कृष्णस्तुतिः (इन्द्रकृता पद्मपुराणान्तर्गता) Indrakrita Shrikrishnastutih

ततः शतक्रतुर्देवः समेत्य मधुसूदनम् ।तुष्टाव प्राञ्जलिर्भूत्वा हर्षगद्गदया गिरा ॥ १८६॥

tataḥ śatakraturdevaḥ sametya madhusūdanam |tuṣṭāva prāñjalirbhūtvā harṣagadgadayā girā || 186||

इन्द्र उवाचनमस्ते पुण्डरीकाक्ष सर्वज्ञाति त्रिविक्रम ।त्रिगुणातीत सर्वेश विश्वस्यात्मन्नमोऽस्तु ते ॥ १८७॥

indra uvācanamaste puṇḍarīkākṣa sarvajñāti trivikrama |triguṇātīta sarveśa viśvasyātmannamo'stu te || 187||

त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोङ्कारः क्रतुर्हविः ।त्वमेव सर्वदेवानां पिता माता च केशव ॥ १८८॥

tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkārastvamoṅkāraḥ kraturhaviḥ |tvameva sarvadevānāṃ pitā mātā ca keśava || 188||

अग्रे हिरण्यगर्भस्त्वं भूतस्य समवर्त्तत ।त्वमेवैकः पतिरसि पुरुषस्त्वं हिरण्मयः ॥ १८९॥

agre hiraṇyagarbhastvaṃ bhūtasya samavarttata |tvamevaikaḥ patirasi puruṣastvaṃ hiraṇmayaḥ || 189||

पृथिवीं द्यामिमां देव त्वमेव धृतवानसि ।आत्मदः फलदो यश्च स्यादेवं जगदीश्वर ॥ १९०॥

pṛthivīṃ dyāmimāṃ deva tvameva dhṛtavānasi |ātmadaḥ phalado yaśca syādevaṃ jagadīśvara || 190||

अवाप्तं तच्च त्रिदशैः प्रकाशं जगताम्पतेः ।अमृतं चैव मृत्युश्च छाया तव सनातन ॥ १९१॥

avāptaṃ tacca tridaśaiḥ prakāśaṃ jagatāmpateḥ |amṛtaṃ caiva mṛtyuśca chāyā tava sanātana || 191||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।हेमवन्त इमे यस्य समुद्भूता हिरण्मयाः ॥ १९२॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |hemavanta ime yasya samudbhūtā hiraṇmayāḥ || 192||

समुद्रा रसना यस्य वाहस्तस्यैव केशव ।इमा दिशः प्रतिदिशो वायुर्यस्य तवाव्यय ॥ १९३॥

samudrā rasanā yasya vāhastasyaiva keśava |imā diśaḥ pratidiśo vāyuryasya tavāvyaya || 193||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।येन त्वया समारूढा पृथिवी वर्द्धता पुनः ॥ १९४॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |yena tvayā samārūḍhā pṛthivī varddhatā punaḥ || 194||

स्वर्लोकः स्तम्भितो येन त्वया ब्रह्मन्महेश्वर ।त्वमन्तरिक्षे रजसो वसानः सर्वगोऽव्ययः ॥ १९५॥

svarlokaḥ stambhito yena tvayā brahmanmaheśvara |tvamantarikṣe rajaso vasānaḥ sarvago'vyayaḥ || 195||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।यं क्रन्दसि राजमाने तप्तभासे गुणान्विते ॥ १९६॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |yaṃ krandasi rājamāne taptabhāse guṇānvite || 196||

अभ्यैक्षेतां च मनसा अवश्यं श्रीश्च सर्वदा ।यत्रास्ति सूर उदितो विभाति परमे पदे ॥ १९७॥

abhyaikṣetāṃ ca manasā avaśyaṃ śrīśca sarvadā |yatrāsti sūra udito vibhāti parame pade || 197||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।यदापो बृहतीर्विश्व ब्रह्ममायं जनार्दनाः ॥ १९८॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |yadāpo bṛhatīrviśva brahmamāyaṃ janārdanāḥ || 198||

गर्भं दधानाः सर्गेऽत्र जनयन्तीरघौघकृत् ।समवर्तत देवानामसुरेकोऽव्ययो विभुः ॥ १९९॥

garbhaṃ dadhānāḥ sarge'tra janayantīraghaughakṛt |samavartata devānāmasureko'vyayo vibhuḥ || 199||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।या आपो महिना दक्षं पर्यपश्यत्प्रजापतिम् ॥ २०० (६\।२४५\।२००)यज्ञं दधानास्तत्रादौ जनयन्तीर्हविः पुमान् ।यो देवेष्वेक एवासीदधिदेवः परात्परः ॥ २०१॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |yā āpo mahinā dakṣaṃ paryapaśyatprajāpatim || 200 (6\|245\|200)yajñaṃ dadhānāstatrādau janayantīrhaviḥ pumān |yo deveṣveka evāsīdadhidevaḥ parātparaḥ || 201||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।मा नो हिंसीज्जनिता यः पृथिव्या अव्ययः पुमान् ॥ २०२॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |mā no hiṃsījjanitā yaḥ pṛthivyā avyayaḥ pumān || 202||

यो वा दिवं सत्यधर्मा जजानाव्यय ईश्वरः ।यश्चन्द्रो बृहतीरपो जजान सकलं जगत् ॥ २०३॥

yo vā divaṃ satyadharmā jajānāvyaya īśvaraḥ |yaścandro bṛhatīrapo jajāna sakalaṃ jagat || 203||

तस्मै देवाय भवते विधेम हविषा वयम् ।एतानि विश्वजातानि बभूव परिता प्रभो ॥ २०४॥

tasmai devāya bhavate vidhema haviṣā vayam |etāni viśvajātāni babhūva paritā prabho || 204||

त्वदुत्पन्नप्रजाध्यक्ष भविष्यद्भूतमच्युतः ।यजामस्त्वां च यत्कामास्तन्नो अस्तु समासतः ॥ २०५॥

tvadutpannaprajādhyakṣa bhaviṣyadbhūtamacyutaḥ |yajāmastvāṃ ca yatkāmāstanno astu samāsataḥ || 205||

त्रयाणां पतयः स्याम तव कारुण्यवीक्षणात् ।हिरण्मयाख्यः पुरुषो हिरण्यश्मश्रुकेशवान् ॥ २०६॥

trayāṇāṃ patayaḥ syāma tava kāruṇyavīkṣaṇāt |hiraṇmayākhyaḥ puruṣo hiraṇyaśmaśrukeśavān || 206||

आप्रणखात्सर्वं हिरण्यं सविता तु हिरण्यभाक् ।असौ सर्वगतो ब्रह्मा यस्त्वादित्ये व्यवस्थितः ॥ २०७॥

āpraṇakhātsarvaṃ hiraṇyaṃ savitā tu hiraṇyabhāk |asau sarvagato brahmā yastvāditye vyavasthitaḥ || 207||

तद्वै देवस्य सवितुर्वरेण्यं भर्ग उत्तमम् ।सदा धीमहि ते रूपं धियो यो नः प्रभाति हि ॥ २०८॥

tadvai devasya saviturvareṇyaṃ bharga uttamam |sadā dhīmahi te rūpaṃ dhiyo yo naḥ prabhāti hi || 208||

नमस्ते पुण्डरीकाक्ष श्रीश सर्वेश केशव ।वेदान्तवेद्य यज्ञेश यज्ञरूप नमोऽस्तु ते ॥ २०९॥

namaste puṇḍarīkākṣa śrīśa sarveśa keśava |vedāntavedya yajñeśa yajñarūpa namo'stu te || 209||

नमस्ते वासुदेवाय गोपवेषाय ते नमः ।तत्सर्वध्वंसनादेव अपराधं मया कृतम् ॥ २१०॥

namaste vāsudevāya gopaveṣāya te namaḥ |tatsarvadhvaṃsanādeva aparādhaṃ mayā kṛtam || 210||

इति इन्द्रकृता श्रीकृष्णस्तुतिः समाप्ता ॥(पद्मपुराणम्/खण्डः ६ (उत्तरखण्डः)/अध्यायः २४५/श्लोकाः १८६२१०)

iti indrakṛtā śrīkṛṣṇastutiḥ samāptā ||(padmapurāṇam/khaṇḍaḥ 6 (uttarakhaṇḍaḥ)/adhyāyaḥ 245/ślokāḥ 186210)