विवेकानन्दप्रणतिः Svami Vivekanandapranatih

यदा यदा निर्मलधर्मदर्पणेकलङ्करेखा निपतत्यहो तदा ।प्रजायते श्री भगवान् दयार्णवोविशोधनार्थं खलु दर्पणस्य च ॥ १॥

yadā yadā nirmaladharmadarpaṇekalaṅkarekhā nipatatyaho tadā |prajāyate śrī bhagavān dayārṇavoviśodhanārthaṃ khalu darpaṇasya ca || 1||

यदा स्मार्ताचार्याः श्रुतिमतविरोधेन हि पुनर्भजन्ते सङ्कीर्णं प्रभवति मतं भेदविषये ।विवेकानन्दोऽयं कथयति कथां चौपनिषदींत्वभेदो जीवानां प्रतिघटपटं ब्रह्मवसतिः ॥ २॥

yadā smārtācāryāḥ śrutimatavirodhena hi punarbhajante saṅkīrṇaṃ prabhavati mataṃ bhedaviṣaye |vivekānando'yaṃ kathayati kathāṃ caupaniṣadīṃtvabhedo jīvānāṃ pratighaṭapaṭaṃ brahmavasatiḥ || 2||

न जातिभेदो न च वर्णदुष्टिर्येनापि केनापि तथा भजस्व ।दयार्णवस्ते शरणं तथा स्याद्यथा नदीनां शरणं समुद्रः ॥ ३॥

na jātibhedo na ca varṇaduṣṭiryenāpi kenāpi tathā bhajasva |dayārṇavaste śaraṇaṃ tathā syādyathā nadīnāṃ śaraṇaṃ samudraḥ || 3||

या भेदबुद्धिर्विहिता तु शास्त्रेसाज्ञानलाभं विहिता न पश्चात् ।ज्ञाने प्रजाते न हि विद्यते सासमन्वयः सर्वगतो विभाति ॥ ४॥

yā bhedabuddhirvihitā tu śāstresājñānalābhaṃ vihitā na paścāt |jñāne prajāte na hi vidyate sāsamanvayaḥ sarvagato vibhāti || 4||

उदारता यस्य हि सार्वभौमिकीन द्वेषलेशोऽपि च यस्य मानसे ।सर्वास्तु नार्यो जननीव पूजितानराश्च नारायणवत् सुमानिताः ॥ ५॥

udāratā yasya hi sārvabhaumikīna dveṣaleśo'pi ca yasya mānase |sarvāstu nāryo jananīva pūjitānarāśca nārāyaṇavat sumānitāḥ || 5||

वेदान्ततन्त्रेषु कथाविचारेयस्यैव बुद्धिः कुशवत्सुतीक्ष्णा ।धर्मस्य तत्त्वं निहितं गुहायांसङ्गृह्य यो यच्छति सर्वजीवे ॥ ६॥

vedāntatantreṣu kathāvicāreyasyaiva buddhiḥ kuśavatsutīkṣṇā |dharmasya tattvaṃ nihitaṃ guhāyāṃsaṅgṛhya yo yacchati sarvajīve || 6||

दरिद्रनारायण सेवनादि लक्ष्यं हियस्यैव च नित्यमासीत् ।श्रीरामकृष्णस्य वरेण्य शिष्यंनरेन्द्रनाथं प्रणता नमामः ॥ ७॥

daridranārāyaṇa sevanādi lakṣyaṃ hiyasyaiva ca nityamāsīt |śrīrāmakṛṣṇasya vareṇya śiṣyaṃnarendranāthaṃ praṇatā namāmaḥ || 7||

धन्योऽसि हे धर्मसमन्वयार्थिन् !धर्मे गुरुर्भारतवर्षभूमिः ।त्वयैव देशान्तरसंस्थितेनसंस्थापितं धर्ममहासभायाम् ॥ ८॥

dhanyo'si he dharmasamanvayārthin !dharme gururbhāratavarṣabhūmiḥ |tvayaiva deśāntarasaṃsthitenasaṃsthāpitaṃ dharmamahāsabhāyām || 8||

वीरा वयं नो यदि शस्त्रयुद्धेश्रेष्ठा वयं धर्ममये च सङ्ख्ये ।सन्देहबिन्दूर्नहि विद्यतेऽस्मिन्भवत्प्रसादादधुना पृथिव्याम् ॥ ६॥

vīrā vayaṃ no yadi śastrayuddheśreṣṭhā vayaṃ dharmamaye ca saṅkhye |sandehabindūrnahi vidyate'sminbhavatprasādādadhunā pṛthivyām || 6||

श्रीरामकृष्णः खलु धर्मवृक्षस्तस्यापि मूलं श्रुतिवाक् सुनित्या ।स्कन्धो विवेकः समुदारचेताआनन्दरूपा बहवश्च शाखाः ॥ १०॥

śrīrāmakṛṣṇaḥ khalu dharmavṛkṣastasyāpi mūlaṃ śrutivāk sunityā |skandho vivekaḥ samudāracetāānandarūpā bahavaśca śākhāḥ || 10||

अस्य प्रशाखाः प्रसृताः पृथिव्यांछायादिदानैः सकलानवन्ति ।स्कन्धात् प्रजाताः फलपुष्पवत्यःशाखास्ततः स्कन्धमिमं नमामः ॥ ११॥

asya praśākhāḥ prasṛtāḥ pṛthivyāṃchāyādidānaiḥ sakalānavanti |skandhāt prajātāḥ phalapuṣpavatyaḥśākhāstataḥ skandhamimaṃ namāmaḥ || 11||

इति श्रीदक्षिणारञ्जनशास्त्री विरचिता स्वामिविवेकानन्दप्रणतिः समाप्ता ।

iti śrīdakṣiṇārañjanaśāstrī viracitā svāmivivekānandapraṇatiḥ samāptā |