कृष्णद्वादशमञ्जरी Shrikrishna Dvadashamanjari

॥ श्री श्रीधरवेङ्कटेशार्येण कृता ॥दुराशान्धोऽमुष्मिन्विषयविसरावर्तजठरेतृणच्छन्ने कूपे तृणकबललुब्धः पशुरिव ।पतित्वा खिद्येऽसावगतिरित उद्धृत्य कलयेःकदा मां कृष्ण त्वत्पदकमललाभेन सुखितम् ॥ १॥

|| śrī śrīdharaveṅkaṭeśāryeṇa kṛtā ||durāśāndho'muṣminviṣayavisarāvartajaṭharetṛṇacchanne kūpe tṛṇakabalalubdhaḥ paśuriva |patitvā khidye'sāvagatirita uddhṛtya kalayeḥkadā māṃ kṛṣṇa tvatpadakamalalābhena sukhitam || 1||

कथञ्चिद्यच्चित्ते कमलभवकामान्तकमुखाःवहन्तो मज्जन्ति स्वयमनवधौ हर्षजलधौ ।क्व तद्दिव्यश्रीमच्चरणकमलं कृष्ण भवतःक्व चाहं तत्रेहा मम शुन इवाखण्डलपदे ॥ २॥

kathañcidyaccitte kamalabhavakāmāntakamukhāḥvahanto majjanti svayamanavadhau harṣajaladhau |kva taddivyaśrīmaccaraṇakamalaṃ kṛṣṇa bhavataḥkva cāhaṃ tatrehā mama śuna ivākhaṇḍalapade || 2||

दुरापस्त्वं कृष्ण स्मरहरमुखानां तदपि तेक्षतिः का कारुण्यादगतिरिति मां लालयसि चेत् ।प्रपश्यन् रथ्यायां शिशुमगतिमुद्दामरुदितंन सम्राडप्यङ्के दधदुरुदयस्सान्त्वयति किम् ॥ ३॥

durāpastvaṃ kṛṣṇa smaraharamukhānāṃ tadapi tekṣatiḥ kā kāruṇyādagatiriti māṃ lālayasi cet |prapaśyan rathyāyāṃ śiśumagatimuddāmaruditaṃna samrāḍapyaṅke dadhadurudayassāntvayati kim || 3||

प्रतिश्वासं नेतुं प्रयतनधुरीणः पितृपतिःविपत्तीनां व्यक्तं विहरणमिदं तु प्रतिपदम् ।तथा हेयव्यूहा तनुरियमिहाथाप्यभिरमेहतात्मा कृष्णैतां कुमतिमपहन्या मम कदा ॥ ४॥

pratiśvāsaṃ netuṃ prayatanadhurīṇaḥ pitṛpatiḥvipattīnāṃ vyaktaṃ viharaṇamidaṃ tu pratipadam |tathā heyavyūhā tanuriyamihāthāpyabhiramehatātmā kṛṣṇaitāṃ kumatimapahanyā mama kadā || 4||

विधीशाराध्यस्त्वं प्रणयविनयाभ्यां भजसि यान्प्रियस्ते यत्सेवी विमत इतरस्तेषु तृणधीः ।किमन्यत्सर्वाऽपि त्वदनभिमतैव स्थितिरहोदुरात्मैवं ते स्यां यदुवर दयार्हः कथमहम् ॥ ५॥

vidhīśārādhyastvaṃ praṇayavinayābhyāṃ bhajasi yānpriyaste yatsevī vimata itarasteṣu tṛṇadhīḥ |kimanyatsarvā'pi tvadanabhimataiva sthitirahodurātmaivaṃ te syāṃ yaduvara dayārhaḥ kathamaham || 5||

विनिन्द्यत्वे तुल्याधिकविरहिता ये खलु खलाःतथाभूतं कृत्यं यदपि सह तैरेव वसतिः ।तदेवानुष्ठेयं मम भवति नेहास्त्यरुचिरप्यहो धिङ्मां कुर्वे किमिव न दया कृष्ण मयि ते ॥ ६॥

vinindyatve tulyādhikavirahitā ye khalu khalāḥtathābhūtaṃ kṛtyaṃ yadapi saha taireva vasatiḥ |tadevānuṣṭheyaṃ mama bhavati nehāstyarucirapyaho dhiṅmāṃ kurve kimiva na dayā kṛṣṇa mayi te || 6||

त्वदाख्याभिख्यानत्वदमलगुणास्वादन भवत्सपर्याद्यासक्ता जगति कति वाऽऽनन्दजलधौ ।न खेलन्त्येवं दुर्व्यसनहुतभुग्गर्भपतितस्त्वहं सीदाम्येको यदुवर दयेथा मम कदा ॥ ७॥

tvadākhyābhikhyānatvadamalaguṇāsvādana bhavatsaparyādyāsaktā jagati kati vā''nandajaladhau |na khelantyevaṃ durvyasanahutabhuggarbhapatitastvahaṃ sīdāmyeko yaduvara dayethā mama kadā || 7||

कदा वा निर्हेतून्मिषितकरुणालिङ्गितभवत्कटाक्षालम्बेन व्यसनगहनान्निर्गत इतः ।हताशेषग्लानिन्यमृतरसनिष्यन्दशिशिरेसुखं पादाम्भोजे यदुवर कदाऽसानि विहरन् ॥ ८॥

kadā vā nirhetūnmiṣitakaruṇāliṅgitabhavatkaṭākṣālambena vyasanagahanānnirgata itaḥ |hatāśeṣaglāninyamṛtarasaniṣyandaśiśiresukhaṃ pādāmbhoje yaduvara kadā'sāni viharan || 8||

अनित्यत्वं जानन्नतिदृढमदर्पस्सविनयःस्वके दोषेऽभिज्ञः परजुषि तु मूढस्सकरुणः ।सतां दासः शान्तः सममतिरजस्रं तव यथाभजेयं पादाब्जं यदुवर दयेथा मम कदा ॥ ९॥

anityatvaṃ jānannatidṛḍhamadarpassavinayaḥsvake doṣe'bhijñaḥ parajuṣi tu mūḍhassakaruṇaḥ |satāṃ dāsaḥ śāntaḥ samamatirajasraṃ tava yathābhajeyaṃ pādābjaṃ yaduvara dayethā mama kadā || 9||

करालं दावाग्निं कबलितवता देव भवतापरित्राता गोपाः परमकृपया किन्न हि पुरा ।मदीयान्तर्वैरिप्रकरदहनं किं कबलयन्दयासिन्धो गोपीदयित वद गोपायसि न माम् ॥ १०॥

karālaṃ dāvāgniṃ kabalitavatā deva bhavatāparitrātā gopāḥ paramakṛpayā kinna hi purā |madīyāntarvairiprakaradahanaṃ kiṃ kabalayandayāsindho gopīdayita vada gopāyasi na mām || 10||

न भीरारुह्यांसं नदति शमने नाप्युदयतेजुगुप्सा देहस्याशुचिनिचयभावे स्फुटतरे ।अपि व्रीडा नोदेत्यवमतिशते सत्यनुपदंक्व मे स्यात्त्वद्भक्तिः कथमिव कृपा कृष्ण मयि ते ॥ ११॥

na bhīrāruhyāṃsaṃ nadati śamane nāpyudayatejugupsā dehasyāśucinicayabhāve sphuṭatare |api vrīḍā nodetyavamatiśate satyanupadaṃkva me syāttvadbhaktiḥ kathamiva kṛpā kṛṣṇa mayi te || 11||

बलीयस्यत्यन्तं मदघपटली तद्यदुपतेपरित्रातुं नो मां प्रभवसि तथा नो दमयितुम् ।अलाभादार्तीनामिदमनुगुणानामदयितेकियद्दौस्थ्यं धिङ्मां त्वयि विमतमात्मद्रुहमिमम् ॥ १२॥

balīyasyatyantaṃ madaghapaṭalī tadyadupateparitrātuṃ no māṃ prabhavasi tathā no damayitum |alābhādārtīnāmidamanuguṇānāmadayitekiyaddausthyaṃ dhiṅmāṃ tvayi vimatamātmadruhamimam || 12||

॥ इति श्री श्रीधरवेङ्कटेशार्येणकृता कृष्णद्वादशमञ्जरी समाप्ता ॥

|| iti śrī śrīdharaveṅkaṭeśāryeṇakṛtā kṛṣṇadvādaśamañjarī samāptā ||