मनःशिक्षा प्रार्थनामृतस्तोत्रं च Instructions to the Mind

गुरौ गोष्ठे गोष्ठालयिषु सुजने भूसुरगणेस्वमन्त्रे श्रीनाम्नि व्रजनवयुवद्वन्द्वस्मरणे । (द्वन्द्वशरणे)सदा दम्भं हित्वा कुरु रतिमपूर्वामतितरामये स्वान्तर्भ्रातश्चटुभिरभियाचे धृतपदः ॥ १॥

gurau goṣṭhe goṣṭhālayiṣu sujane bhūsuragaṇesvamantre śrīnāmni vrajanavayuvadvandvasmaraṇe | (dvandvaśaraṇe)sadā dambhaṃ hitvā kuru ratimapūrvāmatitarāmaye svāntarbhrātaścaṭubhirabhiyāce dhṛtapadaḥ || 1||

न धर्मं नाधर्मं श्रुतिगणनिरुक्तं किल कुरुव्रजे राधाकृष्णप्रचुरपरिचर्यामिह तनु ।शचीसूनुं नन्दीश्वरपतिसुतत्वे गुरुवरंमुकुन्दप्रेष्ठत्वे स्मर परमजस्रं ननु मनः ॥ २॥

na dharmaṃ nādharmaṃ śrutigaṇaniruktaṃ kila kuruvraje rādhākṛṣṇapracuraparicaryāmiha tanu |śacīsūnuṃ nandīśvarapatisutatve guruvaraṃmukundapreṣṭhatve smara paramajasraṃ nanu manaḥ || 2||

यदीच्छेरावासं व्रजभुवि सरागं प्रतिजनुर्युवद्वन्द्वं तच्चेत्परिचरितुमारादभिलषेः ।स्वरूपं श्रीरूपं सगणमिह तस्याग्रजमपिस्फुटं प्रेम्णा नित्यं स्मर नम तदा त्वं शृणु मनः ॥ ३॥

yadīccherāvāsaṃ vrajabhuvi sarāgaṃ pratijanuryuvadvandvaṃ taccetparicaritumārādabhilaṣeḥ |svarūpaṃ śrīrūpaṃ sagaṇamiha tasyāgrajamapisphuṭaṃ premṇā nityaṃ smara nama tadā tvaṃ śṛṇu manaḥ || 3||

असद्वार्तावेश्या विसृज मतिसर्वस्वहरणीःकथामुक्तिव्याघ्र्या न शृणु किल सर्वात्मगिलनीः ।अपि त्यक्त्वा लक्ष्मीपतिरतिमितो व्योमनयनींव्रजे राधाकृष्णौ स्वरतिमणिदौ त्वं भज मनः ॥ ४॥

asadvārtāveśyā visṛja matisarvasvaharaṇīḥkathāmuktivyāghryā na śṛṇu kila sarvātmagilanīḥ |api tyaktvā lakṣmīpatiratimito vyomanayanīṃvraje rādhākṛṣṇau svaratimaṇidau tvaṃ bhaja manaḥ || 4||

असच्चेष्टाकष्टप्रदविकटपाशालिभिरिहप्रकामं कामादिप्रकटपथपातिव्यतिकरैः ।गले बद्ध्वा हन्येऽहमिति बकभिद्वर्त्मपगणेकुरु त्वं फुत्कारानवति स यथा त्वां मन इतः ॥ ५॥

asacceṣṭākaṣṭapradavikaṭapāśālibhirihaprakāmaṃ kāmādiprakaṭapathapātivyatikaraiḥ |gale baddhvā hanye'hamiti bakabhidvartmapagaṇekuru tvaṃ phutkārānavati sa yathā tvāṃ mana itaḥ || 5||

अरे चेतः प्रोद्यत्कपटकुटिनाटीभरखरक्षरन्मूत्रे स्नात्वा दहसि कथमात्मानमपि माम् ।सदा त्वं गान्धर्वागिरिधरपदप्रेमविलसत्सुधाम्भोधौ स्नात्वा त्वमपि नितरां मां च सुखय ॥ ६॥ (स्वमपि)

are cetaḥ prodyatkapaṭakuṭināṭībharakharakṣaranmūtre snātvā dahasi kathamātmānamapi mām |sadā tvaṃ gāndharvāgiridharapadapremavilasatsudhāmbhodhau snātvā tvamapi nitarāṃ māṃ ca sukhaya || 6|| (svamapi)

प्रतिष्ठाशा धृष्टा श्वपचरमणी मे हृदि नटेत्कथं साधुप्रेमा स्पृशति शुचिरेतन्ननु मनः ।सदा त्वं सेवस्व प्रभुदयितसामन्तमतुलंयथा त्वां निष्काश्य त्वरितमिह तं वेशयति सः ॥ ७॥

pratiṣṭhāśā dhṛṣṭā śvapacaramaṇī me hṛdi naṭetkathaṃ sādhupremā spṛśati śuciretannanu manaḥ |sadā tvaṃ sevasva prabhudayitasāmantamatulaṃyathā tvāṃ niṣkāśya tvaritamiha taṃ veśayati saḥ || 7||

यथा दुष्टत्वं मे दवयति शठस्यापि कृपयायथा मह्यं प्रेमामृतमपि ददात्युज्ज्वलमसौ ।यथा श्रीगान्धर्वाभजनविधये प्रेरयति मांतथा गोष्ठे काक्वा गिरिधरमिह त्वं भज मनः ॥ ८॥

yathā duṣṭatvaṃ me davayati śaṭhasyāpi kṛpayāyathā mahyaṃ premāmṛtamapi dadātyujjvalamasau |yathā śrīgāndharvābhajanavidhaye prerayati māṃtathā goṣṭhe kākvā giridharamiha tvaṃ bhaja manaḥ || 8||

मदीशानाथत्वे व्रजविपिनचन्द्रं व्रजवनेश्वरीं तन्नाथत्वे तदतुलसखीत्वे तु ललिताम् । (मन्नाथत्वे)विशाखां शिक्षालीवितरणगुरुत्वे प्रियसरोगिरीन्द्रौ तत्प्रेक्षाललितरतिदत्वे स्मर मनः ॥ ९॥

madīśānāthatve vrajavipinacandraṃ vrajavaneśvarīṃ tannāthatve tadatulasakhītve tu lalitām | (mannāthatve)viśākhāṃ śikṣālīvitaraṇagurutve priyasarogirīndrau tatprekṣālalitaratidatve smara manaḥ || 9||

रतिं गौरीलीले अपि तपति सौन्दर्यकिरणैःशचीलक्ष्मीसत्याः परिभवति सौभाग्यवलनैः ।वशीकारैश्चन्द्रावलिमुखनवीनव्रजसतीःक्षिपत्याराद्या तां हरिदयितराधां भज मनः ॥ १०॥

ratiṃ gaurīlīle api tapati saundaryakiraṇaiḥśacīlakṣmīsatyāḥ paribhavati saubhāgyavalanaiḥ |vaśīkāraiścandrāvalimukhanavīnavrajasatīḥkṣipatyārādyā tāṃ haridayitarādhāṃ bhaja manaḥ || 10||

समं श्रीरूपेण स्मरविवशराधागिरिभृतोर्व्रजे साक्षात्सेवालभनविधये तद्गुणयुजोः ।तदिज्याख्याध्यानश्रवणनतिपञ्चामृतमिदंधयन्नीत्या गोवर्धनमनुदिनं त्वं भज मनः ॥ ११॥

samaṃ śrīrūpeṇa smaravivaśarādhāgiribhṛtorvraje sākṣātsevālabhanavidhaye tadguṇayujoḥ |tadijyākhyādhyānaśravaṇanatipañcāmṛtamidaṃdhayannītyā govardhanamanudinaṃ tvaṃ bhaja manaḥ || 11||

मनःशिक्षादैकादशकवरमेतन्मधुरयागिरा गायत्युच्चैः समधिगतसर्वार्थयति यः ।सयूथः श्रीरूपानुग इह भवन् गोकुलवनेजनो राधाकृष्णातुलभजनरत्नं स लभते ॥ १२॥

manaḥśikṣādaikādaśakavarametanmadhurayāgirā gāyatyuccaiḥ samadhigatasarvārthayati yaḥ |sayūthaḥ śrīrūpānuga iha bhavan gokulavanejano rādhākṛṣṇātulabhajanaratnaṃ sa labhate || 12||

इति श्रीमद्रघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यांश्रीप्रार्थनामृतस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīmadraghunāthadāsagosvāmiviracitastavāvalyāṃśrīprārthanāmṛtastotraṃ sampūrṇam |