घुसृणेश्वरमाहात्म्यवर्णनम् Ghusrineshvara Mahatmya Varnanam

ईश्वरःअस्त्येकं क्षेत्रमबले घुसृणीश्वरसञ्ज्ञकम् ।ज्योतिर्लिङ्गं महादेवि शृणु तन्महिमां पुनः ॥ १॥

īśvaraḥastyekaṃ kṣetramabale ghusṛṇīśvarasañjñakam |jyotirliṅgaṃ mahādevi śṛṇu tanmahimāṃ punaḥ || 1||

हृतरत्नाः पुरा सर्वे क्षीरसागरपूर्वकाः ।समुद्रास्तेषु सम्भूय तपोऽतप्यन्त दारुणम् ॥ २॥

hṛtaratnāḥ purā sarve kṣīrasāgarapūrvakāḥ |samudrāsteṣu sambhūya tapo'tapyanta dāruṇam || 2||

परिम्लानमुखाः सर्वे वेलाकल्लोलवर्जिताः ।हृतमण्डं यथा भाति दधिभाण्डं सुराधिपे ॥ ३॥

parimlānamukhāḥ sarve velākallolavarjitāḥ |hṛtamaṇḍaṃ yathā bhāti dadhibhāṇḍaṃ surādhipe || 3||

निस्सारभूता निःसाराः सागरा मामुपाययुः ।भस्मनोद्धूल्य सर्वाङ्गं रुद्राक्षवरकङ्कणाः ॥ ४॥

nissārabhūtā niḥsārāḥ sāgarā māmupāyayuḥ |bhasmanoddhūlya sarvāṅgaṃ rudrākṣavarakaṅkaṇāḥ || 4||

जपन्तः शतरुद्रीयं पञ्चाक्षरपरायणाः ।लिङ्गपूजापरा नित्यं घुसृणीशार्चने रताः ॥ ५॥

japantaḥ śatarudrīyaṃ pañcākṣaraparāyaṇāḥ |liṅgapūjāparā nityaṃ ghusṛṇīśārcane ratāḥ || 5||

बिल्वपत्रैश्च कमलैः रक्तनीलोत्पलैरपि ।ततः कालान्तरे देवस्तेषां प्रादुरभूत्पुरः ॥ ६॥

bilvapatraiśca kamalaiḥ raktanīlotpalairapi |tataḥ kālāntare devasteṣāṃ prādurabhūtpuraḥ || 6||

दृष्ट्वा शिवं तुष्टुवस्ते समुद्रा मां तदाम्बिके ।पुण्यमार्यं पुरारातिमरातिं मन्मथस्य च ॥ ७॥

dṛṣṭvā śivaṃ tuṣṭuvaste samudrā māṃ tadāmbike |puṇyamāryaṃ purārātimarātiṃ manmathasya ca || 7||

अन्तकस्य च देवेशं महेशं वृषभध्वजम् ।अन्धकान्तकमाशास्यं त्रियम्बकमुमासखम् ॥ ८॥

antakasya ca deveśaṃ maheśaṃ vṛṣabhadhvajam |andhakāntakamāśāsyaṃ triyambakamumāsakham || 8||

प्रणमामो महादेवमुदाराङ्गं कपर्दिनम् ॥ ९॥

praṇamāmo mahādevamudārāṅgaṃ kapardinam || 9||

महोदाराद्रत्नहारोरुकण्ठं भुसुण्ठीकराब्जं गरानीलकण्ठम् ।गृणद्रुद्रजाप्याघहारं हरन्तं महाकामठत्वक्(?) परीतं लुठन्तः ।सदा नो भवाब्धौ परित्राहि शम्भो ॥ १०॥

mahodārādratnahārorukaṇṭhaṃ bhusuṇṭhīkarābjaṃ garānīlakaṇṭham |gṛṇadrudrajāpyāghahāraṃ harantaṃ mahākāmaṭhatvak(?) parītaṃ luṭhantaḥ |sadā no bhavābdhau paritrāhi śambho || 10||

तवाङ्घ्रिद्वन्द्रार्च्याविधिनियतभारात्मकतयासदा नेदिषुश्चेत्त्वयि च सहितो जापनपरः ।स एवानुग्राह्यस्तव हि सततं हृद्यतम इत्यहोभावो भावैर्भवहर भवाब्धिं स तरते ॥ ११॥

tavāṅghridvandrārcyāvidhiniyatabhārātmakatayāsadā nediṣuścettvayi ca sahito jāpanaparaḥ |sa evānugrāhyastava hi satataṃ hṛdyatama ityahobhāvo bhāvairbhavahara bhavābdhiṃ sa tarate || 11||

तव गुणगणगणना वा केन कार्या महेशश्रुतिशिखरनिविष्टः शान्तचित्तैकगम्यः ।भुवनभवनमध्ये कश्चिदस्त्येव शम्भोतव पदकमलोत्थामोदसम्मोदितात्मा ॥ १२॥

tava guṇagaṇagaṇanā vā kena kāryā maheśaśrutiśikharaniviṣṭaḥ śāntacittaikagamyaḥ |bhuvanabhavanamadhye kaścidastyeva śambhotava padakamalotthāmodasammoditātmā || 12||

अस्मिन्महत्यर्णवगस्त्वमीशोविश्वेश आशास्य इति प्रतीतः ।निषङ्गभूतान्भयतश्च सागरान्अस्मानथो पाहि महेश दिष्ट्या ॥ १३॥ (दृष्ट्या)

asminmahatyarṇavagastvamīśoviśveśa āśāsya iti pratītaḥ |niṣaṅgabhūtānbhayataśca sāgarānasmānatho pāhi maheśa diṣṭyā || 13|| (dṛṣṭyā)

इति सागरवाक्यानि श्रुत्वाऽहं गिरिजे तदा ।तेषां प्रसन्नो ह्यभवं तांस्तदा पूरयामि वै ॥ १४॥

iti sāgaravākyāni śrutvā'haṃ girije tadā |teṣāṃ prasanno hyabhavaṃ tāṃstadā pūrayāmi vai || 14||

रत्नैरनर्घ्यैः शतशस्तिमिङ्गिलगणैस्तदा ।पुरान्धकासुरं हत्वा तद्रक्ताक्तं करे मम ॥ १५॥

ratnairanarghyaiḥ śataśastimiṅgilagaṇaistadā |purāndhakāsuraṃ hatvā tadraktāktaṃ kare mama || 15||

न धार्यमिति देवेशि भूमौ शूलं महत्तरम् ।तदा त्यक्तं मया देवि घुसृणीश्वरसन्निधौ ॥ १६॥

na dhāryamiti deveśi bhūmau śūlaṃ mahattaram |tadā tyaktaṃ mayā devi ghusṛṇīśvarasannidhau || 16||

शूलपातमभून्नाम्ना तत्तीर्थं सुमनोहरम् ।तत्सागरजलैः पूर्णं शूलपातं महत्सरः ॥ १७॥

śūlapātamabhūnnāmnā tattīrthaṃ sumanoharam |tatsāgarajalaiḥ pūrṇaṃ śūlapātaṃ mahatsaraḥ || 17||

वसन्ति शैवा नियतं शूलपातसरस्तटे ।पञ्चाग्निनिरताश्चान्ये वायुभक्षास्तथापरे ॥ १८॥

vasanti śaivā niyataṃ śūlapātasarastaṭe |pañcāgniniratāścānye vāyubhakṣāstathāpare || 18||

अश्मकुट्टा महादेवि दन्तोलूखलिनस्तथा ।सर्वे मल्लिङ्गपूजाभिः नयन्त्यायुर्मुनीश्वराः ॥ १९॥

aśmakuṭṭā mahādevi dantolūkhalinastathā |sarve malliṅgapūjābhiḥ nayantyāyurmunīśvarāḥ || 19||

भस्माभ्यक्ताः सदा गौरि शिवनामजपादराः ।तत्र तान्सततं दृष्ट्वा निलिम्पा भयकम्पिताः ॥ २०॥

bhasmābhyaktāḥ sadā gauri śivanāmajapādarāḥ |tatra tānsatataṃ dṛṣṭvā nilimpā bhayakampitāḥ || 20||

इन्द्रोपेन्द्रा वचयित्वा विष्णोर्देवपदेषु च ।तेषां वाञ्छा नैव गौरि मत्पादार्चापरायणाः ॥ २१॥

indropendrā vacayitvā viṣṇordevapadeṣu ca |teṣāṃ vāñchā naiva gauri matpādārcāparāyaṇāḥ || 21||

तृणाय ते महेशानि विष्ण्वादीनां पदं शुभम् ।मत्पादभाव सकला भावानां भूतयः सदा ॥ २२॥ (सक्तानां)

tṛṇāya te maheśāni viṣṇvādīnāṃ padaṃ śubham |matpādabhāva sakalā bhāvānāṃ bhūtayaḥ sadā || 22|| (saktānāṃ)

पदे पदे भविष्यन्ति भावुकानि न संशयः ।भवानि नियतं सत्यं मम भक्तस्य केवलम् ॥ २३॥

pade pade bhaviṣyanti bhāvukāni na saṃśayaḥ |bhavāni niyataṃ satyaṃ mama bhaktasya kevalam || 23||

मद्भक्तवर्यैर्ध्यर्त्यस्ता लोकाः सर्वे चतुर्दश ।अगस्त्येनापि भक्तेन सागराश्चुलकीकृताः ॥ २४॥

madbhaktavaryairdhyartyastā lokāḥ sarve caturdaśa |agastyenāpi bhaktena sāgarāśculakīkṛtāḥ || 24||

वीरभद्रगणेनापि ब्रह्मविष्ण्वादयः सुराः ।दक्षयज्ञे तदा गौरि शिक्षिताश्चापि खण्डिताः ॥ २५॥

vīrabhadragaṇenāpi brahmaviṣṇvādayaḥ surāḥ |dakṣayajñe tadā gauri śikṣitāścāpi khaṇḍitāḥ || 25||

एतादृशानां भक्तानां सुरेषु गणनाऽपि न ।किं चतुर्दहलोकोत्थश्रिया तेषां भविष्यति ॥ २६॥

etādṛśānāṃ bhaktānāṃ sureṣu gaṇanā'pi na |kiṃ caturdahalokotthaśriyā teṣāṃ bhaviṣyati || 26||

आपातमधुरा सा श्रीः संयोगा हि वियोगजाः ।धनधान्यानि सर्वाणि रत्नानि विविधं वसु ॥ २७॥

āpātamadhurā sā śrīḥ saṃyogā hi viyogajāḥ |dhanadhānyāni sarvāṇi ratnāni vividhaṃ vasu || 27||

नश्वराण्यतिदुःखानि भयमूलानि शङ्करि ।मम भक्तिः सदा गौरि अनश्वरसुखं धनम् ॥ २८॥

naśvarāṇyatiduḥkhāni bhayamūlāni śaṅkari |mama bhaktiḥ sadā gauri anaśvarasukhaṃ dhanam || 28||

मुक्तये मम भक्तिश्च बन्धाय नरकाय च ।धनं तद्भौतिकं गौरिं सर्वापन्निलयं सदा ॥ २९॥

muktaye mama bhaktiśca bandhāya narakāya ca |dhanaṃ tadbhautikaṃ gauriṃ sarvāpannilayaṃ sadā || 29||

आनन्दकन्दं मद्भक्तिर्मोक्षदा कामदा ध्रुवम् ।तया भक्त्या विराजन्ते चन्द्ररेखेव शारदी ॥ ३०॥

ānandakandaṃ madbhaktirmokṣadā kāmadā dhruvam |tayā bhaktyā virājante candrarekheva śāradī || 30||

मद्भक्ता नियताः सर्वे वसन्ति शिवपूजकाः ।तृणीकृतेन्द्रचन्द्रानां तेषां स्वर्गस्तु तुच्छकः ॥ ३१॥

madbhaktā niyatāḥ sarve vasanti śivapūjakāḥ |tṛṇīkṛtendracandrānāṃ teṣāṃ svargastu tucchakaḥ || 31||

अच्छानां च निरिच्छानां मच्छासनयतात्मनाम् ।आनन्दनन्दितस्वान्त आनन्दघनपूजया ॥ ३२॥

acchānāṃ ca niricchānāṃ macchāsanayatātmanām |ānandananditasvānta ānandaghanapūjayā || 32||

ते वै शिवरसास्वादनन्दिताखिलवृत्तयः ।घुसृणीशपदद्वन्द्वपूजाक्षपितकल्मषाः ॥ ३३॥

te vai śivarasāsvādananditākhilavṛttayaḥ |ghusṛṇīśapadadvandvapūjākṣapitakalmaṣāḥ || 33||

वसन्ति सततं शैवाः तस्मिन्क्षेत्रे गिरीन्द्रजे ॥ ३४॥

vasanti satataṃ śaivāḥ tasminkṣetre girīndraje || 34||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवपार्वतीसंवादे घुसृणेश्वरमहात्म्यवर्णनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः १९। १३४॥

|| iti śivarahasyāntargate śivapārvatīsaṃvāde ghusṛṇeśvaramahātmyavarṇanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 19| 134||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।भर्गाख्यः पन्चमांशः ।अध्यायः १९। १-३४॥

– || śrīśivarahasyam |bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 19| 1-34||