हेरम्बस्तोत्रम् Gaurikritam Herambastotram

श्री गणेशाय नमः ।गौर्युवाच ।गजानन ज्ञानविहारकारिन्न मां च जानासि परावमर्षाम् ।गणेश रक्षस्व न चेच्छरीरं त्यजामि सद्यस्त्वयि भक्तियुक्ता ॥ १॥

śrī gaṇeśāya namaḥ |gauryuvāca |gajānana jñānavihārakārinna māṃ ca jānāsi parāvamarṣām |gaṇeśa rakṣasva na ceccharīraṃ tyajāmi sadyastvayi bhaktiyuktā || 1||

विघ्नेश हेरम्ब महोदर प्रिय लम्बोदर प्रेमविवर्धनाच्युत ।विघ्नस्य हर्ताऽसुरसङ्घहर्ता मां रक्ष दैत्यात्वयि भक्तियुक्ताम् ॥ २॥

vighneśa heramba mahodara priya lambodara premavivardhanācyuta |vighnasya hartā'surasaṅghahartā māṃ rakṣa daityātvayi bhaktiyuktām || 2||

किं सिद्धिबुद्धिप्रसरेण मोहयुक्तोऽसि किं वा निशि निद्रितोऽसि ।किं लक्षलाभार्थविचारयुक्तः किं मां च विस्मृत्य सुसंस्थितोऽसि ॥ ३॥

kiṃ siddhibuddhiprasareṇa mohayukto'si kiṃ vā niśi nidrito'si |kiṃ lakṣalābhārthavicārayuktaḥ kiṃ māṃ ca vismṛtya susaṃsthito'si || 3||

किं भक्तसङ्गेन च देवदेव नानोपचारैश्च सुयन्त्रितोऽसि ।किं मोदकार्थे गणपाद्धृतोऽसि नानाविहारेषु च वक्रतुण्ड ॥ ४॥

kiṃ bhaktasaṅgena ca devadeva nānopacāraiśca suyantrito'si |kiṃ modakārthe gaṇapāddhṛto'si nānāvihāreṣu ca vakratuṇḍa || 4||

स्वानन्दभोगेषु परिहृतोऽसि दासीं च विस्मृत्य महानुभाव ।आनन्त्यलीलासु च लालसोऽसि किं भक्तरक्षार्थसुसङ्कटस्थः ॥ ५॥

svānandabhogeṣu parihṛto'si dāsīṃ ca vismṛtya mahānubhāva |ānantyalīlāsu ca lālaso'si kiṃ bhaktarakṣārthasusaṅkaṭasthaḥ || 5||

अहो गणेशामृतपानदक्षामरैस्तथा वाऽसुरपैः स्मृतोऽसि ।तदर्थनानाविधिसंयुतोऽसि विसृज्य मां दासीमनन्यभावाम् ॥ ६॥

aho gaṇeśāmṛtapānadakṣāmaraistathā vā'surapaiḥ smṛto'si |tadarthanānāvidhisaṃyuto'si visṛjya māṃ dāsīmananyabhāvām || 6||

रक्षस्व मां दीनतमां परेश सर्वत्र चित्तेषु च संस्थितस्त्वम् ।प्रभो विलम्बेन विनायकोऽसि ब्रह्मेश किं देव नमो नमस्ते ॥ ७॥

rakṣasva māṃ dīnatamāṃ pareśa sarvatra citteṣu ca saṃsthitastvam |prabho vilambena vināyako'si brahmeśa kiṃ deva namo namaste || 7||

भक्ताभिमानीति च नाम मुख्यं वेदे त्वभावान् नहि चेन्महात्मन् ।आगत्य हत्वाऽदितिजं सुरेश मां रक्ष दासीं हृदि पादनिष्ठाम् ॥ ८॥

bhaktābhimānīti ca nāma mukhyaṃ vede tvabhāvān nahi cenmahātman |āgatya hatvā'ditijaṃ sureśa māṃ rakṣa dāsīṃ hṛdi pādaniṣṭhām || 8||

अहो न दूरं तव किञ्चिदेव कथं न बुद्धीश समागतोऽसि ।सुचिन्त्यदेव प्रजहामि देहं यशः करिष्ये विपरीतमेवम् ॥ ९॥

aho na dūraṃ tava kiñcideva kathaṃ na buddhīśa samāgato'si |sucintyadeva prajahāmi dehaṃ yaśaḥ kariṣye viparītamevam || 9||

रक्ष रक्ष दयासिन्धोऽपराधान्मे क्षमस्व च ।क्षणे क्षणे त्वहं दासी रक्षितव्या विशेषतः ॥ १०॥

rakṣa rakṣa dayāsindho'parādhānme kṣamasva ca |kṣaṇe kṣaṇe tvahaṃ dāsī rakṣitavyā viśeṣataḥ || 10||

स्तुवत्यामेव पार्वत्यां शङ्करो बोधसंयुतः ।बभूव गणपानां वै श्रुत्वा हाहारवं विधेः ॥ ११॥

stuvatyāmeva pārvatyāṃ śaṅkaro bodhasaṃyutaḥ |babhūva gaṇapānāṃ vai śrutvā hāhāravaṃ vidheḥ || 11||

गणेशं मनसा स्मृत्वा वृषारूढः समाययौ ।क्षणेन दैत्यराजं तं दृष्ट्वा डमरुणाहनत् ॥ १२॥

gaṇeśaṃ manasā smṛtvā vṛṣārūḍhaḥ samāyayau |kṣaṇena daityarājaṃ taṃ dṛṣṭvā ḍamaruṇāhanat || 12||

ततः सोऽपि शिवं वीक्ष्यालिङ्गितुं धवितो।आभवत् ।शिवस्य शूलिकादीनि शस्त्राणि कुण्ठितानि वै ॥ १३॥

tataḥ so'pi śivaṃ vīkṣyāliṅgituṃ dhavito|ābhavat |śivasya śūlikādīni śastrāṇi kuṇṭhitāni vai || 13||

तं दृष्ट्वा परमाश्चर्यं भयभीतो महेश्वरः ।सस्मार गणपं सोऽपि निर्विघ्नार्थं प्रजापते ॥ १४॥

taṃ dṛṣṭvā paramāścaryaṃ bhayabhīto maheśvaraḥ |sasmāra gaṇapaṃ so'pi nirvighnārthaṃ prajāpate || 14||

पार्वत्याः स्तवनं श्रुत्वा गजाननः समाययौ ।इति मुद्गलपुराणोक्तं हेरम्बस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

pārvatyāḥ stavanaṃ śrutvā gajānanaḥ samāyayau |iti mudgalapurāṇoktaṃ herambastotraṃ sampūrṇam |