जगदीशशतकम् Shri Jagadisha Shatakam

यद्भासानुविभाति विश्वमखिलं सार्केन्दुतारागणंयत्किञ्चिद्भ्रुकुटीकटाक्षकलया नाशोद्भवौ पालनम् ।यत्पादाम्बुजधूलिधारणवशात्कुर्वन्त्य यत्नं सुरास्तं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ १॥

yadbhāsānuvibhāti viśvamakhilaṃ sārkendutārāgaṇaṃyatkiñcidbhrukuṭīkaṭākṣakalayā nāśodbhavau pālanam |yatpādāmbujadhūlidhāraṇavaśātkurvantya yatnaṃ surāstaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 1||

यं सिद्धा मुनयः सुरासुरगणा गन्धर्वयक्षोरगाःसेशानाः सचतुर्मुखाः प्रतिदिनं ध्यायन्ति शम्प्राप्तये ।विज्ञानेन विरागयोगतपसा जानन्ति किञ्चित्पदंतं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ २॥

yaṃ siddhā munayaḥ surāsuragaṇā gandharvayakṣoragāḥseśānāḥ sacaturmukhāḥ pratidinaṃ dhyāyanti śamprāptaye |vijñānena virāgayogatapasā jānanti kiñcitpadaṃtaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 2||

यः पूर्वं जगतामनादिरमलोऽनन्तः परो मध्यगःस्रष्टा गोपयिता कटाक्षकलया हन्ता नियन्ता विभुः ।यो धाता ध्रुवधर्मधारकनृणां शश्वद्विहर्ता स्वदृक्तं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ३॥

yaḥ pūrvaṃ jagatāmanādiramalo'nantaḥ paro madhyagaḥsraṣṭā gopayitā kaṭākṣakalayā hantā niyantā vibhuḥ |yo dhātā dhruvadharmadhārakanṛṇāṃ śaśvadvihartā svadṛktaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 3||

यः स्वामी भुवनस्य गं मुनिगणा ध्यायन्ति येनावितायस्मै देवगणा हरन्ति सुबलिं यस्माज्जगज्जायते ।यस्याभापरिपूरितं जगदिदं यस्मिंश्च तल्लीयतेतं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ४॥

yaḥ svāmī bhuvanasya gaṃ munigaṇā dhyāyanti yenāvitāyasmai devagaṇā haranti subaliṃ yasmājjagajjāyate |yasyābhāparipūritaṃ jagadidaṃ yasmiṃśca tallīyatetaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 4||

यन्मायापरिमोहिताः सुरगणा गन्धर्वविद्याधरायोगीशा ऋषयोऽसुराश्च पुरुषा ये स्थावरा जङ्गमाः ।जायन्ते परितो भ्रमन्ति जगति द्वन्द्वे म्रियन्ते सदातं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ५॥

yanmāyāparimohitāḥ suragaṇā gandharvavidyādharāyogīśā ṛṣayo'surāśca puruṣā ye sthāvarā jaṅgamāḥ |jāyante parito bhramanti jagati dvandve mriyante sadātaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 5||

साक्षी सर्वगतः प्रभुः प्रकृतयः सर्वेश्वरेशः सुधीःदिव्यैर्मङ्गलमूर्तिमद्गुणगणैः संसेवितोऽजस्तु यः ।वेदैश्चोपनिषद्भिरीरितयशाः सञ्चिद्धनानन्दकस्तं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ६॥

sākṣī sarvagataḥ prabhuḥ prakṛtayaḥ sarveśvareśaḥ sudhīḥdivyairmaṅgalamūrtimadguṇagaṇaiḥ saṃsevito'jastu yaḥ |vedaiścopaniṣadbhirīritayaśāḥ sañciddhanānandakastaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 6||

यः पातालपदो मही कटितटः स्वर्लोकशीर्षोऽस्तु यःमार्ताण्डेक्षणदिक्श्रुतिश्रुतिमुखो गीर्वाणवाहाङ्कधीः ।मायाक्रीडनको जगद्वपुरजो हीनोह्यदिव्यैर्गुणैस्तं नीलाचलवासिनं यदुपति वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ७॥

yaḥ pātālapado mahī kaṭitaṭaḥ svarlokaśīrṣo'stu yaḥmārtāṇḍekṣaṇadikśrutiśrutimukho gīrvāṇavāhāṅkadhīḥ |māyākrīḍanako jagadvapurajo hīnohyadivyairguṇaistaṃ nīlācalavāsinaṃ yadupati vande jagadvanditam || 7||

यच्छक्त्या हरते हरो विधिरपि स्रष्टा च शास्ता यमोवह्निर्दाहयते शशी सुखयते वायुः प्रवात्यञ्जसा ।तं नीलाचलवासिनं यदुपतिं वन्दे जगद्वन्दितम् ॥ ८॥

yacchaktyā harate haro vidhirapi sraṣṭā ca śāstā yamovahnirdāhayate śaśī sukhayate vāyuḥ pravātyañjasā |taṃ nīlācalavāsinaṃ yadupatiṃ vande jagadvanditam || 8||

यत्पादपङ्कजपरागविमिश्रतोयंब्रह्माण्डमण्डलमखण्डलमाविरिञ्चम् ।स्तम्बान्तमाशु हि पुनाति न भेदभावंवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ ९॥

yatpādapaṅkajaparāgavimiśratoyaṃbrahmāṇḍamaṇḍalamakhaṇḍalamāviriñcam |stambāntamāśu hi punāti na bhedabhāvaṃvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 9||

यत्पादपङ्कजजलं चतुराननोऽसौशुद्धे कमण्डलुमुखे सुतरां दधार ।अद्यापि मूर्धनि शिवो वहतीष्टरूपंवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १०॥

yatpādapaṅkajajalaṃ caturānano'sauśuddhe kamaṇḍalumukhe sutarāṃ dadhāra |adyāpi mūrdhani śivo vahatīṣṭarūpaṃvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 10||

यत्पादतीर्थममलं परमादरेणसप्तर्षयः प्रतिदिनं शिरसा वहन्ति ।विज्ञाननिर्गतमलाः सुपवित्रतायैव न्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ ११॥

yatpādatīrthamamalaṃ paramādareṇasaptarṣayaḥ pratidinaṃ śirasā vahanti |vijñānanirgatamalāḥ supavitratāyaiva nde prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 11||

सन्नामकीर्तननिरन्तरलब्धिभात्रात्गात्राद्द्रुतं कलुषिणां सकलान्यघानि ।दन्दह्यमानतनुभिः परिनिस्सरन्तिवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयन् ॥ १२॥

sannāmakīrtananirantaralabdhibhātrātgātrāddrutaṃ kaluṣiṇāṃ sakalānyaghāni |dandahyamānatanubhiḥ parinissarantivande prabhuṃ patitapāvananāmadheyan || 12||

यन्नाम मङ्गलममङ्गलभङ्गकारमुच्चारणेन खलु पातकिनां मुखैश्च ।सद्यः पुनाति शबरान्यवनानधर्मान्वन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १३॥

yannāma maṅgalamamaṅgalabhaṅgakāramuccāraṇena khalu pātakināṃ mukhaiśca |sadyaḥ punāti śabarānyavanānadharmānvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 13||

यस्यैकवारममलं स्मरणं हि पुंसांसद्यः क्षिणोति सकलं दुरितं च दुःखम् ।यः स्वं करोति नयति प्रणतं स्वधामवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १४॥

yasyaikavāramamalaṃ smaraṇaṃ hi puṃsāṃsadyaḥ kṣiṇoti sakalaṃ duritaṃ ca duḥkham |yaḥ svaṃ karoti nayati praṇataṃ svadhāmavande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 14||

यज्जन्मकोटिसुकृतेन यदा कदापितिर्यङ्नृदेवगण सन्ततिभूति भाजः ।त्वत्पादसेवनमभूत् स पुमान् विमुक्तोवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १५॥

yajjanmakoṭisukṛtena yadā kadāpitiryaṅnṛdevagaṇa santatibhūti bhājaḥ |tvatpādasevanamabhūt sa pumān vimuktovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 15||

यद्वर्षमासदिनयाममुहूर्तमात्रेयैः कैः प्रयत्नविधिभिस्तव पूजनं स्यात् ।सर्वं बभूव सुकृतं पुरुषस्य तस्यवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १६॥

yadvarṣamāsadinayāmamuhūrtamātreyaiḥ kaiḥ prayatnavidhibhistava pūjanaṃ syāt |sarvaṃ babhūva sukṛtaṃ puruṣasya tasyavande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 16||

धन्यः पुमान् धरणिधर्मधरो ध्रुवोऽसौत्वां शर्मदं नमति यः शिरसैकदापि ।पारं प्रयाति दुरवापजगन्नदीशात्वन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १७॥

dhanyaḥ pumān dharaṇidharmadharo dhruvo'sautvāṃ śarmadaṃ namati yaḥ śirasaikadāpi |pāraṃ prayāti duravāpajagannadīśātvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 17||

साङ्केत्यहेलनविमन्युगते च हास्येदुःखाद्यनन्तसमये पतितोऽपि यस्त्वम् ।दासस्तवेति वदते त्वभयं ददासिवदे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १८॥

sāṅketyahelanavimanyugate ca hāsyeduḥkhādyanantasamaye patito'pi yastvam |dāsastaveti vadate tvabhayaṃ dadāsivade prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 18||

ब्रह्मेन्द्रशम्भुसनकादिसुरर्षयो यंन प्राप्नुवन्ति तपसा नियमादियोगैः ।सख्यं विधाय पुरुषो रमते हि तेनवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ १९॥

brahmendraśambhusanakādisurarṣayo yaṃna prāpnuvanti tapasā niyamādiyogaiḥ |sakhyaṃ vidhāya puruṣo ramate hi tenavande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 19||

आत्मार्पणां हि कुरुते पुरुषस्तु यस्तेस्वात्मार्पणं त्वमपि देन करोषि तस्मै ।श्रेष्ठं तु तं त्वमनुगच्छसि सर्वदैववन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २०॥

ātmārpaṇāṃ hi kurute puruṣastu yastesvātmārpaṇaṃ tvamapi dena karoṣi tasmai |śreṣṭhaṃ tu taṃ tvamanugacchasi sarvadaivavande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 20||

स्त्रैणो धनान्धमदिरावशसम्प्रमत्तःपापी त्वजामिलशठः कथनात्तु यस्य ।नाम्नो जगाम पदवीं मुनिभिर्दुरापांवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २१॥

straiṇo dhanāndhamadirāvaśasampramattaḥpāpī tvajāmilaśaṭhaḥ kathanāttu yasya |nāmno jagāma padavīṃ munibhirdurāpāṃvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 21||

विप्रामिषं त्वयि समर्पितवान् परेणप्रेम्णा पिशाचकुलजः श्रुतिबद्धघण्टः ।आलिङ्ग्य तं निजजनं कृतवान् सुदोर्भ्याम् ।वन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २२॥

viprāmiṣaṃ tvayi samarpitavān pareṇapremṇā piśācakulajaḥ śrutibaddhaghaṇṭaḥ |āliṅgya taṃ nijajanaṃ kṛtavān sudorbhyām |vande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 22||

दीनोऽतिजीर्णवसनः क्षुधया कृशोऽपिसन्दत्ततण्डुल उदारमतिः सुदामा ।उत्पापविस्मृतरमः परिषस्वजे योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २३॥

dīno'tijīrṇavasanaḥ kṣudhayā kṛśo'pisandattataṇḍula udāramatiḥ sudāmā |utpāpavismṛtaramaḥ pariṣasvaje yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 23||

भोजेन्दुदास्यनिरता मलिनातिनीचाकुब्जा तु या मधुपुरे पथि तां विलोक्य ।गत्वा गृहं कमलया सदृशीं व्यधाद्यःवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २४॥

bhojendudāsyaniratā malinātinīcākubjā tu yā madhupure pathi tāṃ vilokya |gatvā gṛhaṃ kamalayā sadṛśīṃ vyadhādyaḥvande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 24||

जात्या तु वायकवरं हतधर्मलेशंगत्वा तदीयभवने कृतवान् सकम्पः ।वस्त्राणि तद्विरचितानि दधार देहेवन्दे प्रभुं पतिततपावननामधेयम् ॥ २५॥

jātyā tu vāyakavaraṃ hatadharmaleśaṃgatvā tadīyabhavane kṛtavān sakampaḥ |vastrāṇi tadviracitāni dadhāra dehevande prabhuṃ patitatapāvananāmadheyam || 25||

नीचो निषादकुलजो जलजीवभोक्ताजग्राह तत्करसमर्पितकन्दमूलम् ।कृत्वा सखायमतुलं परिषस्वजे योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २६॥

nīco niṣādakulajo jalajīvabhoktājagrāha tatkarasamarpitakandamūlam |kṛtvā sakhāyamatulaṃ pariṣasvaje yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 26||

मांसादकं वनचरं दुरितौघयुक्तंगृध्रं जटायुषमलं परिरभ्य दोर्भ्याम् ।तस्मै ददौ परगतिं पतिदुर्लभां योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २७॥

māṃsādakaṃ vanacaraṃ duritaughayuktaṃgṛdhraṃ jaṭāyuṣamalaṃ parirabhya dorbhyām |tasmai dadau paragatiṃ patidurlabhāṃ yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 27||

विज्ञानभक्तिविरतीष्टसुधर्महीनानीचा महावनचरी शबरी हि तस्यै ।भुक्त्वा तदर्पितफलं प्रददौ गतिं योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २८॥

vijñānabhaktiviratīṣṭasudharmahīnānīcā mahāvanacarī śabarī hi tasyai |bhuktvā tadarpitaphalaṃ pradadau gatiṃ yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 28||

स्वप्नेऽपि दर्शनममङ्गलदं वदन्तियेषां बुधाः स्मरणतो ह्यशुभानि लोके ।तैर्वानरैः सह चकार सुमित्रतायैवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ २९॥

svapne'pi darśanamamaṅgaladaṃ vadantiyeṣāṃ budhāḥ smaraṇato hyaśubhāni loke |tairvānaraiḥ saha cakāra sumitratāyaivande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 29||

दुष्टानुजं रजनिकाचरवंशजातंपादान्तिके निपतितं भरतेन तुल्यम् ।उत्थाप्य तं स्वभुजतः परिषस्वजे योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ ३०॥

duṣṭānujaṃ rajanikācaravaṃśajātaṃpādāntike nipatitaṃ bharatena tulyam |utthāpya taṃ svabhujataḥ pariṣasvaje yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 30||

जात्या तु गोपकुलजाः परधर्महीनागोपाश्च गोपवनितास्तुलसीवने तैः ।चिक्रीड रासपरिमण्डलमण्डितो यो ।वन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ ३१॥

jātyā tu gopakulajāḥ paradharmahīnāgopāśca gopavanitāstulasīvane taiḥ |cikrīḍa rāsaparimaṇḍalamaṇḍito yo |vande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 31||

वापी महाविषधरः किल कालियेनसम्प्लुत्य भास्करसुताह्रदनीरमध्ये ।संस्कृत्य तत्फणगणेष्वभयं ददौ योवन्दे प्रभुं पतितपावननामधेयम् ॥ ३२॥

vāpī mahāviṣadharaḥ kila kāliyenasamplutya bhāskarasutāhradanīramadhye |saṃskṛtya tatphaṇagaṇeṣvabhayaṃ dadau yovande prabhuṃ patitapāvananāmadheyam || 32||

किं किं ब्रवीमि पतितोद्धरणं हि लोकेयद्यत्त्वया कृतमनन्तचतुर्मुखेषु ।तस्मात् त्वदीयचरणं शरणं गतोऽहंमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३३॥

kiṃ kiṃ bravīmi patitoddharaṇaṃ hi lokeyadyattvayā kṛtamanantacaturmukheṣu |tasmāt tvadīyacaraṇaṃ śaraṇaṃ gato'haṃmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 33||

न त्वत्समः पतितपावनकार्यकारीनास्मादृशो जगति सम्पतितोऽवनीशः ।दिष्ट्या कृतं विशदमित्यनवेक्ष्य योगंमामुद्धररव कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३४॥

na tvatsamaḥ patitapāvanakāryakārīnāsmādṛśo jagati sampatito'vanīśaḥ |diṣṭyā kṛtaṃ viśadamityanavekṣya yogaṃmāmuddhararava kṛpayā jagadīśakṛtya || 34||

अन्वेषितं भुवनमेतदतीव बुद्।ह्ध्यास्वोद्धारकारणकृते भवतो विना मे ।दृष्टो न कोपि पतितोद्धरणे समर्थोमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३५॥

anveṣitaṃ bhuvanametadatīva bud|hdhyāsvoddhārakāraṇakṛte bhavato vinā me |dṛṣṭo na kopi patitoddharaṇe samarthomāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 35||

कामस्य पाशवलितं चपलं मनो मेसङ्घावतीष्टविषयेषु वदामि सत्यम् ।प्राप्स्यामि केन विधिना गतिमुत्तमां तेमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३६॥

kāmasya pāśavalitaṃ capalaṃ mano mesaṅghāvatīṣṭaviṣayeṣu vadāmi satyam |prāpsyāmi kena vidhinā gatimuttamāṃ temāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 36||

त्वं सर्वदिव्यगुणवृन्दसमन्वितोऽसितैः सर्वगर्हितगुणैर्वलितस्तथाहम् ।लज्जावनं तव करे मम सर्वथास्तिमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३७॥

tvaṃ sarvadivyaguṇavṛndasamanvito'sitaiḥ sarvagarhitaguṇairvalitastathāham |lajjāvanaṃ tava kare mama sarvathāstimāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 37||

सूर्यो यथा स्वकिरणैः स्पृशतीष्टनेष्टम् ।संशोषयन्न हि करोति कदापि भेदम् ।विस्मृत्य तद्वदगुणं मम नैजरीत्यामामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३८॥

sūryo yathā svakiraṇaiḥ spṛśatīṣṭaneṣṭam |saṃśoṣayanna hi karoti kadāpi bhedam |vismṛtya tadvadaguṇaṃ mama naijarītyāmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 38||

शोचामि तन्निजगुणानवलोक्य दुष्ठान्पापं करोमि खलु यद्वशगोऽहमद्य ।हृष्यामि ते गुणगणानवलोक्य भव्यान्मामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ३९॥

śocāmi tannijaguṇānavalokya duṣṭhānpāpaṃ karomi khalu yadvaśago'hamadya |hṛṣyāmi te guṇagaṇānavalokya bhavyānmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 39||

ज्ञानी न योगनिरतो न हि भक्तिनिष्ठोवैराग्यलेशसहितो न च धर्मधारी ।प्राप्स्याम्यहं कथमहो तव पादपद्मंमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ४०॥

jñānī na yoganirato na hi bhaktiniṣṭhovairāgyaleśasahito na ca dharmadhārī |prāpsyāmyahaṃ kathamaho tava pādapadmaṃmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 40||

स्वाभाविकी भवति दाहनशक्तिरग्रेश्चन्द्रस्य शैत्यमनिशं वहनं च वायोः ।तद्वत्तवापि पतितोद्धरणं हि नित्यंमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ४१॥

svābhāvikī bhavati dāhanaśaktiragreścandrasya śaityamaniśaṃ vahanaṃ ca vāyoḥ |tadvattavāpi patitoddharaṇaṃ hi nityaṃmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 41||

वेदे पुराणकथने श्रुतवानहं यत्नित्यं तवेड्य पतितोद्धरणं हि लोके ।इच्छाम्यहं तदवलोकितुमात्मशुद्।ह्ध्यैमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ४२॥

vede purāṇakathane śrutavānahaṃ yatnityaṃ taveḍya patitoddharaṇaṃ hi loke |icchāmyahaṃ tadavalokitumātmaśud|hdhyaimāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 42||

सम्यग्बभूव यदहं पतितानगण्यस्त्वं सर्वदोद्धरसि तान् पतिताग्रगण्यान् ।संस्कृत्य रीतिममलां विजचित्तजातांमामुद्धरस्व कृपया जगदीशकृत्य ॥ ४३॥

samyagbabhūva yadahaṃ patitānagaṇyastvaṃ sarvadoddharasi tān patitāgragaṇyān |saṃskṛtya rītimamalāṃ vijacittajātāṃmāmuddharasva kṛpayā jagadīśakṛtya || 43||

तव दया न हि चेदवनीतलेमम समान् जगतीतलपामरान् ।अतिपुनीत दयावशगो हि कःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४४॥

tava dayā na hi cedavanītalemama samān jagatītalapāmarān |atipunīta dayāvaśago hi kaḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 44||

सकलकारणकारणकारणाःपतिततारणतारणतारणाः ।निखिलभावनभावनभावनाःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४५॥

sakalakāraṇakāraṇakāraṇāḥpatitatāraṇatāraṇatāraṇāḥ |nikhilabhāvanabhāvanabhāvanāḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 45||

विपुलजीवनजीवनजीवनोजनविलोपनलोपनलोपनः ।विशदकामदकामदकामदःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४६॥

vipulajīvanajīvanajīvanojanavilopanalopanalopanaḥ |viśadakāmadakāmadakāmadaḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 46||

हृदयहर्षणहर्षणहर्षणोमनुजकर्षणकर्षणकर्षणः ।अवनिपोषणपोषणपोषणःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४७॥

hṛdayaharṣaṇaharṣaṇaharṣaṇomanujakarṣaṇakarṣaṇakarṣaṇaḥ |avanipoṣaṇapoṣaṇapoṣaṇaḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 47||

दुरितवर्तनवर्तनवर्तनःश्रुतिप्रवर्तनकर्तनकर्तनः ।जगति नर्तननर्तननर्तनःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४८॥

duritavartanavartanavartanaḥśrutipravartanakartanakartanaḥ |jagati nartananartananartanaḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 48||

सकलगोकुलगोकुलगोकुलःसकलगोकुलगोकुलगोकुलः ।सकलगोकुलगोकुलगोकुलःपतितपावन माधव पाहि माम् ॥ ४९॥

sakalagokulagokulagokulaḥsakalagokulagokulagokulaḥ |sakalagokulagokulagokulaḥpatitapāvana mādhava pāhi mām || 49||

निबिडनीरदसन्निभमद्भुतंविपुलचारुचतुर्भुजशोभितम् ।जनदयापरिपूर्णशरीरकंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५०॥

nibiḍanīradasannibhamadbhutaṃvipulacārucaturbhujaśobhitam |janadayāparipūrṇaśarīrakaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 50||

ज्वलितरत्नविभासितभासितंमकुटमण्डितमस्तकमिष्टदम् ।सुभगकुण्डलमण्डलगण्डकंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५१॥

jvalitaratnavibhāsitabhāsitaṃmakuṭamaṇḍitamastakamiṣṭadam |subhagakuṇḍalamaṇḍalagaṇḍakaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 51||

स्मितमुखं सरसोरुहलोचनंरुचिरनासिकया परिराजितम् ।अतिविशालसुफालविशोभितंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५२॥

smitamukhaṃ sarasoruhalocanaṃruciranāsikayā parirājitam |ativiśālasuphālaviśobhitaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 52||

उरसि हारविहारमनोहरंतुलसिकावनमालिकयान्वितम् ।कलितकौस्तुभकण्ठदरोपमंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५३॥

urasi hāravihāramanoharaṃtulasikāvanamālikayānvitam |kalitakaustubhakaṇṭhadaropamaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 53||

कनकसूत्रनिबद्धकटिस्थलंविमलपीतपटेन विराजितम् ।विलसितं भुजबद्धशुभाङ्गदंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५४॥

kanakasūtranibaddhakaṭisthalaṃvimalapītapaṭena virājitam |vilasitaṃ bhujabaddhaśubhāṅgadaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 54||

कटकशोभितपाणितटं शुभंदरगदासिसुचक्रशरासनैः ।अतिविराजितमूर्तिमनुत्तमंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५५॥

kaṭakaśobhitapāṇitaṭaṃ śubhaṃdaragadāsisucakraśarāsanaiḥ |ativirājitamūrtimanuttamaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 55||

कुटिलकुन्तलमण्डलमञ्जुलंभ्रुकुटिभावितकर्णमहाशयम् ।हृदि सुपाण्डरलक्षणलक्षितंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५६॥

kuṭilakuntalamaṇḍalamañjulaṃbhrukuṭibhāvitakarṇamahāśayam |hṛdi supāṇḍaralakṣaṇalakṣitaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 56||

भवविलासनिरासविधायकंमुनिगणामलमानसमानसम् ।लसितनू पुरयुग्मपदाम्बुजंतमवलोकितुमुत्सहते मनः ॥ ५७॥

bhavavilāsanirāsavidhāyakaṃmunigaṇāmalamānasamānasam |lasitanū purayugmapadāmbujaṃtamavalokitumutsahate manaḥ || 57||

चन्द्रांशुगौरेण सुनीलवाससामदाविघूर्णारुणदिव्यचक्षुषा ।रामेण युक्तं कृतदासमुक्तंश्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ५८॥

candrāṃśugaureṇa sunīlavāsasāmadāvighūrṇāruṇadivyacakṣuṣā |rāmeṇa yuktaṃ kṛtadāsamuktaṃśrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 58||

जगज्जनन्या करुणाग्रगण्ययासुभद्रया शोभितदक्षभागम् ।प्रपन्नपालं पतितार्तिहारिणंश्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ५१॥

jagajjananyā karuṇāgragaṇyayāsubhadrayā śobhitadakṣabhāgam |prapannapālaṃ patitārtihāriṇaṃśrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 51||

दयाविधानेन सुदासकामदंमहाप्रसादेन भवापहारिणम् ।विमुक्तिदं नीलगिरौ निवासिनंश्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ६०॥

dayāvidhānena sudāsakāmadaṃmahāprasādena bhavāpahāriṇam |vimuktidaṃ nīlagirau nivāsinaṃśrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 60||

पापप्रणाशाय जगज्जनानांसंराजते योऽन्धितटे दयालुः ।तमुद्धरन्तं पतितानघौघात्श्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ६१॥

pāpapraṇāśāya jagajjanānāṃsaṃrājate yo'ndhitaṭe dayāluḥ |tamuddharantaṃ patitānaghaughātśrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 61||

रत्नासनस्थं प्रणवस्वरूपंसतां गतं दीनदयानिधानम् ।प्रदर्शयन् स्वस्य वपुर्जनेभ्यःश्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ६२॥

ratnāsanasthaṃ praṇavasvarūpaṃsatāṃ gataṃ dīnadayānidhānam |pradarśayan svasya vapurjanebhyaḥśrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 62||

या ज्ञानयोगेन विरागभक्त्यागतिर्भवत्यब्दशतैर्मुनीनाम् ।महाप्रसादेन तु तद्गतिप्रदम् ।श्रीमज्जगन्नाथमहं नमामि ॥ ६३॥

yā jñānayogena virāgabhaktyāgatirbhavatyabdaśatairmunīnām |mahāprasādena tu tadgatipradam |śrīmajjagannāthamahaṃ namāmi || 63||

ये पापिनरत्यक्तसमस्तसत्क्रियालोकेव्यवाये विषयैर्विलिप्ताः ।महाप्रसादेन पुनाति तान् यःश्रीमज्जगन्नाथमहं नमामिः ॥ ६४॥

ye pāpinaratyaktasamastasatkriyālokevyavāye viṣayairviliptāḥ |mahāprasādena punāti tān yaḥśrīmajjagannāthamahaṃ namāmiḥ || 64||

अस्मादृशां पापविनिष्ठितानांनान्योऽस्त्युपायस्तरणे भवाब्धेः ।महाप्रसादं ददतं तदर्थंश्रीमजगन्नाथमहं नमामि ॥ ६५॥

asmādṛśāṃ pāpaviniṣṭhitānāṃnānyo'styupāyastaraṇe bhavābdheḥ |mahāprasādaṃ dadataṃ tadarthaṃśrīmajagannāthamahaṃ namāmi || 65||

यथाम्बरं वै गतिरस्ति पक्षिणांयथा पशूनां पृथिवी गतिश्च ।अस्मादृशां पापनिविष्टचेतसांगतिस्त्वमेवासि तथा न चान्यः ॥ ६६॥

yathāmbaraṃ vai gatirasti pakṣiṇāṃyathā paśūnāṃ pṛthivī gatiśca |asmādṛśāṃ pāpaniviṣṭacetasāṃgatistvamevāsi tathā na cānyaḥ || 66||

अन्यः समर्थो भुवि कोऽपि नारितय उद्धरेन्मां कृपयातिपापद्मम् ।आधारभूतं तव पादपातस्माज्जगत्पावन रक्ष लज्जाम् ॥ ६७॥

anyaḥ samartho bhuvi ko'pi nāritaya uddharenmāṃ kṛpayātipāpadmam |ādhārabhūtaṃ tava pādapātasmājjagatpāvana rakṣa lajjām || 67||

यो मां तवास्मीति जनः प्रयाचतेतस्मै ददामीत्यभयं व्रतं से ।आधार एषोऽद्य ममादिनाथव्रतं स्वकीयं न विहातुमर्हसि ॥ ६८॥

yo māṃ tavāsmīti janaḥ prayācatetasmai dadāmītyabhayaṃ vrataṃ se |ādhāra eṣo'dya mamādināthavrataṃ svakīyaṃ na vihātumarhasi || 68||

त्यक्त्वा सुधर्मानखिलान् जनो यदाह्यनन्यधर्मा शरणं समीहते ।अहं तदाघानि विमोचयामिव्रतं त्वदीयं शरणं ममेदम् ॥ ६९॥

tyaktvā sudharmānakhilān jano yadāhyananyadharmā śaraṇaṃ samīhate |ahaṃ tadāghāni vimocayāmivrataṃ tvadīyaṃ śaraṇaṃ mamedam || 69||

श्रुत्वा पुराणानि विधाय धर्मान्करोमि किञ्चिन्न हि तद्विधानम् ।लज्जाविहीनेऽपि पुरः स्थिते मयिप्र सीद नीलाचलनाथ दीने ॥ ७०॥

śrutvā purāṇāni vidhāya dharmānkaromi kiñcinna hi tadvidhānam |lajjāvihīne'pi puraḥ sthite mayipra sīda nīlācalanātha dīne || 70||

प्रारब्धदोषाद्यदभूदभूत्तच्छोचामि किञ्चिन्न हि तस्य दुःखम् ।शोचामि यत्वच्छरणागतं मांप्रवाधते पापपराभवोऽलम् ॥ ७१॥

prārabdhadoṣādyadabhūdabhūttacchocāmi kiñcinna hi tasya duḥkham |śocāmi yatvaccharaṇāgataṃ māṃpravādhate pāpaparābhavo'lam || 71||

न चित्तवृत्तिस्थिरता प्रयातिन पापकर्मस्वपि मेऽस्ति तोषः ।केन प्रयत्नेन गतिं च लप्स्येलज्जा त्विदानी तव पाणिपद्मे ॥ ७२॥

na cittavṛttisthiratā prayātina pāpakarmasvapi me'sti toṣaḥ |kena prayatnena gatiṃ ca lapsyelajjā tvidānī tava pāṇipadme || 72||

शास्त्रेषु वेदेषु पुराणकल्पेश्रुतो मया त्वं पतितोद्धरः सदा ।अतोऽतिपापे पतितप्रधानेदयाविधाने त्वमसि क्षमोऽद्य ॥ ७३॥

śāstreṣu vedeṣu purāṇakalpeśruto mayā tvaṃ patitoddharaḥ sadā |ato'tipāpe patitapradhānedayāvidhāne tvamasi kṣamo'dya || 73||

गृध्रे गुहे वै नृगभूमिदेवेगजे पिशाचेऽपि कृता दया या ।कारागृहे राजसु मागधस्यकुरुष्व दीने मयि तां दयां प्रभो ॥ ७४॥

gṛdhre guhe vai nṛgabhūmidevegaje piśāce'pi kṛtā dayā yā |kārāgṛhe rājasu māgadhasyakuruṣva dīne mayi tāṃ dayāṃ prabho || 74||

यद्यप्यहं पापसमूहकारीस्थातुं हि नार्होऽस्मि पुरस्तथापि ।त्वं नाम संस्मृत्य निजं जगत्पतेमामुद्धर प्रेष्ठमकिञ्चनानाम् ॥ ७५॥

yadyapyahaṃ pāpasamūhakārīsthātuṃ hi nārho'smi purastathāpi |tvaṃ nāma saṃsmṛtya nijaṃ jagatpatemāmuddhara preṣṭhamakiñcanānām || 75||

क्व याम्यहं के नितरां स्मरासिनान्योऽस्ति लोके प्रभुदीननाथः ।ऋते भवन्तं जगदेकनाथमुपायहीनः शरणागतोऽहम् ॥ ७६॥

kva yāmyahaṃ ke nitarāṃ smarāsinānyo'sti loke prabhudīnanāthaḥ |ṛte bhavantaṃ jagadekanāthamupāyahīnaḥ śaraṇāgato'ham || 76||

पाञ्चालराजस्य कुमारिकायालज्जा त्वदीयस्मरणेन रक्षिता ।तथैव नीलाद्रिपतेऽनुकम्पयालज्जां मदीयामव वासुदेव ॥ ७७॥

pāñcālarājasya kumārikāyālajjā tvadīyasmaraṇena rakṣitā |tathaiva nīlādripate'nukampayālajjāṃ madīyāmava vāsudeva || 77||

त्वत्प्रेरितौ मत्पितरौ प्रचक्रतुर्मन्नाम यद्भागवतप्रसादम् ।स्वसम्प्रदाये कृतवान् यतस्त्वंसत् श्रीजगन्नाथ भवत्कराम्बुजे ॥ ७८॥

tvatpreritau matpitarau pracakraturmannāma yadbhāgavataprasādam |svasampradāye kṛtavān yatastvaṃsat śrījagannātha bhavatkarāmbuje || 78||

हास्यं न लोके मम किञ्चिदस्तिहास्यास्पदं यत्स्वयमेव जातः ।किन्तु त्वदग्रे शरणागतानांहास्यं च लोकेषु महाननर्थः ॥ ७९॥

hāsyaṃ na loke mama kiñcidastihāsyāspadaṃ yatsvayameva jātaḥ |kintu tvadagre śaraṇāgatānāṃhāsyaṃ ca lokeṣu mahānanarthaḥ || 79||

शोचामि नाहं नरकप्रपातंशोचामि नाहं पतितोऽभवं यत् ।शोचाम्यहं त्वच्छरणागतस्यनेयं दशा नाथ तवानुरूपा ॥ ८०॥

śocāmi nāhaṃ narakaprapātaṃśocāmi nāhaṃ patito'bhavaṃ yat |śocāmyahaṃ tvaccharaṇāgatasyaneyaṃ daśā nātha tavānurūpā || 80||

य आद्योऽन्तोऽनादिः सकलगुणवृन्दैकसदनंस्वशक्त्येदं विश्वं सृजति सुतरां पाति हरते ।जगत्क्रीडाकारी निजजनदयादाननिरतोजगन्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८१॥

ya ādyo'nto'nādiḥ sakalaguṇavṛndaikasadanaṃsvaśaktyedaṃ viśvaṃ sṛjati sutarāṃ pāti harate |jagatkrīḍākārī nijajanadayādānaniratojagannāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 81||

कदम्बच्छायायां धृतविपिनपुष्पाभरणकस्त्रिभङ्गाकारो यः कृतमधुरवंशीकलरवः ।कटाक्षाक्षेपेण ब्रजपुरवधूनां हि सुखदोजगन्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८२॥

kadambacchāyāyāṃ dhṛtavipinapuṣpābharaṇakastribhaṅgākāro yaḥ kṛtamadhuravaṃśīkalaravaḥ |kaṭākṣākṣepeṇa brajapuravadhūnāṃ hi sukhadojagannāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 82||

सदा वृन्दारण्ये वरमधुरवंशीध्वनिरतोनिकुञ्जे भृङ्गाढ्ये बहुसुरभिसञ्चारणपरः ।सुहृद्भिर्गोपालैस्सुखितवदनैर्योऽतिशुशुभेजगन्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८३॥

sadā vṛndāraṇye varamadhuravaṃśīdhvaniratonikuñje bhṛṅgāḍhye bahusurabhisañcāraṇaparaḥ |suhṛdbhirgopālaissukhitavadanairyo'tiśuśubhejagannāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 83||

मनोहारी हारी व्रजवनविहारी यदुपतिद्विषद्दारी तारी हृदि शिवविचारी सुमनसाम् ।सदा सञ्चारी यो दिनपतिकुमारीकलतटेजगन्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८ ४॥भवान्तर्यामी यो वरविहगगामी स्वसुषदःसतामात्मारामी कटिकनकदामी विभुवपुः ।सुधामा शन्धामा जनसुगतिकामी करुणयाजग न्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८५॥

manohārī hārī vrajavanavihārī yadupatidviṣaddārī tārī hṛdi śivavicārī sumanasām |sadā sañcārī yo dinapatikumārīkalataṭejagannāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 8 4||bhavāntaryāmī yo varavihagagāmī svasuṣadaḥsatāmātmārāmī kaṭikanakadāmī vibhuvapuḥ |sudhāmā śandhāmā janasugatikāmī karuṇayājaga nnāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 85||

प्रवीरै राजन्त्यां मदनबलशैनेयसुभगैःसुधर्मायां सिंहासनवरगतो योऽतिशुशुभे ।चतुर्बाहुः श्यामो धनुरसिगदाद्यायुधधरोजगन्नाथस्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८६॥

pravīrai rājantyāṃ madanabalaśaineyasubhagaiḥsudharmāyāṃ siṃhāsanavaragato yo'tiśuśubhe |caturbāhuḥ śyāmo dhanurasigadādyāyudhadharojagannāthasvāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 86||

निहन्ता कंसं च प्रवलमुरभौमादिनिकरान्नियन्ता विश्वस्य प्रचुरतरयास पाषण्डदलनः ।सुयन्ता सङ्गोप्तामरपतिसुतस्यात्मविभवैजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८७॥

nihantā kaṃsaṃ ca pravalamurabhaumādinikarānniyantā viśvasya pracuratarayāsa pāṣaṇḍadalanaḥ |suyantā saṅgoptāmarapatisutasyātmavibhavaijagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 87||

सरस्यय्वास्तीरे यो वरभरतशत्रुघ्नसहितस्सुमित्रापुत्रेण प्रविलसति लीलातिललितः ।सुहद्भिसंयुक्तो धृतसशरकोदण्डसुभुजोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८८॥

sarasyayvāstīre yo varabharataśatrughnasahitassumitrāputreṇa pravilasati līlātilalitaḥ |suhadbhisaṃyukto dhṛtasaśarakodaṇḍasubhujojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 88||

कदाचिद्रत्नाढ्ये हिमगिरिसुशृङ्गे यमगृहेसखीभिः संयुक्तो जनकतनयाभ्राजितभुजः ।सुपुष्पालङ्कारैरतिलसितसर्वाङ्गसुभगोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ८९॥

kadācidratnāḍhye himagirisuśṛṅge yamagṛhesakhībhiḥ saṃyukto janakatanayābhrājitabhujaḥ |supuṣpālaṅkārairatilasitasarvāṅgasubhagojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 89||

विजेता शत्रूणां निशिचरकृलोद्भूतजनुषामृषीणां सङ्गोप्तोदधिविपुलसेतो रचयिता ।प्रदाता गृध्रस्याद्भुतगतिमगुर्यां न मुनयोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ९०॥

vijetā śatrūṇāṃ niśicarakṛlodbhūtajanuṣāmṛṣīṇāṃ saṅgoptodadhivipulaseto racayitā |pradātā gṛdhrasyādbhutagatimaguryāṃ na munayojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 90||

दयापारावारो वरगुणगणस्यैकनिलयोयशो भासं शुद्धिं यदशुचिजनोऽपि प्रलभते ।मरालो यत्पादः शिवमनसि सन्मानसवरेजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ९१॥

dayāpārāvāro varaguṇagaṇasyaikanilayoyaśo bhāsaṃ śuddhiṃ yadaśucijano'pi pralabhate |marālo yatpādaḥ śivamanasi sanmānasavarejagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 91||

सृजाशक्त्या सृष्टिं पुनरपि च हर्त्र्यैव हरणंसुपालिन्या पालं स्वशरणशरण्यः प्रकुरुते ।य ईदृग्गौरीशः प्रभुरपि च तस्यापि सुखदोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ९२॥

sṛjāśaktyā sṛṣṭiṃ punarapi ca hartryaiva haraṇaṃsupālinyā pālaṃ svaśaraṇaśaraṇyaḥ prakurute |ya īdṛggaurīśaḥ prabhurapi ca tasyāpi sukhadojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 92||

सतां धर्माचार्यो मुनिजनसुविज्ञानदपरोमहान् योगाचार्यः प्रकृतिपतिरत्यद्भुतकलः ।महादेवस्तस्यामलमनसि यच्चारुचरणोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ १३॥

satāṃ dharmācāryo munijanasuvijñānadaparomahān yogācāryaḥ prakṛtipatiratyadbhutakalaḥ |mahādevastasyāmalamanasi yaccārucaraṇojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 13||

हरेर्नाथो हारी हरियतिपतिः संहरिमुखोप्तिर्दीप्तिर्दीप्तिर्हरिवहसुशिष्यच्छलकरः ।हरेर्मित्रं चित्रं हरिकटिरनादिर्हरिगतिर्जगन्नाथः स्वामी नयनपथगमी भवतु मे ॥ ९४॥

harernātho hārī hariyatipatiḥ saṃharimukhoptirdīptirdīptirharivahasuśiṣyacchalakaraḥ |harermitraṃ citraṃ harikaṭiranādirharigatirjagannāthaḥ svāmī nayanapathagamī bhavatu me || 94||

शरन्मेघाकारो हलमुसलसन्धारणपरोधराधारोद्धारो जनकलिविकारापहरणः ।य ईदृक्छ्रीरामः शुभगतिकरस्तेन सहितोजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ९५॥

śaranmeghākāro halamusalasandhāraṇaparodharādhāroddhāro janakalivikārāpaharaṇaḥ |ya īdṛkchrīrāmaḥ śubhagatikarastena sahitojagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 95||

अहं पापासक्तः प्रभुरपि महापापदहनोऽस्त्यहं हीनाचारः प्रभुरपि समुद्धारणकरः ।विचिन्त्येमं योगं निजचरणगाल्पस्य कृपयाजगन्नाथः स्वामी नयनपथगामी भवतु मे ॥ ९६॥

ahaṃ pāpāsaktaḥ prabhurapi mahāpāpadahano'styahaṃ hīnācāraḥ prabhurapi samuddhāraṇakaraḥ |vicintyemaṃ yogaṃ nijacaraṇagālpasya kṛpayājagannāthaḥ svāmī nayanapathagāmī bhavatu me || 96||

असौ यः के सदा शेते केशेशः शङ्करः सताम् ।नादिवेदार्णनामा मां कुमेशो विश्वगोऽवतु ॥ ९७॥

asau yaḥ ke sadā śete keśeśaḥ śaṅkaraḥ satām |nādivedārṇanāmā māṃ kumeśo viśvago'vatu || 97||

तव चरणसरोजं सिद्धदेवेन्द्रवन्द्यंनिखिलपतिततारं ज्ञानविज्ञानकारम् ।निजजनपरिपालं कल्मषाणां हि कालंमुनिमनसि मरालं विश्वपालं नमामि ॥ ९८॥

tava caraṇasarojaṃ siddhadevendravandyaṃnikhilapatitatāraṃ jñānavijñānakāram |nijajanaparipālaṃ kalmaṣāṇāṃ hi kālaṃmunimanasi marālaṃ viśvapālaṃ namāmi || 98||

जयतु जलधिवासी नीलशैलेन्द्रभासीनिजजनरिपुनाशी सत्यविश्वप्रकाशी ।व्रजविपिनविलासी सर्वदा मन्दहासीनरनरकनिरासी दिव्यसौन्दर्यराशिः ॥ ९९॥

jayatu jaladhivāsī nīlaśailendrabhāsīnijajanaripunāśī satyaviśvaprakāśī |vrajavipinavilāsī sarvadā mandahāsīnaranarakanirāsī divyasaundaryarāśiḥ || 99||

मयि विरतिविलीने सर्व दुःखैकतानेखलसमलकुलीने सर्वदा पापपीने ।मदमदनविलीने त्वं दयां संविधत्स्वनिजपदजलनीने पामरेऽस्मिन्नवीने ॥ १००॥

mayi virativilīne sarva duḥkhaikatānekhalasamalakulīne sarvadā pāpapīne |madamadanavilīne tvaṃ dayāṃ saṃvidhatsvanijapadajalanīne pāmare'sminnavīne || 100||

नीलाचलनिवासाय दिव्येश्वर्यविभासिने ।बलभद्रसुभद्राभ्या जगन्नाथाय ते नमः ॥ १०१॥

nīlācalanivāsāya divyeśvaryavibhāsine |balabhadrasubhadrābhyā jagannāthāya te namaḥ || 101||

हे नाथ हे रमानाथ प्रणतार्तिविनाशन ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०२॥

he nātha he ramānātha praṇatārtivināśana |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 102||

नारायण सुरश्रेष्ठ दीनोद्धारपरायण ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०३॥

nārāyaṇa suraśreṣṭha dīnoddhāraparāyaṇa |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 103||

जगद्धातर्जगत्त्रातर्जगन्मातर्जगत्पितः ।जगदीश दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०४॥

jagaddhātarjagattrātarjaganmātarjagatpitaḥ |jagadīśa dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 104||

जगदाधार धीरेन्द्र धाराधर्मधुरन्धर ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०५॥

jagadādhāra dhīrendra dhārādharmadhurandhara |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 105||

जनार्दन जगद्वास जगद्वन्ध जगद्धर ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०६॥

janārdana jagadvāsa jagadvandha jagaddhara |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 106||

त्वदन्यो न गतिर्मेऽद्य त्वामहं शरणं गतः ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०७॥

tvadanyo na gatirme'dya tvāmahaṃ śaraṇaṃ gataḥ |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 107||

त्वदाधारस्त्वद्बलोऽहं त्वमेव शरणं मम ।जगन्नाथ दयासिन्धो रघुराजे दयां कुरु ॥ १०८॥

tvadādhārastvadbalo'haṃ tvameva śaraṇaṃ mama |jagannātha dayāsindho raghurāje dayāṃ kuru || 108||

जगदीशस्य शतकं रघुराजकृतं शुभम् ।पठतां शृण्वतां शश्वज्जगदीशः प्रसीदतु ॥ १०९॥

jagadīśasya śatakaṃ raghurājakṛtaṃ śubham |paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ śaśvajjagadīśaḥ prasīdatu || 109||

रामेन्दुखण्डविधुभिर्मितेऽब्दे तैर्यष्य उत्तमे ।शनावमायां शतकं जगदीशस्य निर्मितम् ॥ ११०॥

rāmendukhaṇḍavidhubhirmite'bde tairyaṣya uttame |śanāvamāyāṃ śatakaṃ jagadīśasya nirmitam || 110||

इति श्रीसिद्धि श्रीबान्धवेशमहाराजाधिराजश्रीमहाराजश्रीराजावहादुदश्रीकृष्णचन्द्रकृपापात्राधिकारीं श्रीरघुराजसिंहजादेवविरचितंश्रीजगदीशशतकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīsiddhi śrībāndhaveśamahārājādhirājaśrīmahārājaśrīrājāvahādudaśrīkṛṣṇacandrakṛpāpātrādhikārīṃ śrīraghurājasiṃhajādevaviracitaṃśrījagadīśaśatakaṃ sampūrṇam |