गणेशस्तुतिः नारदमुनिना प्रोक्ता Ganesha Stuti by Naradamuni

नारद उवाचनमामि गणनाथं तं सर्वविघ्नविनाशिनम् ।वेदान्तागोचरं तज्ज्ञैर्गम्यं ब्रह्मैव संस्थितम् ॥ ४०॥

nārada uvācanamāmi gaṇanāthaṃ taṃ sarvavighnavināśinam |vedāntāgocaraṃ tajjñairgamyaṃ brahmaiva saṃsthitam || 40||

मनोवाणीविहीनं नो मनोवाणीमयं न च ।ब्रह्मेशानं कथं स्तौमि सिद्धिबुद्धिपतिं परम् ॥ ४१॥

manovāṇīvihīnaṃ no manovāṇīmayaṃ na ca |brahmeśānaṃ kathaṃ staumi siddhibuddhipatiṃ param || 41||

त्वद्दर्शनेन हेरम्ब! कृतकृत्योऽहमञ्जसा ।इत्युक्त्वा पूजयामास भक्तिभावसमन्वितः ॥ ४२॥

tvaddarśanena heramba! kṛtakṛtyo'hamañjasā |ityuktvā pūjayāmāsa bhaktibhāvasamanvitaḥ || 42||

नमो नमो गणेशाय विघ्नराजाय ते नमः ।भक्तानां विघ्नहन्त्रे चाभक्तानां विघ्नकारिणे ॥ ४४॥

namo namo gaṇeśāya vighnarājāya te namaḥ |bhaktānāṃ vighnahantre cābhaktānāṃ vighnakāriṇe || 44||

अमेयमायया चैव संयुक्ताय नमो नमः ।योगरूपाय वै तुभ्यं योगिभ्यो मोहदाय ते ॥ ४५॥

ameyamāyayā caiva saṃyuktāya namo namaḥ |yogarūpāya vai tubhyaṃ yogibhyo mohadāya te || 45||

विनायकाय सर्वेश! नमश्चिन्तामणे नमः ।अनन्तमहिमाधार नमस्ते चन्द्रमौलये ॥ ४६॥

vināyakāya sarveśa! namaścintāmaṇe namaḥ |anantamahimādhāra namaste candramaulaye || 46||

एकदन्ताय देवाय मायिभ्यो मोहदाय ते ।नमो नमः परेशाय परात्परतमाय ते ॥ ४७॥

ekadantāya devāya māyibhyo mohadāya te |namo namaḥ pareśāya parātparatamāya te || 47||

निर्गुणाय नमस्तुभ्यं गुणाकाराय साक्षिणे ।महाऽऽखुवाहनायैव मूषकध्वजधारिणे ॥ ४८॥

nirguṇāya namastubhyaṃ guṇākārāya sākṣiṇe |mahā''khuvāhanāyaiva mūṣakadhvajadhāriṇe || 48||

अनादये नमस्तुभ्यं ज्येष्ठराजाय ढुण्ढये ।हर्ते कर्त्रे सदा पात्रे नानाभेदमयाय च ॥ ४९॥

anādaye namastubhyaṃ jyeṣṭharājāya ḍhuṇḍhaye |harte kartre sadā pātre nānābhedamayāya ca || 49||

त्वद्दर्शनसुधापानाद्धतं मे भ्रान्तिजं महत् ।मरणं भिन्नभावाख्यं गणेशोऽहं कृतस्त्वया ॥ ५०॥

tvaddarśanasudhāpānāddhataṃ me bhrāntijaṃ mahat |maraṇaṃ bhinnabhāvākhyaṃ gaṇeśo'haṃ kṛtastvayā || 50||

न भिन्नं परिपश्यामि त्वदृते गणनायक ! ।शान्तिदं योगमासाद्य प्रसादात्ते न संशयः ॥ ५१॥

na bhinnaṃ paripaśyāmi tvadṛte gaṇanāyaka ! |śāntidaṃ yogamāsādya prasādātte na saṃśayaḥ || 51||

भक्तिं देहि गणाधीश! परां त्वत्पादपद्मयोः ।कुरु मां गाणपत्यं त्वं प्रेमयुक्तं च ते पदि ॥ ५२॥

bhaktiṃ dehi gaṇādhīśa! parāṃ tvatpādapadmayoḥ |kuru māṃ gāṇapatyaṃ tvaṃ premayuktaṃ ca te padi || 52||

इत्युक्ता विररामाथ तं पुनर्गणपोऽवदत् ।मदीया भक्तिरत्यन्तं भविष्यति सदाऽचला ॥ ५३॥

ityuktā virarāmātha taṃ punargaṇapo'vadat |madīyā bhaktiratyantaṃ bhaviṣyati sadā'calā || 53||

न योगाच्चलनं क्वापि भविष्यति महामुने ! ।सदा योगीन्द्रपूज्यस्त्वं सर्वमान्यो भविष्यसि ॥ ५४॥

na yogāccalanaṃ kvāpi bhaviṣyati mahāmune ! |sadā yogīndrapūjyastvaṃ sarvamānyo bhaviṣyasi || 54||

त्वया कृतमिदं स्तोत्रं शान्तियोगप्रदं भवेत् ।पठते शृण्वते चैव भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ ५५॥

tvayā kṛtamidaṃ stotraṃ śāntiyogapradaṃ bhavet |paṭhate śṛṇvate caiva bhuktimuktipradāyakam || 55||

इत्युक्ता तस्य हृदये ययौ लीनो गजाननः ।सदा हृदि गणेशानं पश्यति स्म मुनिः स्वयम् ॥ ५६॥

ityuktā tasya hṛdaye yayau līno gajānanaḥ |sadā hṛdi gaṇeśānaṃ paśyati sma muniḥ svayam || 56||

इत्याख्यानं नारदीयं कथितं ते प्रजापते! ।शृणुयाद्यः पठेद्वा यः सोऽपि सद्गतिमाप्नुयात् ॥ ५७॥

ityākhyānaṃ nāradīyaṃ kathitaṃ te prajāpate! |śṛṇuyādyaḥ paṭhedvā yaḥ so'pi sadgatimāpnuyāt || 57||

इति नारदमुनिना प्रोक्ता गणेशस्तुतिः समाप्ता ।२\।३

iti nāradamuninā proktā gaṇeśastutiḥ samāptā | 2\|3