श्रीकृष्णस्तोत्रम् (परशुरामकृतं ब्रह्माण्डपुराणान्तर्गतम् नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे) Parashuramakritam Shri Krishna Stotram

परशुरामुवाच ।नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे ।ब्रह्मेशविष्ण्विन्द्रमुखस्तुताय नतोऽस्मि नित्यं परमेश्वराय ॥ २, ३७\।१५॥यं वेदवादैर्विविधप्रकारैर्निर्णेतुमीशानमुखा न शक्नुयुः ।तं त्वामनिर्देश्यमजं पुराणमनन्तमीडे भव मे दयापरः ॥ २, ३७\।१६॥यस्त्वेक ईशो निजवाञ्च्छितप्रदो धत्ते तनूर्लोकविहार रक्षणे ।नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय ॥ २, ३७\।१७॥तं त्वामहं भक्तजनानुरक्तं विरक्तमत्यन्तमपीन्दिरादिषु ।स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम् ॥ २, ३७\।१८॥यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यगयोनयोऽपि हि ।गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर ॥ २, ३७\।१९॥तं देवदेवं भजतामभीप्सितप्रदं निरीहं गुणवर्जितं च ।अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तोऽरणं प्रेमनिधानमादरात् ॥ २, ३७\।२०॥तपन्ति तापैर्विविधैः स्वदेहमन्ये तु यज्ञैर्विविधैर्यजन्ति ।स्वप्नेऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः ॥ २, ३७\।२१॥ये वै त्वदीयं चरणं भवश्रमान्निर्विण्णचित्ता विधिवत्स्मरन्ति ।नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति ॥ २, ३७\।२२॥तेनैकजन्मोद्भवपङ्कभेदनप्रसक्तचित्ता भवतोंऽघ्रिपद्मे ।तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश ॥ २, ३७\।२३॥अहं प्रभो कामनिबद्धचित्तो भवन्तमार्यं विविधप्रयत्नैः ।आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके ॥ २, ३७\।२४॥

paraśurāmuvāca |namo namaḥ kāraṇavigrahāya prapannapālāya surārttihāriṇe |brahmeśaviṣṇvindramukhastutāya nato'smi nityaṃ parameśvarāya || 2, 37\|15||yaṃ vedavādairvividhaprakārairnirṇetumīśānamukhā na śaknuyuḥ |taṃ tvāmanirdeśyamajaṃ purāṇamanantamīḍe bhava me dayāparaḥ || 2, 37\|16||yastveka īśo nijavāñcchitaprado dhatte tanūrlokavihāra rakṣaṇe |nānā vidhā devamanuṣyatiryagyādaḥ su bhūmerbharavāraṇāya || 2, 37\|17||taṃ tvāmahaṃ bhaktajanānuraktaṃ viraktamatyantamapīndirādiṣu |svayaṃ samakṣaṃvyabhicāraduṣṭacittāsvapi premanibaddhamānasam || 2, 37\|18||yaṃ vai prasannā asurāḥ surā narāḥ sakinnarāstiryagayonayo'pi hi |gatāḥ svarūpaṃ nikhalaṃ vihāya te dehastryapatyārthamamatvamīśvara || 2, 37\|19||taṃ devadevaṃ bhajatāmabhīpsitapradaṃ nirīhaṃ guṇavarjitaṃ ca |acintyamavyaktamaghaughanāśanaṃ prāpto'raṇaṃ premanidhānamādarāt || 2, 37\|20||tapanti tāpairvividhaiḥ svadehamanye tu yajñairvividhairyajanti |svapne'pi te rūpamalaukikaṃvibho paśyanti naivārthanibaddhavāsanāḥ || 2, 37\|21||ye vai tvadīyaṃ caraṇaṃ bhavaśramānnirviṇṇacittā vidhivatsmaranti |namanti bhaktyātha samarcayanti vai parasparaṃ saṃsadi varṇayanti || 2, 37\|22||tenaikajanmodbhavapaṅkabhedanaprasaktacittā bhavatoṃ'ghripadme |taranti cānyānapi tārayanti hi bhavauṣadhaṃ nāma sudhā taveśa || 2, 37\|23||ahaṃ prabho kāmanibaddhacitto bhavantamāryaṃ vividhaprayatnaiḥ |ārādhayaṃ nātha bhavānabhijñaḥ kiṃ te ha vijñāpyamihāsti loke || 2, 37\|24||

इति ब्रह्माण्डपुराणे मध्यभागे सप्तत्रिंशाध्यायान्तर्गतंपरशुरामकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।

iti brahmāṇḍapurāṇe madhyabhāge saptatriṃśādhyāyāntargataṃparaśurāmakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |

ब्रह्माण्डपुराण ।मध्यभाग ।उपोद्धात ।अध्याय ३७/१५२४॥

brahmāṇḍapurāṇa |madhyabhāga |upoddhāta |adhyāya 37/1524||

ब्रह्माण्डपुराण ।मध्यभाग ।उपोद्धात ।अध्याय ३७/१५-२४॥

brahmāṇḍapurāṇa |madhyabhāga |upoddhāta |adhyāya 37/15-24||