श्रीलक्ष्मीस्तोत्रम् (वेङ्कटेशकाव्यकलापः) Lakshmistotram From Venkateshakavyakalapa

श्रियं श्रीवेङ्कटेशस्य श्रीनिवासस्य वल्लभाम् ।ईश्वरीं सर्वभूतानामाश्रये विश्वमातरम् ॥ १॥

śriyaṃ śrīveṅkaṭeśasya śrīnivāsasya vallabhām |īśvarīṃ sarvabhūtānāmāśraye viśvamātaram || 1||

विष्णोर्विचित्रचिदचिन्मिश्रविश्वविधिश्रमः ।सफलस्सकृदालोकाद्यस्यास्तस्यै नमः श्रियै ॥ २॥

viṣṇorvicitracidacinmiśraviśvavidhiśramaḥ |saphalassakṛdālokādyasyāstasyai namaḥ śriyai || 2||

यस्या मुग्धकटाक्षदुग्धकणिका न्यूनाधिकोदञ्चिताःद्वित्राः कुत्रचिदेकतस्त्रिचतुराः किञ्चान्यतः पञ्चषाः ।ब्रह्मेशेन्द्रमुखामरान्नरपतींश्चोच्चावचश्रीजुषःकुर्वन्त्याश्रितवत्सलां भगवतीं तामाश्रयामः श्रियम् ॥ ३॥

yasyā mugdhakaṭākṣadugdhakaṇikā nyūnādhikodañcitāḥdvitrāḥ kutracidekatastricaturāḥ kiñcānyataḥ pañcaṣāḥ |brahmeśendramukhāmarānnarapatīṃścoccāvacaśrījuṣaḥkurvantyāśritavatsalāṃ bhagavatīṃ tāmāśrayāmaḥ śriyam || 3||

अस्तोकस्तबका स्तनद्वयमिषात् पाणिप्रवालोज्ज्वलारोमालीललितालिपङ्क्तिमहिता बाहुप्रतानाञ्चिता ।सामोदा हरिकल्पवृक्षविपुलोपघ्ना वृषाद्रेस्तटेलक्ष्मीकल्पलता स्थिरा मयि कृपावीक्षाप्रसूनं क्षिपेत् ॥ ४॥

astokastabakā stanadvayamiṣāt pāṇipravālojjvalāromālīlalitālipaṅktimahitā bāhupratānāñcitā |sāmodā harikalpavṛkṣavipulopaghnā vṛṣādrestaṭelakṣmīkalpalatā sthirā mayi kṛpāvīkṣāprasūnaṃ kṣipet || 4||

स्वैरोद्वेलकृपाकटाक्षसुधया सम्प्लावयन्त्या जगत्लक्ष्म्यास्तौ चरणौ प्रपन्नसुलभौ स्तोतुं प्रयस्याम्यहम् ।यल्लाक्षारसलक्ष्म वक्षसि हरेर्वीक्ष्यैव साक्षात्परंब्रह्मेदं जगदेककारणमिति त्रय्यन्तवर्गा जगुः ॥ ५॥

svairodvelakṛpākaṭākṣasudhayā samplāvayantyā jagatlakṣmyāstau caraṇau prapannasulabhau stotuṃ prayasyāmyaham |yallākṣārasalakṣma vakṣasi harervīkṣyaiva sākṣātparaṃbrahmedaṃ jagadekakāraṇamiti trayyantavargā jaguḥ || 5||

वेदान्ता विबुधाश्चतुर्मुखमुखास्सन्तस्सनन्दादयःव्यासाद्या मुनयश्च सूरिनिवहा लक्ष्मीपतिर्वा स्वयम् ।सर्वे यन्महिमामृताब्धिकणिकेयत्तां न वेत्तुं क्षमाःतां लक्ष्मीमनपत्रपः कथयितुं वाञ्छामि धिङ्मां कविम् ॥ ६॥

vedāntā vibudhāścaturmukhamukhāssantassanandādayaḥvyāsādyā munayaśca sūrinivahā lakṣmīpatirvā svayam |sarve yanmahimāmṛtābdhikaṇikeyattāṃ na vettuṃ kṣamāḥtāṃ lakṣmīmanapatrapaḥ kathayituṃ vāñchāmi dhiṅmāṃ kavim || 6||

मातङ्गस्सुमहानणुश्च मशकः पातुं प्रवृत्तौ तृषादुग्धाब्धिं पिबतस्स्वशक्त्यनुगुणं कृत्स्नं न पातुं क्षमौ ।मातर्लक्ष्मि तव प्रभावजलधौ ब्रह्माऽप्यहं चेदृशौयज्ञानादिषु तारतम्यमुभयोर्नौ तेन किं साधितम् ॥ ७॥

mātaṅgassumahānaṇuśca maśakaḥ pātuṃ pravṛttau tṛṣādugdhābdhiṃ pibatassvaśaktyanuguṇaṃ kṛtsnaṃ na pātuṃ kṣamau |mātarlakṣmi tava prabhāvajaladhau brahmā'pyahaṃ cedṛśauyajñānādiṣu tāratamyamubhayornau tena kiṃ sādhitam || 7||

मुग्धस्तनन्धयमुखात् प्रथमोदिता वाक्अव्यक्तवर्णमधुरा स्वदते हि मात्रे ।श्रीरम्ब तद्वदतिमौग्ध्यकृता स्तुतिर्मेत्वत्कर्णवर्त्मनि वमेदमृतस्य धाराम् ॥ ८॥

mugdhastanandhayamukhāt prathamoditā vākavyaktavarṇamadhurā svadate hi mātre |śrīramba tadvadatimaugdhyakṛtā stutirmetvatkarṇavartmani vamedamṛtasya dhārām || 8||

सुधाधारासेकादिव सुखितकर्णाः सुकवयःस्तुवीरन् याः श्रुत्वा सपदि सशिरःकम्पमवशाः ।तथाभूता मातरस्तुतिवचनभङ्गीस्त्वदुचिताःविधातुं मे शक्तिं वितर वृषशैलेशदयिते ॥ ९॥

sudhādhārāsekādiva sukhitakarṇāḥ sukavayaḥstuvīran yāḥ śrutvā sapadi saśiraḥkampamavaśāḥ |tathābhūtā mātarastutivacanabhaṅgīstvaducitāḥvidhātuṃ me śaktiṃ vitara vṛṣaśaileśadayite || 9||

महितमहसः पङ्के मग्नान्मणीनिव चेतनान्प्रलयतमसा गाढं गूढानसत्समतां गतान् ।न यदि भवती मातः पश्येद्दयार्द्रदृगञ्चलाकथमिव भवेत्सत्ता तेषां पुमर्थकथा कुतः ॥ १०॥

mahitamahasaḥ paṅke magnānmaṇīniva cetanānpralayatamasā gāḍhaṃ gūḍhānasatsamatāṃ gatān |na yadi bhavatī mātaḥ paśyeddayārdradṛgañcalākathamiva bhavetsattā teṣāṃ pumarthakathā kutaḥ || 10||

अस्येशाना जगत इति या विश्रुता विश्वगोप्त्रीसत्यं सा त्वं भवसि कमले विष्णुपत्नीत्यनूक्तेः ।तस्या मातस्तव परिजनेप्वात्मसु प्रेमबन्धःतद्वात्सल्यं निरवधिकृपा सर्वमेतन्न चित्रम् ॥ ११॥

asyeśānā jagata iti yā viśrutā viśvagoptrīsatyaṃ sā tvaṃ bhavasi kamale viṣṇupatnītyanūkteḥ |tasyā mātastava parijanepvātmasu premabandhaḥtadvātsalyaṃ niravadhikṛpā sarvametanna citram || 11||

श्रुतिशिरोवरकोशगृहाहितान् स्मृतिपुराणसुदीपविदीपितान् ।स्फुरिततावकदिव्यगुणान् मणीन् स्वहृदये सुधियो दधतीन्दिरे ॥ १२॥

śrutiśirovarakośagṛhāhitān smṛtipurāṇasudīpavidīpitān |sphuritatāvakadivyaguṇān maṇīn svahṛdaye sudhiyo dadhatīndire || 12||

रस्यं गवामपि पयो रसनोपघातात्पैत्येन तिक्तमिति वक्ति यथा तथाऽपि हि ।तत्त्वं परं त्वदुपगूढमपोढहेयंहेयास्पदं वदति कश्चन गाढपापः ॥ १३॥

rasyaṃ gavāmapi payo rasanopaghātātpaityena tiktamiti vakti yathā tathā'pi hi |tattvaṃ paraṃ tvadupagūḍhamapoḍhaheyaṃheyāspadaṃ vadati kaścana gāḍhapāpaḥ || 13||

नित्योदञ्चितचञ्चरीकनिनदां नीरन्ध्रपुष्पद्रुमांनिर्यन्निर्झरशीतलां वृषगिरेरुत्तुङ्गशृङ्गस्थलीम् ।कृत्वा केलिगृहं रमे रमयसे सर्वेश्वरं त्वत्प्रियंभोगोपक्रमविभ्रमभ्रमिमुखे भग्नं मुहुः कुर्वती ॥ १४॥

nityodañcitacañcarīkaninadāṃ nīrandhrapuṣpadrumāṃniryannirjharaśītalāṃ vṛṣagireruttuṅgaśṛṅgasthalīm |kṛtvā keligṛhaṃ rame ramayase sarveśvaraṃ tvatpriyaṃbhogopakramavibhramabhramimukhe bhagnaṃ muhuḥ kurvatī || 14||

मधुकरमौलिदघ्नमकरन्दरसप्रसरप्रकलितभूलसेकपरिबृंहितपुष्पवने ।विरचितपादचारमिह वेङ्कटशैलतटेविहरसि देवि लक्ष्मि करलम्बितकान्तकरा ॥ १५॥

madhukaramaulidaghnamakarandarasaprasaraprakalitabhūlasekaparibṛṃhitapuṣpavane |viracitapādacāramiha veṅkaṭaśailataṭeviharasi devi lakṣmi karalambitakāntakarā || 15||

कमलपलाशदेश्यपरिपेशलचिह्नपदद्वितयनिवेशनाङ्कपरिकर्मपवित्रशिलाः ।तव च तव प्रियस्य विनमन्ति वृषाद्रितटेविकचकुशेशयोदरविहारिणि सर्वसुराः ॥ १६॥

kamalapalāśadeśyaparipeśalacihnapadadvitayaniveśanāṅkaparikarmapavitraśilāḥ |tava ca tava priyasya vinamanti vṛṣādritaṭevikacakuśeśayodaravihāriṇi sarvasurāḥ || 16||

उपनिषदां सहस्रमुपबृंहणमप्यखिलंवदति परोक्षमम्ब दयितेन समं भवतीम् ।अथ पुनरञ्जनाद्रिरपरोक्षमवेक्षयतेशरणमयासिषं तमधिकाद्भुतभूमिमहम् ॥ १७॥

upaniṣadāṃ sahasramupabṛṃhaṇamapyakhilaṃvadati parokṣamamba dayitena samaṃ bhavatīm |atha punarañjanādriraparokṣamavekṣayateśaraṇamayāsiṣaṃ tamadhikādbhutabhūmimaham || 17||

त्वयि वृषशैलसीम्नि कुसुमापचयावसरेदयितविलोभनाय धृतदिव्यलतावपुषि ।पतिरपि ते प्रगल्भमतिरेत्य मधुव्रतताम्अतिपतितान्यवल्लि भवतीमभिकामयते ॥ १८॥

tvayi vṛṣaśailasīmni kusumāpacayāvasaredayitavilobhanāya dhṛtadivyalatāvapuṣi |patirapi te pragalbhamatiretya madhuvratatāmatipatitānyavalli bhavatīmabhikāmayate || 18||

सुतनु लुनाव पुष्पमधिकापचयेऽस्तु जयःतव मम वेत्युदीर्य कुसुमानि लुनन् कमले ।त्वदुदितनर्मसूक्तिरसनिघ्नमनाः प्रहसन्प्रसवपराङ्मुखश्च विजितो वृषशैलपतिः ॥ १९॥

sutanu lunāva puṣpamadhikāpacaye'stu jayaḥtava mama vetyudīrya kusumāni lunan kamale |tvaduditanarmasūktirasanighnamanāḥ prahasanprasavaparāṅmukhaśca vijito vṛṣaśailapatiḥ || 19||

सहचरवेङ्कटेशकरनम्रितकल्पतरोःअभिनवपुष्पजातमपचेतुमुदग्रमुखी ।प्रियतममुग्धहासमुखचन्द्रविलोपितधीःत्वमपचिनोषि तस्य मणिदाममहःप्रसवान् ॥ २०॥

sahacaraveṅkaṭeśakaranamritakalpataroḥabhinavapuṣpajātamapacetumudagramukhī |priyatamamugdhahāsamukhacandravilopitadhīḥtvamapacinoṣi tasya maṇidāmamahaḥprasavān || 20||

जननि सखीसमक्षमुपगूहनलोलमतेःतव पतिमिङ्गितज्ञमतिपुष्पितवृक्षतनुम् ।सपुलककम्पघर्मसलिलादिविकारभृतःकुचयुगतो निपीड्य कुसुमानि लुनासि शनैः ॥ २१॥

janani sakhīsamakṣamupagūhanalolamateḥtava patimiṅgitajñamatipuṣpitavṛkṣatanum |sapulakakampagharmasalilādivikārabhṛtaḥkucayugato nipīḍya kusumāni lunāsi śanaiḥ || 21||

अन्तर्वसन्तमवलम्बितहेमशृङ्गांआलिप्तकुङ्कुमकुचामरुणोत्तरीयाम् ।आनीलवेणिमनुरूपसखीवृतां त्वांआलोक्य विस्मयभरस्तिमितः पतिस्ते ॥ २२॥

antarvasantamavalambitahemaśṛṅgāṃāliptakuṅkumakucāmaruṇottarīyām |ānīlaveṇimanurūpasakhīvṛtāṃ tvāṃālokya vismayabharastimitaḥ patiste || 22||

प्राप्ता स्वामिसरः प्रसन्नसलिलं स्नातुं सह प्रेयसादृष्ट्वा स्वप्रतिबिम्बमम्ब सुभगं स्तब्धा प्रतिश्रीधिया ।आस्फाल्या(म्बुनि) कम्पितेऽत्र विमतादृष्ट्या प्रसन्ना पुनःपत्या निर्विशसि त्वमञ्जनगिरौ कीलाललीलारसम् ॥ २३॥

prāptā svāmisaraḥ prasannasalilaṃ snātuṃ saha preyasādṛṣṭvā svapratibimbamamba subhagaṃ stabdhā pratiśrīdhiyā |āsphālyā(mbuni) kampite'tra vimatādṛṣṭyā prasannā punaḥpatyā nirviśasi tvamañjanagirau kīlālalīlārasam || 23||

कान्तेन शृङ्गसलिलैस्सकृदुक्षितां त्वांवीक्ष्यासहिष्णुभिरुपेत्य सखीजनैस्ते ।पर्युक्षितः पतिरनारतमम्बुवृष्ट्यानिर्णिक्तनीलमणिशैलरुचिं दधाति ॥ २४॥

kāntena śṛṅgasalilaissakṛdukṣitāṃ tvāṃvīkṣyāsahiṣṇubhirupetya sakhījanaiste |paryukṣitaḥ patiranāratamambuvṛṣṭyānirṇiktanīlamaṇiśailaruciṃ dadhāti || 24||

सिञ्चन्त्यां करवारिणा प्रियमुखं त्वाय्येकया हेलयासिञ्चन्तीष्वभितः सखीष्वपि निरुच्छवासो निमज्ज्यान्यतः ।उन्मज्ज्य स्मितफुल्लगण्डफलकां त्वां पुण्डरीकेक्षणःपश्यन् साञ्जलि वारयत्यभियतीं भूयश्च सेकोत्सुकाम् ॥ २५॥

siñcantyāṃ karavāriṇā priyamukhaṃ tvāyyekayā helayāsiñcantīṣvabhitaḥ sakhīṣvapi nirucchavāso nimajjyānyataḥ |unmajjya smitaphullagaṇḍaphalakāṃ tvāṃ puṇḍarīkekṣaṇaḥpaśyan sāñjali vārayatyabhiyatīṃ bhūyaśca sekotsukām || 25||

यस्ते श्रीः पुष्पमेकं चरणकमलयोरर्पयेद्भूतिकामोवज्रालङ्कारहस्तस्स खलु सुरपुरीवीधिकाभ्यन्तरेषु ।दिव्यस्त्रीभिस्स्वहस्तैरचिरमुपचितैः पारिजातप्रसूनैःआरादाकीर्यमाणश्चरति सुरपतिस्स्वैरमैरावतेन ॥ २६॥

yaste śrīḥ puṣpamekaṃ caraṇakamalayorarpayedbhūtikāmovajrālaṅkārahastassa khalu surapurīvīdhikābhyantareṣu |divyastrībhissvahastairaciramupacitaiḥ pārijātaprasūnaiḥārādākīryamāṇaścarati surapatissvairamairāvatena || 26||

सम्पत्कामस्सकृत्त्वां प्रणमति कमले या (यो) यदृच्छाप्रवृत्तिःसोयं हंसाधिरूढः प्रतिदिशवदनो भारतीप्राणनाथः ।ब्रह्माण्डैकाधिपत्यस्मयकृतविकृतिः सेव्यते (साव)रायैः (रोधैः)देवैर्दिक्पालमुख्यैरधिगतविनयैरञ्जलिव्यग्रहस्तैः ॥ २७॥

sampatkāmassakṛttvāṃ praṇamati kamale yā (yo) yadṛcchāpravṛttiḥsoyaṃ haṃsādhirūḍhaḥ pratidiśavadano bhāratīprāṇanāthaḥ |brahmāṇḍaikādhipatyasmayakṛtavikṛtiḥ sevyate (sāva)rāyaiḥ (rodhaiḥ)devairdikpālamukhyairadhigatavinayairañjalivyagrahastaiḥ || 27||

यो वा कश्चिज्जातु काम्येष्वकामोभूयिष्ठां ते नमौक्ति विध(त्ते) ।(दत्त्वा तस्मै) देवि भोगापवर्गौन त्वं दृ(तृ)प्ता कीदृगौदार्यमेतत् ॥ २८॥

yo vā kaścijjātu kāmyeṣvakāmobhūyiṣṭhāṃ te namaukti vidha(tte) |(dattvā tasmai) devi bhogāpavargauna tvaṃ dṛ(tṛ)ptā kīdṛgaudāryametat || 28||

कश्चित्त्वाश्चर्यबुद्धिः कबलयति कला याश्चतुष्षष्टिसङ्ख्याःकश्चि(त्त्वत्यन्तमन्दः पिककरटभिदा)न्नेव(न्नैव) शक्तो विवेक्तुम् ।कोऽप्यन्यस्सार्वभौमो भुवमनुभवति क्षुत्कृशः कोऽपि भिक्षुःवैषम्यस्यास्य हेतुर्भगवति कमले त्व(त्कटाक्षाकटाक्षौ) ॥ २९॥

kaścittvāścaryabuddhiḥ kabalayati kalā yāścatuṣṣaṣṭisaṅkhyāḥkaści(ttvatyantamandaḥ pikakaraṭabhidā)nneva(nnaiva) śakto vivektum |ko'pyanyassārvabhaumo bhuvamanubhavati kṣutkṛśaḥ ko'pi bhikṣuḥvaiṣamyasyāsya heturbhagavati kamale tva(tkaṭākṣākaṭākṣau) || 29||

कनकलतेव नीलमणिशैलविशालतटंकपिशिमदीप्रकम्रकलिकेव तमालतरुम् ।अभिनवमम्बुवाहमचलेव तटिल्लतिकामुरजिदुरः पयोधि(दुहि)तः परिभावयसे ॥ ३०॥

kanakalateva nīlamaṇiśailaviśālataṭaṃkapiśimadīprakamrakalikeva tamālatarum |abhinavamambuvāhamacaleva taṭillatikāmurajiduraḥ payodhi(duhi)taḥ paribhāvayase || 30||

अमृतलहरीमालालीलाविजित्वरविभ्रमैःशिशिरमधुरैः श्रीरम्ब त्वत्प्रतिक्षणवीक्षणैः ।उपचितमहाबाहाशाखश्शुचि (स्मित) का(को)रकःफलतु भजतां तत्तत्कामांस्तव प्रियकल्पकः ॥ ३१॥

amṛtalaharīmālālīlāvijitvaravibhramaiḥśiśiramadhuraiḥ śrīramba tvatpratikṣaṇavīkṣaṇaiḥ |upacitamahābāhāśākhaśśuci (smita) kā(ko)rakaḥphalatu bhajatāṃ tattatkāmāṃstava priyakalpakaḥ || 31||

अयि वृषगिरेरुच्चैशृङ्गाग्रमङ्गलदीपिकेनिजपरिजनस्त्रीनेत्राणां निरन्तर चन्द्रिके ।भवहुतवहज्वालार्तानां सुधामयदीर्घिकेजय जय जगज्जन्ये धन्ये जनार्दनजीविके ॥ ३२॥

ayi vṛṣagireruccaiśṛṅgāgramaṅgaladīpikenijaparijanastrīnetrāṇāṃ nirantara candrike |bhavahutavahajvālārtānāṃ sudhāmayadīrghikejaya jaya jagajjanye dhanye janārdanajīvike || 32||

नारीणामुत्तमा त्वं पतिरपि पुरुषेषूत्तमस्ते विभूतिःनित्या भोगाय लीलारसपरिणतये कल्पितैषा विभूतिः ।भृत्या ब्रह्मादिदेवास्सहजपरिजनास्सूरयो नित्यशुद्धाः(हे श्री)स्त्वद्भागधेयं निरवधिकमहं भावयेयं कथं वा ॥ ३३॥

nārīṇāmuttamā tvaṃ patirapi puruṣeṣūttamaste vibhūtiḥnityā bhogāya līlārasapariṇataye kalpitaiṣā vibhūtiḥ |bhṛtyā brahmādidevāssahajaparijanāssūrayo nityaśuddhāḥ(he śrī)stvadbhāgadheyaṃ niravadhikamahaṃ bhāvayeyaṃ kathaṃ vā || 33||

मातर्महत्त्मतिवाङ्मनसंवत्वदीवयंयस्यास्तव प्रणयरोषकषायितायाः ।नीराज(य)म(त्य)रुणमङ्घ्रियुगं किरीटरत्नत्विषा निखिललोकपतिर्मुकुन्दः ॥ ३४॥

mātarmahattmativāṅmanasaṃvatvadīvayaṃyasyāstava praṇayaroṣakaṣāyitāyāḥ |nīrāja(ya)ma(tya)ruṇamaṅghriyugaṃ kirīṭaratnatviṣā nikhilalokapatirmukundaḥ || 34||

नानादेवादिदेहप्रकृतिपरिणतौ कर्मपाशेन बद्धान्पर्यायेणोच्चनीचभ्रमितजलघटी(धारि) यन्त्रस्य नीत्या ।ऊर्ध्वाधोलोकगत्या गतिजवविवशान् प्राणिनस्त्रातुमेतान्को वाऽन्यश्शक्यशङ्कः प्रभुरिति कमले त्वत्सखाद्वेङ्कटेशात् ॥ ३५॥

nānādevādidehaprakṛtipariṇatau karmapāśena baddhānparyāyeṇoccanīcabhramitajalaghaṭī(dhāri) yantrasya nītyā |ūrdhvādholokagatyā gatijavavivaśān prāṇinastrātumetānko vā'nyaśśakyaśaṅkaḥ prabhuriti kamale tvatsakhādveṅkaṭeśāt || 35||

दुर्लङ्घे दुःखसिन्धौ दुरनुभवमहाव्याधिभेदोत्तरङ्गेसम्भग्नान्वीक्ष्य जीवान् सहजकरुणया प्रेरिता लोकमातः ।कूपान्तर्मुग्धपुत्रं पतितमनुपतन्मातृवल्लोकमेतंप्राप्ता वैकुण्ठधाम्नस्त्वमिह वृषगिरौ वर्तसे त्रातुमेतान् ॥ ३६॥

durlaṅghe duḥkhasindhau duranubhavamahāvyādhibhedottaraṅgesambhagnānvīkṣya jīvān sahajakaruṇayā preritā lokamātaḥ |kūpāntarmugdhaputraṃ patitamanupatanmātṛvallokametaṃprāptā vaikuṇṭhadhāmnastvamiha vṛṣagirau vartase trātumetān || 36||

स्मितरुचिकौमुदीकवदनेन्दुरुदारवपुःत्वरितमवातरद्य(रिष्य)दमृतेन न चेद्भवती ।चलितचतुर्भुजस्य मथितोद्धतदुग्धनिधेःध्रुवमभविष्यदम्ब कमितुस्तव नीरसता ॥ ३७॥

smitarucikaumudīkavadanendurudāravapuḥtvaritamavātaradya(riṣya)damṛtena na cedbhavatī |calitacaturbhujasya mathitoddhatadugdhanidheḥdhruvamabhaviṣyadamba kamitustava nīrasatā || 37||

प्रवहदमृतपूरात् प्रादुरासीः पयोधेःअमृतमथनदान्तं मोहयन्ती मुकुन्दम् ।अथ विपुलमयासीदन्तरं तस्य बाह्वोःअनिमिषममराणां पश्यतां पद्मवासे ॥ ३८॥

pravahadamṛtapūrāt prādurāsīḥ payodheḥamṛtamathanadāntaṃ mohayantī mukundam |atha vipulamayāsīdantaraṃ tasya bāhvoḥanimiṣamamarāṇāṃ paśyatāṃ padmavāse || 38||

सान्द्रार्द्रागसि संहितादनुगतादस्त्रादतित्रासिनिभ्रान्त्वा सर्वजगत् सु(स्व)गोप्तृविरहात् काके पुरः पेतुषि ।दृष्ट्वैनं जननि त्वया सदयया विज्ञाप्य वीरव्रतंपत्युस्ते प्रतिबोधिता रघुकुलोत्तंसस्य पुंसः कृपा ॥ ३९॥

sāndrārdrāgasi saṃhitādanugatādastrādatitrāsinibhrāntvā sarvajagat su(sva)goptṛvirahāt kāke puraḥ petuṣi |dṛṣṭvainaṃ janani tvayā sadayayā vijñāpya vīravrataṃpatyuste pratibodhitā raghukulottaṃsasya puṃsaḥ kṛpā || 39||

पद्मे परिष्कृतमतीं परिफुल्लदृष्टिंसीतां समीक्ष्य जनकाङ्कनिषेदुषीं त्वाम् ।त्वद्भ्रूविभङ्गविधिना विहितोपदेशःशम्भोर्बभञ्ज धनुराशु रघुप्रवीरः ॥ ४०॥

padme pariṣkṛtamatīṃ pariphulladṛṣṭiṃsītāṃ samīkṣya janakāṅkaniṣeduṣīṃ tvām |tvadbhrūvibhaṅgavidhinā vihitopadeśaḥśambhorbabhañja dhanurāśu raghupravīraḥ || 40||

रामो रमे तव कृते रघुवीरजायेभोगीन्द्रभोगसुभगामुपधाय बाहाम् ।आजानुबाहुरशयिष्ट तटे पयोधेःप्रस्पर्धयन् प्रतिपयोधिरिव प्रसुप्तः ॥ ४१॥

rāmo rame tava kṛte raghuvīrajāyebhogīndrabhogasubhagāmupadhāya bāhām |ājānubāhuraśayiṣṭa taṭe payodheḥpraspardhayan pratipayodhiriva prasuptaḥ || 41||

श्रीरम्ब मैथिलि पतिस्तव धर्मपत्न्याःप्राप्तेस्तिरोधिमुदधिं व्यतिलङ्घ्य वीरः ।आलूय सङ्कुलमरातिकुलं समूलम्आसीत्त्वदीयमुखपद्मविकासभास्वान् ॥ ४२॥

śrīramba maithili patistava dharmapatnyāḥprāptestirodhimudadhiṃ vyatilaṅghya vīraḥ |ālūya saṅkulamarātikulaṃ samūlamāsīttvadīyamukhapadmavikāsabhāsvān || 42||

मातर्मनोनयन(रञ्ज)नदिव्यरूपःकृष्णस्सतृष्णहृदयस्त्वयि भाववत्याम् ।वीरो वहन्नुर्रसि वैरिशरान्महाजौत्वां रुक्मिणीमुदवहद्विजितारिलोकः ॥ ४३॥

mātarmanonayana(rañja)nadivyarūpaḥkṛṣṇassatṛṣṇahṛdayastvayi bhāvavatyām |vīro vahannurrasi vairiśarānmahājautvāṃ rukmiṇīmudavahadvijitārilokaḥ || 43||

आरभ्य शैशवमनारतमप्रयत्नात्यत्पूतनादिविपदुत्तरणं मुरारेः ।कल्याणि रुक्मिणि जगज्जननि त्वदीयमङ्गल्यसूत्रमहिमा खलु तत्र हेतुः ॥ ४४॥

ārabhya śaiśavamanāratamaprayatnātyatpūtanādivipaduttaraṇaṃ murāreḥ |kalyāṇi rukmiṇi jagajjanani tvadīyamaṅgalyasūtramahimā khalu tatra hetuḥ || 44||

जामाता पुरुषोत्तमस्सुसदृशो लक्ष्म्यास्सुताया ममेत्यानन्दैरुदितैरिवान्तरमितैस्तुङ्गैस्तरङ्गैर्वृतम् ।दुग्धाब्धि पितरं तवाम्ब दयितः पश्यन्प्रभूताकृतिःप्रत्यग्राम्बुजलोचनः फणिपतौ शेते नभश्श्यामलः ॥ ४५॥

jāmātā puruṣottamassusadṛśo lakṣmyāssutāyā mametyānandairuditairivāntaramitaistuṅgaistaraṅgairvṛtam |dugdhābdhi pitaraṃ tavāmba dayitaḥ paśyanprabhūtākṛtiḥpratyagrāmbujalocanaḥ phaṇipatau śete nabhaśśyāmalaḥ || 45||

भव्यं पद्मादिरूपं परिमलमपि चादाय सृष्टेव मृद्वीपद्मे त्वन्नित्यभोग्यप्रियतमवपुरुत्कर्षजातातिशङ्का ।विश्लेष्टुं न क्षमाऽहं क्षणमपि दयितत्वादिति व्याहरन्तीश्लिष्यन्ती कान्तवक्षस्सुदृढमविरतं मोदसे वेङ्कटाद्रौ ॥ ४६॥

bhavyaṃ padmādirūpaṃ parimalamapi cādāya sṛṣṭeva mṛdvīpadme tvannityabhogyapriyatamavapurutkarṣajātātiśaṅkā |viśleṣṭuṃ na kṣamā'haṃ kṣaṇamapi dayitatvāditi vyāharantīśliṣyantī kāntavakṣassudṛḍhamavirataṃ modase veṅkaṭādrau || 46||

श्रीमद्वेङ्कटशैलनीलजलदव्राताभिजाताकृतेःशार्ङ्गश्रीजितचारुशक्र धनुषश्शश्वत्कृपावर्षिणः ।मन्द्रं मन्दसमीरपूरणकृतं शङ्खध्वनिं बिभ्रतःविष्णोः श्रीरुरसि स्थिता वितनुषे विद्युल्लताविभ्रमम् ॥ ४७॥

śrīmadveṅkaṭaśailanīlajaladavrātābhijātākṛteḥśārṅgaśrījitacāruśakra dhanuṣaśśaśvatkṛpāvarṣiṇaḥ |mandraṃ mandasamīrapūraṇakṛtaṃ śaṅkhadhvaniṃ bibhrataḥviṣṇoḥ śrīrurasi sthitā vitanuṣe vidyullatāvibhramam || 47||

यथाऽनर्घं रत्नं भवति निजदीप्त्या परिवृतंयथा पुष्यपुष्पं नवपरिमलर्द्ध्या बहुमतम् ।तथा वित्याश्लिष्टो भगवति भवत्या महितयानिषेव्यस्सर्वेषां भवति भगवांस्त्वत्सहचरः ॥ ४८॥

yathā'narghaṃ ratnaṃ bhavati nijadīptyā parivṛtaṃyathā puṣyapuṣpaṃ navaparimalarddhyā bahumatam |tathā vityāśliṣṭo bhagavati bhavatyā mahitayāniṣevyassarveṣāṃ bhavati bhagavāṃstvatsahacaraḥ || 48||

इयं गाथा काऽपि श्रवणपथवृत्ता तनुभृतांभवेत्किञ्चिद्वस्तु स्वपरगुणनिर्वाहकमिति ।मृषा नैषा सूक्तिर्भगवति यतः श्रीर्निरुपमात्वमेव श्रीमत्तां तव च तव पत्युः प्रथयसे ॥ ४९॥

iyaṃ gāthā kā'pi śravaṇapathavṛttā tanubhṛtāṃbhavetkiñcidvastu svaparaguṇanirvāhakamiti |mṛṣā naiṣā sūktirbhagavati yataḥ śrīrnirupamātvameva śrīmattāṃ tava ca tava patyuḥ prathayase || 49||

स्वशेषैरुत्कर्षे सति न खलु शेषित्वविहतिःयतश्शेषी शेषैरेतिशयकरैरेव भवति ।अतः श्रीः कान्तस्ते त्वदुपहितनिस्सीममहिमाऽप्यहीनस्वातन्त्र्यो भवति न परोपाधिकगुणः ॥ ५०॥

svaśeṣairutkarṣe sati na khalu śeṣitvavihatiḥyataśśeṣī śeṣairetiśayakaraireva bhavati |ataḥ śrīḥ kāntaste tvadupahitanissīmamahimā'pyahīnasvātantryo bhavati na paropādhikaguṇaḥ || 50||

मन्दस्पर्शं मलयमरुतां माधुरीं माक्षिकाणांवीणानादं क्षणरुचिरुचिं सौरभं वारिजानाम् ।आदायाङ्गं तव कृतमिति श्रीर्वचो यौक्तिकानांकालातीतं निगमवचसा तस्य नित्यत्वसिद्धेः ॥ ५१॥

mandasparśaṃ malayamarutāṃ mādhurīṃ mākṣikāṇāṃvīṇānādaṃ kṣaṇaruciruciṃ saurabhaṃ vārijānām |ādāyāṅgaṃ tava kṛtamiti śrīrvaco yauktikānāṃkālātītaṃ nigamavacasā tasya nityatvasiddheḥ || 51||

आमोदमेदुरमरालमुदारबन्धंमृद्वायतं चमरवालविलासजैत्रम् ।आनीलमद्भुतमनातपवार्यमम्बकेशापदेशतिमिरं बिभृषे किमेतत् ॥ ५२॥

āmodameduramarālamudārabandhaṃmṛdvāyataṃ camaravālavilāsajaitram |ānīlamadbhutamanātapavāryamambakeśāpadeśatimiraṃ bibhṛṣe kimetat || 52||

किंनु स्विदम्ब तिमिरस्य विपत्ति(क्ति)रेषःकिंवा नवोत्पलजनीलिमसम्प्रदायः ।भिन्नाञ्जनोपलरुचामथवैष राशिःइत्यादिसंशयपदं तव केशपाशः ॥ ५३॥

kiṃnu svidamba timirasya vipatti(kti)reṣaḥkiṃvā navotpalajanīlimasampradāyaḥ |bhinnāñjanopalarucāmathavaiṣa rāśiḥityādisaṃśayapadaṃ tava keśapāśaḥ || 53||

कर्णावतंसकलिकायितलोचनेनस्वर्णात्मदर्शसुहृदा सुषमोत्तरेण ।मन्दस्मितांशु मधुरेण तवाननेनचन्द्रः कलङ्ककलुषः कथमम्ब तुल्यः ॥ ५४॥

karṇāvataṃsakalikāyitalocanenasvarṇātmadarśasuhṛdā suṣamottareṇa |mandasmitāṃśu madhureṇa tavānanenacandraḥ kalaṅkakaluṣaḥ kathamamba tulyaḥ || 54||

अभिनवमरविन्दं किन्नु भृङ्गानुलीनंसजलदशकलं वा शारदं चन्द्रबिम्बम् ।कनकमुकुरमाहो नीलरत्नानुविद्धंजननि मुखमिदं ते स्निग्धनीलालकं वा ॥ ५५॥

abhinavamaravindaṃ kinnu bhṛṅgānulīnaṃsajaladaśakalaṃ vā śāradaṃ candrabimbam |kanakamukuramāho nīlaratnānuviddhaṃjanani mukhamidaṃ te snigdhanīlālakaṃ vā || 55||

मातस्तवैतदभिजातसुवर्णपट्टसौभाग्यहारि निटिलं निरपेक्षभूषम् ।कस्तूरिकोर्ध्वतिलकं बिभृषे तथाऽपिनूनं तदस्य तिलकस्य परिष्क्रियायै ॥ ५६॥

mātastavaitadabhijātasuvarṇapaṭṭasaubhāgyahāri niṭilaṃ nirapekṣabhūṣam |kastūrikordhvatilakaṃ bibhṛṣe tathā'pinūnaṃ tadasya tilakasya pariṣkriyāyai || 56||

असितमवनतं च स्निग्धमायुष्य[मेतत्तव जननि समिन्धे भ्रूयुगं देवि दिव्यम् ।विलसितविवशस्सन् यस्य निस्सीमकान्तेःविहितविविधविश्वो विष्णुराज्ञाकरस्ते ॥ ५७॥

asitamavanataṃ ca snigdhamāyuṣya[metattava janani samindhe bhrūyugaṃ devi divyam |vilasitavivaśassan yasya nissīmakānteḥvihitavividhaviśvo viṣṇurājñākaraste || 57||

जिघ्रासयेव मुखमारुतसौरभाणांद्राघीयसी जननि तावकनासिकेयम् ।भ्रूसेतुमध्यविवरेण ललाटदिव्यसौन्दर्यसारसरितः प्रसृतेव कुल्या ॥ ५८॥

jighrāsayeva mukhamārutasaurabhāṇāṃdrāghīyasī janani tāvakanāsikeyam |bhrūsetumadhyavivareṇa lalāṭadivyasaundaryasārasaritaḥ prasṛteva kulyā || 58||

अधिगतवतोरक्ष्णोः कृष्णात्वमर्जुनतां च तेजनितरणयोर् भ्रूकोदण्डस्पृशोरनुरक्तयोः ।कथमिव परा मैत्री कर्णेन कुण्डलचारुणासमजनि जनन्याश्चर्याणामसि त्वमपाश्रयः ॥ ५९॥

adhigatavatorakṣṇoḥ kṛṣṇātvamarjunatāṃ ca tejanitaraṇayor bhrūkodaṇḍaspṛśoranuraktayoḥ |kathamiva parā maitrī karṇena kuṇḍalacāruṇāsamajani jananyāścaryāṇāmasi tvamapāśrayaḥ || 59||

द्विजैरेतैः पङ्क्तावविवरनिविष्टैरविषमैःउदग्रैरुद्भाभिश्शुचिभिरधरस्यास्य कमले ।स्मयायत्तव्यक्तेरपि च परभागप्रणयिनःबहिष्कारस्सोऽयं समुचिततरः पल्लवरुचेः ॥ ६०॥

dvijairetaiḥ paṅktāvavivaraniviṣṭairaviṣamaiḥudagrairudbhābhiśśucibhiradharasyāsya kamale |smayāyattavyakterapi ca parabhāgapraṇayinaḥbahiṣkārasso'yaṃ samucitataraḥ pallavaruceḥ || 60||

स्फटिकमुकुरबिम्बौ नीलरत्नांशुगर्भौकिममृतकिरणौ द्वौ शारदौ श्रीकराङ्कौ ।अथ विमलकपोलौ देवि ते दर्शनीयौश्रवणकुवलयश्रीजातवर्णप्रकर्षौ ॥ ६१॥

sphaṭikamukurabimbau nīlaratnāṃśugarbhaukimamṛtakiraṇau dvau śāradau śrīkarāṅkau |atha vimalakapolau devi te darśanīyauśravaṇakuvalayaśrījātavarṇaprakarṣau || 61||

मातः स्वभावसुषमापुनरुक्तभूषःपत्युस्तवापि विजयावहभव्यरेखः ।स्वामोदसम्पदधिवासित सर्वगन्धःकण्ठो मृदुः कथय कम्बुसमः कथं स्यात् ॥ ६२॥

mātaḥ svabhāvasuṣamāpunaruktabhūṣaḥpatyustavāpi vijayāvahabhavyarekhaḥ |svāmodasampadadhivāsita sarvagandhaḥkaṇṭho mṛduḥ kathaya kambusamaḥ kathaṃ syāt || 62||

सौभाग्यसम्पदभिभूतसुवर्णकुम्भौभूयः परास्तपरिणाहिपयोजकोशौ ।कूलङ्कषौ कुचभरौ गुरुभारहारौपुत्रस्य देवि कुशलं कुरुतो दृशोर्मे ॥ ६३॥

saubhāgyasampadabhibhūtasuvarṇakumbhaubhūyaḥ parāstapariṇāhipayojakośau |kūlaṅkaṣau kucabharau gurubhārahārauputrasya devi kuśalaṃ kuruto dṛśorme || 63||

तारुण्यसौरभतरङ्गितहृत्तटाकेजातौ स्तनद्वयमिषेण सरोजकोशौ ।तन्मूललग्नसितबालमृणालिकैवमुक्तावलीति मम मातरभूद्वितर्कः ॥ ६४॥

tāruṇyasaurabhataraṅgitahṛttaṭākejātau stanadvayamiṣeṇa sarojakośau |tanmūlalagnasitabālamṛṇālikaivamuktāvalīti mama mātarabhūdvitarkaḥ || 64||

बाहाश्शिरीषमृदवस्तनवस्सुवृत्ताःशम्पारुचस्समुचिताभरणाश्चतस्रः ।मातस्सपल्लवसकोरककल्पवल्लीबालप्रतानविततीरनुकुर्वते ते ॥ ६५॥

bāhāśśirīṣamṛdavastanavassuvṛttāḥśampārucassamucitābharaṇāścatasraḥ |mātassapallavasakorakakalpavallībālapratānavitatīranukurvate te || 65||

तन्वी तलोदरगता तव रोमराजिःआभाति देवि कुचतुङ्गकुलाचलाभ्याम् ।निष्क्रम्य नाभिसरसीमभियान् पिपासुःआनीलभोग इव कश्चन बालसर्पः ॥ ६६॥

tanvī talodaragatā tava romarājiḥābhāti devi kucatuṅgakulācalābhyām |niṣkramya nābhisarasīmabhiyān pipāsuḥānīlabhoga iva kaścana bālasarpaḥ || 66||

पीताम्बरस्थगितमध्यकटीनितम्बकम्रोरुकाण्डवरजानुयुगोपमानम् ।नास्त्यस्ति चेद्वदतु देवि तवैव कान्तःसर्वज्ञ इत्यनुविनादितकाहलीकः ॥ ६७॥

pītāmbarasthagitamadhyakaṭīnitambakamrorukāṇḍavarajānuyugopamānam |nāstyasti cedvadatu devi tavaiva kāntaḥsarvajña ityanuvināditakāhalīkaḥ || 67||

वृत्ते तवाम्ब लभि(लि)ते विधृतानुपूर्व्येपीताम्बराञ्चलपिशङ्गरुचाऽभिषिक्ते ।सौवर्णकाहलसमे समसन्निवेशेजङ्घे तु(न) लङ्घयति सेवकलोकदृष्टिः ॥ ६८॥

vṛtte tavāmba labhi(li)te vidhṛtānupūrvyepītāmbarāñcalapiśaṅgarucā'bhiṣikte |sauvarṇakāhalasame samasanniveśejaṅghe tu(na) laṅghayati sevakalokadṛṣṭiḥ || 68||

प्रत्यग्रकल्पतरुपल्लवपाटलाभौवज्रध्वजाब्जमुखमङ्गलचिह्नगर्भौ ।इन्द्रादिदेवमणिमौलिमहार्हपीठौमातस्त्वदीयचरणौ शरणं प्रपद्ये ॥ ६९॥

pratyagrakalpatarupallavapāṭalābhauvajradhvajābjamukhamaṅgalacihnagarbhau |indrādidevamaṇimaulimahārhapīṭhaumātastvadīyacaraṇau śaraṇaṃ prapadye || 69||

चन्द्रस्त्वदीयमुखकान्तिजितः कलङ्कीश्रीरम्ब वृत्तविशदांशुनखापदेशात् ।चारु प्रपद्य चरणद्वितयं भवत्याःपूर्णोऽकलङ्कदशमूर्तिरजस्रमासीत् ॥ ७०॥

candrastvadīyamukhakāntijitaḥ kalaṅkīśrīramba vṛttaviśadāṃśunakhāpadeśāt |cāru prapadya caraṇadvitayaṃ bhavatyāḥpūrṇo'kalaṅkadaśamūrtirajasramāsīt || 70||

विद्युद्दामद्युतिभिरुचितैर्दिव्यभूषासहस्रैःस्थाने देवि स्थगयसि वपुर्दिव्यमापादचूडम् ।नोचेत् सर्वावयवसुषमास्वस्वदेशानुकर्षश्रान्तस्वान्तस्तिमितनयनो वल्लभस्ते जल[ड]स्स्यात् ॥ ७१॥

vidyuddāmadyutibhirucitairdivyabhūṣāsahasraiḥsthāne devi sthagayasi vapurdivyamāpādacūḍam |nocet sarvāvayavasuṣamāsvasvadeśānukarṣaśrāntasvāntastimitanayano vallabhaste jala[ḍa]ssyāt || 71||

स [न] सत्कर्म ज्ञानं न च विमलमध्यात्मविषयंत्वयि त्वत्कान्ते वा न हि परमभक्तिस्त्वजनि मे ।ततश्चाकिञ्चित्को दुरितभरितोऽनन्यगतिकःशरण्ये देवि त्वां शरणमभिपद्ये भगवतीम् ॥ ७२॥

sa [na] satkarma jñānaṃ na ca vimalamadhyātmaviṣayaṃtvayi tvatkānte vā na hi paramabhaktistvajani me |tataścākiñcitko duritabharito'nanyagatikaḥśaraṇye devi tvāṃ śaraṇamabhipadye bhagavatīm || 72||

अनन्तासह्यागस्कृत [मकृत] सद्वृत्तिमशुचिंप्रहीणं शब्दादिप्रवणमतिलज्जाभयदयम् ।प्रसक्तं स्त्रीमात्रे पशुवदशुभैकास्पदमिमंकथं मातः क्षाम्येदखिलखलशासी तव पतिः ॥ ७३॥

anantāsahyāgaskṛta [makṛta] sadvṛttimaśuciṃprahīṇaṃ śabdādipravaṇamatilajjābhayadayam |prasaktaṃ strīmātre paśuvadaśubhaikāspadamimaṃkathaṃ mātaḥ kṣāmyedakhilakhalaśāsī tava patiḥ || 73||

कदाचित्कान्तस्ते हितपरपितृत्वेन कलुषःकृतागस्स्वस्मासु स्वयमुचितशिक्षां तितनिषेत् ।तदा मातस्त्वं च भ्रुकुटिपरतन्त्रं प्रणयिनंप्रलोभ्य स्वैरङ्गैश्चरणपरिचर्यां घटय नः ॥ ७४॥

kadācitkāntaste hitaparapitṛtvena kaluṣaḥkṛtāgassvasmāsu svayamucitaśikṣāṃ titaniṣet |tadā mātastvaṃ ca bhrukuṭiparatantraṃ praṇayinaṃpralobhya svairaṅgaiścaraṇaparicaryāṃ ghaṭaya naḥ || 74||

अस्पृष्टसंसरणदुःखलवैरनादिसिद्धैरसङ्कुचितनित्यसुखावबोधैः ।भव्यैः परस्परपरिस्थितशेषभावैःसंवासयाम्ब सहजैस्तव किङ्करैर्माम् ॥ ७५॥

aspṛṣṭasaṃsaraṇaduḥkhalavairanādisiddhairasaṅkucitanityasukhāvabodhaiḥ |bhavyaiḥ parasparaparisthitaśeṣabhāvaiḥsaṃvāsayāmba sahajaistava kiṅkarairmām || 75||

आम्ना[आम्ला] नैरमृतद्रवप्रियसखैरौदार्यकर्णेजपैःअत्यैश्वर्यमदालसैरभिमुखेष्वाभाषितस्वागतैः ।अम्बाविष्कृतकूलमुद्वहकृपावात्सल्यविस्रम्भणैःआलोकैरभिषिञ्च मामनुकलं त्वत्पादपद्माश्रयम् ॥ ७६॥

āmnā[āmlā] nairamṛtadravapriyasakhairaudāryakarṇejapaiḥatyaiśvaryamadālasairabhimukheṣvābhāṣitasvāgataiḥ |ambāviṣkṛtakūlamudvahakṛpāvātsalyavisrambhaṇaiḥālokairabhiṣiñca māmanukalaṃ tvatpādapadmāśrayam || 76||

त्वद्दासदासकुलराजकुलाश्रयेणभव्योत्तमस्य मम कर्मजवाग्विमर्दान् ।स्तोत्रापदेशविहितानपि तानसङ्ख्यान्मातः क्षमस्व मयि केवलवत्सला त्वम् ॥ ७७॥

tvaddāsadāsakularājakulāśrayeṇabhavyottamasya mama karmajavāgvimardān |stotrāpadeśavihitānapi tānasaṅkhyānmātaḥ kṣamasva mayi kevalavatsalā tvam || 77||

अस्मद्गुरुं परमकारुणिकं त्वदङ्ऽघ्रिनिस्सीमभक्तिनिधिमार्यमनर्घशीलम् ।सौम्योपयन्तृमुनिमात्मविदं समीक्ष्यमातः प्रसीद मम वृत्तमचिन्तयित्वा ॥ ७८॥

asmadguruṃ paramakāruṇikaṃ tvadaṅ'ghrinissīmabhaktinidhimāryamanarghaśīlam |saumyopayantṛmunimātmavidaṃ samīkṣyamātaḥ prasīda mama vṛttamacintayitvā || 78||

देव्या मदीयरसनाध्[स]नया श्रियवस्वप्रीतये स्तुतिमिमामुदितां गृणन्तः ।भुक्त्वा समृद्धिमिह सद्भिरनन्यभोगैःअन्ते च सूरिपरिषत्प्रथमार्हणीयाः ॥ ७९॥

devyā madīyarasanādh[sa]nayā śriyavasvaprītaye stutimimāmuditāṃ gṛṇantaḥ |bhuktvā samṛddhimiha sadbhirananyabhogaiḥante ca sūripariṣatprathamārhaṇīyāḥ || 79||

॥ श्रीवादिभयङ्करगुरवे नमः ॥ श्रीवेङ्कटगुरवे नमः ॥॥ इति श्रीलक्ष्मीस्तोत्रम् ॥

|| śrīvādibhayaṅkaragurave namaḥ || śrīveṅkaṭagurave namaḥ |||| iti śrīlakṣmīstotram ||