श्रीकृष्णस्तोत्रम् (परशुरामायब्रह्मप्रोक्तं ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् श‍ृणु राम प्रवक्ष्यामि सर्वसम्पत्करं परम्) Parashuramaya Brahmaproktam Shri Krishna Stotram

ब्रह्मोवाच ।शृणु राम प्रवक्ष्यामि सर्वसम्पत्करं परम् ।काण्वशाखोक्तवचनं सत्यं वै सर्वसम्मतम् ॥ ८३॥

brahmovāca |śṛṇu rāma pravakṣyāmi sarvasampatkaraṃ param |kāṇvaśākhoktavacanaṃ satyaṃ vai sarvasammatam || 83||

पूज्यानामेव सर्वेषामिष्टः पूज्यतमः परः ।जनको जन्मदानाच्च पालनाच्च पिता स्मृतः ॥ ८४॥

pūjyānāmeva sarveṣāmiṣṭaḥ pūjyatamaḥ paraḥ |janako janmadānācca pālanācca pitā smṛtaḥ || 84||

गरीयाञ्जन्मदातुश्च सोऽन्नदाता पिता मुने ।विनाऽन्नं नश्वरो देहो नित्यं च पितुरुद्भवः ॥ ८९॥

garīyāñjanmadātuśca so'nnadātā pitā mune |vinā'nnaṃ naśvaro deho nityaṃ ca piturudbhavaḥ || 89||

तयोः शतगुणं माता पूज्या मान्या च वन्दिता ।गर्भधारणपोषाभ्यां सैव प्रोक्ता गरीयसी ॥ ८६॥

tayoḥ śataguṇaṃ mātā pūjyā mānyā ca vanditā |garbhadhāraṇapoṣābhyāṃ saiva proktā garīyasī || 86||

तेभ्यः शतगुणं पूज्योऽभीष्टदेवः श्रुतौ श्रुतः ।ज्ञानविद्यामन्त्रदाताऽभीष्टदेवात्परो गुरुः ॥ ८७॥

tebhyaḥ śataguṇaṃ pūjyo'bhīṣṭadevaḥ śrutau śrutaḥ |jñānavidyāmantradātā'bhīṣṭadevātparo guruḥ || 87||

गुरुवद्गुरुपुत्रश्च गुरुपत्नी ततोऽधिका ।देवे रुष्टे गुरू रक्षेद्गुरौ रुष्टे न कश्चन ॥ ८८॥

guruvadguruputraśca gurupatnī tato'dhikā |deve ruṣṭe gurū rakṣedgurau ruṣṭe na kaścana || 88||

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः ।गुरुरेव परं ब्रह्म ब्राह्मणेभ्यः प्रियः परः ॥ ८९॥

gururbrahmā gururviṣṇurgururdevo maheśvaraḥ |gurureva paraṃ brahma brāhmaṇebhyaḥ priyaḥ paraḥ || 89||

गुरुर्ज्ञानं ददात्येव ज्ञानं च हरिभक्तिदम् ।हरिभक्तिप्रदाता यः को वा बन्धुस्ततः परम् ॥ ९०॥

gururjñānaṃ dadātyeva jñānaṃ ca haribhaktidam |haribhaktipradātā yaḥ ko vā bandhustataḥ param || 90||

अज्ञानतिमिराच्छन्नो ज्ञानदीपं यतो लभेत् ।लब्ध्वा च निर्मलं पश्येत्को वा बन्धुस्ततः परः ॥ ९१॥

ajñānatimirācchanno jñānadīpaṃ yato labhet |labdhvā ca nirmalaṃ paśyetko vā bandhustataḥ paraḥ || 91||

गुरुदत्तं सुमन्त्रं च जप्त्वा ज्ञानं ततो लभेत् ।सर्वज्ञत्वाच्च सिद्धिं च को वा बन्धुस्ततोऽधिकः ॥ ९२॥

gurudattaṃ sumantraṃ ca japtvā jñānaṃ tato labhet |sarvajñatvācca siddhiṃ ca ko vā bandhustato'dhikaḥ || 92||

सुखं जयति सर्वत्र विद्यया गुरुदत्तया ।यया पूज्योऽपि जगति को वा बन्धुस्ततोऽधिकः ॥ ९३॥

sukhaṃ jayati sarvatra vidyayā gurudattayā |yayā pūjyo'pi jagati ko vā bandhustato'dhikaḥ || 93||

विद्यान्धो वा धनान्धो वा यो मूढो न यजेद्गुरुम् ।ब्रह्महत्यादिकं पापं लभते नात्र संशयः ॥ ९४॥

vidyāndho vā dhanāndho vā yo mūḍho na yajedgurum |brahmahatyādikaṃ pāpaṃ labhate nātra saṃśayaḥ || 94||

दरिद्रं पतितं क्षुद्रं नरबुद्।ह्ध्या भजेद्गुरुम् ।तीर्थस्नातोऽपि न शुचिर्नाधिकारी च कर्मसु ॥ ९५॥

daridraṃ patitaṃ kṣudraṃ narabud|hdhyā bhajedgurum |tīrthasnāto'pi na śucirnādhikārī ca karmasu || 95||

अभीष्टदेवः श्रीकृष्णो गुरुस्ते शङ्करः स्वयम् ।शरणं गच्छ हे पुत्र देवपूज्यतमं गुरुम् ॥ ९६॥

abhīṣṭadevaḥ śrīkṛṣṇo guruste śaṅkaraḥ svayam |śaraṇaṃ gaccha he putra devapūjyatamaṃ gurum || 96||

त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपा त्वया पृथ्वी कृता यतः ।प्राप्ता त्वया हरेर्भक्तिस्तं शिवं शरणं व्रज ॥ ९७॥

trissaptakṛtvo nirbhūpā tvayā pṛthvī kṛtā yataḥ |prāptā tvayā harerbhaktistaṃ śivaṃ śaraṇaṃ vraja || 97||

शिवां च शिवरूपं च शिवदं शिवकारणम् ।शिवाराध्यं शिवं शान्तं गुरुं त्वं शरणं व्रज ॥ ९८॥

śivāṃ ca śivarūpaṃ ca śivadaṃ śivakāraṇam |śivārādhyaṃ śivaṃ śāntaṃ guruṃ tvaṃ śaraṇaṃ vraja || 98||

गोलोकनाथो भगवानंशेन शिवरूपधृक् ।य इष्टदेवः स गुरुस्तमेव शरणं व्रज ॥ ९९॥

golokanātho bhagavānaṃśena śivarūpadhṛk |ya iṣṭadevaḥ sa gurustameva śaraṇaṃ vraja || 99||

आत्मा कृष्णः शिवो ज्ञानं मनोऽहं सर्वजीविषु ।प्राणा विष्णोस्सा प्रकृतिस्सर्वशक्तियुता सुत ॥ १००॥

ātmā kṛṣṇaḥ śivo jñānaṃ mano'haṃ sarvajīviṣu |prāṇā viṣṇossā prakṛtissarvaśaktiyutā suta || 100||

ज्ञानदं ज्ञानरूपं च ज्ञानबीजं सनातनम् ।मृत्युञ्जयं कालकालं तं गुरुं शरणं व्रज ॥ १०१॥

jñānadaṃ jñānarūpaṃ ca jñānabījaṃ sanātanam |mṛtyuñjayaṃ kālakālaṃ taṃ guruṃ śaraṇaṃ vraja || 101||

ब्रह्मज्योतिस्स्वरूपं तं भक्तानुग्रहविग्रहम् ।शरणं व्रज सर्वज्ञं भगवन्तं सनातनम् ॥ १०२॥

brahmajyotissvarūpaṃ taṃ bhaktānugrahavigraham |śaraṇaṃ vraja sarvajñaṃ bhagavantaṃ sanātanam || 102||

प्रकृतिर्लक्षवर्षं च तपस्तप्त्वा यमीश्वरम् ।कान्तं प्रियपतिं लेभे तं गुरुं शरणं व्रज ॥ १०३॥

prakṛtirlakṣavarṣaṃ ca tapastaptvā yamīśvaram |kāntaṃ priyapatiṃ lebhe taṃ guruṃ śaraṇaṃ vraja || 103||

इत्युक्त्वा मुनिभिः सार्द्धं जगाम कमलोद्भवः ।रामश्च गन्तुं कैलासं मनश्चक्रे च नारद ॥ १०४॥

ityuktvā munibhiḥ sārddhaṃ jagāma kamalodbhavaḥ |rāmaśca gantuṃ kailāsaṃ manaścakre ca nārada || 104||

इति श्रीब्रह्मवैवर्त्तपुराणे गणेशखण्डे चत्वारिंशाध्यायान्तर्गतंपरशुरामाय ब्रह्मप्रोक्तं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ४०/८३१०३॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ४०/८३-१०३॥

iti śrībrahmavaivarttapurāṇe gaṇeśakhaṇḍe catvāriṃśādhyāyāntargataṃparaśurāmāya brahmaproktaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 40/83103||brahmavaivartapurāṇa | gaṇapatikhaṇḍa | adhyāya 40/83-103||