भगवद्गीताष्टकम् Shrimad Bhagavadgita Ashtakam

॥ श्रीकृष्णो विजयतेतराम् ॥नमः श्री राघवानन्दपदपङ्कजरेणवे ।यत्कृपालवमात्रेण अहमज्ञोऽपि तारितः ॥॥ अथ श्रीमद्भगवद्गीताष्टकम् ॥वेदार्थतत्त्वनिपुणैः सादसि प्रगीतांअज्ञानतान्तपटलं परिकर्षयन्तीम् ।विज्ञानसूक्तिभिरलङ्कृतगात्रशोभांगीतां भजामि सततं जगदर्कवर्णाम् ॥ १॥

|| śrīkṛṣṇo vijayatetarām ||namaḥ śrī rāghavānandapadapaṅkajareṇave |yatkṛpālavamātreṇa ahamajño'pi tāritaḥ |||| atha śrīmadbhagavadgītāṣṭakam ||vedārthatattvanipuṇaiḥ sādasi pragītāṃajñānatāntapaṭalaṃ parikarṣayantīm |vijñānasūktibhiralaṅkṛtagātraśobhāṃgītāṃ bhajāmi satataṃ jagadarkavarṇām || 1||

श्रीकृष्णसुन्दरमुखप्रभवां सुशीलांआदौ सुधीररणकर्कशजिष्णुपीताम् ।विज्ञानत्त्वनिचयां निगमैकवेद्यांगीतां भजामि सततं सकलार्थसाराम् ॥ २॥

śrīkṛṣṇasundaramukhaprabhavāṃ suśīlāṃādau sudhīraraṇakarkaśajiṣṇupītām |vijñānattvanicayāṃ nigamaikavedyāṃgītāṃ bhajāmi satataṃ sakalārthasārām || 2||

श्रीशङ्करादिकृतभाष्यपवित्रसूक्तिःअद्वैतवादशिशिरीकतमञ्जुवाणी ।सुश्लोकसप्तशतनिर्मितपुष्पवल्लीगीता करोतु विमलं कलुषं मनो मे ॥ ३॥

śrīśaṅkarādikṛtabhāṣyapavitrasūktiḥadvaitavādaśiśirīkatamañjuvāṇī |suślokasaptaśatanirmitapuṣpavallīgītā karotu vimalaṃ kaluṣaṃ mano me || 3||

शान्तिप्रवाहमधुराक्षरयुक्तिपूर्णादुष्टप्रतर्कवनमक्षणकाननाग्निः ।शीतांशुवर्षणकरी भवती प्रसिद्धागीता सदा वसतु मे हृदये प्रसन्ना ॥ ४॥

śāntipravāhamadhurākṣarayuktipūrṇāduṣṭapratarkavanamakṣaṇakānanāgniḥ |śītāṃśuvarṣaṇakarī bhavatī prasiddhāgītā sadā vasatu me hṛdaye prasannā || 4||

पीत्वा न तृप्तिमगमन् मुनयो न सिद्धाःविद्याधरासुरनराधिपसार्वभौमाः ।सङ्गीतशास्त्रगुणमण्डितपण्डितौघाःयत्सारमच्युतमुखप्रभवं विशुद्धम् ॥ ५॥

pītvā na tṛptimagaman munayo na siddhāḥvidyādharāsuranarādhipasārvabhaumāḥ |saṅgītaśāstraguṇamaṇḍitapaṇḍitaughāḥyatsāramacyutamukhaprabhavaṃ viśuddham || 5||

मातर्महामहिमशालिनि विश्ववन्द्येसंसारजन्ममृतिरोगविनाशशीले ।निर्वाणमुक्तिमुकुटीकृतभावदात्रिगीते मदीयरसनानिलये वस त्वम् ॥ ६॥

mātarmahāmahimaśālini viśvavandyesaṃsārajanmamṛtirogavināśaśīle |nirvāṇamuktimukuṭīkṛtabhāvadātrigīte madīyarasanānilaye vasa tvam || 6||

यादित्यचन्द्रकिरणैरपि दुर्विभाव्यंमोहात्मकं तिमिरमाशु जनप्रविष्टम् ।दूरीकरोति दुरितं वचसा मनोजंतामीश्वरीं भगवतीं प्रणमामि गीताम् ॥ ७॥

yādityacandrakiraṇairapi durvibhāvyaṃmohātmakaṃ timiramāśu janapraviṣṭam |dūrīkaroti duritaṃ vacasā manojaṃtāmīśvarīṃ bhagavatīṃ praṇamāmi gītām || 7||

दृष्टं न शास्त्रनिगमेषु समं भवत्याःमाधुर्यवाक्यकलिताक्षरभावपूर्णम् ।वेदान्ततत्त्वमणिमण्डितनिर्विकल्पंअत्र त्वमेव जयतान्नितरां सुगीते ! ॥ ८॥

dṛṣṭaṃ na śāstranigameṣu samaṃ bhavatyāḥmādhuryavākyakalitākṣarabhāvapūrṇam |vedāntatattvamaṇimaṇḍitanirvikalpaṃatra tvameva jayatānnitarāṃ sugīte ! || 8||

गीताष्टकमिदं प्रोक्तमच्युतानन्दभिक्षुणा ।यः पठेद्भक्तिभावेन तस्य गीता प्रसीदति ॥इति श्रीस्वामि अच्युतानन्दकृतंश्रीमद्भगवद्गीताष्टकं सम्पूर्णम् ।

gītāṣṭakamidaṃ proktamacyutānandabhikṣuṇā |yaḥ paṭhedbhaktibhāvena tasya gītā prasīdati ||iti śrīsvāmi acyutānandakṛtaṃśrīmadbhagavadgītāṣṭakaṃ sampūrṇam |