अश्वत्थस्तोत्रम् Ashvattha stotram

श्रीनारद उवाचअनायासेन लोकोऽयम् सर्वान् कामानवाप्नुयात् ।सर्वदेवात्मकं चैकं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १॥

śrīnārada uvācaanāyāsena loko'yam sarvān kāmānavāpnuyāt |sarvadevātmakaṃ caikaṃ tanme brūhi pitāmaha || 1||

ब्रह्मोवाचश्रुणु देव मुनेऽश्वत्थं शुद्धं सर्वात्मकं तरुम् ।यत्प्रदक्षिणतो लोकः सर्वान् कामान् समश्नुते ॥ २॥

brahmovācaśruṇu deva mune'śvatthaṃ śuddhaṃ sarvātmakaṃ tarum |yatpradakṣiṇato lokaḥ sarvān kāmān samaśnute || 2||

अश्वत्थाद्दक्षिणे रुद्रः पश्चिमे विष्णुरास्थितः ।ब्रह्मा चोत्तरदेशस्थः पूर्वेत्विन्द्रादिदेवताः ॥ ३॥

aśvatthāddakṣiṇe rudraḥ paścime viṣṇurāsthitaḥ |brahmā cottaradeśasthaḥ pūrvetvindrādidevatāḥ || 3||

स्कन्धोपस्कन्धपत्रेषु गोविप्रमुनयस्तथा ।मूलं वेदाः पयो यज्ञाः संस्थिता मुनिपुङ्गव ॥ ४॥

skandhopaskandhapatreṣu govipramunayastathā |mūlaṃ vedāḥ payo yajñāḥ saṃsthitā munipuṅgava || 4||

पूर्वादिदिक्षु संयाता नदीनदसरोऽब्धयः ।तस्मात् सर्वप्रयत्नेन ह्यश्वत्थं संश्रयेद्बुधः ॥ ५॥

pūrvādidikṣu saṃyātā nadīnadasaro'bdhayaḥ |tasmāt sarvaprayatnena hyaśvatthaṃ saṃśrayedbudhaḥ || 5||

त्वं क्षीर्यफलकश्चैव शीतलस्य वनस्पते ।त्वामाराध्य नरो विन्द्यादैहिकामुष्मिकं फलम् ॥ ६॥

tvaṃ kṣīryaphalakaścaiva śītalasya vanaspate |tvāmārādhya naro vindyādaihikāmuṣmikaṃ phalam || 6||

चलद्दलाय वृक्षाय सर्वदाश्रितविष्णवे ।बोधिसत्वाय देवाय ह्यश्वत्थाय नमो नमः ॥ ७॥

caladdalāya vṛkṣāya sarvadāśritaviṣṇave |bodhisatvāya devāya hyaśvatthāya namo namaḥ || 7||

अश्वत्थ यस्मात् त्वयि वृक्षराज नारायणस्तिष्ठति सर्वकाले ।अथः श्रुतस्त्वं सततं तरूणां धन्योऽसि चारिष्टविनाशकोऽसि ॥ ८॥

aśvattha yasmāt tvayi vṛkṣarāja nārāyaṇastiṣṭhati sarvakāle |athaḥ śrutastvaṃ satataṃ tarūṇāṃ dhanyo'si cāriṣṭavināśako'si || 8||

क्षीरदस्त्वं च येनेह येन श्रीस्त्वां निषेवते ।सत्येन तेन वृक्षेन्द्र मामपि श्रीर्निषेवताम् ॥ ९॥

kṣīradastvaṃ ca yeneha yena śrīstvāṃ niṣevate |satyena tena vṛkṣendra māmapi śrīrniṣevatām || 9||

एकादशात्मरुद्रोऽसि वसुनाथशिरोमणिः ।नारायणोऽसि देवानां वृक्षराजोऽसि पिप्पल ॥ १०॥

ekādaśātmarudro'si vasunāthaśiromaṇiḥ |nārāyaṇo'si devānāṃ vṛkṣarājo'si pippala || 10||

अग्निगर्भः शमीगर्भो देवगर्भः प्रजापतिः ।हिरण्यगर्भो भूगर्भो यज्ञगर्भो नमोऽस्तु ते ॥ ११॥

agnigarbhaḥ śamīgarbho devagarbhaḥ prajāpatiḥ |hiraṇyagarbho bhūgarbho yajñagarbho namo'stu te || 11||

आयुर्बलं यशो वर्चः प्रजाः पशुवसूनि च ।ब्रह्म प्रज्ञां च मेधां च त्वं नो देहि वनस्पते ॥ १२॥

āyurbalaṃ yaśo varcaḥ prajāḥ paśuvasūni ca |brahma prajñāṃ ca medhāṃ ca tvaṃ no dehi vanaspate || 12||

सततं वरुणो रक्षेत् त्वामाराद्दृष्टिराश्रयेत् ।परितस्त्वां निषेवन्तां तृणानि सुखमस्तु ते ॥ १३॥

satataṃ varuṇo rakṣet tvāmārāddṛṣṭirāśrayet |paritastvāṃ niṣevantāṃ tṛṇāni sukhamastu te || 13||

अक्षिस्पन्दं भुजस्पन्दं दुःस्वप्नं दुर्विचिन्तनम् ।शत्रूणां च समुत्थानं ह्यश्वत्थ शमय प्रभो ॥ १४॥

akṣispandaṃ bhujaspandaṃ duḥsvapnaṃ durvicintanam |śatrūṇāṃ ca samutthānaṃ hyaśvattha śamaya prabho || 14||

अश्वत्थाय वरेण्याय सर्वैश्वर्य प्रदायिने ।नमो दुःस्वप्ननाशाय सुस्वप्नफलदायिने ॥ १५॥

aśvatthāya vareṇyāya sarvaiśvarya pradāyine |namo duḥsvapnanāśāya susvapnaphaladāyine || 15||

मूलतो ब्रह्मरूपाय मध्यतो विष्णु रूपिणे ।अग्रतः शिवरूपाय वृक्षराजाय ते नमः ॥ १६॥

mūlato brahmarūpāya madhyato viṣṇu rūpiṇe |agrataḥ śivarūpāya vṛkṣarājāya te namaḥ || 16||

यं दृष्ट्वा मुच्यते रोगैः स्पृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते ।यदाश्रयाच्चिरञ्जीवी तमश्वत्थं नमाम्यहम् ॥ १७॥

yaṃ dṛṣṭvā mucyate rogaiḥ spṛṣṭvā pāpaiḥ pramucyate |yadāśrayāccirañjīvī tamaśvatthaṃ namāmyaham || 17||

अश्वत्थ सुमहाभाग सुभग प्रियदर्शन ।इष्टकामांश्च मे देहि शत्रुभ्यस्तु पराभवम् ॥ १८॥

aśvattha sumahābhāga subhaga priyadarśana |iṣṭakāmāṃśca me dehi śatrubhyastu parābhavam || 18||

आयुः प्रजां धनं धान्यं सौभाग्यं सर्वसम्पदम् ।देहि देव महावृक्ष त्वामहं शरणं गतः ॥ १९॥

āyuḥ prajāṃ dhanaṃ dhānyaṃ saubhāgyaṃ sarvasampadam |dehi deva mahāvṛkṣa tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ || 19||

ऋग्यजुःसाममन्त्रात्मा सर्वरूपी परात्परः ।अश्वत्थो वेदमूलोऽसावृषिभिः प्रोच्यते सदा ॥ २०॥

ṛgyajuḥsāmamantrātmā sarvarūpī parātparaḥ |aśvattho vedamūlo'sāvṛṣibhiḥ procyate sadā || 20||

ब्रह्महा गुरुहा चैव दरिद्रो व्याधिपीडितः ।आवृत्य लक्षसङ्ख्यं तत् स्तोत्रमेतत् सुखी भवेत् ॥ २१॥

brahmahā guruhā caiva daridro vyādhipīḍitaḥ |āvṛtya lakṣasaṅkhyaṃ tat stotrametat sukhī bhavet || 21||

ब्रह्मचारी हविष्याशी त्वदःशायी जितेन्द्रियः ।पपोपहतचित्तोऽपि व्रतमेतत् समाचरेत् ॥ २२॥

brahmacārī haviṣyāśī tvadaḥśāyī jitendriyaḥ |papopahatacitto'pi vratametat samācaret || 22||

एकाहस्तं द्विहस्तं वा कुर्याद्गोमयलेपनम् ।अर्चेत् पुरुषसूक्तेन प्रणवेन विशेषतः ॥ २३॥

ekāhastaṃ dvihastaṃ vā kuryādgomayalepanam |arcet puruṣasūktena praṇavena viśeṣataḥ || 23||

मौनी प्रदक्षिणं कुर्यात् प्रागुक्तफलभाग्भवेत् ।विष्णोर्नामसहस्रेण ह्यच्युतस्यापि कीर्तनात् ॥ २४॥

maunī pradakṣiṇaṃ kuryāt prāguktaphalabhāgbhavet |viṣṇornāmasahasreṇa hyacyutasyāpi kīrtanāt || 24||

पदे पदान्तरं गत्वा करचेष्टाविवर्जितः ।वाचा स्तोत्रं मनो ध्याने चतुरङ्गं प्रदक्षिणम् ॥ २५॥

pade padāntaraṃ gatvā karaceṣṭāvivarjitaḥ |vācā stotraṃ mano dhyāne caturaṅgaṃ pradakṣiṇam || 25||

अश्वत्थः स्थापितो येन तत्कुलं स्थापितं ततः ।धनायुषां समृद्धिस्तु नरकात् तारयेत् पितृन् ॥ २६॥

aśvatthaḥ sthāpito yena tatkulaṃ sthāpitaṃ tataḥ |dhanāyuṣāṃ samṛddhistu narakāt tārayet pitṛn || 26||

अश्वत्थमूलमाश्रित्य शाकान्नोदकदानतः ।एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिब्राह्मणभोजनम् ॥ २७॥

aśvatthamūlamāśritya śākānnodakadānataḥ |ekasmin bhojite vipre koṭibrāhmaṇabhojanam || 27||

अश्वत्थमूलमाश्रित्य जपहोमसुरार्चनात् ।अक्षयं फलमाप्नोति ब्रह्मणो वचनं यथा ॥ २८॥

aśvatthamūlamāśritya japahomasurārcanāt |akṣayaṃ phalamāpnoti brahmaṇo vacanaṃ yathā || 28||

एवमाश्वासितोऽश्वत्थः सदाश्वासाय कल्पते ।यज्ञार्थं छेदितेऽश्वत्थे ह्यक्षयं स्वर्गमाप्नुयात् ॥ २९॥

evamāśvāsito'śvatthaḥ sadāśvāsāya kalpate |yajñārthaṃ chedite'śvatthe hyakṣayaṃ svargamāpnuyāt || 29||

छिन्नो येन वृथाऽश्वत्थश्छेदिता पितृदेवताः ।अश्वत्थः पूजितो यत्र पूजिताः सर्वदेवताः ॥ ३०॥

chinno yena vṛthā'śvatthaścheditā pitṛdevatāḥ |aśvatthaḥ pūjito yatra pūjitāḥ sarvadevatāḥ || 30||

॥ इति अश्वत्थ स्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti aśvattha stotraṃ sampūrṇam ||