तमन्तिमं गुरुं भजे Tamantimam Gurum Bhaje

गुरुगोविन्दसिंहं अभिलक्ष्य विलिखिता ।ज्वलत्तडिद्।ह्घनो यथा सुखोदकप्रदस्तथाप्रचण्डखड्गधारिणं तथा दयार्द्रचेतसम् ।जयप्रणादघोषकं पदप्रहारकम्पकंधुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ १॥

gurugovindasiṃhaṃ abhilakṣya vilikhitā |jvalattaḍid|hghano yathā sukhodakapradastathāpracaṇḍakhaḍgadhāriṇaṃ tathā dayārdracetasam |jayapraṇādaghoṣakaṃ padaprahārakampakaṃdhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 1||

गुरोर्यथार्थनाम्न आत्मजो बहादुरस्य भोःतथैव वीररक्तसंयुतो विनाशनाय च ।कृतप्रतिज्ञ एव प्राणघातकस्य यः पितुर्धुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ २॥

guroryathārthanāmna ātmajo bahādurasya bhoḥtathaiva vīraraktasaṃyuto vināśanāya ca |kṛtapratijña eva prāṇaghātakasya yaḥ piturdhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 2||

हिमालयस्य बिभ्रदुन्नतिं स्थिरत्वमेव चगभीरतां च सागरस्य सूर्यवत् परन्तपः ।स्वधर्मरक्षको हि यस्त्यजेदसूनपि द्रुतंधुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ ३॥

himālayasya bibhradunnatiṃ sthiratvameva cagabhīratāṃ ca sāgarasya sūryavat parantapaḥ |svadharmarakṣako hi yastyajedasūnapi drutaṃdhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 3||

अतीतसङ्ख्यमप्रमेयसाधनं द्विषद्बलम्दलं च मुष्टिमेयमल्पसाधनं क्व रे गुरोः ।तथापि साहसेन यस्य लभ्यते जयोऽधुनाधुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ ४॥

atītasaṅkhyamaprameyasādhanaṃ dviṣadbalamdalaṃ ca muṣṭimeyamalpasādhanaṃ kva re guroḥ |tathāpi sāhasena yasya labhyate jayo'dhunādhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 4||

अहो क्व कोमला तनुः क्व चेष्टकाचयो दृढस्तथापि धर्ममोक्षणाद् वरं मृतिर्हि स्वीकृता ।यदीयपुत्रयुग्महृत्स्थिरत्वमद्भुतं स्मृतंधुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ ५॥

aho kva komalā tanuḥ kva ceṣṭakācayo dṛḍhastathāpi dharmamokṣaṇād varaṃ mṛtirhi svīkṛtā |yadīyaputrayugmahṛtsthiratvamadbhutaṃ smṛtaṃdhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 5||

प्रवृद्धवेगनिःश्वसत्तुरङ्गकोपवह्निनालपल्लपल्लपल्लपत्कृपाणजिह्वया पुनः ।प्रचारितं द्विषद्वने भयं हि येन सिंहवत्धुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ ६॥

pravṛddhaveganiḥśvasatturaṅgakopavahninālapallapallapallapatkṛpāṇajihvayā punaḥ |pracāritaṃ dviṣadvane bhayaṃ hi yena siṃhavatdhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 6||

ककारपञ्चकं वहन् मृगेन्द्रतुल्यविक्रमःकरस्थजीवितो मुदा द्विषद्विमर्दनोद्यतः ।भयङ्करो मरुद्गणो यदीयशिष्यसद्गणोधुरन्धरं रिपुच्छिदं तमन्तिमं गुरुं भजे ॥ ७॥

kakārapañcakaṃ vahan mṛgendratulyavikramaḥkarasthajīvito mudā dviṣadvimardanodyataḥ |bhayaṅkaro marudgaṇo yadīyaśiṣyasadgaṇodhurandharaṃ ripucchidaṃ tamantimaṃ guruṃ bhaje || 7||

कृष्णलालनादानः (१९६७)एम ए।, डी। ए। वी। कालेज, चित्रगुप्तरोड, देहली ।

kṛṣṇalālanādānaḥ (1967)ema e|, ḍī| e| vī| kāleja, citraguptaroḍa, dehalī |