आदिशङ्कराचार्य स्तोत्रम् Adi Shankaracharya Stotram

देशे कालडिनाम्नि केरलधराशोभाकरे सद्विजेजातः श्रीपतिर्मन्दिरस्य सविधे सर्वज्ञतां प्राप्तवान् ।भूत्वा षोडशवत्सरे यतिवरो गत्वा बदर्याश्रमम्कर्ता भाष्यनिबन्धनस्य सुकविः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ १॥

deśe kālaḍināmni keraladharāśobhākare sadvijejātaḥ śrīpatirmandirasya savidhe sarvajñatāṃ prāptavān |bhūtvā ṣoḍaśavatsare yativaro gatvā badaryāśramamkartā bhāṣyanibandhanasya sukaviḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 1||

सन्तोषाकुलमानसाय सुतरां तूर्ण बदर्याश्रमम्सम्प्राप्ताय ततः पराशरभुवे भाष्यं निजं दर्शयन् ।सार्धं तेन तपोधनेन बहुधा कृत्वा च सम्भाषणम्मात्रा संस्मृत आत्मजन्मनिलयः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ २॥

santoṣākulamānasāya sutarāṃ tūrṇa badaryāśramamsamprāptāya tataḥ parāśarabhuve bhāṣyaṃ nijaṃ darśayan |sārdhaṃ tena tapodhanena bahudhā kṛtvā ca sambhāṣaṇammātrā saṃsmṛta ātmajanmanilayaḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 2||

मात्रे वेद्यतमं निवेद्य मरणे दग्ध्वाऽनले तां द्रुतम्भूयोऽभ्येत्य मुनीन्द्रसेवनरतः श्रीमद्बदर्याश्रमम् ।प्रीत्या तत्र सुनन्दनं सुमहितं शिष्यं च संन्यासयन्तद्युक्तः कृतपुण्यतीर्थगमनः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ३॥

mātre vedyatamaṃ nivedya maraṇe dagdhvā'nale tāṃ drutambhūyo'bhyetya munīndrasevanarataḥ śrīmadbadaryāśramam |prītyā tatra sunandanaṃ sumahitaṃ śiṣyaṃ ca saṃnyāsayantadyuktaḥ kṛtapuṇyatīrthagamanaḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 3||

मातुर्मुक्ति – पदप्रदाननिरतस्तीर्थं प्रयागाभिधम्गत्वा तत्र यथावदेव विहितस्नानः स्मरन्मातरम् ।दृष्ट्वा भट्टगुरुं तुषानलगतं तत्तीरतो दर्शयन्अस्मै भाष्यमनेन मानितमतिः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ४॥

māturmukti – padapradānaniratastīrthaṃ prayāgābhidhamgatvā tatra yathāvadeva vihitasnānaḥ smaranmātaram |dṛṣṭvā bhaṭṭaguruṃ tuṣānalagataṃ tattīrato darśayanasmai bhāṣyamanena mānitamatiḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 4||

तस्मात् प्रस्थितवान् तदीयवचसा शिष्यत्वमानीतवान्वादे भूयसि विश्वरूपगृहिणं गोकर्णयाने पुनः ।दृष्ट्वा कञ्चन वर्णिनं द्विजसुतं मुक्ताखिलाकाङ्क्षितम्कृत्वा तं च यतीश्वरं प्रमुदितः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ॥५॥

tasmāt prasthitavān tadīyavacasā śiṣyatvamānītavānvāde bhūyasi viśvarūpagṛhiṇaṃ gokarṇayāne punaḥ |dṛṣṭvā kañcana varṇinaṃ dvijasutaṃ muktākhilākāṅkṣitamkṛtvā taṃ ca yatīśvaraṃ pramuditaḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || ||5||

भूयस्तोटकनामधेयममलं शिष्यं च संन्यासयन्सर्वैः शिष्यजनैरुदारमतिभिर्युक्तः क्षितौ सञ्चरन् ।नानातीर्थनिषेवणोत्सुकमतिः श्रीकालहस्तीश्वरम्दृष्ट्वा शङ्करमादरात्कृतनतिः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ६॥

bhūyastoṭakanāmadheyamamalaṃ śiṣyaṃ ca saṃnyāsayansarvaiḥ śiṣyajanairudāramatibhiryuktaḥ kṣitau sañcaran |nānātīrthaniṣevaṇotsukamatiḥ śrīkālahastīśvaramdṛṣṭvā śaṅkaramādarātkṛtanatiḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 6||

श्रीकाञ्चीपुरमाप्तवानथ ततः श्रीपुण्डरीकाह्वयम्क्षेत्रं पुण्यतमं समेत्य महितं पश्यन् विभोस्ताण्डवम् ।कावेरीसरितं ततस्तदनु तं श्रीरङ्गनाथं हरिम्दृष्ट्वा राघवसेतुमेत्य मुदितः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ७॥

śrīkāñcīpuramāptavānatha tataḥ śrīpuṇḍarīkāhvayamkṣetraṃ puṇyatamaṃ sametya mahitaṃ paśyan vibhostāṇḍavam |kāverīsaritaṃ tatastadanu taṃ śrīraṅganāthaṃ harimdṛṣṭvā rāghavasetumetya muditaḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 7||

स्नात्वाऽऽनम्य च रामनाथमथ तत्काञ्चीपुरं प्राप्तवान्जित्वा तत्र सरस्वतीं भगवतीं सर्वज्ञपीठं मुदा ।आरुह्याऽथ वृषाद्रिनायकमितो युक्तः स्वशिष्यैस्ततःसायुज्यं गतवान् कृताच्युतनतिः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ८॥

snātvā''namya ca rāmanāthamatha tatkāñcīpuraṃ prāptavānjitvā tatra sarasvatīṃ bhagavatīṃ sarvajñapīṭhaṃ mudā |āruhyā'tha vṛṣādrināyakamito yuktaḥ svaśiṣyaistataḥsāyujyaṃ gatavān kṛtācyutanatiḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 8||

जातः केरलभूतले द्विजवरो भूत्वाऽऽशु भाष्याण्यतःकृत्वा पञ्चदश क्रमेण चतुरो लब्ध्वा च शिष्यान् वरान् ।श्रीकाञ्चीपुरमेत्य तत्र जितवान् वाणीं च सर्वज्ञताम्

jātaḥ keralabhūtale dvijavaro bhūtvā''śu bhāṣyāṇyataḥkṛtvā pañcadaśa krameṇa caturo labdhvā ca śiṣyān varān |śrīkāñcīpurametya tatra jitavān vāṇīṃ ca sarvajñatām

अस्मिन् जन्मनि वाऽन्यजन्मसु मनोवाक्कर्मभिर्यत्कृतम्बाल्ये वा सति यौवने च विहितं यद्यत्कृतं वार्धके ।अज्ञानादपि बुद्धिपूर्वमधुना यत्सञ्चितं चाऽनिशम्तस्मात्कल्मषवृन्दतः सकलतः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ १०॥

asmin janmani vā'nyajanmasu manovākkarmabhiryatkṛtambālye vā sati yauvane ca vihitaṃ yadyatkṛtaṃ vārdhake |ajñānādapi buddhipūrvamadhunā yatsañcitaṃ cā'niśamtasmātkalmaṣavṛndataḥ sakalataḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 10||

यच्चाम्भोजपदाशनेन विहितं यच्चाशुभाव्यागमात्यच्चागम्यपदाभिवासजनिता यच्चानवेक्ष्येक्षणाः ।यच्चावाच्यनिरर्थकानृतवचः सम्भाषणादर्जितम्तस्मात्कल्मषवृन्दतः सकलतः श्रीशङ्करः पातु नः ॥ ११॥

yaccāmbhojapadāśanena vihitaṃ yaccāśubhāvyāgamātyaccāgamyapadābhivāsajanitā yaccānavekṣyekṣaṇāḥ |yaccāvācyanirarthakānṛtavacaḥ sambhāṣaṇādarjitamtasmātkalmaṣavṛndataḥ sakalataḥ śrīśaṅkaraḥ pātu naḥ || 11||

श्रीमच्छङ्करदेशिकस्य चरितस्तोत्रं प्रबोधप्रदम्निर्दष्टाखिलपापवृन्दविपिनं सङ्क्षिप्तमेतन्नराः ।ये शृण्वन्ति पठन्ति सादरयुताः सञ्चिन्तयन्त्वन्वहंते लब्ध्वा भुवि सम्पदं च सकलामन्ते सुखं निश्चितम् ॥ १२॥

śrīmacchaṅkaradeśikasya caritastotraṃ prabodhapradamnirdaṣṭākhilapāpavṛndavipinaṃ saṅkṣiptametannarāḥ |ye śṛṇvanti paṭhanti sādarayutāḥ sañcintayantvanvahaṃte labdhvā bhuvi sampadaṃ ca sakalāmante sukhaṃ niścitam || 12||