहाय मर्त्यामुक्त्यै कथं ते प्रभवन्ति मूढाः ।रत्नं स्वहस्तस्थमपास्य मोहाद्गृह्णाति काचं मणिमत्र लोकः ॥ ४॥

madrudrajāpyaṃ parihāya martyāmuktyai kathaṃ te prabhavanti mūḍhāḥ |ratnaṃ svahastasthamapāsya mohādgṛhṇāti kācaṃ maṇimatra lokaḥ || 4||

रुद्रैकादशिनीं जपन्निह जनो भस्मत्रिपुण्ड्राङ्कितोरुद्राक्षाभरणाः शिवैकशरणः पूतो महापातकैः ।तेनैवोत्तमदिव्यलिङ्गमगजे संसिच्य नीरैर्वरैःसर्वोर्वीवरदानकोटिजफलं लब्ध्वा स मुक्तो भवेत् ॥ ५॥

rudraikādaśinīṃ japanniha jano bhasmatripuṇḍrāṅkitorudrākṣābharaṇāḥ śivaikaśaraṇaḥ pūto mahāpātakaiḥ |tenaivottamadivyaliṅgamagaje saṃsicya nīrairvaraiḥsarvorvīvaradānakoṭijaphalaṃ labdhvā sa mukto bhavet || 5||

भस्मच्छन्नो भवघ्नं प्रजपति यदिराद्रमन्त्रं सतारंपारं तं भवासागस्य गिरिजे मत्प्रीतिभाक् प्राप्नुयात् ।दिव्यं भालतले त्रिपुण्ड्रमगजे बिभ्रत्स रुद्राक्षभृत्सन्त्यज्यान्यमृदोर्ध्वपुण्ड्रमखिलं विद्याविधिं प्राप्नुयात् ॥ ६॥

bhasmacchanno bhavaghnaṃ prajapati yadirādramantraṃ satāraṃpāraṃ taṃ bhavāsāgasya girije matprītibhāk prāpnuyāt |divyaṃ bhālatale tripuṇḍramagaje bibhratsa rudrākṣabhṛtsantyajyānyamṛdordhvapuṇḍramakhilaṃ vidyāvidhiṃ prāpnuyāt || 6||

यदि सितभसितत्रिपुण्ड्रधारीविमलमनुं प्रजपेत(?) रुद्रसूक्तंशिवपदकमले निविष्टचेताभवति भवादपि मुच्यते गृहस्थः ॥ ७॥

yadi sitabhasitatripuṇḍradhārīvimalamanuṃ prajapeta(?) rudrasūktaṃśivapadakamale niviṣṭacetābhavati bhavādapi mucyate gṛhasthaḥ || 7||

वर्णी वनी शतमनुं शतरुद्रमन्त्रंभस्माक्षधृग्यदि जपेत(?) विमुक्तिसिद्ध्यै ।विध्युज्झितोऽपि नियताश्रमवर्णधर्मैःरुद्रस्य जाप्यपरमः सकलं लभेत ॥ ८॥

varṇī vanī śatamanuṃ śatarudramantraṃbhasmākṣadhṛgyadi japeta(?) vimuktisiddhyai |vidhyujjhito'pi niyatāśramavarṇadharmaiḥrudrasya jāpyaparamaḥ sakalaṃ labheta || 8||

यो भानुसोदरवरोत्तममूलसंस्थोरुद्रार्थवादविधि बोधित मन्त्रसारः ।तस्याविमुक्तसदनं मरणान्तकालेप्राप्यं सदेशि मदनान्तकदृष्टिदृष्टः ॥ ९॥

yo bhānusodaravarottamamūlasaṃsthorudrārthavādavidhi bodhita mantrasāraḥ |tasyāvimuktasadanaṃ maraṇāntakāleprāpyaṃ sadeśi madanāntakadṛṣṭidṛṣṭaḥ || 9||

श्रीबिल्वमूलगतिभाक् शतरुद्रमन्त्रजापेन पापसहितोऽपि विमुक्तपापः ।स एव पङ्कजपादयुग्मनिष्ठानकृच्छाम्भवसत्तमोऽद्रिजे ॥ १०॥

śrībilvamūlagatibhāk śatarudramantrajāpena pāpasahito'pi vimuktapāpaḥ |sa eva paṅkajapādayugmaniṣṭhānakṛcchāmbhavasattamo'drije || 10||

प्रातः श्रीशतरुद्रमन्त्र जपतो भस्मत्रिपुण्ड्राक्षधृक्सायाह्नेऽपि ततोऽपि सङ्गव कृतं सायन्तने जन्महम् ।रात्रौ तत्प्रजपन्निशासु गिरिजे भस्माक्षधृक् मुक्तिभाक् ॥ ११॥

prātaḥ śrīśatarudramantra japato bhasmatripuṇḍrākṣadhṛksāyāhne'pi tato'pi saṅgava kṛtaṃ sāyantane janmaham |rātrau tatprajapanniśāsu girije bhasmākṣadhṛk muktibhāk || 11||

आपातालनभःस्थलान्तभुवन ब्रह्माण्डमाविस्फुरज्योतिस्फाटिकलिङ्गमौलिविलसत्पूर्णेन्दुवान्तामृतैः ।अस्तोकाप्लुतमेकमीशमनिशं रुद्रानुवाकान् जपन्ध्यायेदीप्सितसिद्धये द्रुतपदं विप्रोऽभिषिञ्चेच्छिवम् ॥ १२॥

āpātālanabhaḥsthalāntabhuvana brahmāṇḍamāvisphurajyotisphāṭikaliṅgamaulivilasatpūrṇenduvāntāmṛtaiḥ |astokāplutamekamīśamaniśaṃ rudrānuvākān japandhyāyedīpsitasiddhaye drutapadaṃ vipro'bhiṣiñcecchivam || 12||

स्कन्द उवाच ।एवमाह महादेवः कैलासे गिरिजां प्रति ।रुद्राध्याय विधिं कृत्स्नं किं भूयः श्रोतुमिच्छामि ॥ १३॥

skanda uvāca |evamāha mahādevaḥ kailāse girijāṃ prati |rudrādhyāya vidhiṃ kṛtsnaṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchāmi || 13||

शम्भोः पदाम्भोजसमर्चने रताःकुम्भोद्भवाद्या मुनयश्च शाम्भवाः ।अम्भोजजाद्याश्च हि पञ्चरुद्रंजपन्ति दम्भादिविवर्जिताशयाः ॥ १४॥

śambhoḥ padāmbhojasamarcane ratāḥkumbhodbhavādyā munayaśca śāmbhavāḥ |ambhojajādyāśca hi pañcarudraṃjapanti dambhādivivarjitāśayāḥ || 14||

ताराद्यन्तपदं जपेद्यदि मुदा रुद्रं द्रुतोच्चं विनानत्वा प्राञ्जलिरीशनाम कलयन् मुक्तोमहापातकैः ।भस्मोद्धूलितदेह एव हि जपन् श्रीरुद्रमन्त्रं द्विजोरुद्राक्षामलदेह एव हि भवेन्मुक्तोमहापातकैः ॥ १५॥

tārādyantapadaṃ japedyadi mudā rudraṃ drutoccaṃ vinānatvā prāñjalirīśanāma kalayan muktomahāpātakaiḥ |bhasmoddhūlitadeha eva hi japan śrīrudramantraṃ dvijorudrākṣāmaladeha eva hi bhavenmuktomahāpātakaiḥ || 15||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ईश्वरप्रोक्तं रुद्राध्यायविध्युपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । ईश्वराख्यः दशमांशः । अध्यायः ३२ रुद्रमहिमा । १९५॥

|| iti śivarahasyāntargate īśvaraproktaṃ rudrādhyāyavidhyupadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 32 rudramahimā | 195||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।ईश्वराख्यः दशमांशः ।अध्यायः ३२ रुद्रमहिमा ।१-९५॥

– || śrīśivarahasyam |īśvarākhyaḥ daśamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 32 rudramahimā | 1-95||