भुशुण्डिरामायणम् पूर्वखण्ड ०२१-०३० Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030
bhuśuṇḍirāmāyaṇam pūrvakhaṇḍa 021-030
Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030 (भुशुण्डिरामायणम् पूर्वखण्ड ०२१-०३०): a stotra to Rāma, from the bhuśuṇḍirāmāyaṇam. 535 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Rāma
- bhuśuṇḍirāmāyaṇam
भुशुण्डिरामायणम् पूर्वखण्ड ०२१-०३०
1 / 535
०२१\। रामवत्सचारणलीलानुकथनं नाम एकविंशोध्यायः ।
ब्रह्मोवाच ।माङ्गल्या चैव कौशल्या गोप्यो गोपाश्च मातरः ।राजा दशरथश्चैव लक्ष्मणाद्यास्तथा सुताः ॥ १॥
brahmovāca |māṅgalyā caiva kauśalyā gopyo gopāśca mātaraḥ |rājā daśarathaścaiva lakṣmaṇādyāstathā sutāḥ || 1||
सुखितश्चैव गोपालः सानुगस्तूर्णमाययुः ।द्रुमपातरवं श्रुत्वा सर्वे सम्भ्रान्तचेतसः ॥ २॥
sukhitaścaiva gopālaḥ sānugastūrṇamāyayuḥ |drumapātaravaṃ śrutvā sarve sambhrāntacetasaḥ || 2||
अकस्मात् कुत आराव इति चिन्तासमाकुलाः ।त आगत्य गुणैर्बद्धं रामं तादृशमेव तम् ॥ ३॥
akasmāt kuta ārāva iti cintāsamākulāḥ |ta āgatya guṇairbaddhaṃ rāmaṃ tādṛśameva tam || 3||
वृक्षस्तम्भस्थितं वीक्ष्य विस्मयं परमं ययुः ।तत्रस्थाः बालकाः सर्वे मुहुरुच्चैर्बभाषिरे ॥ ४॥
vṛkṣastambhasthitaṃ vīkṣya vismayaṃ paramaṃ yayuḥ |tatrasthāḥ bālakāḥ sarve muhuruccairbabhāṣire || 4||
अनेन कर्षता सूत्रं द्रुम उन्मीलितो जवात् ।तच्छ्रुत्वा बालवचनं नैव श्रद्दधिरे जनाः ॥ ५॥
anena karṣatā sūtraṃ druma unmīlito javāt |tacchrutvā bālavacanaṃ naiva śraddadhire janāḥ || 5||
तद्दिनावधि रामोऽसौ विख्यातो द्रुमभञ्जनः ।तं तथा विटपिस्तम्भबद्धं दृष्ट्वा तदाहसत् ॥ ६॥
taddināvadhi rāmo'sau vikhyāto drumabhañjanaḥ |taṃ tathā viṭapistambhabaddhaṃ dṛṣṭvā tadāhasat || 6||
उन्मोच्य रामं नृपतिश्चुचुम्ब प्रणयान्मुखम् ।मैवं कुरुष्व राम त्वं कोमलाङ्गो महाश्रमम् ॥ ७॥
unmocya rāmaṃ nṛpatiścucumba praṇayānmukham |maivaṃ kuruṣva rāma tvaṃ komalāṅgo mahāśramam || 7||
अनेन तव खेदेन भृशं खिद्यामहे वयम् ।नवनीतस्तेयकरो मा भ्रमस्व गृहे गृहे ॥ ८॥
anena tava khedena bhṛśaṃ khidyāmahe vayam |navanītasteyakaro mā bhramasva gṛhe gṛhe || 8||
यत्तवेष्टं क्रीडनकं तत्तदत्रैव कल्पये ।भ्रातृभिर्बन्धुलोकैश्च तथा परिजनैर्भृशम् ॥ ९॥
yattaveṣṭaṃ krīḍanakaṃ tattadatraiva kalpaye |bhrātṛbhirbandhulokaiśca tathā parijanairbhṛśam || 9||
बाललीलारसं चक्रे रामो रमणकोविदः ।एवं केलीरसासक्तो विस्मरन् पानभोजने ॥ १०॥
bālalīlārasaṃ cakre rāmo ramaṇakovidaḥ |evaṃ kelīrasāsakto vismaran pānabhojane || 10||
बालैः सह स चिक्रीडे भातॄणां वर्द्धयन् मुदम् ।हठेन माता माङ्गल्या क्रीडन्तं राममानयत् ॥ ११॥
bālaiḥ saha sa cikrīḍe bhātṝṇāṃ varddhayan mudam |haṭhena mātā māṅgalyā krīḍantaṃ rāmamānayat || 11||
शृङ्गारयामास हठात् तथैवापाययद्धठात् ।एवं ते गोपसदने वर्द्धमानाः कुमारकाः ॥ १२॥
śṛṅgārayāmāsa haṭhāt tathaivāpāyayaddhaṭhāt |evaṃ te gopasadane varddhamānāḥ kumārakāḥ || 12||
वत्सान् सञ्चारयामासुः सह गोपालबालकैः ।सरयूतीरमासाद्य रत्नाद्रिमभितस्तथा ॥ १३॥
vatsān sañcārayāmāsuḥ saha gopālabālakaiḥ |sarayūtīramāsādya ratnādrimabhitastathā || 13||
प्रमोदवनमासाद्य विचेरुरधिगोकुले ।क्वचिद्वेणून् वादयन्तो गायन्तश्च तथा क्वचित् ॥ १४॥
pramodavanamāsādya viceruradhigokule |kvacidveṇūn vādayanto gāyantaśca tathā kvacit || 14||
क्वचिन्मुहुः कूर्दमानाः क्वचिन्नृत्यन्त एव च ।क्वचिद् गोपालबालाभिः खेलन्तश्च परस्परम् ॥ १५॥
kvacinmuhuḥ kūrdamānāḥ kvacinnṛtyanta eva ca |kvacid gopālabālābhiḥ khelantaśca parasparam || 15||
फलक्षेपैस्तथा केलीमाचरन्तं क्वचिच्च ते ।बर्हिधातुविचित्राङ्गाः शुशुभुर्बालरूपिणः ॥ १६॥
phalakṣepaistathā kelīmācarantaṃ kvacicca te |barhidhātuvicitrāṅgāḥ śuśubhurbālarūpiṇaḥ || 16||
कदाचित् सरयूतीरे वत्सान् चारयतामुना ।ददृशे रावणहितो वत्सरूपो महासुरः ॥ १७॥
kadācit sarayūtīre vatsān cārayatāmunā |dadṛśe rāvaṇahito vatsarūpo mahāsuraḥ || 17||
तं दर्शयन् लक्ष्मणाय हसन् रामो महाबलः ।धृत्वापराभ्यां पादाभ्यां भ्रामयित्वा च भूरिशः ॥ १८॥
taṃ darśayan lakṣmaṇāya hasan rāmo mahābalaḥ |dhṛtvāparābhyāṃ pādābhyāṃ bhrāmayitvā ca bhūriśaḥ || 18||
फलिनां बहुवृक्षाणामग्रेषु समपातयत् ।तस्य निष्पततः कायो दशयोजनतोऽभवत् ॥ १९॥
phalināṃ bahuvṛkṣāṇāmagreṣu samapātayat |tasya niṣpatataḥ kāyo daśayojanato'bhavat || 19||
सरय्वाः पुरतो मध्ये प्रत्यङ्गविततो महान् ।वृक्षेभ्यः कम्पमानेभ्यः फलानि बहुशोऽपतन् ॥ २०॥
sarayvāḥ purato madhye pratyaṅgavitato mahān |vṛkṣebhyaḥ kampamānebhyaḥ phalāni bahuśo'patan || 20||
तान्यदुर्बालकाः सर्वे सुरमारणनिर्वृताः ।एवं वत्सान् पाययितुं नद्यः पुलिन आगतः ॥तत्रापश्यत् स्थितं रामो बकरूपं महासुरम् ॥ २१॥
tānyadurbālakāḥ sarve suramāraṇanirvṛtāḥ |evaṃ vatsān pāyayituṃ nadyaḥ pulina āgataḥ ||tatrāpaśyat sthitaṃ rāmo bakarūpaṃ mahāsuram || 21||
तावत् स जग्रास जवेन रामंतीक्ष्णेन तुण्डेन कठोरचित्तः ।तस्याननेऽसौ ववृधे यथासौविदीर्णतुण्डो व्यसुतामुपाययौ ॥ २२॥
tāvat sa jagrāsa javena rāmaṃtīkṣṇena tuṇḍena kaṭhoracittaḥ |tasyānane'sau vavṛdhe yathāsauvidīrṇatuṇḍo vyasutāmupāyayau || 22||
राममासाद्य ते प्राणसदृशं लक्ष्मणादयः ।बालका मुमुदुः स्वाङ्गैः परिष्वज्य विसाध्वसाः ॥ २३॥
rāmamāsādya te prāṇasadṛśaṃ lakṣmaṇādayaḥ |bālakā mumuduḥ svāṅgaiḥ pariṣvajya visādhvasāḥ || 23||
सुराश्च ते परमिकया मुदान्विताःसुरद्रुमस्तबकभरैर्ववर्षिरे ।अहो अहो रघुवररूपसागरोहितप्रदो वत भुवि नः समागतः ॥ २४॥
surāśca te paramikayā mudānvitāḥsuradrumastabakabharairvavarṣire |aho aho raghuvararūpasāgarohitaprado vata bhuvi naḥ samāgataḥ || 24||
इत्याश्चर्यचरित्राणि कुर्वन् रामः सहानुजः ।विरेजे नितरां तत्र कल्याणगुणभाजनः ॥ २५॥
ityāścaryacaritrāṇi kurvan rāmaḥ sahānujaḥ |vireje nitarāṃ tatra kalyāṇaguṇabhājanaḥ || 25||
कदाचिद्वनवीथीषु खेलन्तो बालकैः सह ।रामादयो विददृशुर्महासर्पं स्थितं पथि ॥ २६॥
kadācidvanavīthīṣu khelanto bālakaiḥ saha |rāmādayo vidadṛśurmahāsarpaṃ sthitaṃ pathi || 26||
कन्दराव्याप्तवदनं शैलकायं भुजङ्गमम् ।दृष्ट्वा तस्यानने सर्वे विविशुः कन्दराधियः ॥ २७॥
kandarāvyāptavadanaṃ śailakāyaṃ bhujaṅgamam |dṛṣṭvā tasyānane sarve viviśuḥ kandarādhiyaḥ || 27||
रामो ज्ञात्वा महासर्पं व्यवर्द्धत तदोदरे ।बालाश्च ते निर्गमिताः पाटयित्वोदरं बलात् ॥ २८॥
rāmo jñātvā mahāsarpaṃ vyavarddhata tadodare |bālāśca te nirgamitāḥ pāṭayitvodaraṃ balāt || 28||
यावत् पापच्यमानास्ते न म्रियेरन् विषानलैः ।कदाचिद्रामचन्द्रस्य जिज्ञासुर्विभुतां विधिः ॥ २९॥
yāvat pāpacyamānāste na mriyeran viṣānalaiḥ |kadācidrāmacandrasya jijñāsurvibhutāṃ vidhiḥ || 29||
हृत्वा निन्ये निजं लोकं वत्सान् बालांश्च लीलया ।ऋते लक्ष्मणशत्रुघ्नभरतान् सर्वबालकान् ॥ ३०॥
hṛtvā ninye nijaṃ lokaṃ vatsān bālāṃśca līlayā |ṛte lakṣmaṇaśatrughnabharatān sarvabālakān || 30||
रामोगवेषयाणस्तान् सरयूतीरमागतः ।यदा चिरेण नापश्यन्मेने विधिकृतं तदा ॥ ३१॥
rāmogaveṣayāṇastān sarayūtīramāgataḥ |yadā cireṇa nāpaśyanmene vidhikṛtaṃ tadā || 31||
यथासौ वत्सपालानां वत्सानां च विशेषतः ।रूपाणि स्वयमास्थाय जगाम व्रजमन्दिरे ॥ ३२॥
yathāsau vatsapālānāṃ vatsānāṃ ca viśeṣataḥ |rūpāṇi svayamāsthāya jagāma vrajamandire || 32||
बन्धवो मातरस्तेषां विशेषात् स्नेहपुष्कलाः ।रामवत्प्रीयमाणास्ते प्रमोदं परमं ययुः ॥ ३३॥
bandhavo mātarasteṣāṃ viśeṣāt snehapuṣkalāḥ |rāmavatprīyamāṇāste pramodaṃ paramaṃ yayuḥ || 33||
गावो वत्सान् विजिघ्रन्त्यो बालकांश्चैव मातरः ।बभूवुस्तृप्तहृदया रामं दृष्ट्वा यथा तथा ॥ ३४॥
gāvo vatsān vijighrantyo bālakāṃścaiva mātaraḥ |babhūvustṛptahṛdayā rāmaṃ dṛṣṭvā yathā tathā || 34||
अन्येद्युरपि तान् वेधा जहार जनितस्मयः ।रामश्चक्रे तथैवान्यान् स्वयन्तावत्स्वरूपधृक् ॥ ३५॥
anyedyurapi tān vedhā jahāra janitasmayaḥ |rāmaścakre tathaivānyān svayantāvatsvarūpadhṛk || 35||
एवं यावद्दशदिनमुभौ कर्माणि चक्रतुः ।एको जहार गर्वेण ससृजेऽन्यो निजेच्छया ॥ ३६॥
evaṃ yāvaddaśadinamubhau karmāṇi cakratuḥ |eko jahāra garveṇa sasṛje'nyo nijecchayā || 36||
ततोऽतिविस्मयं प्राप्य वेधाः सञ्जातसम्भ्रमः ।एकादशेऽह्नि पदयोरपतज्जातकौतुकः ॥ ३७॥
tato'tivismayaṃ prāpya vedhāḥ sañjātasambhramaḥ |ekādaśe'hni padayorapatajjātakautukaḥ || 37||
स दण्डवत्प्रणिपतितस्तदग्रतोज्ञात्वा रामं जातमुदग्रविक्रमम् ।अस्तौत् स्तवैः सञ्जनितातिहर्षोभक्त्या युक्तो भूरिभाग्यं च जानन् ॥ ३८॥
sa daṇḍavatpraṇipatitastadagratojñātvā rāmaṃ jātamudagravikramam |astaut stavaiḥ sañjanitātiharṣobhaktyā yukto bhūribhāgyaṃ ca jānan || 38||
ब्रह्मोवाच ।नमामि ते राम पदारविन्दंभक्त्या लभ्यं भक्तिहीनैरचिन्त्यम् ।स्वरूपशक्त्यैव मुदं वितन्वन्विक्रीडमानो जयसे सुरान् रणे ॥ ३९॥
brahmovāca |namāmi te rāma padāravindaṃbhaktyā labhyaṃ bhaktihīnairacintyam |svarūpaśaktyaiva mudaṃ vitanvanvikrīḍamāno jayase surān raṇe || 39||
किं वर्णनीयो महिमा तवेश्वर श्रीर्यत्पदाम्भोजयुगेऽस्ति किङ्करी ।यतो गिरः सह मनसा सन्निवृत्तायं न स्पृशेद् भूरिसिद्धोऽपि योगः ॥ ४०॥
kiṃ varṇanīyo mahimā taveśvara śrīryatpadāmbhojayuge'sti kiṅkarī |yato giraḥ saha manasā sannivṛttāyaṃ na spṛśed bhūrisiddho'pi yogaḥ || 40||
तस्मै नमस्ते त्रिदशप्रियार्थंकृतावताराय निरीहणाय ।स्वमायया मोहितविष्टपायस्वसाक्षिणे सेवकवत्सलाय ॥ ४१॥
tasmai namaste tridaśapriyārthaṃkṛtāvatārāya nirīhaṇāya |svamāyayā mohitaviṣṭapāyasvasākṣiṇe sevakavatsalāya || 41||
ममापराधस्तव वत्सहर्तुःक्षन्तव्य एषोऽतितरां रमेश ।अजानतो बालकस्यापराधंयथैव माता क्षमते मिट्पुरीषम् ॥ ४२॥
mamāparādhastava vatsahartuḥkṣantavya eṣo'titarāṃ rameśa |ajānato bālakasyāparādhaṃyathaiva mātā kṣamate miṭpurīṣam || 42||
न ज्ञायते महिमा बालकस्यब्रह्मस्वरूपस्य हरेर्भयापि ।अगोचरो वेद वेदाङ्गिरा सःस्वयं त्वपायः परिदर्शनीयः ॥ ४३॥
na jñāyate mahimā bālakasyabrahmasvarūpasya harerbhayāpi |agocaro veda vedāṅgirā saḥsvayaṃ tvapāyaḥ paridarśanīyaḥ || 43||
त्वं प्रार्थितः सुरनरैर्दशवक्त्रविग्नैस्तन्निग्रहाय जनिमाप नरेन्द्रगेहे ।जातोऽधुना विहरसीति मया प्रतीतंस्वेच्छाविलासभवनाविनयं क्षमस्व ॥ ४४॥
tvaṃ prārthitaḥ suranarairdaśavaktravignaistannigrahāya janimāpa narendragehe |jāto'dhunā viharasīti mayā pratītaṃsvecchāvilāsabhavanāvinayaṃ kṣamasva || 44||
यत्त्वं पुराणमुनिभिर्बहुधारणाद्यैःस्वात्मैकयोगनिपुणैर्नितरां दुरापः ।तत्के वयं निजगृहार्तिधरा वराकाःश्रीराघवेन्द्र भवतो महिमानमाप्तुम् ॥ ४५॥
yattvaṃ purāṇamunibhirbahudhāraṇādyaiḥsvātmaikayoganipuṇairnitarāṃ durāpaḥ |tatke vayaṃ nijagṛhārtidharā varākāḥśrīrāghavendra bhavato mahimānamāptum || 45||
यन्नो मनोरथभराय भवावतीर्णोप्रमुद्वनाद् भुवननाथ समूहनाथ ।तत्ते रमा विहरणे क्वचिदन्तरायोमाभूत् कदाचिदिति सन्ततमर्थये त्वाम् ॥ ४६॥
yanno manorathabharāya bhavāvatīrṇopramudvanād bhuvananātha samūhanātha |tatte ramā viharaṇe kvacidantarāyomābhūt kadāciditi santatamarthaye tvām || 46||
लोकमातापि भवतोऽनुकूलानि करोतु सा ।यथा त्वमत्र भुवने चिराय विहरिष्यसि ॥ ४७॥
lokamātāpi bhavato'nukūlāni karotu sā |yathā tvamatra bhuvane cirāya vihariṣyasi || 47||
निजैः पदैस्तीर्थमयानि कुर्वन्स्थलानि गङ्गाजलसम्मितानि ।स्ववीर्यगुप्तो विचरन् धरण्यांधनुर्द्धरः क्षपयन् दुष्टसङ्घान् ॥ ४८॥
nijaiḥ padaistīrthamayāni kurvansthalāni gaṅgājalasammitāni |svavīryagupto vicaran dharaṇyāṃdhanurddharaḥ kṣapayan duṣṭasaṅghān || 48||
चिरमेध चिरं वर्द्ध चिरमास्व महीतले ।चिरं कुरु चरित्राणि पालयन् धर्मगोद्विजान् ॥ ४९॥
ciramedha ciraṃ varddha ciramāsva mahītale |ciraṃ kuru caritrāṇi pālayan dharmagodvijān || 49||
नमः पुरुषवर्याय पूर्णाय परमात्मने ।अदृश्यायाप्रमेयाय निर्गुणाय गुणात्मने ॥ ५०॥
namaḥ puruṣavaryāya pūrṇāya paramātmane |adṛśyāyāprameyāya nirguṇāya guṇātmane || 50||
॥ इति भुशुण्डिरामायणम् पूर्वखण्ड ०२१-०३० सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030?
Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030 has 535 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030 in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Bhushundi Ramayanam Purvakhanda 021-030?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
