निरोधलक्षणम् Nirodhalakshanam

यच्च दुःखं यशोदाया नन्दादीनां च गोकुले ।गोपिकानां तु यद्दुःखं तद्दुःखं स्यान्मम क्वचित् ॥ १॥

yacca duḥkhaṃ yaśodāyā nandādīnāṃ ca gokule |gopikānāṃ tu yadduḥkhaṃ tadduḥkhaṃ syānmama kvacit || 1||

गोकुले गोपिकानां च सर्वेषां व्रजवासिनाम् ।यत्सुखं समभूत्तन्मे भगवान् किं विधास्यति ॥ २॥

gokule gopikānāṃ ca sarveṣāṃ vrajavāsinām |yatsukhaṃ samabhūttanme bhagavān kiṃ vidhāsyati || 2||

उद्धवागमने जात उत्सवः सुमहान्यथा ।वृन्दावने गोकुले वा तथा मे मनसि क्वचित् ॥ ३॥

uddhavāgamane jāta utsavaḥ sumahānyathā |vṛndāvane gokule vā tathā me manasi kvacit || 3||

महतां कृपया यावद्भगवान् दययिष्यति ।तावदानन्दसन्दोहः कीर्त्यमानः सुखाय हि ॥ ४॥

mahatāṃ kṛpayā yāvadbhagavān dayayiṣyati |tāvadānandasandohaḥ kīrtyamānaḥ sukhāya hi || 4||

महतां कृपया यद्वत्कीर्तनं सुखदं सदा ।न तथा लौकिकानां तु स्निग्धभोजनरूक्षवत् ॥ ५॥

mahatāṃ kṛpayā yadvatkīrtanaṃ sukhadaṃ sadā |na tathā laukikānāṃ tu snigdhabhojanarūkṣavat || 5||

गुणगाने सुखावाप्तिर्गोविन्दस्य प्रजायते ।यथा तथा शुकादीनां नैवात्मनि कुतोऽन्यतः ॥ ६॥

guṇagāne sukhāvāptirgovindasya prajāyate |yathā tathā śukādīnāṃ naivātmani kuto'nyataḥ || 6||

क्लिश्यमानाञ्जनान्दृष्ट्वा कृपायुक्तो यदा भवेत् ।तदा सर्वसदानन्दहृदिस्थं निर्गतं बहिः ॥ ७॥

kliśyamānāñjanāndṛṣṭvā kṛpāyukto yadā bhavet |tadā sarvasadānandahṛdisthaṃ nirgataṃ bahiḥ || 7||

सर्वानन्दमयस्यापि कृपानन्दः सुदुर्लभः ।हृद्गतः स्वगुणाच्छ्रुत्वा पूर्णः प्लावयते जनान् ॥ ८॥

sarvānandamayasyāpi kṛpānandaḥ sudurlabhaḥ |hṛdgataḥ svaguṇācchrutvā pūrṇaḥ plāvayate janān || 8||

तस्मात्सर्वं परित्यज्य निरुद्धैः सर्वदा गुणाः ।सदानन्दपरैर्गेयाः सच्चिदानन्दता ततः ॥ ९॥

tasmātsarvaṃ parityajya niruddhaiḥ sarvadā guṇāḥ |sadānandaparairgeyāḥ saccidānandatā tataḥ || 9||

अहं निरुद्धो रोधेन निरोधपदवीं गतः ।निरुद्धानां तु रोधाय निरोधं वर्णयामि ते ॥ १०हरिणा ये विनिर्मुक्तास्ते मग्ना भवसागरे ।ये निरुद्धास्त एवात्र मोदमायान्त्यहर्निशम् ॥ ११॥

ahaṃ niruddho rodhena nirodhapadavīṃ gataḥ |niruddhānāṃ tu rodhāya nirodhaṃ varṇayāmi te || 10hariṇā ye vinirmuktāste magnā bhavasāgare |ye niruddhāsta evātra modamāyāntyaharniśam || 11||

संसारावेशदुष्टानामिन्द्रियाणां हिताय वै ।कृष्णस्य सर्ववस्तूनि भूम्न ईशस्य योजयेत् ॥ १२॥

saṃsārāveśaduṣṭānāmindriyāṇāṃ hitāya vai |kṛṣṇasya sarvavastūni bhūmna īśasya yojayet || 12||

गुणेष्वाविष्टचित्तानां सर्वदा मुरवैरिणः ।संसारविरहक्लेशौ न स्यातां हरिवत्सुखम् ॥ १३॥

guṇeṣvāviṣṭacittānāṃ sarvadā muravairiṇaḥ |saṃsāravirahakleśau na syātāṃ harivatsukham || 13||

तदा भवेद्दयालुत्वमन्यथा क्रूरता मता ।बाधशङ्कापि नास्त्यत्र तदध्यासोऽपि सिद्।ह्ध्यति ॥ १४॥

tadā bhaveddayālutvamanyathā krūratā matā |bādhaśaṅkāpi nāstyatra tadadhyāso'pi sid|hdhyati || 14||

भगवद्धर्मसामर्थ्याद्विरागो विषये स्थिरः ।गुणैर्हरेः सुखस्पर्शान्न दुःखं भाति कर्हिचित् ॥ १५॥

bhagavaddharmasāmarthyādvirāgo viṣaye sthiraḥ |guṇairhareḥ sukhasparśānna duḥkhaṃ bhāti karhicit || 15||

एवं ज्ञात्वा ज्ञानमार्गादुत्कर्षो गुणवर्णने ।अमत्सरैरलुब्धैश्च वर्णनीयाः सदा गुणाः ॥ १६॥

evaṃ jñātvā jñānamārgādutkarṣo guṇavarṇane |amatsarairalubdhaiśca varṇanīyāḥ sadā guṇāḥ || 16||

हरिमूर्तिः सदा ध्येया सङ्कल्पादपि तत्र हि ।दर्शनं स्पर्शनं स्पष्टं तथाकृतिगती सदा ॥ १७॥

harimūrtiḥ sadā dhyeyā saṅkalpādapi tatra hi |darśanaṃ sparśanaṃ spaṣṭaṃ tathākṛtigatī sadā || 17||

श्रवणं कीर्तनं स्पष्टं पुत्रे कृष्णप्रिये रतिः ।पायोर्मलांशत्यागेन शेषभागं तनौ नयेत् ॥ १८॥

śravaṇaṃ kīrtanaṃ spaṣṭaṃ putre kṛṣṇapriye ratiḥ |pāyormalāṃśatyāgena śeṣabhāgaṃ tanau nayet || 18||

यस्य वा भगवत्कार्यं यदा स्पृष्टं न दृश्यते ।तदा विनिग्रहस्तस्य कर्तव्य इति निश्चयः ॥ १९॥

yasya vā bhagavatkāryaṃ yadā spṛṣṭaṃ na dṛśyate |tadā vinigrahastasya kartavya iti niścayaḥ || 19||

नातः परतरो मन्त्रो नातः परतरः स्तवः ।नातः परतरा विद्या तीर्थं नातः परात्परम् ॥ २०॥

nātaḥ parataro mantro nātaḥ parataraḥ stavaḥ |nātaḥ paratarā vidyā tīrthaṃ nātaḥ parātparam || 20||

इति श्रीवल्लभाचार्यविरचितं निरोधलक्षणं समाप्तम् ।

iti śrīvallabhācāryaviracitaṃ nirodhalakṣaṇaṃ samāptam |