अघोरकवचम् अथवा अघोरमूर्तिकवचम् Aghorakavacham or Aghora Murti Kavacham

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।अथ अघोरकवचं लिख्यते ।श्री अघोरभैरवाय नमः ।भैरवी उवाचभगवन्करुणाम्भोधे शास्त्राम्भोनिधिपारग ।पुराऽस्माकं वरो दत्तः तं दातुं मे क्षमो भव ॥ १॥

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |atha aghorakavacaṃ likhyate |śrī aghorabhairavāya namaḥ |bhairavī uvācabhagavankaruṇāmbhodhe śāstrāmbhonidhipāraga |purā'smākaṃ varo dattaḥ taṃ dātuṃ me kṣamo bhava || 1||

भैरव उवाचसत्यं पुरा वरो दत्तो वरं वरय पार्वति ।यत्किञ्चिन्मनसीष्टं स्यात्तद्दातुं ते क्षमोऽस्म्यहम् ॥ २॥

bhairava uvācasatyaṃ purā varo datto varaṃ varaya pārvati |yatkiñcinmanasīṣṭaṃ syāttaddātuṃ te kṣamo'smyaham || 2||

देवी उवाचअघोरस्य महादेव कवचं देवदुर्लभम् ।शीघ्रं मे दयया ब्रूहि यद्यहं प्रेयसी तव ॥ ३॥

devī uvācaaghorasya mahādeva kavacaṃ devadurlabham |śīghraṃ me dayayā brūhi yadyahaṃ preyasī tava || 3||

भैरव उवाचअघोरकवचं वक्ष्ये महामन्त्रमयं परम् ।रहस्यं परमं तत्त्वं न चाख्येयं दुरात्मने ॥ ४॥

bhairava uvācaaghorakavacaṃ vakṣye mahāmantramayaṃ param |rahasyaṃ paramaṃ tattvaṃ na cākhyeyaṃ durātmane || 4||

अस्य श्री अघोरकवचस्य महाकालभैरव ऋषिःअनुष्टुप् छन्दः श्रीकालाग्निरुद्रो देवता ।क्ष्मीं बीजं क्ष्मां शक्तिः क्ष्मः कीलकंश्री अघोर विद्यासिद्।ह्ध्यर्थं कवचपाठे विनियोगः ॥अथ मन्त्रःअघोरेभ्योऽथ घोरेभ्यो घोरघोरतरेभ्यः ।सर्वतः सर्वसर्वेभ्यो नमस्तेभ्यो रुद्ररूपेभ्यः ॥ॐ अघोरो मे शिवः पातु श्री मेऽघोरो ललाटकम् ।ह्रीं घोरो मेऽवतां नेत्रे क्लीं घोरो मेऽवताच्छती ॥ ५॥

asya śrī aghorakavacasya mahākālabhairava ṛṣiḥanuṣṭup chandaḥ śrīkālāgnirudro devatā |kṣmīṃ bījaṃ kṣmāṃ śaktiḥ kṣmaḥ kīlakaṃśrī aghora vidyāsid|hdhyarthaṃ kavacapāṭhe viniyogaḥ ||atha mantraḥaghorebhyo'tha ghorebhyo ghoraghoratarebhyaḥ |sarvataḥ sarvasarvebhyo namastebhyo rudrarūpebhyaḥ ||oṃ aghoro me śivaḥ pātu śrī me'ghoro lalāṭakam |hrīṃ ghoro me'vatāṃ netre klīṃ ghoro me'vatācchatī || 5||

सौःतरेभ्योऽवताङ्गडौक्षी नासां पातु सर्वतः क्षं ।मुखं पातु मे शर्वोऽघोरः सर्वोऽवताङ्गलम् ॥ ६॥

sauḥtarebhyo'vatāṅgaḍaukṣī nāsāṃ pātu sarvataḥ kṣaṃ |mukhaṃ pātu me śarvo'ghoraḥ sarvo'vatāṅgalam || 6||

घोरश्च मेऽवतात्स्कन्धौ हस्तौ ज्वलन्नमोऽवतु ।ज्वलनः पातु मे वक्षः कुक्षिं प्रज्वलरुद्रकः ॥ ७॥

ghoraśca me'vatātskandhau hastau jvalannamo'vatu |jvalanaḥ pātu me vakṣaḥ kukṣiṃ prajvalarudrakaḥ || 7||

पार्श्वौ प्रज्वलरूपेभ्यो नाभिं मेऽघोररूपभृत् ।शिश्नं मे शूलपाणिश्च गुह्यं रुद्रः सदावतु ॥ ८॥

pārśvau prajvalarūpebhyo nābhiṃ me'ghorarūpabhṛt |śiśnaṃ me śūlapāṇiśca guhyaṃ rudraḥ sadāvatu || 8||

कटिं मेऽमृतमूर्तिश्च मेढ्रेऽव्यान्नीलकण्ठकः ।ऊरू चन्द्रजटः पातु पातु मे त्रिपुरान्तकः ॥ ६॥

kaṭiṃ me'mṛtamūrtiśca meḍhre'vyānnīlakaṇṭhakaḥ |ūrū candrajaṭaḥ pātu pātu me tripurāntakaḥ || 6||

जङ्घे त्रिलोचनः पातु गुल्फौ याज्ञियरूपवान् ।अघोरोऽङ्घ्री च मे पातु पादौ मेऽघोरभैरवः ॥ १०॥

jaṅghe trilocanaḥ pātu gulphau yājñiyarūpavān |aghoro'ṅghrī ca me pātu pādau me'ghorabhairavaḥ || 10||

पादादिमूर्धपर्यन्तमघोरात्मा शिवोऽवतु ।शिरसः पादपर्यन्तं पायान्मेऽघोरभैरवः ॥ ११॥

pādādimūrdhaparyantamaghorātmā śivo'vatu |śirasaḥ pādaparyantaṃ pāyānme'ghorabhairavaḥ || 11||

प्रभाते भैरवः पातु मध्याहे वटुकोऽवतु ।सन्ध्यायां च महाकालो निशायां कालभैरवः ॥ १२॥

prabhāte bhairavaḥ pātu madhyāhe vaṭuko'vatu |sandhyāyāṃ ca mahākālo niśāyāṃ kālabhairavaḥ || 12||

अर्द्धरात्रे स्वयं घोरो निशान्तेऽमृतरूपधृत् ।पूर्वे मां पातु ऋग्वेदो यजुर्वेदस्तु दक्षिणे ॥ १३॥

arddharātre svayaṃ ghoro niśānte'mṛtarūpadhṛt |pūrve māṃ pātu ṛgvedo yajurvedastu dakṣiṇe || 13||

पश्चिमे सामवेदोऽव्यादुत्तरेऽथर्ववेदकः ।आग्नेय्यामग्निरव्यान्मां नैरृत्यां नित्यचेतनः ॥ १४॥

paścime sāmavedo'vyāduttare'tharvavedakaḥ |āgneyyāmagniravyānmāṃ nairṛtyāṃ nityacetanaḥ || 14||

वायव्यां रौद्ररूपोऽव्यादैशान्यां कालशासनः ।ऊर्ध्वोऽव्यादूर्ध्वरेताश्च पाताले परमेश्वरः ॥ १५॥

vāyavyāṃ raudrarūpo'vyādaiśānyāṃ kālaśāsanaḥ |ūrdhvo'vyādūrdhvaretāśca pātāle parameśvaraḥ || 15||

दशदिक्षु सदा पायाद्देवः कालाग्निरुद्रकः ।अग्नेर्मां पातु कालाग्निर्वायोर्मां वायुभक्षकः ॥ १६॥

daśadikṣu sadā pāyāddevaḥ kālāgnirudrakaḥ |agnermāṃ pātu kālāgnirvāyormāṃ vāyubhakṣakaḥ || 16||

जलादौर्वामुखः पातु पथि मां शङ्करोऽवतु ।निषण्णं योगध्येयोऽव्याद्गच्छन्तं वायुरूपभृत् ॥ १७॥

jalādaurvāmukhaḥ pātu pathi māṃ śaṅkaro'vatu |niṣaṇṇaṃ yogadhyeyo'vyādgacchantaṃ vāyurūpabhṛt || 17||

गृहे शर्वः सदा पातु बहिः पायाद्वृषध्वजः ।सर्वत्र सर्वदा पातु मामघोरोऽथ घोरकः ॥ १८॥

gṛhe śarvaḥ sadā pātu bahiḥ pāyādvṛṣadhvajaḥ |sarvatra sarvadā pātu māmaghoro'tha ghorakaḥ || 18||

रणे राजकुले दुर्गे दुर्भिक्षे शत्रुसंसदि ।द्यूते मारीभये राष्ट्रे प्रलये वादिना कुले ॥ १६॥

raṇe rājakule durge durbhikṣe śatrusaṃsadi |dyūte mārībhaye rāṣṭre pralaye vādinā kule || 16||

अघोरेभ्योऽथ घोरेभ्योऽवतान्मां घोरभैरवः ।घोरघोरतरेभ्यो मां पायान्मन्मथसङ्गरे ॥ २०॥

aghorebhyo'tha ghorebhyo'vatānmāṃ ghorabhairavaḥ |ghoraghoratarebhyo māṃ pāyānmanmathasaṅgare || 20||

सर्वतः सर्वसर्वेभ्यो भोजनावसरेऽवतु ।नमस्ते रुद्ररूपेभ्योऽवतु मां घोरभैरवः ॥ २१॥

sarvataḥ sarvasarvebhyo bhojanāvasare'vatu |namaste rudrarūpebhyo'vatu māṃ ghorabhairavaḥ || 21||

सर्वत्र सर्वदाकालं सर्वाङ्गं सर्वभीतिषु ।हं यं रं लं वं शं षं सं हं लं क्षः अघोरकः ॥ २२॥

sarvatra sarvadākālaṃ sarvāṅgaṃ sarvabhītiṣu |haṃ yaṃ raṃ laṃ vaṃ śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ laṃ kṣaḥ aghorakaḥ || 22||

अघोरास्त्राय फट् पातु अघोरो मां सभैरवः ।विस्मारितं च यत्स्थानं स्थलं यन्नामवर्जितम् ॥ २३॥

aghorāstrāya phaṭ pātu aghoro māṃ sabhairavaḥ |vismāritaṃ ca yatsthānaṃ sthalaṃ yannāmavarjitam || 23||

तत्सर्वं मामघोरोऽव्यान्मामथाघोरः सभैरवः ।भार्यान्पुत्रान्सुहृद्वर्गान्कन्यां यद्वस्तु मामकम् ॥ २४॥

tatsarvaṃ māmaghoro'vyānmāmathāghoraḥ sabhairavaḥ |bhāryānputrānsuhṛdvargānkanyāṃ yadvastu māmakam || 24||

तत्सर्वं पातु मे नित्यं अघोरो माथ घोरकः ।स्नाने स्तवे जपे पाठे होमेऽव्यात्क्षः अघोरकः ॥ २५॥

tatsarvaṃ pātu me nityaṃ aghoro mātha ghorakaḥ |snāne stave jape pāṭhe home'vyātkṣaḥ aghorakaḥ || 25||

अघोरेभ्योऽथ घोरेभ्यो घोरघोरतरेभ्यः ।सर्वतः सर्वसर्वेभ्यो नमस्तेभ्यो रुद्ररूपेभ्यः ॥ २६॥

aghorebhyo'tha ghorebhyo ghoraghoratarebhyaḥ |sarvataḥ sarvasarvebhyo namastebhyo rudrarūpebhyaḥ || 26||

ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं सौः क्ष्मं पातु नित्यं मां श्री अघोरकः ।इतीदं कवचं गुह्यं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ २७॥

oṃ śrīṃ hrīṃ klīṃ sauḥ kṣmaṃ pātu nityaṃ māṃ śrī aghorakaḥ |itīdaṃ kavacaṃ guhyaṃ triṣu lokeṣu durlabham || 27||

मूलमन्त्रमयं दिव्यं त्रैलोक्ये सारमुत्तमम् ।अदातव्यमवाच्यं च कवचं गुह्यमीश्वरि ॥ २८॥

mūlamantramayaṃ divyaṃ trailokye sāramuttamam |adātavyamavācyaṃ ca kavacaṃ guhyamīśvari || 28||

अप्रष्टव्यमस्तोतव्यं दीक्षाहीनेन मन्त्रिणा ।अदीक्षिताय शिष्याय पुत्राय शरजन्मने ॥ २६॥

apraṣṭavyamastotavyaṃ dīkṣāhīnena mantriṇā |adīkṣitāya śiṣyāya putrāya śarajanmane || 26||

न दातव्यं न श्रोतव्यमित्याज्ञां मामकां शृणु ।परं श्रीमहिमानं च शृणु चास्य सुवर्मणः ॥ ३०॥

na dātavyaṃ na śrotavyamityājñāṃ māmakāṃ śṛṇu |paraṃ śrīmahimānaṃ ca śṛṇu cāsya suvarmaṇaḥ || 30||

अदीक्षितो यदा मन्त्री विद्यागृध्नुः पठेदिदम् ।सदीक्षित इति ज्ञेयो मान्त्रिकः साधकोत्तमः ॥ ३१॥

adīkṣito yadā mantrī vidyāgṛdhnuḥ paṭhedidam |sadīkṣita iti jñeyo māntrikaḥ sādhakottamaḥ || 31||

यः पठेन्मनसा तस्य रात्रौ ब्राह्मे मुहूर्त्तके ।पूजाकाले निशीथे च तस्य हस्तेऽष्टसिद्धयः ॥ ३२॥

yaḥ paṭhenmanasā tasya rātrau brāhme muhūrttake |pūjākāle niśīthe ca tasya haste'ṣṭasiddhayaḥ || 32||

दुःस्वप्ने बन्धने धीरे कान्तारे सागरे भये ।पठेत् कवचराजेन्द्रं मन्त्री विद्यानिधिं प्रिये ॥ ३३॥

duḥsvapne bandhane dhīre kāntāre sāgare bhaye |paṭhet kavacarājendraṃ mantrī vidyānidhiṃ priye || 33||

सर्वं तत्प्रशमं याति भयं कवचपाठनात् ।रजःसत्त्वतमोरूपमघोरकवचं पठेत् ॥ ३४॥

sarvaṃ tatpraśamaṃ yāti bhayaṃ kavacapāṭhanāt |rajaḥsattvatamorūpamaghorakavacaṃ paṭhet || 34||

वाञ्छितं मनसा यद्यत्तत्तत्प्राप्नोति साधकः ।कुङ्कुमेन लिखित्वा च भूर्जत्वचि रवौ शिवे ॥ ३५॥

vāñchitaṃ manasā yadyattattatprāpnoti sādhakaḥ |kuṅkumena likhitvā ca bhūrjatvaci ravau śive || 35||

केवलेन सुभक्ष्ये च धारयेन्मूर्ध्नि वा भुजे ।यद्यदिष्टं भवेत् तत्तत्साधको लभतेऽचिरात् ॥ ३६॥

kevalena subhakṣye ca dhārayenmūrdhni vā bhuje |yadyadiṣṭaṃ bhavet tattatsādhako labhate'cirāt || 36||

यद्गृहे अघोरकवचं वर्तते तस्य मन्दिरे ।विद्या कीर्तिर्धनारोग्यलक्ष्मीवृद्धिर्न संशयः ॥ ३७॥

yadgṛhe aghorakavacaṃ vartate tasya mandire |vidyā kīrtirdhanārogyalakṣmīvṛddhirna saṃśayaḥ || 37||

जपेच्चाघोरविद्यां यो विनानेनैव वर्मणा ।तस्य विद्या जपं हीनं तस्माद्धर्मं सदा पठेत् ॥ ३८॥

japeccāghoravidyāṃ yo vinānenaiva varmaṇā |tasya vidyā japaṃ hīnaṃ tasmāddharmaṃ sadā paṭhet || 38||

अघोरमन्त्रविद्यापि जपन् स्तोत्रं तथा मनुम् ।सद्यः सिद्धिं समायाति अघोरस्य प्रसादतः ॥ ३९॥

aghoramantravidyāpi japan stotraṃ tathā manum |sadyaḥ siddhiṃ samāyāti aghorasya prasādataḥ || 39||

इति श्रीदेवदेवेशि अघोरकवचं स्मरेत् ।गोप्यं कवचराजेन्द्रं गोपनीयं स्वयोनिवत् ॥ ४०॥

iti śrīdevadeveśi aghorakavacaṃ smaret |gopyaṃ kavacarājendraṃ gopanīyaṃ svayonivat || 40||

॥ इति श्रीरुद्रयामले तन्त्रेविश्वसारोद्धारे तन्त्रेऽघोरसहस्रनामाख्येकल्पे अघोरकवचं समाप्तम् ॥

|| iti śrīrudrayāmale tantreviśvasāroddhāre tantre'ghorasahasranāmākhyekalpe aghorakavacaṃ samāptam ||