हरिध्यानस्तोत्रम् Shri Hari Dhyana Stotram1

(शार्दूलविक्रीडितम्)आदौ प्रेमवतीवृषाङ्गजननं सन्नैकतीर्थाटनंदुष्कर्मोपशमं च साधुशरणं सद्धर्मसंस्थापनम् ।हिंसावर्जितभूरियज्ञकरणं मूर्तिप्रतिष्ठापनंआर्यस्थापनमक्षराख्यगमनं सत्सङ्गिसज्जीवनम् ॥स्नातं चन्दनचर्चितं निजजनैः पुष्पस्रजालङ्कृतंप्रातः सूर्यमयूखसेवितमुखं श्रीचन्द्रशालोपरि ।धृत्वा रोटकमेकपाणितलके भङ्क्त्वान्यहस्तेन तंभुञ्जानं प्रविलोक्य सेवकगणान् वन्दे सदा स्वामिनम् ॥(पुष्पिताग्रा वृत्तम्)अथ मनसि शनैः स्थिरत्वमाप्तेभगवति मानुषमूर्तिवासुदेवे ।निजहृदि पृथगेकमेकमङ्गंचरणतलादि विचिन्त्यमस्य पुंसाम् ॥ १॥

(śārdūlavikrīḍitam)ādau premavatīvṛṣāṅgajananaṃ sannaikatīrthāṭanaṃduṣkarmopaśamaṃ ca sādhuśaraṇaṃ saddharmasaṃsthāpanam |hiṃsāvarjitabhūriyajñakaraṇaṃ mūrtipratiṣṭhāpanaṃāryasthāpanamakṣarākhyagamanaṃ satsaṅgisajjīvanam ||snātaṃ candanacarcitaṃ nijajanaiḥ puṣpasrajālaṅkṛtaṃprātaḥ sūryamayūkhasevitamukhaṃ śrīcandraśālopari |dhṛtvā roṭakamekapāṇitalake bhaṅktvānyahastena taṃbhuñjānaṃ pravilokya sevakagaṇān vande sadā svāminam ||(puṣpitāgrā vṛttam)atha manasi śanaiḥ sthiratvamāptebhagavati mānuṣamūrtivāsudeve |nijahṛdi pṛthagekamekamaṅgaṃcaraṇatalādi vicintyamasya puṃsām || 1||

निजहृदि द्रशि गोचरे तदीयेह्यवयव एकएकके पृथक् च ।चपलमपि मनः स्थिरं विधेयंव्रजति लयं खलु तेन तन्मलौघः ॥ २॥

nijahṛdi draśi gocare tadīyehyavayava ekaekake pṛthak ca |capalamapi manaḥ sthiraṃ vidheyaṃvrajati layaṃ khalu tena tanmalaughaḥ || 2||

ध्वजकमलयवाङ्कुशोर्ध्वरेखाप्रमुखसुलक्षणलक्षिते च रम्ये ।अतिशयमृदुले च यावकाभेचरणतले मनसास्य चिन्तनीये ॥ ३॥

dhvajakamalayavāṅkuśordhvarekhāpramukhasulakṣaṇalakṣite ca ramye |atiśayamṛdule ca yāvakābhecaraṇatale manasāsya cintanīye || 3||

अरुणनखशशाङ्कराजिकान्त्याहृतनिजचिन्तकहृत्तमोङ्घ्रियुग्मम् ।क्रमलघुसमकोमलाङ्गुलीभिर्हृतनवपल्लवकान्ति चास्य चिन्त्यम् ॥ ४॥

aruṇanakhaśaśāṅkarājikāntyāhṛtanijacintakahṛttamoṅghriyugmam |kramalaghusamakomalāṅgulībhirhṛtanavapallavakānti cāsya cintyam || 4||

निजजनमनसः प्रहर्षणार्थंपरिधृतनूपुरशिञ्जितातिरम्यम् ।स्वगतनिजजनाक्षिवृत्तिचोरंचरणयुगं हृदि चिन्तनीयमस्य ॥ ५॥

nijajanamanasaḥ praharṣaṇārthaṃparidhṛtanūpuraśiñjitātiramyam |svagatanijajanākṣivṛtticoraṃcaraṇayugaṃ hṛdi cintanīyamasya || 5||

किसलयमृदुले सुवृत्तजङ्घेक्रमपृथुलेथ सुवर्तुलौ च जानू ।करिकर सद्रशं समं च पीनंनिजहृदि सक्थियुगं च चिन्त्यमस्य ॥ ६॥

kisalayamṛdule suvṛttajaṅghekramapṛthuletha suvartulau ca jānū |karikara sadraśaṃ samaṃ ca pīnaṃnijahṛdi sakthiyugaṃ ca cintyamasya || 6||

मृदुघनसितसूक्ष्मदीर्घवासःपरिदधदुत्तमहैमकाञ्चिनद्धम् ।पृथुलकटियुगं च चिन्तनीयंनिजहृदये चिरमस्य भक्तभर्तुः ॥ ७॥

mṛdughanasitasūkṣmadīrghavāsaḥparidadhaduttamahaimakāñcinaddham |pṛthulakaṭiyugaṃ ca cintanīyaṃnijahṛdaye ciramasya bhaktabhartuḥ || 7||

उदरमपि लसद्वलित्रयान्तर्गतशुभसभ्रमनिम्ननाभिकूपम् ।हृदयमुरुसुगन्धिपुष्पहारंसमविततं हृदि चिन्त्यमस्य तुङ्गम् ॥ ८॥

udaramapi lasadvalitrayāntargataśubhasabhramanimnanābhikūpam |hṛdayamurusugandhipuṣpahāraṃsamavitataṃ hṛdi cintyamasya tuṅgam || 8||

कनककटकशृङ्खलोर्मिकाभिर्लसदरुणां जनिभं करद्वयं च ।द्रढतरमतिरम्यबाहुयुग्मंनिजहृदयेस्य विचिन्त्यमङ्गदाढ्यम् ॥ ९॥

kanakakaṭakaśṛṅkhalormikābhirlasadaruṇāṃ janibhaṃ karadvayaṃ ca |draḍhataramatiramyabāhuyugmaṃnijahṛdayesya vicintyamaṅgadāḍhyam || 9||

विविधमणिविशुद्धहेमसूत्रग्रथितसुमौक्तिकहारहारिकण्ठः ।विगतशशकलङ्क आस्यचन्द्रःस्थिरमनसास्यचिरञ्चचिन्तनीयम् ॥ १०॥

vividhamaṇiviśuddhahemasūtragrathitasumauktikahārahārikaṇṭhaḥ |vigataśaśakalaṅka āsyacandraḥsthiramanasāsyacirañcacintanīyam || 10||

मितहसितविसर्पिदन्तकान्तिप्रथनसमुज्ज्वलगण्डयुग्ममस्य ।नवनलिनदलायतं विचिन्त्यंनिजहृदि चञ्चललोचनद्वयं च ॥ ११॥

mitahasitavisarpidantakāntiprathanasamujjvalagaṇḍayugmamasya |navanalinadalāyataṃ vicintyaṃnijahṛdi cañcalalocanadvayaṃ ca || 11||

श्रवणयुगलमस्य कुण्डलश्रीर्बहुविधपुष्पमयावतं स रम्यम् ।तरदलघु विशालभालराजत्सतिलककुङ्कुमचन्द्रकश्च चिन्त्यः ॥ १२॥

śravaṇayugalamasya kuṇḍalaśrīrbahuvidhapuṣpamayāvataṃ sa ramyam |taradalaghu viśālabhālarājatsatilakakuṅkumacandrakaśca cintyaḥ || 12||

असिततिलकलक्ष्म दक्षगण्डेतिलकुसुमोत्तमनासिकान्तिकेस्ति ।विलसदसितबिन्दुरस्य वामेश्रवणपुटे भवतीति चिन्तनीयः ॥ १३॥

asitatilakalakṣma dakṣagaṇḍetilakusumottamanāsikāntikesti |vilasadasitabindurasya vāmeśravaṇapuṭe bhavatīti cintanīyaḥ || 13||

विविधकुसुमशेखरालिराजत्पटमुकुटं च शिरोस्य चिन्तयित्वा ।वदनकमलमेव चिन्तकेनस्मितमधुरं चिरकालमस्य चिन्त्यम् ॥ १४॥

vividhakusumaśekharālirājatpaṭamukuṭaṃ ca śirosya cintayitvā |vadanakamalameva cintakenasmitamadhuraṃ cirakālamasya cintyam || 14||

इति श्रीशतानन्दमुनिविरचितं श्रीहरिध्यानस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīśatānandamuniviracitaṃ śrīharidhyānastotraṃ sampūrṇam |