परिवृढाष्टकम् Parivridhashtakam

कलिन्दोद्भूतायास्तटमनुचरन्ती पशुपजांरहस्येकां दृष्ट्वा नवसुभगवक्षोजयुगलाम् ।दृढं नीवीग्रन्धि श्लथयति मृगाक्ष्या हटतरंरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ १॥

kalindodbhūtāyāstaṭamanucarantī paśupajāṃrahasyekāṃ dṛṣṭvā navasubhagavakṣojayugalām |dṛḍhaṃ nīvīgrandhi ślathayati mṛgākṣyā haṭataraṃratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 1||

समायाते स्वस्मिन्सुरनिलयसाम्यं गतवतिव्रजे वैशिष्ट्यं यो निजपदगताब्जाङ्कुशयवैः ।अकार्षीत्तस्मिन्मे यदुकुलसमुद्भासितमणौरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवढे ॥ २॥

samāyāte svasminsuranilayasāmyaṃ gatavativraje vaiśiṣṭyaṃ yo nijapadagatābjāṅkuśayavaiḥ |akārṣīttasminme yadukulasamudbhāsitamaṇauratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivaḍhe || 2||

हिहीहीहीकारान् प्रतिपशु वने कुर्वति सदानमद्भह्मेशेन्द्रप्रभृतिषु च मौनं धृतवति ।मृगाक्षीभिः स्वेक्षानवकुवलयैरर्चितपदेरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ३॥

hihīhīhīkārān pratipaśu vane kurvati sadānamadbhahmeśendraprabhṛtiṣu ca maunaṃ dhṛtavati |mṛgākṣībhiḥ svekṣānavakuvalayairarcitapaderatiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 3||

सकृत्स्मृत्वा कुम्भी यमिह परमं लोकमगमच्चिरं ध्यात्वा धाता समाधिगतवान्यं न तपसा ।विभौ तस्मिन्मह्यं सजलजलदालीनिभतनौरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ४॥

sakṛtsmṛtvā kumbhī yamiha paramaṃ lokamagamacciraṃ dhyātvā dhātā samādhigatavānyaṃ na tapasā |vibhau tasminmahyaṃ sajalajaladālīnibhatanauratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 4||

परा काष्ठा प्रेम्णां पशुपतरुणीनां क्षितिभुजांसुदृक्तानां त्रासास्पदमखिलभाग्यं यदुपतेः ।विभुर्यस्तस्मिन्मे दरविकचजम्बालजमुखेरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ५॥

parā kāṣṭhā premṇāṃ paśupataruṇīnāṃ kṣitibhujāṃsudṛktānāṃ trāsāspadamakhilabhāgyaṃ yadupateḥ |vibhuryastasminme daravikacajambālajamukheratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 5||

दरप्रादुर्भूतद्विजगणमहः पूरितवनेचरं कुह्वां राकारुचिरतरशोभाधिकरुचि ।हरिर्यस्तस्मिंस्त्रीगणपरिवृतो नृत्यति सदारतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ६॥

daraprādurbhūtadvijagaṇamahaḥ pūritavanecaraṃ kuhvāṃ rākārucirataraśobhādhikaruci |hariryastasmiṃstrīgaṇaparivṛto nṛtyati sadāratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 6||

स्फुरद्गुञ्जापुञ्जाकलितनिजपादाब्जविलुठत्स्रजि श्यामाकामास्पदपदयुगे मेचकरुचि ।वराङ्गे शृङ्गारं दधति शिखिनां पिच्छपटलैःरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ७॥

sphuradguñjāpuñjākalitanijapādābjaviluṭhatsraji śyāmākāmāspadapadayuge mecakaruci |varāṅge śṛṅgāraṃ dadhati śikhināṃ picchapaṭalaiḥratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 7||

दुरन्तं दुःखाब्धिं हसितसुधया शोषयति योयदास्येन्दुर्गोपीनयननलिनानन्दकरणम् ।अनङ्गः साङ्गत्वं व्रजति मम तस्मिन् मुररिपौरतिप्रादुर्भावो भवतु सततं श्रीपरिवृढे ॥ ८॥

durantaṃ duḥkhābdhiṃ hasitasudhayā śoṣayati yoyadāsyendurgopīnayananalinānandakaraṇam |anaṅgaḥ sāṅgatvaṃ vrajati mama tasmin muraripauratiprādurbhāvo bhavatu satataṃ śrīparivṛḍhe || 8||

इदं यः स्तोत्रं श्रीपरिवृढसमीपे पठति वाशृणोति श्रद्धावान् रतिपतिपितुः पादयुगले ।रतिं प्रेप्सुः शश्वत्कुवलयदलश्यामलतनौरतिः प्रादुर्भूता भवति न चिरात्तस्य सुदृढा ॥ ९॥

idaṃ yaḥ stotraṃ śrīparivṛḍhasamīpe paṭhati vāśṛṇoti śraddhāvān ratipatipituḥ pādayugale |ratiṃ prepsuḥ śaśvatkuvalayadalaśyāmalatanauratiḥ prādurbhūtā bhavati na cirāttasya sudṛḍhā || 9||

इति श्रीवल्लभाचार्यकृतं श्रीपरिवृढाष्टकं समाप्तम् ।

iti śrīvallabhācāryakṛtaṃ śrīparivṛḍhāṣṭakaṃ samāptam |