अश्वत्थमहिमास्तोत्रम् Ashvatthamahima Stotram

ईश्वरः सर्वभूतानां कृपया वृक्षमाश्रितः ॥ २४॥

īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ kṛpayā vṛkṣamāśritaḥ || 24||

चातुर्मास्येऽथ सम्प्राप्ते सर्वभूतदयाकरः ।अश्वत्थोऽतः सदा सेव्यो मन्दवारे विशेषतः ॥ २५॥

cāturmāsye'tha samprāpte sarvabhūtadayākaraḥ |aśvattho'taḥ sadā sevyo mandavāre viśeṣataḥ || 25||

नित्यमश्वत्थसंस्पर्शात्पापं याति सहस्रधा ।दुग्धेन तर्पणं ये वै तिलमिश्रेण भक्तितः ॥ २६॥

nityamaśvatthasaṃsparśātpāpaṃ yāti sahasradhā |dugdhena tarpaṇaṃ ye vai tilamiśreṇa bhaktitaḥ || 26||

सेचनं वा करिष्यन्ति तृप्तिस्तत्पूर्वजेषु च ।दर्शनादेव वृक्षस्य पातकं तु विनश्यति ॥ २७॥

secanaṃ vā kariṣyanti tṛptistatpūrvajeṣu ca |darśanādeva vṛkṣasya pātakaṃ tu vinaśyati || 27||

पिप्पलः पूजितो ध्यातो दृष्टः सेवित एव वा ।पापरोगविनाशाय चातुर्मास्ये विशेषतः ।अश्वत्थं पूजितं सिक्तं सर्वभूतसुखावहम् ॥ २८॥

pippalaḥ pūjito dhyāto dṛṣṭaḥ sevita eva vā |pāparogavināśāya cāturmāsye viśeṣataḥ |aśvatthaṃ pūjitaṃ siktaṃ sarvabhūtasukhāvaham || 28||

सर्वामयहरं चैव सर्वपापौघहारिणम् ।ये नराः कीर्तयिष्यन्ति नामाप्यश्वत्थवृक्षजम् ॥ २९॥

sarvāmayaharaṃ caiva sarvapāpaughahāriṇam |ye narāḥ kīrtayiṣyanti nāmāpyaśvatthavṛkṣajam || 29||

न तेषां यमलोकस्य भयं मार्गे प्रजायते ।कुङ्कुमैश्चन्दनैश्चैव सुलिप्तं यश्च कारयेत् ॥ ३०॥

na teṣāṃ yamalokasya bhayaṃ mārge prajāyate |kuṅkumaiścandanaiścaiva suliptaṃ yaśca kārayet || 30||

तस्य तापत्रयाभावो वैकुण्ठे गणता भवेत् ।दुःस्वप्नं दुष्टचिन्ताञ्च दुष्टज्वरपराभवान् ॥ ३१॥

tasya tāpatrayābhāvo vaikuṇṭhe gaṇatā bhavet |duḥsvapnaṃ duṣṭacintāñca duṣṭajvaraparābhavān || 31||

विलयं नय पापानि पिप्पल त्वं हरिप्रिय ।मन्त्रेणानेन ये देवाः पूजयिष्यन्ति पिप्पलम् ॥ ३२॥

vilayaṃ naya pāpāni pippala tvaṃ haripriya |mantreṇānena ye devāḥ pūjayiṣyanti pippalam || 32||

ततस्तेषां धर्मराजो जायते वाक्यकारकः ।अश्वत्थो वचनेनापि प्रोक्तो ज्ञानप्रदो नृणां। ॥१३३॥

tatasteṣāṃ dharmarājo jāyate vākyakārakaḥ |aśvattho vacanenāpi prokto jñānaprado nṛṇāṃ| ||133||

श्रुतो हरति पापं च जन्मादि मरणावधि ।अश्वत्थसेवनं पुण्यं चातुर्मास्ये विशेषतः ॥ ३४॥

śruto harati pāpaṃ ca janmādi maraṇāvadhi |aśvatthasevanaṃ puṇyaṃ cāturmāsye viśeṣataḥ || 34||

सुप्ते देवे वृक्षमध्यमास्थाय भगवान्प्रभुः ।जलं पृथ्वीगतं सर्वं प्रपिबन्निव सेवते ॥ ३५॥

supte deve vṛkṣamadhyamāsthāya bhagavānprabhuḥ |jalaṃ pṛthvīgataṃ sarvaṃ prapibanniva sevate || 35||

जलं विष्णुर्जलत्वेन विष्णुरेव रसो महान् ।तस्माद्वृक्षगतो विष्णुश्चातुर्मास्येऽघनाशनः ॥ ३६॥

jalaṃ viṣṇurjalatvena viṣṇureva raso mahān |tasmādvṛkṣagato viṣṇuścāturmāsye'ghanāśanaḥ || 36||

सर्वभूतगतो विष्णुराप्याययति वै जगत् ।तथाश्वत्थगतं विष्णुं यो नमस्येन्न नारकी ॥ ३७॥

sarvabhūtagato viṣṇurāpyāyayati vai jagat |tathāśvatthagataṃ viṣṇuṃ yo namasyenna nārakī || 37||

अश्वत्थं रोपयेद्यस्तु पृथिव्यां प्रयतो नरः ।तस्य पापसहस्राणि विलयं यान्ति तत्क्षणात् ॥ ३८॥

aśvatthaṃ ropayedyastu pṛthivyāṃ prayato naraḥ |tasya pāpasahasrāṇi vilayaṃ yānti tatkṣaṇāt || 38||

अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां पवित्रो मङ्गलान्वितः ।मुक्तिदो रोपितो ध्यातश्चातुर्मास्येऽघनाशनः ॥ ३९॥

aśvatthaḥ sarvavṛkṣāṇāṃ pavitro maṅgalānvitaḥ |muktido ropito dhyātaścāturmāsye'ghanāśanaḥ || 39||

अश्वत्थे चरणं दत्त्वा ब्रह्महत्या प्रजायते ।निष्कारणं सङ्कुथित्वा नरके पच्यते ध्रुवम् ॥ ४०॥

aśvatthe caraṇaṃ dattvā brahmahatyā prajāyate |niṣkāraṇaṃ saṅkuthitvā narake pacyate dhruvam || 40||

मूले विष्णुः स्थितो नित्यं स्कन्धे केशव एव च ।नारायणस्तु शाखासु पत्रेषु भगवान्हरिः ॥ ४१॥

mūle viṣṇuḥ sthito nityaṃ skandhe keśava eva ca |nārāyaṇastu śākhāsu patreṣu bhagavānhariḥ || 41||

फलेऽच्युतो न सन्देहः सर्वदेवैः समन्वितः ।चातुर्मास्ये विशेषेण द्रुमपूजी स मुक्तिभाक् ॥ ४२॥

phale'cyuto na sandehaḥ sarvadevaiḥ samanvitaḥ |cāturmāsye viśeṣeṇa drumapūjī sa muktibhāk || 42||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सदैवाश्वत्थसेवनम् ।यः करोति नरो भक्त्या पापं याति दिनोद्भवम् ॥ ४३॥

tasmātsarvaprayatnena sadaivāśvatthasevanam |yaḥ karoti naro bhaktyā pāpaṃ yāti dinodbhavam || 43||

स एव विष्णुर्द्रुम एव मूर्तो महात्मभिः सेवितपुण्यमूलः ।यस्याश्रयः पापसहस्रहन्ता भवेन्नृणां कामदुघो गुणाढ्यः ॥ ४४॥

sa eva viṣṇurdruma eva mūrto mahātmabhiḥ sevitapuṇyamūlaḥ |yasyāśrayaḥ pāpasahasrahantā bhavennṛṇāṃ kāmadugho guṇāḍhyaḥ || 44||

इति श्रीस्कन्दपुराणे नागरखण्डे सप्तचत्वारिंशाधिकद्विशततमाध्यायान्तर्गतंअश्वत्थमहिमास्तोत्रं समाप्तम् ।स्कन्दपुराण । नागरखण्ड । अध्याय २४७/२४४४॥स्कन्दपुराण । नागरखण्ड । अध्याय २४७/२४-४४॥

iti śrīskandapurāṇe nāgarakhaṇḍe saptacatvāriṃśādhikadviśatatamādhyāyāntargataṃaśvatthamahimāstotraṃ samāptam |skandapurāṇa | nāgarakhaṇḍa | adhyāya 247/2444||skandapurāṇa | nāgarakhaṇḍa | adhyāya 247/24-44||