नारायणस्तुतिः Narayana Stutih

शान्ताकारं भुजगशयनं पद्मनाभं सुरेशंविश्वाधारं गगनसदृशं मेघवर्णं शुभाङ्गम् ।लक्ष्मीकान्तं कमलनयनं योगिभिर्ध्यानगम्यंवन्दे विष्णुं भवभयहरं सर्वलोकैकनाथम् ॥ १॥

śāntākāraṃ bhujagaśayanaṃ padmanābhaṃ sureśaṃviśvādhāraṃ gaganasadṛśaṃ meghavarṇaṃ śubhāṅgam |lakṣmīkāntaṃ kamalanayanaṃ yogibhirdhyānagamyaṃvande viṣṇuṃ bhavabhayaharaṃ sarvalokaikanātham || 1||

यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुतः स्तुन्वन्ति दिव्यैस्स्तवैःवेदैः साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगाः ।ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनोयस्यान्तं न विदुः सुरासुरगणा देवाय तस्मै नमः ॥ २॥

yaṃ brahmā varuṇendrarudramarutaḥ stunvanti divyaisstavaiḥvedaiḥ sāṅgapadakramopaniṣadairgāyanti yaṃ sāmagāḥ |dhyānāvasthitatadgatena manasā paśyanti yaṃ yoginoyasyāntaṃ na viduḥ surāsuragaṇā devāya tasmai namaḥ || 2||

हे राम पुरुषोत्तम नरहरे नारायण केशवगोविन्द गरुडध्वज गुणनिधे दामोदर माधव ।हे कृष्ण कमलापते यदुपते सीतापते श्रीपतेवैकुण्ठाधिपते चराचरपते लक्ष्मीपते पाहि माम् ॥ ३॥

he rāma puruṣottama narahare nārāyaṇa keśavagovinda garuḍadhvaja guṇanidhe dāmodara mādhava |he kṛṣṇa kamalāpate yadupate sītāpate śrīpatevaikuṇṭhādhipate carācarapate lakṣmīpate pāhi mām || 3||

आदौ रामतपोवनादिगमनं हत्वा मृगङ्काचनंवैदेहीहरणं जटायुमरणं सुग्रीवसम्भाषणम् ।बालीनिर्दलनं समुद्रतरणं लङ्कापुरीदाहनंपश्चाद्रावणकुम्भकर्णहननं एतद्धि रामायणम् ॥ ४॥

ādau rāmatapovanādigamanaṃ hatvā mṛgaṅkācanaṃvaidehīharaṇaṃ jaṭāyumaraṇaṃ sugrīvasambhāṣaṇam |bālīnirdalanaṃ samudrataraṇaṃ laṅkāpurīdāhanaṃpaścādrāvaṇakumbhakarṇahananaṃ etaddhi rāmāyaṇam || 4||

आदौ देवकिगर्भजननं गोपीगृहे वर्द्धनंमायापूतनजीवितापहरणं गोवर्धनोद्धारणम् ।कंसोच्छेदनकौरवादिहननं कुन्तीसुतापालनंएतच्छ्रीमद्भागवतपुराणकथितं श्रीकृष्णलीलामृतम् ॥ ५॥

ādau devakigarbhajananaṃ gopīgṛhe varddhanaṃmāyāpūtanajīvitāpaharaṇaṃ govardhanoddhāraṇam |kaṃsocchedanakauravādihananaṃ kuntīsutāpālanaṃetacchrīmadbhāgavatapurāṇakathitaṃ śrīkṛṣṇalīlāmṛtam || 5||

कस्तूरीतिलकं ललाटपटले वक्षःस्थले कौस्तुभंनासाग्रे वरमौक्तिकं करतले वेणुः करे कङ्कणम् ।सर्वाङ्गे हरिचन्दनं सुललितं कण्ठे च मुक्तावलिःगोपस्त्रीपरिवेष्टितो विजयते गोपालचूडामणिः ॥ ६॥

kastūrītilakaṃ lalāṭapaṭale vakṣaḥsthale kaustubhaṃnāsāgre varamauktikaṃ karatale veṇuḥ kare kaṅkaṇam |sarvāṅge haricandanaṃ sulalitaṃ kaṇṭhe ca muktāvaliḥgopastrīpariveṣṭito vijayate gopālacūḍāmaṇiḥ || 6||

फुल्लेन्दीवरकान्तिमिन्दुवदनं बर्हावतंसप्रियंश्रीवत्साङ्कमुदारकौस्तुभधरं पीताम्बरं सुन्दरम् ।गोपीनां नयनोत्पलार्चिततनुं गोगोपसङ्घावृतंगोविन्दं कलवेणुनादनपरं दिव्याङ्गभूषं भजे ॥ ७॥

phullendīvarakāntiminduvadanaṃ barhāvataṃsapriyaṃśrīvatsāṅkamudārakaustubhadharaṃ pītāmbaraṃ sundaram |gopīnāṃ nayanotpalārcitatanuṃ gogopasaṅghāvṛtaṃgovindaṃ kalaveṇunādanaparaṃ divyāṅgabhūṣaṃ bhaje || 7||

सशङ्खचक्रं सकरीटकुण्डलंसपीतवस्त्रं सरसीरुहेक्षणम् ।सहार वक्षःस्थलकौस्तुभश्रियंनमामि विष्णुं शिरसा चतुर्भुजम् ॥ ८॥

saśaṅkhacakraṃ sakarīṭakuṇḍalaṃsapītavastraṃ sarasīruhekṣaṇam |sahāra vakṣaḥsthalakaustubhaśriyaṃnamāmi viṣṇuṃ śirasā caturbhujam || 8||

त्वमेव माता च पिता त्वमेवत्वमेव बन्धुश्च सखा त्वमेव ।त्वमेव विद्या द्रविणं त्वमेवत्वमेव सर्वं मम देवदेव ॥ ९॥

tvameva mātā ca pitā tvamevatvameva bandhuśca sakhā tvameva |tvameva vidyā draviṇaṃ tvamevatvameva sarvaṃ mama devadeva || 9||

रामरामेति रामेति रमे रामे मनोरमे ।सहस्रनामतत्तुल्यं राम नाम वरानने ॥ १०॥

rāmarāmeti rāmeti rame rāme manorame |sahasranāmatattulyaṃ rāma nāma varānane || 10||

इति नारायणस्तुतिः समाप्ता ।

iti nārāyaṇastutiḥ samāptā |