विनायकस्तुतिः (देवीभागवतपुराणान्तर्गता सटीप) Vinayakastuti in Devpurana

देवीपुराणान्तर्गतम् सटीपविष्णुरुवाचस्तोष्ये सुरारिदमनं दमनं रिपूणांवैरिहाणं गजवक्त्रमुदन्तशोभम् ।तं भाति कुन्दहिमशङ्खशशाङ्कदन्तंताम्राभकान्तिवपुषं रुचिरारुणाभम् ॥ १॥

devīpurāṇāntargatam saṭīpaviṣṇuruvācastoṣye surāridamanaṃ damanaṃ ripūṇāṃvairihāṇaṃ gajavaktramudantaśobham |taṃ bhāti kundahimaśaṅkhaśaśāṅkadantaṃtāmrābhakāntivapuṣaṃ rucirāruṇābham || 1||

तां भस्मव्यापितजगच्छशिसूर्यमार्गं वर् तं भाति अर्पित जगगां गच्छतीव मेरुसुरारिहन्तुम् ।तमहं नमामि भगवन् प्रमथेशजातंतर्जन् सुरारिभयदं दनुदर्पहन्तुम् ॥ २॥

tāṃ bhasmavyāpitajagacchaśisūryamārgaṃ var taṃ bhāti arpita jagagāṃ gacchatīva merusurārihantum |tamahaṃ namāmi bhagavan pramatheśajātaṃtarjan surāribhayadaṃ danudarpahantum || 2||

ताराभमौक्तिककृतं वनमालग्रीवंवाराहवक्त्रदृढदंष्ट्र इवांशुशोभम् । वर् वक्षदृढभृङ्गोपगीतमदगण्डसुसेव्यमानंतमहं नमामि वरदं वरदायकं तम् ॥ ३॥

tārābhamauktikakṛtaṃ vanamālagrīvaṃvārāhavaktradṛḍhadaṃṣṭra ivāṃśuśobham | var vakṣadṛḍhabhṛṅgopagītamadagaṇḍasusevyamānaṃtamahaṃ namāmi varadaṃ varadāyakaṃ tam || 3||

तारारिणं प्रमथभ्रातृवरं सुरेशं वर् सुवेशंशम्भोर्द्वितीय इव मूर्तिसुचारुवेशम् ।नानाविचित्ररूपशोभितचारुहारंजम्भकान्तकं च तमहं महाप्रमाणम् ॥ ४॥

tārāriṇaṃ pramathabhrātṛvaraṃ sureśaṃ var suveśaṃśambhordvitīya iva mūrtisucāruveśam |nānāvicitrarūpaśobhitacāruhāraṃjambhakāntakaṃ ca tamahaṃ mahāpramāṇam || 4||

नागेन्द्रभोगकृतशेखरमूर्द्धिमानंलम्बन्तचारुचमरं रणकार्यवीरम् ।स्तम्भन्तशत्रुवनकान्तमहान्तमन्तंतं मातृयोगिगणमर्चितसुष्टमिष्टम् ॥ ५॥

nāgendrabhogakṛtaśekharamūrddhimānaṃlambantacārucamaraṃ raṇakāryavīram |stambhantaśatruvanakāntamahāntamantaṃtaṃ mātṛyogigaṇamarcitasuṣṭamiṣṭam || 5||

टङ्कारहाररचनादितघण्टशब्दंहुङ्कारकारवरनादघटाकलापम् ।पङ्काङ्करेणुरजपङ्कजचारुकवर्यंचामीकराखचितमरकतसंसेव्यमानम् ॥ ६॥

ṭaṅkārahāraracanāditaghaṇṭaśabdaṃhuṅkārakāravaranādaghaṭākalāpam |paṅkāṅkareṇurajapaṅkajacārukavaryaṃcāmīkarākhacitamarakatasaṃsevyamānam || 6||

लम्बन्तकर्णपर्णशङ्खञ्च सुचारुचामरंरक्तास्तनेत्रकर्णायतचारुतुङ्गम् ।गम्भीरगर्जितमहारवमेघशब्दं वर् भेद्यशब्दंदण्डाङ्कुशपरशुमेखलसूत्रधारम् ॥ ७॥

lambantakarṇaparṇaśaṅkhañca sucārucāmaraṃraktāstanetrakarṇāyatacārutuṅgam |gambhīragarjitamahāravameghaśabdaṃ var bhedyaśabdaṃdaṇḍāṅkuśaparaśumekhalasūtradhāram || 7||

राराजते सकलपर्वतसानुकण्ठंचण्डातिनूपुरध्वनिमुखं विश्रान्तम् ।वर् विभ्रान्तं वितातन्तंतस्मै नमामि सततं जगतो हितायविघ्नेश्वराय वरदाय वरप्रदाय ॥ ८॥

rārājate sakalaparvatasānukaṇṭhaṃcaṇḍātinūpuradhvanimukhaṃ viśrāntam |var vibhrāntaṃ vitātantaṃtasmai namāmi satataṃ jagato hitāyavighneśvarāya varadāya varapradāya || 8||

वामैकहस्तसततं कृतलड्डुकायसिद्धार्थकं सुरभिगन्धविलेपनाय ।ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवसुशङ्करसंस्तुतायगङ्गाजलौघ इव दानमहाप्रदाय ॥ ९॥

vāmaikahastasatataṃ kṛtalaḍḍukāyasiddhārthakaṃ surabhigandhavilepanāya |brahmendracandravasuśaṅkarasaṃstutāyagaṅgājalaugha iva dānamahāpradāya || 9||

इच्छार्थमीहितफलप्रदाय शिवायसम्पूजयस्व मम देवशुभं शुभाय ।विघ्नं विनाशाय प्रभो सुरसिद्धशत्रुंशक्रस्य व्याधितदिवस्य शुभं प्रयच्छ ॥ १०॥

icchārthamīhitaphalapradāya śivāyasampūjayasva mama devaśubhaṃ śubhāya |vighnaṃ vināśāya prabho surasiddhaśatruṃśakrasya vyādhitadivasya śubhaṃ prayaccha || 10||

स्तुत्वा तु शक्तितनयं प्रयतेन विष्णोस्तुष्टः समीहितवरं ददते च तस्य ।विष्णोस्तवार्थमिदं शैलवरं हरेणसम्प्रेषितो रिपुहराय पुरन्दरस्य ॥ ११॥

stutvā tu śaktitanayaṃ prayatena viṣṇostuṣṭaḥ samīhitavaraṃ dadate ca tasya |viṣṇostavārthamidaṃ śailavaraṃ hareṇasampreṣito ripuharāya purandarasya || 11||

मयोच्यतां वद भवान् किमहं करोमित्रैलोक्यनिर्जितरिपुं त्वमहं ददामि ।स्तुत्वैवं तदा देवं विष्णुना प्रभविष्णुनातुतुष्ट वरदीभूतो विघ्नस्य निधनाय च ॥ १२॥

mayocyatāṃ vada bhavān kimahaṃ karomitrailokyanirjitaripuṃ tvamahaṃ dadāmi |stutvaivaṃ tadā devaṃ viṣṇunā prabhaviṣṇunātutuṣṭa varadībhūto vighnasya nidhanāya ca || 12||

इति श्रीदेवीपुराणे विनायकस्तवो नामत्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११३॥

iti śrīdevīpurāṇe vināyakastavo nāmatrayodaśādhikaśatatamo'dhyāyaḥ || 113||