राधाष्टसखीस्तोत्रम् Shri Radhashtasakhi Stotram

वन्दे वृन्दावनाधीशं राधामाधवमव्ययम् ।ययोः प्रेमरसाम्भोधौ निमज्जन्ति महर्षयः ॥ १॥

vande vṛndāvanādhīśaṃ rādhāmādhavamavyayam |yayoḥ premarasāmbhodhau nimajjanti maharṣayaḥ || 1||

यासां स्मितसुधासारैः सिञ्चितं राधिकाहृदम् ।यासां प्रज्ञाप्रदीपेन प्रकाश्यं प्रेमतत्त्वकम् ॥ २॥

yāsāṃ smitasudhāsāraiḥ siñcitaṃ rādhikāhṛdam |yāsāṃ prajñāpradīpena prakāśyaṃ prematattvakam || 2||

तासां चरणरेणूनां कणिकामपि दुर्लभाम् ।वाञ्छामि शिरसा वोढुं जन्मजन्मान्तरेष्वपि ॥ ३॥

tāsāṃ caraṇareṇūnāṃ kaṇikāmapi durlabhām |vāñchāmi śirasā voḍhuṃ janmajanmāntareṣvapi || 3||

ललितां ललितापाङ्गीं राधासौभाग्यवर्धिनीम् ।प्रेमप्रगल्भवाग्भङ्गीममन्दमधुरस्मिताम् ॥ ४॥

lalitāṃ lalitāpāṅgīṃ rādhāsaubhāgyavardhinīm |premapragalbhavāgbhaṅgīmamandamadhurasmitām || 4||

यस्याः परिहासपेशल्यैः शिथिलीकृतमानसा ।राधा मधुरिमाम्भोधौ निमग्ना प्रतिभाति मे ॥ ५॥

yasyāḥ parihāsapeśalyaiḥ śithilīkṛtamānasā |rādhā madhurimāmbhodhau nimagnā pratibhāti me || 5||

सर्वसखीनां सारभूतां रससंवेदनैषिणीम् ।माधवस्यापि माधुर्ये यां दृष्ट्वा विस्मयो भवेत् ॥ ६॥

sarvasakhīnāṃ sārabhūtāṃ rasasaṃvedanaiṣiṇīm |mādhavasyāpi mādhurye yāṃ dṛṣṭvā vismayo bhavet || 6||

तां नमामि महाभागां ललितां ललिताशयाम् ।यस्याः सखित्वमासाद्य पूर्णं भवति राधिकाहृद् ॥ ७॥

tāṃ namāmi mahābhāgāṃ lalitāṃ lalitāśayām |yasyāḥ sakhitvamāsādya pūrṇaṃ bhavati rādhikāhṛd || 7||

विशाखां विशदापाङ्गीं विद्यावैदग्ध्यभासुराम् ।यस्याः सन्देशसौष्ठव्यं प्रेम्णः परमभाषितम् ॥ ८॥

viśākhāṃ viśadāpāṅgīṃ vidyāvaidagdhyabhāsurām |yasyāḥ sandeśasauṣṭhavyaṃ premṇaḥ paramabhāṣitam || 8||

वाक्चातुरीविनिर्भिन्नमानमर्मविचक्षणाम् ।राधामाधवयोः सूक्ष्महृद्भावार्थप्रकाशिनीम् ॥ ९॥

vākcāturīvinirbhinnamānamarmavicakṣaṇām |rādhāmādhavayoḥ sūkṣmahṛdbhāvārthaprakāśinīm || 9||

अनुरागस्य पर्यन्तं माधुर्यस्य च मर्मणि ।या प्रवेशयते बुद्धिं तां विशाखां नमाम्यहम् ॥ १०॥

anurāgasya paryantaṃ mādhuryasya ca marmaṇi |yā praveśayate buddhiṃ tāṃ viśākhāṃ namāmyaham || 10||

चित्रां चित्रितसर्वाङ्गीं चित्रभावविचक्षणाम् ।भावलेख्यप्रवीणां तां राधामाधवसेविताम् ॥ ११॥

citrāṃ citritasarvāṅgīṃ citrabhāvavicakṣaṇām |bhāvalekhyapravīṇāṃ tāṃ rādhāmādhavasevitām || 11||

अनिर्वचनीयसौन्दर्यसंवित्तिस्फुरितेक्षणाम् ।लीलाविचित्रविन्यासविलासैकनिवासिनीम् ॥ १२॥

anirvacanīyasaundaryasaṃvittisphuritekṣaṇām |līlāvicitravinyāsavilāsaikanivāsinīm || 12||

सूक्ष्मस्मितप्रतीकेन यां ज्ञेयं हृदयस्थितम् ।सा चित्रा मम चित्तेऽस्तु राधाप्रेमप्रकाशिका ॥ १३॥

sūkṣmasmitapratīkena yāṃ jñeyaṃ hṛdayasthitam |sā citrā mama citte'stu rādhāpremaprakāśikā || 13||

चम्पकलतिकां वन्दे चम्पकाभरणोज्ज्वलाम् ।करुणामृतनिर्झरिणीं सखीनां सुखदायिनीम् ॥ १४॥

campakalatikāṃ vande campakābharaṇojjvalām |karuṇāmṛtanirjhariṇīṃ sakhīnāṃ sukhadāyinīm || 14||

माधुर्यसौरभाक्रान्तां स्नेहसिक्तान्तरात्मिकाम् ।यस्याः स्पर्शमात्रेण विरहाग्निः प्रशाम्यति ॥ १५॥

mādhuryasaurabhākrāntāṃ snehasiktāntarātmikām |yasyāḥ sparśamātreṇa virahāgniḥ praśāmyati || 15||

राधायाः प्राणसदृशीं सेवासौष्ठवशालिनीम् ।चम्पकलतिकां देवीं प्रणमामि पुनः पुनः ॥ १६॥

rādhāyāḥ prāṇasadṛśīṃ sevāsauṣṭhavaśālinīm |campakalatikāṃ devīṃ praṇamāmi punaḥ punaḥ || 16||

तुङ्गविद्यां तु तां वन्दे तत्त्वविद्याविशारदाम् ।सर्वशास्त्रार्थसंवित्तिसुधासिन्धुविहारिणीम् ॥ १७॥

tuṅgavidyāṃ tu tāṃ vande tattvavidyāviśāradām |sarvaśāstrārthasaṃvittisudhāsindhuvihāriṇīm || 17||

सङ्गीतसाहित्यकलानादब्रह्मैकतत्त्ववेदिनीम् ।यस्याः स्वरामृतास्वादैः कम्पते रसराजहृत् ॥ १८॥

saṅgītasāhityakalānādabrahmaikatattvavedinīm |yasyāḥ svarāmṛtāsvādaiḥ kampate rasarājahṛt || 18||

गूढभावप्रकाशेन माधवस्य मनोहराम् ।तुङ्गविद्यां महाप्राज्ञां प्रणमामि रसाश्रयाम् ॥ १९॥

gūḍhabhāvaprakāśena mādhavasya manoharām |tuṅgavidyāṃ mahāprājñāṃ praṇamāmi rasāśrayām || 19||

रङ्गदेवीं नमस्यामि रङ्गभङ्गिविशारदाम् ।रासमण्डलमध्यस्थरसोल्लासप्रवर्धिनीम् ॥ २०॥

raṅgadevīṃ namasyāmi raṅgabhaṅgiviśāradām |rāsamaṇḍalamadhyastharasollāsapravardhinīm || 20||

नृत्यलास्यविलासेन यां दृष्ट्वा मधुसूदनः ।क्षणमेकमपि स्वस्य विस्मरत्येव मानुषीम् ॥ २१॥

nṛtyalāsyavilāsena yāṃ dṛṣṭvā madhusūdanaḥ |kṣaṇamekamapi svasya vismaratyeva mānuṣīm || 21||

भावचेष्टाविलासानां सजीवां मूर्तिमद्गतिम् ।रङ्गदेवीं महाभावां प्रणमामि पुनः पुनः ॥ २२॥

bhāvaceṣṭāvilāsānāṃ sajīvāṃ mūrtimadgatim |raṅgadevīṃ mahābhāvāṃ praṇamāmi punaḥ punaḥ || 22||

सुदेवीं सुमनोहारां सौम्यस्नेहप्रपूरिताम् ।सेवाप्रवणसर्वाङ्गीं राधापादाब्जलालसाम् ॥ २३॥

sudevīṃ sumanohārāṃ saumyasnehaprapūritām |sevāpravaṇasarvāṅgīṃ rādhāpādābjalālasām || 23||

निःशब्दसेवाकौशल्यपरिपाकविचक्षणाम् ।यस्याः करगतं कार्यं सिद्धिमेति निराकुलम् ॥ २४॥

niḥśabdasevākauśalyaparipākavicakṣaṇām |yasyāḥ karagataṃ kāryaṃ siddhimeti nirākulam || 24||

अभिमानविहीनत्वसौष्ठवस्यैकमूर्तिकाम् ।सुदेवीं सखिवर्यां तां हृदि नित्यं विभावये ॥ २५॥

abhimānavihīnatvasauṣṭhavasyaikamūrtikām |sudevīṃ sakhivaryāṃ tāṃ hṛdi nityaṃ vibhāvaye || 25||

इन्दुलेखां नमस्यामि चन्द्रलेखेव निर्मलाम् ।कालदेशानुरूपार्थसङ्केतकुशलां शुभाम् ॥ २६॥

indulekhāṃ namasyāmi candralekheva nirmalām |kāladeśānurūpārthasaṅketakuśalāṃ śubhām || 26||

क्षणे क्षणे मनोवृत्तेरन्तरालविचक्षणाम् ।राधामाधवसंयोगसूक्ष्मसन्देशदायिनीम् ॥ २७॥

kṣaṇe kṣaṇe manovṛtterantarālavicakṣaṇām |rādhāmādhavasaṃyogasūkṣmasandeśadāyinīm || 27||

शशाङ्ककान्तिसदृशीं सौम्यभावविभाविताम् ।इन्दुलेखां महाभागां प्रणमामि पुनः पुनः ॥ २८॥

śaśāṅkakāntisadṛśīṃ saumyabhāvavibhāvitām |indulekhāṃ mahābhāgāṃ praṇamāmi punaḥ punaḥ || 28||

एताः सख्यो महाभागाः प्रेमतत्त्वस्य मूर्तयः ।राधामाधवयोर्लीलासौन्दर्यस्य विवर्तिकाः ॥ २९॥

etāḥ sakhyo mahābhāgāḥ prematattvasya mūrtayaḥ |rādhāmādhavayorlīlāsaundaryasya vivartikāḥ || 29||

ललिताद्याः सखीवर्गाः प्रेम्णः सूक्ष्मार्थवेदिनः ।यासां प्रसादमात्रेण रसतत्त्वं प्रकाशते ॥ ३०॥

lalitādyāḥ sakhīvargāḥ premṇaḥ sūkṣmārthavedinaḥ |yāsāṃ prasādamātreṇa rasatattvaṃ prakāśate || 30||

न तासां महिमा शक्यो वक्तुं वागीश्वरैरपि ।यत्र मौनं मुनीनां च तत्र कः स्तोतुमर्हति ॥ ३१॥

na tāsāṃ mahimā śakyo vaktuṃ vāgīśvarairapi |yatra maunaṃ munīnāṃ ca tatra kaḥ stotumarhati || 31||

राधायाः स्नेहसाम्राज्ये यासां मन्त्रित्वमुत्तमम् ।कृष्णस्य हृदयस्यापि यासां भावोऽनुगृह्यते ॥ ३२॥

rādhāyāḥ snehasāmrājye yāsāṃ mantritvamuttamam |kṛṣṇasya hṛdayasyāpi yāsāṃ bhāvo'nugṛhyate || 32||

राधामाधवयोः प्रेम्णः प्रतिपत्तिं ददन्तु मे ।नान्यां सिद्धिं न वाञ्छामि नान्यद्भावं न सम्पदम् ॥ ३३॥

rādhāmādhavayoḥ premṇaḥ pratipattiṃ dadantu me |nānyāṃ siddhiṃ na vāñchāmi nānyadbhāvaṃ na sampadam || 33||

यासां पादाम्बुजधूलिः सुदुर्लभतमा भुवि ।सा मे भवतु सौभाग्यं जन्मान्तरशतैरपि ॥ ३४॥

yāsāṃ pādāmbujadhūliḥ sudurlabhatamā bhuvi |sā me bhavatu saubhāgyaṃ janmāntaraśatairapi || 34||

वृन्दावनस्य कुञ्जेषु यासां हासविनिःस्वनैः ।स्वयमेव रसाम्भोधिर्वर्धते मधुरोदयः ॥ ३५॥

vṛndāvanasya kuñjeṣu yāsāṃ hāsaviniḥsvanaiḥ |svayameva rasāmbhodhirvardhate madhurodayaḥ || 35||

यासां दृष्टिप्रसादेन निर्जीवोऽपि रसात्मकः ।यासां स्मितसुधासारैः शुष्यद्भावोऽपि वर्धते ॥ ३६॥

yāsāṃ dṛṣṭiprasādena nirjīvo'pi rasātmakaḥ |yāsāṃ smitasudhāsāraiḥ śuṣyadbhāvo'pi vardhate || 36||

ताभ्यः सखीभ्यो नम इत्येतन्मे जीवनामृतम् ।ताभ्यः पुनः पुनर्नत्वा राधां कृष्णं च संस्मरे ॥ ३७॥

tābhyaḥ sakhībhyo nama ityetanme jīvanāmṛtam |tābhyaḥ punaḥ punarnatvā rādhāṃ kṛṣṇaṃ ca saṃsmare || 37||

ललिताविशाखाचित्राचम्पकलतिकान्विताः ।तुङ्गविद्यारङ्गदेवीसुदेवीन्दुलेखिकाः ॥ ३८॥

lalitāviśākhācitrācampakalatikānvitāḥ |tuṅgavidyāraṅgadevīsudevīndulekhikāḥ || 38||

एताः सदा मम हृदि स्फुरन्तु प्रेमरूपिण्यः ।राधामाधवपादाब्जसेवायै प्रेरयन्तु माम् ॥ ३९॥

etāḥ sadā mama hṛdi sphurantu premarūpiṇyaḥ |rādhāmādhavapādābjasevāyai prerayantu mām || 39||

इति श्रीराधाष्टसखीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

iti śrīrādhāṣṭasakhīstotraṃ sampūrṇam ||