लघुषोडशार्णकलाविलासः Laghushodasharnakalavilasah

कल्याणं जगतामहं कथमुमे ध्यायामि सच्चिद्वपुस्त्रय्यन्तैर्मनसापि ते सह चिरं मृग्यापि यत्नेन च ।ज्ञातुम् नो वदितुं शक्यमभवद् यस्मात् तथा भक्तितःश्रीचक्राग्रगशैवमञ्चपरशैवाङ्कस्थितां भावये ॥ १॥

kalyāṇaṃ jagatāmahaṃ kathamume dhyāyāmi saccidvapustrayyantairmanasāpi te saha ciraṃ mṛgyāpi yatnena ca |jñātum no vadituṃ śakyamabhavad yasmāt tathā bhaktitaḥśrīcakrāgragaśaivamañcaparaśaivāṅkasthitāṃ bhāvaye || 1||

एलासौरभिकुन्तले परमुमे त्वां व्याप्य सर्वं स्थितांकाष्ठादिष्विव तैलवह्निनवनीताम्बुप्रवाहादिकम् ।श्रीमूर्तिष्वतिसुन्दरासु नवबन्धूकप्रभास्वम्बिकेशक्यं किं नु तथापि ते परशिवे चास्थानमावाहये ॥ २॥

elāsaurabhikuntale paramume tvāṃ vyāpya sarvaṃ sthitāṃkāṣṭhādiṣviva tailavahninavanītāmbupravāhādikam |śrīmūrtiṣvatisundarāsu navabandhūkaprabhāsvambikeśakyaṃ kiṃ nu tathāpi te paraśive cāsthānamāvāhaye || 2||

ईशावास्यमिदं त्वया सकलमप्यम्बासने मञ्जुलेत्वामारोहयितुं समस्तभुवनाधारं कथं शक्नुयाम् ।मत्स्वान्ताब्जमपि त्वदासनवरं भूयाद्यतः सर्वदासर्वेषां हृदयारविन्दभवने नित्यं वसस्यम्बिके ॥ ३॥

īśāvāsyamidaṃ tvayā sakalamapyambāsane mañjuletvāmārohayituṃ samastabhuvanādhāraṃ kathaṃ śaknuyām |matsvāntābjamapi tvadāsanavaraṃ bhūyādyataḥ sarvadāsarveṣāṃ hṛdayāravindabhavane nityaṃ vasasyambike || 3||

लक्ष्यालक्ष्यविलक्षणं तव वपुः पादादिहीनं परंपाद्यैस्तत् परितोषयामि कथमप्यत्यन्तमच्छात्मकम् ।मत्स्वान्तद्रुतहेमरत्नकलशानीतातिभक्त्यम्बुनाविज्ञानामरसिन्धुजेन रचये प्रक्षालनं त्वत्पदे ॥ ४॥

lakṣyālakṣyavilakṣaṇaṃ tava vapuḥ pādādihīnaṃ paraṃpādyaistat paritoṣayāmi kathamapyatyantamacchātmakam |matsvāntadrutahemaratnakalaśānītātibhaktyambunāvijñānāmarasindhujena racaye prakṣālanaṃ tvatpade || 4||

ह्रींकारद्रुममञ्जरीशविनुतेऽनर्घ्याय हस्ताय तेसर्वाभीष्टफलप्रदाननिरतायार्घ्यं कथं कल्पये ।गृह्णीष्वाम्ब मया प्रदत्तमनघे विज्ञानपात्रे स्थितंत्वद्रूपानुभवाम्बुकल्पितमथाप्यर्घ्यं महासुन्दरि ॥ ५॥

hrīṃkāradrumamañjarīśavinute'narghyāya hastāya tesarvābhīṣṭaphalapradānaniratāyārghyaṃ kathaṃ kalpaye |gṛhṇīṣvāmba mayā pradattamanaghe vijñānapātre sthitaṃtvadrūpānubhavāmbukalpitamathāpyarghyaṃ mahāsundari || 5||

हन्त त्वन्मुखनिर्गतेन सकलं पूतं जगत् सर्वदावेदेनाचमनीयमद्य सहसा दातुं कथं शक्नुयाम् ।तुभ्यं श्रीपरदेवते मयि तथाप्यम्बानुकम्पावशाद्गृह्णीष्वाचमनं प्रकल्पितमुमे गन्धादिभिर्मिश्रितम् ॥ ६॥

hanta tvanmukhanirgatena sakalaṃ pūtaṃ jagat sarvadāvedenācamanīyamadya sahasā dātuṃ kathaṃ śaknuyām |tubhyaṃ śrīparadevate mayi tathāpyambānukampāvaśādgṛhṇīṣvācamanaṃ prakalpitamume gandhādibhirmiśritam || 6||

सर्वं सर्वत एव पूर्णविभवे पूर्णेन पूर्णं कथंव्याप्य त्वत्तनुमास्थितामतितरां शुद्धां जगत्पावनीम् ।गाङ्गैर्निर्मलवारिभिः प्रभवति प्राणी जगत्यां तथाप्यानन्दामृतवारिणाहमभिषिञ्चाभ्यादरादम्बिके ॥ ७॥

sarvaṃ sarvata eva pūrṇavibhave pūrṇena pūrṇaṃ kathaṃvyāpya tvattanumāsthitāmatitarāṃ śuddhāṃ jagatpāvanīm |gāṅgairnirmalavāribhiḥ prabhavati prāṇī jagatyāṃ tathāpyānandāmṛtavāriṇāhamabhiṣiñcābhyādarādambike || 7||

कल्पय कल्पकवृक्षसम्भवमहत्कौसुम्भवस्त्रद्वयंनानारत्नविचित्रमम्ब परमप्रीत्या कथं ते मया ।व्यापिन्यै जगतां तथापि विमलेनाच्छादये त्वां परंविज्ञानात्मकवाससा परशिवे गृह्णीष्व तत् प्रीतितः ॥ ८॥

kalpaya kalpakavṛkṣasambhavamahatkausumbhavastradvayaṃnānāratnavicitramamba paramaprītyā kathaṃ te mayā |vyāpinyai jagatāṃ tathāpi vimalenācchādaye tvāṃ paraṃvijñānātmakavāsasā paraśive gṛhṇīṣva tat prītitaḥ || 8||

हंसस्फाटिककुन्दसुन्दरतरश्रीमूर्तिमार्ये शिवेकर्पूरागरुकुङ्कुमादिमिलितैर्गन्धैः कथं लेपये ।श्रुत्युक्तां तव सर्वगन्धतनुगां निर्लेपनां निष्कलांब्रह्मात्मैक्यभवानुभूतिविमलज्ञानाख्यगन्धैः परम् ॥ ९॥

haṃsasphāṭikakundasundarataraśrīmūrtimārye śivekarpūrāgarukuṅkumādimilitairgandhaiḥ kathaṃ lepaye |śrutyuktāṃ tava sarvagandhatanugāṃ nirlepanāṃ niṣkalāṃbrahmātmaikyabhavānubhūtivimalajñānākhyagandhaiḥ param || 9||

लग्नेन्दूज्ज्वलरेखमम्ब मकुटं माणिक्यदीप्त्युज्ज्वलंकालोन्मीलितचम्पकाम्बुजमहद्बिल्वीदलानां स्रजा ।संवेष्ट्याहमखण्डनिर्मलपरानन्दाम्बुधौ वा कदामज्जे मन्मथवैरिभामिनि वद स्वानन्दवारांनिधे ॥ १०॥

lagnendūjjvalarekhamamba makuṭaṃ māṇikyadīptyujjvalaṃkālonmīlitacampakāmbujamahadbilvīdalānāṃ srajā |saṃveṣṭyāhamakhaṇḍanirmalaparānandāmbudhau vā kadāmajje manmathavairibhāmini vada svānandavārāṃnidhe || 10||

ह्रींकारीं निगमागमान्तविदितां भक्त्या कथं तर्पयेधूपैर्गुग्गुलुसम्भवैर्जगदिदं संव्याप्य नित्यं स्थितम् ।श्रीमूर्त्युद्भववासनाभिरधुना दिव्याभिराराधयेसंविद्वह्निसमर्पिताखिलजगत्कालागरोर्धूपकैः ॥ ११॥

hrīṃkārīṃ nigamāgamāntaviditāṃ bhaktyā kathaṃ tarpayedhūpairguggulusambhavairjagadidaṃ saṃvyāpya nityaṃ sthitam |śrīmūrtyudbhavavāsanābhiradhunā divyābhirārādhayesaṃvidvahnisamarpitākhilajagatkālāgarordhūpakaiḥ || 11||

सर्वज्ञे सकलेष्टदाननिरते सामादिभिः संस्तुतेतुभ्यं कल्पयितुं प्रदीपमरुणे साज्यं कथं शक्नुयाम् ।बालार्कायुतकोटिसुन्दरतनो भक्त्या तथाप्यञ्चितेविज्ञानात्मकदीपदीप्तिभिरहं संतर्पयाम्यम्बिके ॥ १२॥

sarvajñe sakaleṣṭadānanirate sāmādibhiḥ saṃstutetubhyaṃ kalpayituṃ pradīpamaruṇe sājyaṃ kathaṃ śaknuyām |bālārkāyutakoṭisundaratano bhaktyā tathāpyañcitevijñānātmakadīpadīptibhirahaṃ saṃtarpayāmyambike || 12||

कल्याण्यम्ब कथं निवेदितुमहं नैवेद्यमार्ये शुभेतप्ताष्टापदभाजनोज्ज्वलमुमे भक्ष्यादिभिः संयुतम् ।शक्ष्ये सम्भृतसर्वलोकजठरायै तुभ्यमत्युज्ज्वलंविश्वासेन समर्पयामि जगदात्मैक्यान्नमानन्ददम् ॥ १३॥

kalyāṇyamba kathaṃ niveditumahaṃ naivedyamārye śubhetaptāṣṭāpadabhājanojjvalamume bhakṣyādibhiḥ saṃyutam |śakṣye sambhṛtasarvalokajaṭharāyai tubhyamatyujjvalaṃviśvāsena samarpayāmi jagadātmaikyānnamānandadam || 13||

लक्ष्मीवन्दितपादपद्मयुगले लक्ष्मीधवाद्यर्चितेकर्पूराज्यलसत्सुवर्णकलशप्रोद्भासि नीराजनम् ।नानाशोभनगीतनृत्तसहितं दिव्याङ्गनाभिर्धृतंवीक्ष्याद्याम्ब मुदं प्रयाहि कृपया श्रीकामराजेश्वरि ॥ १४॥

lakṣmīvanditapādapadmayugale lakṣmīdhavādyarcitekarpūrājyalasatsuvarṇakalaśaprodbhāsi nīrājanam |nānāśobhanagītanṛttasahitaṃ divyāṅganābhirdhṛtaṃvīkṣyādyāmba mudaṃ prayāhi kṛpayā śrīkāmarājeśvari || 14||

ह्रींह्रीमित्यनुभाव्यतां हृततमःपुञ्जे समस्तार्थदेत्वत्पादाब्जयुगे भवत्वनुदिनं बिल्वाम्बुजार्चाविधिः ।ह्रींकारार्णमनुप्रयुक्तमरुणे मत्स्वान्तजैः स्वानुभूत्यब्जैः साकमखण्डसौख्यनिलये श्रीचक्रराजेश्वरि ॥ १५॥

hrīṃhrīmityanubhāvyatāṃ hṛtatamaḥpuñje samastārthadetvatpādābjayuge bhavatvanudinaṃ bilvāmbujārcāvidhiḥ |hrīṃkārārṇamanuprayuktamaruṇe matsvāntajaiḥ svānubhūtyabjaiḥ sākamakhaṇḍasaukhyanilaye śrīcakrarājeśvari || 15||

ह्रींकारोन्नतरत्नमञ्जुलमहत्सिंहासने भासुरामूढे ब्रह्महरीश्वरादिविरलं श्रीकामराजाङ्ककम् ।सर्वज्ञादिसमस्तशक्तिनिवहैः संसेवितामम्बिकांसैवास्मीति विभावनानतिशतैः संतोषयाम्यन्वहम् ॥ १६॥

hrīṃkāronnataratnamañjulamahatsiṃhāsane bhāsurāmūḍhe brahmaharīśvarādiviralaṃ śrīkāmarājāṅkakam |sarvajñādisamastaśaktinivahaiḥ saṃsevitāmambikāṃsaivāsmīti vibhāvanānatiśataiḥ saṃtoṣayāmyanvaham || 16||

ये ये सन्ततमन्धकारिगृहिणीस्तोत्रं समस्तार्थदंज्ञात्वार्थं हृदि मन्त्रराजविमलश्रीबीजवर्णक्रमात् ।प्रोक्तं मन्त्रविदः पठन्ति सहसा कालत्रयेऽप्यम्बिकासांनिध्ये तदनन्यभावनाधियस्तत्रैक्यतां प्राप्नुयुः ॥ १७॥

ye ye santatamandhakārigṛhiṇīstotraṃ samastārthadaṃjñātvārthaṃ hṛdi mantrarājavimalaśrībījavarṇakramāt |proktaṃ mantravidaḥ paṭhanti sahasā kālatraye'pyambikāsāṃnidhye tadananyabhāvanādhiyastatraikyatāṃ prāpnuyuḥ || 17||

॥ इति श्रीलघुषोडशार्णकलाविलासस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥

|| iti śrīlaghuṣoḍaśārṇakalāvilāsastotraṃ sampūrṇam||