नृसिंहस्तोत्रम् (गरुडपुराणान्तर्गतम्) Nrisinhastotram from Garuda Purana

सूत उवाच ।नारसिंहस्तुतिं वक्ष्ये शिवोक्तं शौनकाधुना ।पूर्वं मातृगणाः सर्वे शङ्करं वाक्यमब्रुवन् ॥ १॥

sūta uvāca |nārasiṃhastutiṃ vakṣye śivoktaṃ śaunakādhunā |pūrvaṃ mātṛgaṇāḥ sarve śaṅkaraṃ vākyamabruvan || 1||

भगवन्भक्षयिष्यामः सदेवासुरमानुषम् ।त्वत्प्रसादाज्जगत्सर्वं तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ २॥

bhagavanbhakṣayiṣyāmaḥ sadevāsuramānuṣam |tvatprasādājjagatsarvaṃ tadanujñātumarhasi || 2||

शङ्करौवाच ।भवतीभिः प्रजाः सर्वा रक्षणीया न संशयः ।तस्माड्वोरतरप्रायं मनः शीघ्रं निवर्त्यताम् ॥ ३॥

śaṅkarauvāca |bhavatībhiḥ prajāḥ sarvā rakṣaṇīyā na saṃśayaḥ |tasmāḍvorataraprāyaṃ manaḥ śīghraṃ nivartyatām || 3||

इत्येवं शङ्करेणोक्तमनादृत्य तु तद्वचः ।भक्षयामासुरव्यग्रास्त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ४॥

ityevaṃ śaṅkareṇoktamanādṛtya tu tadvacaḥ |bhakṣayāmāsuravyagrāstrailokyaṃ sacarācaram || 4||

त्रैलोक्ये भक्ष्यमाणे तु तदा मातृगणेन वै ।नृसिंहरूपिणं देवं प्रदध्यौ भगवाञ्छिवः ॥ ५॥

trailokye bhakṣyamāṇe tu tadā mātṛgaṇena vai |nṛsiṃharūpiṇaṃ devaṃ pradadhyau bhagavāñchivaḥ || 5||

अनादिनिधनं देवं सर्वभूतभवोद्भवम् ।विद्युज्जिह्वं महादंष्ट्रं स्फुरत्केसरमालिनम् ॥ ६॥

anādinidhanaṃ devaṃ sarvabhūtabhavodbhavam |vidyujjihvaṃ mahādaṃṣṭraṃ sphuratkesaramālinam || 6||

रत्नाङ्गदं समुकुटं हेमकेसरभूषितम् ।खोणिसूत्रेण महता काञ्चनेन विराजितम् ॥ ७॥

ratnāṅgadaṃ samukuṭaṃ hemakesarabhūṣitam |khoṇisūtreṇa mahatā kāñcanena virājitam || 7||

नीलोत्पलदलश्यामं रत्ननूपुरभूषितम् ।तेजसाक्रान्तसकलब्रह्माण्डोदरमण्डपम् ॥ ८॥

nīlotpaladalaśyāmaṃ ratnanūpurabhūṣitam |tejasākrāntasakalabrahmāṇḍodaramaṇḍapam || 8||

आवर्तसदृशाकारैः संयुक्तं देहरोमभिः ।सर्वपुष्पैर्योजिताञ्च धारयंश्च महास्त्रजम् ॥ ९॥

āvartasadṛśākāraiḥ saṃyuktaṃ deharomabhiḥ |sarvapuṣpairyojitāñca dhārayaṃśca mahāstrajam || 9||

स ध्यातमात्रो भगवान्प्रददौ तस्य दर्शनम् ।यादृशेन रूपेण ध्यातो रुद्रैस्तु भक्तितः ॥ १०॥

sa dhyātamātro bhagavānpradadau tasya darśanam |yādṛśena rūpeṇa dhyāto rudraistu bhaktitaḥ || 10||

तादृशेनैव रूपेण दुर्निरीक्ष्येण दैवतैः ।प्रणिपत्य तु देवेशं तदा तुष्टाव शङ्करः ॥ ११॥

tādṛśenaiva rūpeṇa durnirīkṣyeṇa daivataiḥ |praṇipatya tu deveśaṃ tadā tuṣṭāva śaṅkaraḥ || 11||

शङ्कर उवाच ।नमस्तेऽस्त जगन्नाथ नरसिंहवपुर्धर ।दैत्येश्वरेन्द्रसंहारिनखशुक्तिविराजित ॥ १२॥

śaṅkara uvāca |namaste'sta jagannātha narasiṃhavapurdhara |daityeśvarendrasaṃhārinakhaśuktivirājita || 12||

नखमण्डलसभिन्नहेमपिङ्गलविग्रह ।नमोऽस्तु पद्मनाभाय शोभनाय जगद्गुरो ।कल्पान्ताम्भोदनिर्घोष सूर्यकोटिसमप्रभ ॥ १३॥

nakhamaṇḍalasabhinnahemapiṅgalavigraha |namo'stu padmanābhāya śobhanāya jagadguro |kalpāntāmbhodanirghoṣa sūryakoṭisamaprabha || 13||

सहस्रयमसंत्रास सहस्रेन्द्रपराक्रम ।हसस्त्रधनदस्फीत सहस्रचरणात्मक ॥ १४॥

sahasrayamasaṃtrāsa sahasrendraparākrama |hasastradhanadasphīta sahasracaraṇātmaka || 14||

सहस्रचन्दप्रतिम ! सहस्रांशुहरिक्रम ।सहस्ररुद्रतेजस्क सहस्रब्रह्मसंस्तुत ॥ १५॥

sahasracandapratima ! sahasrāṃśuharikrama |sahasrarudratejaska sahasrabrahmasaṃstuta || 15||

सहस्ररुद्रसंजप्त सहस्राक्षनिरीक्षण ।सहस्रजन्ममथन सहस्रबन्धनमोचन ॥ १६॥

sahasrarudrasaṃjapta sahasrākṣanirīkṣaṇa |sahasrajanmamathana sahasrabandhanamocana || 16||

सहस्रवायुवेगाक्ष सहस्राज्ञकृपाकर ।स्तुत्वैवं देवदेवेशं नृसिंहवपुषं हरिम् ।विज्ञापयामास पुनर्विनयावनतः शिवः ॥ १७॥

sahasravāyuvegākṣa sahasrājñakṛpākara |stutvaivaṃ devadeveśaṃ nṛsiṃhavapuṣaṃ harim |vijñāpayāmāsa punarvinayāvanataḥ śivaḥ || 17||

अन्धकस्य विनाशाय या सृष्टा मातरो मया ।अनादृत्य तु मद्वाक्यं भक्ष्यन्त्वद्भुताः प्रजाः ॥ १८॥

andhakasya vināśāya yā sṛṣṭā mātaro mayā |anādṛtya tu madvākyaṃ bhakṣyantvadbhutāḥ prajāḥ || 18||

सृष्ट्वा ताश्च न शक्तोऽहं संहर्तुमपराजितः ।पूर्वं कृत्वा कथं तासां विनाशमभिरोचये ॥ १९॥

sṛṣṭvā tāśca na śakto'haṃ saṃhartumaparājitaḥ |pūrvaṃ kṛtvā kathaṃ tāsāṃ vināśamabhirocaye || 19||

एवमुक्तः स रुद्रेण नरसिहवपुर्हरिः ।सहस्रहेवीर्जिह्वाग्रात्तदा वागीश्वरो हरिः ॥ २०॥

evamuktaḥ sa rudreṇa narasihavapurhariḥ |sahasrahevīrjihvāgrāttadā vāgīśvaro hariḥ || 20||

तथा सुरगणान्सर्वान्रौद्रान्मातृगणान्विभुः ।संहृत्य जगतः शर्म कृत्वा चान्तर्दधे हरिः ॥ २१॥

tathā suragaṇānsarvānraudrānmātṛgaṇānvibhuḥ |saṃhṛtya jagataḥ śarma kṛtvā cāntardadhe hariḥ || 21||

नारसिंहमिदं स्तोत्रं यः पठेन्नियतेन्द्रियः ।मनोरथप्रदस्तस्य रुद्रस्येव न संशयः ॥ २२॥

nārasiṃhamidaṃ stotraṃ yaḥ paṭhenniyatendriyaḥ |manorathapradastasya rudrasyeva na saṃśayaḥ || 22||

ध्यायेन्नृसिंहं तरुणार्कनेत्रं सिताम्बुजातं ज्वलिताग्निवत्क्रम् ।अनादिमध्यान्तमजं पुराणं परावरेशं जगतां निधानम् ॥ २३॥ (परापरेशं)

dhyāyennṛsiṃhaṃ taruṇārkanetraṃ sitāmbujātaṃ jvalitāgnivatkram |anādimadhyāntamajaṃ purāṇaṃ parāvareśaṃ jagatāṃ nidhānam || 23|| (parāpareśaṃ)

जपेदिदं सन्ततदुःखजालं जहाति नीहारमिवांशुमाली ।समातृवर्गस्य करोति मूर्तिं यदा तदा तिष्ठति तत्समीपे ॥ २४॥

japedidaṃ santataduḥkhajālaṃ jahāti nīhāramivāṃśumālī |samātṛvargasya karoti mūrtiṃ yadā tadā tiṣṭhati tatsamīpe || 24||

देवेश्वरस्यापि नृसिंहमूर्तेः पूजां विधातुं त्रिपुरान्तकारी ।प्रसाद्य तं देववरं स लब्ध्वा अव्याज्जगन्मातृगणेभ्य एव च ॥ २५॥

deveśvarasyāpi nṛsiṃhamūrteḥ pūjāṃ vidhātuṃ tripurāntakārī |prasādya taṃ devavaraṃ sa labdhvā avyājjaganmātṛgaṇebhya eva ca || 25||

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डेनृसिंहस्तोत्रं नामैकत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ।षोमे प्लचे इत् अस् २२३र्द् ओर् २३६थ् अध्याय।

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākhye ācārakāṇḍenṛsiṃhastotraṃ nāmaikatriṃśaduttaradviśatatamo'dhyāyaḥ |ṣome place it as 223rd or 236th adhyāya|