New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

मातङ्गीस्तोत्रम् ४ Matangi Stotram by Umasahacharya

mātaṅgīstotram 4

Matangi Stotram by Umasahacharya (मातङ्गीस्तोत्रम् ४): a stotra to Daśa Mahāvidyā, by umAsahAchArya. 96 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

मातङ्गीस्तोत्रम् ४

1 / 96

Verse 1

॥ ॐ क्लीं मातङ्ग्यै नमः ॥मातङ्गी नवयावकार्द्रचरणां प्रोल्लासिकृष्णांशुकांवीणोल्लासिकरां समुन्नतकुचां मुक्ताप्रवालावलीम् ।हृद्याङ्गीं सितशङ्खकुण्डलधरां बिम्बाधरां सुस्मितांआकीर्णालकवेणिमब्जनयनां ध्यायेत् शुकश्यामलाम् ॥ १॥

|| oṃ klīṃ mātaṅgyai namaḥ ||mātaṅgī navayāvakārdracaraṇāṃ prollāsikṛṣṇāṃśukāṃvīṇollāsikarāṃ samunnatakucāṃ muktāpravālāvalīm |hṛdyāṅgīṃ sitaśaṅkhakuṇḍaladharāṃ bimbādharāṃ susmitāṃākīrṇālakaveṇimabjanayanāṃ dhyāyet śukaśyāmalām || 1||

Verse 2

कलाधीशोत्तंसां करकलितवीणाहितरसांकलिन्दापत्याभां कलितहृदयारक्तवसनाम् ।पुराणीं कल्याणीं पुरमथनपुण्योदयकलांअधीराक्षीमेनामवटुतटसन्नद्धकबरीम् ॥ २॥

kalādhīśottaṃsāṃ karakalitavīṇāhitarasāṃkalindāpatyābhāṃ kalitahṛdayāraktavasanām |purāṇīṃ kalyāṇīṃ puramathanapuṇyodayakalāṃadhīrākṣīmenāmavaṭutaṭasannaddhakabarīm || 2||

Verse 3

करोदञ्चद्वीणं कनकदलताटङ्कनिहितंस्तनाभ्यामानम्रं तरुणमिहिरारक्तवसनम् ।महः कल्याणं तन्मधुमदभराताम्रनयनंतमालश्यामं नः स्तबकयतु सौख्यानि सततम् ॥ ३॥

karodañcadvīṇaṃ kanakadalatāṭaṅkanihitaṃstanābhyāmānamraṃ taruṇamihirāraktavasanam |mahaḥ kalyāṇaṃ tanmadhumadabharātāmranayanaṃtamālaśyāmaṃ naḥ stabakayatu saukhyāni satatam || 3||

Verse 4

कराञ्चितविपञ्चिकां कलितचन्द्रचूडामणिंकपोलविलसन्महःकनकपत्रताटङ्किनीम् ।तपःकलमधीशितस्तरुणभानुरक्ताम्बरांतमालदलमेचकां तरललोचनामाश्रये ॥ ४॥

karāñcitavipañcikāṃ kalitacandracūḍāmaṇiṃkapolavilasanmahaḥkanakapatratāṭaṅkinīm |tapaḥkalamadhīśitastaruṇabhānuraktāmbarāṃtamāladalamecakāṃ taralalocanāmāśraye || 4||

Verse 5

कस्तूरीरचिताभिरामतिलका कल्याणताटङ्किनीबाला शीतमयूखशोणवसना प्रालम्बिधम्मिल्लका ।हारोदञ्चितपीवरस्तनतटा हालामदोल्लासिनीश्यामा काञ्चन कामिनी विजयते चञ्चद्विपञ्चीकरा ॥ ५॥

kastūrīracitābhirāmatilakā kalyāṇatāṭaṅkinībālā śītamayūkhaśoṇavasanā prālambidhammillakā |hārodañcitapīvarastanataṭā hālāmadollāsinīśyāmā kāñcana kāminī vijayate cañcadvipañcīkarā || 5||

Verse 6

माता मरकतश्यामा, मातङ्गी मृदुभाषिणी ।कटाक्षये तु कल्याणी कदम्बवनवासिनी ॥ ६॥

mātā marakataśyāmā, mātaṅgī mṛdubhāṣiṇī |kaṭākṣaye tu kalyāṇī kadambavanavāsinī || 6||

Verse 7

शृङ्गे सुमेरोः सहचारिणीभिर्गीयन्ति मातङ्गि तवावदानम् ।आमोदिनीमागलमापिबन्तः कादम्बरीमम्बरवासिनस्ते ॥ ७॥

śṛṅge sumeroḥ sahacāriṇībhirgīyanti mātaṅgi tavāvadānam |āmodinīmāgalamāpibantaḥ kādambarīmambaravāsinaste || 7||

Verse 8

एकेन चापमपरेण करेण बाणानन्येन पाशमितरेण शृणिं दधाना ।आनन्दकन्दलितविद्रुमबालवल्लीसंविन्मयी स्फुरतु काञ्चन देवता मे ॥ ८॥

ekena cāpamapareṇa kareṇa bāṇānanyena pāśamitareṇa śṛṇiṃ dadhānā |ānandakandalitavidrumabālavallīsaṃvinmayī sphuratu kāñcana devatā me || 8||

Verse 9

गजदानकलङ्किकण्ठमूलाकबरीवेष्टनकाङ्क्षणीयगुञ्जा ।कुरुताद् दुरिताद् विमोक्षणं मेकुहुना भिल्लकुटुम्बिनी भवानी ॥ ९॥

gajadānakalaṅkikaṇṭhamūlākabarīveṣṭanakāṅkṣaṇīyaguñjā |kurutād duritād vimokṣaṇaṃ mekuhunā bhillakuṭumbinī bhavānī || 9||

Verse 10

पाणौ मृणालसगुणं दधतीक्षुचापंपृष्ठे लसत्कनककेतकबाणकोशौ ।अङ्गे प्रवालकवचं वनवासिनी सापञ्चाननं मृगयते कदलीवनान्ते ॥ १०॥

pāṇau mṛṇālasaguṇaṃ dadhatīkṣucāpaṃpṛṣṭhe lasatkanakaketakabāṇakośau |aṅge pravālakavacaṃ vanavāsinī sāpañcānanaṃ mṛgayate kadalīvanānte || 10||

Verse 11

वामे विस्तृतिशालिनि स्तनतटे विन्यस्य वीणामुखंतन्त्रीं तारविराविणीमसकलैरास्फालयन्ती नखैः ।अर्द्धोन्मीलदपाङ्गदिक्षुवलितग्रीवं मुखं बिभ्रतीमाया काञ्चन मोहिनी विजयते मातङ्गकन्यामयी ॥ ११॥

vāme vistṛtiśālini stanataṭe vinyasya vīṇāmukhaṃtantrīṃ tāravirāviṇīmasakalairāsphālayantī nakhaiḥ |arddhonmīladapāṅgadikṣuvalitagrīvaṃ mukhaṃ bibhratīmāyā kāñcana mohinī vijayate mātaṅgakanyāmayī || 11||

Verse 12

प्रतिक्षणपयोधरप्रविलसद्विपञ्चीगुणप्रसारि करपङ्कजं बलभिदश्मपुञ्जोपमम् ।कदम्बवनमालिकाशशिकलासमुद्भासितंमतङ्गकुलमण्डनं मनसि मे महो जृम्भताम् ॥ १२॥

pratikṣaṇapayodharapravilasadvipañcīguṇaprasāri karapaṅkajaṃ balabhidaśmapuñjopamam |kadambavanamālikāśaśikalāsamudbhāsitaṃmataṅgakulamaṇḍanaṃ manasi me maho jṛmbhatām || 12||

Verse 13

लाक्षालोहितपादपङ्कजदलामापीनतुङ्गस्तनींकर्पूरोज्ज्वलचारुशङ्खवलयां काश्मीरपत्राङ्कुराम् ।तन्त्रीताडनपाटलाङ्गुलिदलां अन्दामह् मातरंमातङ्गीं मदमन्थरां मरकतश्यामां मनोहारिणीम् ॥ १३॥

lākṣālohitapādapaṅkajadalāmāpīnatuṅgastanīṃkarpūrojjvalacāruśaṅkhavalayāṃ kāśmīrapatrāṅkurām |tantrītāḍanapāṭalāṅgulidalāṃ andāmah mātaraṃmātaṅgīṃ madamantharāṃ marakataśyāmāṃ manohāriṇīm || 13||

Verse 14

स्रस्तं केशरदामभिर्वलयितं धम्मिल्लमाबिभ्रतीतालीपत्रपुटान्तरैः सुघटितैस्ताटङ्किनी मौक्तिकैः ।मूले कल्पतरोर्मदस्खलितदृग् दृष्ट्यैव सम्मोहिनीकाचिद् गायनदेवता विजयते वीणावती वासना ॥ १४॥

srastaṃ keśaradāmabhirvalayitaṃ dhammillamābibhratītālīpatrapuṭāntaraiḥ sughaṭitaistāṭaṅkinī mauktikaiḥ |mūle kalpatarormadaskhalitadṛg dṛṣṭyaiva sammohinīkācid gāyanadevatā vijayate vīṇāvatī vāsanā || 14||

Verse 15

यत् षट्पत्रं कमलमुदितं तस्य यत्कर्णिकान्तर्ज्योतिस्तस्याप्युदरकुहरे यत्तदोङ्कारपीठम् ।तस्याप्यन्तः स्तनभरनतां कुण्डलीति प्रसिद्धांश्यामाकारां सकलजननीं सन्ततं भावयामि ॥ १५॥

yat ṣaṭpatraṃ kamalamuditaṃ tasya yatkarṇikāntarjyotistasyāpyudarakuhare yattadoṅkārapīṭham |tasyāpyantaḥ stanabharanatāṃ kuṇḍalīti prasiddhāṃśyāmākārāṃ sakalajananīṃ santataṃ bhāvayāmi || 15||

Verse 16

निशि निशि बलिमस्यै भुक्तशेषेण दत्त्वामनु मनु गणनाथो मन्त्रजापं वितन्वन् ।भवति नृपतिपूज्यो योषितां प्रीतिपात्रंव्रजति च पुनरन्ते शाश्वतीं मूर्तिमाद्याम् ॥ १६॥

niśi niśi balimasyai bhuktaśeṣeṇa dattvāmanu manu gaṇanātho mantrajāpaṃ vitanvan |bhavati nṛpatipūjyo yoṣitāṃ prītipātraṃvrajati ca punarante śāśvatīṃ mūrtimādyām || 16||

Verse 17

कासारन्ति पयोधयो विषधराः कर्पूरहारन्ति चश्रीखण्डन्ति दवानला वनगजाः सारङ्गशावन्ति च ।दासन्त्यद्भुतशात्रवाः किमपरं पुष्यन्ति वज्राण्यपिश्रीदामोदरसोदरे भगवति ! त्वत्पादनिष्ठात्मनाम् ॥ १७॥

kāsāranti payodhayo viṣadharāḥ karpūrahāranti caśrīkhaṇḍanti davānalā vanagajāḥ sāraṅgaśāvanti ca |dāsantyadbhutaśātravāḥ kimaparaṃ puṣyanti vajrāṇyapiśrīdāmodarasodare bhagavati ! tvatpādaniṣṭhātmanām || 17||

Verse 18

कुवलयनिभा कौशेयार्द्धोरुका मुकुटोज्ज्वलाहलमुशलिनी सद्भक्तेभ्यो वराभयदायिनी ।कपिलनयना मध्येक्षामा कठोरघनस्तनीजयति जगतां मातः ! सा ते वराहमुखी तनुः ॥ १८॥

kuvalayanibhā kauśeyārddhorukā mukuṭojjvalāhalamuśalinī sadbhaktebhyo varābhayadāyinī |kapilanayanā madhyekṣāmā kaṭhoraghanastanījayati jagatāṃ mātaḥ ! sā te varāhamukhī tanuḥ || 18||

Verse 19

अमृतमहोदधिमध्ये रत्नद्वीपे सकल्पवृक्षवने ।नवमणिमण्डपमध्ये मणिमयसिंहासनस्योर्द्।ह्ध्वम् ॥ १९॥

amṛtamahodadhimadhye ratnadvīpe sakalpavṛkṣavane |navamaṇimaṇḍapamadhye maṇimayasiṃhāsanasyord|hdhvam || 19||

Verse 20

मातङ्गीं भूषिताङ्गीं मधुमदमुदितां घूर्णमाणाक्षियुग्मांस्विद्यद्वक्त्रां कदम्बप्रसवपरिलसद्वेणिकामात्तवीणाम् ।बिम्बोष्ठीं रक्तवस्त्रां मृगमदतिलकामिन्दुलेखावतंसांकर्णोद्यच्छङ्खपत्रां कठिनकुचभराक्रान्तकान्तावलग्नाम् ॥ २०॥

mātaṅgīṃ bhūṣitāṅgīṃ madhumadamuditāṃ ghūrṇamāṇākṣiyugmāṃsvidyadvaktrāṃ kadambaprasavaparilasadveṇikāmāttavīṇām |bimboṣṭhīṃ raktavastrāṃ mṛgamadatilakāmindulekhāvataṃsāṃkarṇodyacchaṅkhapatrāṃ kaṭhinakucabharākrāntakāntāvalagnām || 20||

Verse 21

उन्मीलद्यौवनाढ्यां निबिडमदभरोद्वेगलीलावकाशांरत्नग्रैवेयहाराङ्गदकटककटीसूत्रमञ्जीरभूषाम् ।आनीयार्थानभीष्टान् स्मितमधुरदृशा साधकं तर्पयन्तींध्यायेद् देवीं शुकाभां शुकमखिलकलारूपमस्याश्च पार्श्वे ॥ २१॥

unmīladyauvanāḍhyāṃ nibiḍamadabharodvegalīlāvakāśāṃratnagraiveyahārāṅgadakaṭakakaṭīsūtramañjīrabhūṣām |ānīyārthānabhīṣṭān smitamadhuradṛśā sādhakaṃ tarpayantīṃdhyāyed devīṃ śukābhāṃ śukamakhilakalārūpamasyāśca pārśve || 21||

Verse 22

अमृतोदधिमध्येऽत्र रत्नद्वीपे मनोरमे ।कदम्बबिल्वनिलये कल्पवृक्षोपशोभिते ॥ २२॥

amṛtodadhimadhye'tra ratnadvīpe manorame |kadambabilvanilaye kalpavṛkṣopaśobhite || 22||

Verse 23

तस्य मध्ये सुखास्तीर्णे रत्नसिंहासने शुभे ।त्रिकोणकर्णिकामध्ये तद्बहिः पञ्चपत्रकम् ॥ २३॥

tasya madhye sukhāstīrṇe ratnasiṃhāsane śubhe |trikoṇakarṇikāmadhye tadbahiḥ pañcapatrakam || 23||

Verse 24

अष्टपत्रं महापद्मं केसराढ्यं सकर्णिकम् ।तत्पार्श्वेऽष्टदलं प्रोक्तं चतुःपत्रं पुनः प्रिये ॥ २४॥

aṣṭapatraṃ mahāpadmaṃ kesarāḍhyaṃ sakarṇikam |tatpārśve'ṣṭadalaṃ proktaṃ catuḥpatraṃ punaḥ priye || 24||

Verse 25

चतुरस्रं च तद्बाह्ये एवं देव्यासनं भवेत् ।तस्य मध्ये सुखासीनां श्यामवर्णां शुचिस्मिताम् ॥ २५॥

caturasraṃ ca tadbāhye evaṃ devyāsanaṃ bhavet |tasya madhye sukhāsīnāṃ śyāmavarṇāṃ śucismitām || 25||

Verse 26

कदम्बमालापरितः प्रान्तबद्धशिरोरुहाम् ।प्रालम्बालकसंयुक्तां चन्द्रलेखावतंसकाम् ॥ २६॥

kadambamālāparitaḥ prāntabaddhaśiroruhām |prālambālakasaṃyuktāṃ candralekhāvataṃsakām || 26||

Verse 27

ललाटतिलकोपेतां ईषत्प्रहसिताननाम् ।किञ्चित्स्वेदाम्बुरचितललाटफलकोज्ज्वलाम् ॥ २७॥

lalāṭatilakopetāṃ īṣatprahasitānanām |kiñcitsvedāmburacitalalāṭaphalakojjvalām || 27||

Verse 28

त्रिवलीतरङ्गमध्यस्थरोमराजिविराजिताम् ।सर्वालङ्कारसंयुक्तां सर्वाभरणभूषणाम् ॥ २८॥

trivalītaraṅgamadhyastharomarājivirājitām |sarvālaṅkārasaṃyuktāṃ sarvābharaṇabhūṣaṇām || 28||

Verse 29

नूपुरै रत्नखचितैः कटिसूत्रैरलङ्कृताम् ।वलयै रत्नरचितैः केयूरैर्मणिभूषणैः ॥ २९॥

nūpurai ratnakhacitaiḥ kaṭisūtrairalaṅkṛtām |valayai ratnaracitaiḥ keyūrairmaṇibhūṣaṇaiḥ || 29||

Verse 30

भूषितां द्विभुजां बालां मदाघूर्णितलोचनाम् ।वादयन्तीं सदा वीणां शङ्खकुण्डलभूषणाम् ॥ ३०॥

bhūṣitāṃ dvibhujāṃ bālāṃ madāghūrṇitalocanām |vādayantīṃ sadā vīṇāṃ śaṅkhakuṇḍalabhūṣaṇām || 30||

Verse 31

प्रालम्बिकर्णाभरणां कर्णोत्तंसविराजिताम् ।यौवनोन्मादिनीं वीरां रक्तांशुकपरिग्रहाम् ॥ ३१॥

prālambikarṇābharaṇāṃ karṇottaṃsavirājitām |yauvanonmādinīṃ vīrāṃ raktāṃśukaparigrahām || 31||

Verse 32

तमालनीलां तरुणीं मदमत्तां मतङ्गिनीम् ।चतुःषष्टिकलारूपां पार्श्वस्थशुकसारिकाम् ॥ ३२॥

tamālanīlāṃ taruṇīṃ madamattāṃ mataṅginīm |catuḥṣaṣṭikalārūpāṃ pārśvasthaśukasārikām || 32||

Verse 33

मातङ्गेशीं महादेवीं निःश्वस्यैनान्तरात्मना ।सूर्यकोटिप्रतीकाशां जपाकुसुमसन्निभाम् ॥ ३३॥

mātaṅgeśīṃ mahādevīṃ niḥśvasyaināntarātmanā |sūryakoṭipratīkāśāṃ japākusumasannibhām || 33||

Verse 34

अथवा पीतवर्णां च श्यामामेवापरां श्रये ।निष्पापस्य मनुष्यस्य किं न सिद्।ह्ध्यति भूतले ॥ ३४॥

athavā pītavarṇāṃ ca śyāmāmevāparāṃ śraye |niṣpāpasya manuṣyasya kiṃ na sid|hdhyati bhūtale || 34||

Verse 35

कामवच्चरते भूमौ साक्षाद् वैश्रवणायते ।गद्यपद्यमयी वाणी तस्य वक्त्राद् विनिर्गता ॥ ३५॥

kāmavaccarate bhūmau sākṣād vaiśravaṇāyate |gadyapadyamayī vāṇī tasya vaktrād vinirgatā || 35||

Verse 36

भैरवी त्रिपुरा लक्ष्मीर्वाणी मातङ्गिनीति च ।पर्यायवाचका ह्येते सत्यमेतद् ब्रवीमि ते ॥ ३६॥

bhairavī tripurā lakṣmīrvāṇī mātaṅginīti ca |paryāyavācakā hyete satyametad bravīmi te || 36||

Verse 37

त्रिकपञ्चकाष्टयुगलं षोडशकोष्ठाष्टकं चतुःषष्टौ ।ध्यात्वाऽङ्गदेवतानां देव्याः परितो यजेत भावेन ॥ ३७॥

trikapañcakāṣṭayugalaṃ ṣoḍaśakoṣṭhāṣṭakaṃ catuḥṣaṣṭau |dhyātvā'ṅgadevatānāṃ devyāḥ parito yajeta bhāvena || 37||

Verse 38

मातङ्गि ! मातरीशे ! मधुमथनाराधिते ! महामाये ! ।मोहिनि ! मोहप्रमथिनि ! मन्मथमथनप्रिये नमस्तेऽस्तु ॥ ३८॥

mātaṅgi ! mātarīśe ! madhumathanārādhite ! mahāmāye ! |mohini ! mohapramathini ! manmathamathanapriye namaste'stu || 38||

Verse 39

स्तुतिषु तव देवि ! विधिरपि विहितमतिर्भवति चाप्यविहितमतिः ।यद्यपि भक्तिर्मामपि भवतीं स्तोतुं विलोभयति ॥ ३९॥

stutiṣu tava devi ! vidhirapi vihitamatirbhavati cāpyavihitamatiḥ |yadyapi bhaktirmāmapi bhavatīṃ stotuṃ vilobhayati || 39||

Verse 40

यतिजनहृदयावासे ! वासववन्द्ये वराङ्गि मातङ्गि ! ।वीणावाद्यविनोद्यैर्नारदगीते ! नमो देवि ! ॥ ४०॥

yatijanahṛdayāvāse ! vāsavavandye varāṅgi mātaṅgi ! |vīṇāvādyavinodyairnāradagīte ! namo devi ! || 40||

Verse 41

देवि ! प्रसीद सुन्दरि पीनस्तनि कम्बुकण्ठि घनकेशि! ।श्यामाङ्गि विद्रुमोष्ठि स्मितमुखि मुग्धाक्षि मौक्तिकाभरणे! ॥ ४१॥

devi ! prasīda sundari pīnastani kambukaṇṭhi ghanakeśi! |śyāmāṅgi vidrumoṣṭhi smitamukhi mugdhākṣi mauktikābharaṇe! || 41||

Verse 42

भरणे त्रिविष्टपस्य प्रभवसि तत एव भैरवी त्वमसि ।त्वद्भक्तिलब्धविभवो भवति क्षुद्रोऽपि भुवनपतिः ॥ ४२॥

bharaṇe triviṣṭapasya prabhavasi tata eva bhairavī tvamasi |tvadbhaktilabdhavibhavo bhavati kṣudro'pi bhuvanapatiḥ || 42||

Verse 43

पतितः कृपणो मूकोऽप्यम्ब! भवत्याः प्रसादलेशेन ।पूज्यः सुभगो वाग्मी भवति जडश्चापि सर्वज्ञः ॥ ४३॥

patitaḥ kṛpaṇo mūko'pyamba! bhavatyāḥ prasādaleśena |pūjyaḥ subhago vāgmī bhavati jaḍaścāpi sarvajñaḥ || 43||

Verse 44

ज्ञानात्मके जगन्मयि निरञ्जने नित्यशुद्धपदे! ।निर्वाणरूपिणि परे त्रिपुरे! शरणं प्रपन्नस्त्वाम् ॥ ४४॥

jñānātmake jaganmayi nirañjane nityaśuddhapade! |nirvāṇarūpiṇi pare tripure! śaraṇaṃ prapannastvām || 44||

Verse 45

त्वां मनसि क्षणमपि यो ध्यायति मुक्तावृतां श्यामाम् ।तस्य जगत्त्रितयेऽस्मिन् कास्ता या न स्त्रियः साध्याः ॥ ४५॥

tvāṃ manasi kṣaṇamapi yo dhyāyati muktāvṛtāṃ śyāmām |tasya jagattritaye'smin kāstā yā na striyaḥ sādhyāḥ || 45||

Verse 46

साध्याक्षरगर्भितपञ्चनवत्यक्षरात्मिके जगन्मातः! ।भगवति मातङ्गेश्वरि ! नमोऽस्तु तुभ्यं महादेवि ! ॥ ४६॥

sādhyākṣaragarbhitapañcanavatyakṣarātmike jaganmātaḥ! |bhagavati mātaṅgeśvari ! namo'stu tubhyaṃ mahādevi ! || 46||

Verse 47

विद्याधरसुरकिन्नरगुह्यकगन्धर्वसिद्धयक्षवरैः ।आराधिते ! नमस्तेऽस्तु प्रसीद कृपयैव मातङ्गि! ॥ ४७॥

vidyādharasurakinnaraguhyakagandharvasiddhayakṣavaraiḥ |ārādhite ! namaste'stu prasīda kṛpayaiva mātaṅgi! || 47||

Verse 48

मातङ्गीस्तुतिरियमन्वहं प्रजप्ताजन्तूनां वितरति कौशलं क्रियासु ।वाग्मित्वं श्रियमधिकां च मानशक्तिंसौभाग्यं नृपतिभिरर्चनीयतां स याति ॥ ४८॥

mātaṅgīstutiriyamanvahaṃ prajaptājantūnāṃ vitarati kauśalaṃ kriyāsu |vāgmitvaṃ śriyamadhikāṃ ca mānaśaktiṃsaubhāgyaṃ nṛpatibhirarcanīyatāṃ sa yāti || 48||

Verse 49

मातङ्गीमनुदिनमेवमर्चयन्तःश्रीमन्तः सुभगतराः कवित्वभाजः ।प्राप्यान्ते सकलसमीहितार्थवर्गंदेहान्ते विमलतरं विशन्ति धाम ॥ ४९॥

mātaṅgīmanudinamevamarcayantaḥśrīmantaḥ subhagatarāḥ kavitvabhājaḥ |prāpyānte sakalasamīhitārthavargaṃdehānte vimalataraṃ viśanti dhāma || 49||

Verse 50

अवटुतटघटितचोलीं ताडितताडीं पलाशताटङ्काम् ।वीणावादनवेलाकम्पितशिरसं नमामि मातङ्गीम् ॥ ५०॥

avaṭutaṭaghaṭitacolīṃ tāḍitatāḍīṃ palāśatāṭaṅkām |vīṇāvādanavelākampitaśirasaṃ namāmi mātaṅgīm || 50||

Verse 51

वीणावादननिरतं तदलाबुस्थगितवामकृतकुचम् ।श्यामलकोमलगात्रं पाटलनयनं परं भजे धाम ॥ ५१॥

vīṇāvādananirataṃ tadalābusthagitavāmakṛtakucam |śyāmalakomalagātraṃ pāṭalanayanaṃ paraṃ bhaje dhāma || 51||

Verse 52

अङ्कितपाणिचतुष्टयमङ्कुशपाशेक्षुपुष्पचापशरैः ।शङ्करजीवितमित्रं पङ्कजनयनं परं भजे धाम ॥ ५२॥

aṅkitapāṇicatuṣṭayamaṅkuśapāśekṣupuṣpacāpaśaraiḥ |śaṅkarajīvitamitraṃ paṅkajanayanaṃ paraṃ bhaje dhāma || 52||

Verse 53

करकलितकनकवीणालाबुककदलीकृतैककुचकमला ।जयति जगदेकमाता मातङ्गी मङ्गलायतना ॥ ५३॥

karakalitakanakavīṇālābukakadalīkṛtaikakucakamalā |jayati jagadekamātā mātaṅgī maṅgalāyatanā || 53||

Verse 54

अङ्गलालितमनङ्गविद्विषस्तुङ्गपीनकुचभारभङ्गुरम् ।श्यामलं शशिनिभाननं भजे कोमलं कुटिलकुन्तलं महः ॥ ५४॥

aṅgalālitamanaṅgavidviṣastuṅgapīnakucabhārabhaṅguram |śyāmalaṃ śaśinibhānanaṃ bhaje komalaṃ kuṭilakuntalaṃ mahaḥ || 54||

Verse 55

वीणावाद्यविनोदगीतनिरतां लीलाशुकोल्लासिनींबिम्बोष्ठीं नवयावकार्द्रचरणामाकीर्णकेशालकाम् ।हृद्याङ्गीं सितशङ्खकुण्डलधरालङ्कारवेषोज्वलांमातङ्गीं प्रणतोऽस्मि सुस्मितमुखीं देवीं शुकश्यामलाम् ॥ ५५॥

vīṇāvādyavinodagītaniratāṃ līlāśukollāsinīṃbimboṣṭhīṃ navayāvakārdracaraṇāmākīrṇakeśālakām |hṛdyāṅgīṃ sitaśaṅkhakuṇḍaladharālaṅkāraveṣojvalāṃmātaṅgīṃ praṇato'smi susmitamukhīṃ devīṃ śukaśyāmalām || 55||

Verse 56

वेणीमूलविराजितेन्दुशकलां वीणानिनादप्रियांक्षोणीपालसुरेन्द्रपन्नगगणैराराधितांह्रिद्वयाम् ।एणीचञ्चललोचनां सुवदनां वाणीं पुराणोज्ज्वलांश्रोणीभारभरालसामनिमिषां पश्यामि विश्वेश्वरीम् ॥ ५६॥

veṇīmūlavirājitenduśakalāṃ vīṇāninādapriyāṃkṣoṇīpālasurendrapannagagaṇairārādhitāṃhridvayām |eṇīcañcalalocanāṃ suvadanāṃ vāṇīṃ purāṇojjvalāṃśroṇībhārabharālasāmanimiṣāṃ paśyāmi viśveśvarīm || 56||

Verse 57

कुचकलशनिषण्णकेलिवीणांकलमधुरध्वनिकम्पितोत्तमाङ्गीम् ।मरकतमणिभङ्गमेचकाभांमदनविरोधिमनस्विनीमुपासे ॥ ५७॥

kucakalaśaniṣaṇṇakelivīṇāṃkalamadhuradhvanikampitottamāṅgīm |marakatamaṇibhaṅgamecakābhāṃmadanavirodhimanasvinīmupāse || 57||

Verse 58

ताडीदलोल्लसितकोमलकर्णपालींकेशावलीकलितदीर्घसुनीलवेणीम् ।वक्षोजपीठनिहितोज्ज्वलनादवीणांवाणीं नमामि मदिरारुणनेत्रयुग्माम् ॥ ५८॥

tāḍīdalollasitakomalakarṇapālīṃkeśāvalīkalitadīrghasunīlaveṇīm |vakṣojapīṭhanihitojjvalanādavīṇāṃvāṇīṃ namāmi madirāruṇanetrayugmām || 58||

Verse 59

यामामनन्ति मुनयः प्रकृतिं पुराणींविद्येति यां श्रुतिरहस्यविदो गृणन्ति ।तामर्द्धपल्लवितशङ्कररूपमुद्रांदेवीमनन्यशरणः शरणं प्रपद्ये ॥ ५९॥

yāmāmananti munayaḥ prakṛtiṃ purāṇīṃvidyeti yāṃ śrutirahasyavido gṛṇanti |tāmarddhapallavitaśaṅkararūpamudrāṃdevīmananyaśaraṇaḥ śaraṇaṃ prapadye || 59||

Verse 60

यः स्फाटिकाक्षवरपुस्तककुण्डिकाढ्यांव्याख्यासमुद्यतकरां शरदिन्दुशुभ्राम् ।पद्मासनां च हृदये भवतीमुपास्ते ।मातः! स विश्वकवितार्किकचक्रवर्ती ॥ ६०॥

yaḥ sphāṭikākṣavarapustakakuṇḍikāḍhyāṃvyākhyāsamudyatakarāṃ śaradinduśubhrām |padmāsanāṃ ca hṛdaye bhavatīmupāste |mātaḥ! sa viśvakavitārkikacakravartī || 60||

Verse 61

बर्हावतंसघनबन्धुरकेशपाशांगुञ्जावलीकृतघनस्तनहारशोभाम् ।श्यामां प्रवालवसनां शरचापहस्तांतामेव नौमि शबरीं शबरस्य नाथाम् ॥ ६१॥

barhāvataṃsaghanabandhurakeśapāśāṃguñjāvalīkṛtaghanastanahāraśobhām |śyāmāṃ pravālavasanāṃ śaracāpahastāṃtāmeva naumi śabarīṃ śabarasya nāthām || 61||

Verse 62

अज्ञातसम्भवमनाकलितान्ववायंभिक्षुं कपालिनमवाससमद्वितीयम् ।पूर्वं करग्रहणमङ्गलतो भवत्याःशम्भुः क एव बुबुधे गिरिराजकन्ये ! ॥ ६२॥

ajñātasambhavamanākalitānvavāyaṃbhikṣuṃ kapālinamavāsasamadvitīyam |pūrvaṃ karagrahaṇamaṅgalato bhavatyāḥśambhuḥ ka eva bubudhe girirājakanye ! || 62||

Verse 63

चर्माम्बरं च शवभस्मविलेपनं चभिक्षाटनं च नटनं च परेतभूमौ ।वेतालसंहतिपरिग्रहतां च शम्भोःशोभां वहन्ति गिरिजे ! तव साहचर्यात् ॥ ६३॥

carmāmbaraṃ ca śavabhasmavilepanaṃ cabhikṣāṭanaṃ ca naṭanaṃ ca paretabhūmau |vetālasaṃhatiparigrahatāṃ ca śambhoḥśobhāṃ vahanti girije ! tava sāhacaryāt || 63||

Verse 64

गले गुञ्जाबीजावलिमपि च कर्णे शिखिशिखांशिरो रङ्गे नृत्यत्कनककदलीमञ्जुलदलम् ।धनुर्वामे चांसे शरमपरपाणौ च दधतींनितम्बे बर्हालीं कुटिलकबरीं सिद्धशबरीम् ॥ ६४॥

gale guñjābījāvalimapi ca karṇe śikhiśikhāṃśiro raṅge nṛtyatkanakakadalīmañjuladalam |dhanurvāme cāṃse śaramaparapāṇau ca dadhatīṃnitambe barhālīṃ kuṭilakabarīṃ siddhaśabarīm || 64||

Verse 65

लसद्गुञ्जापुञ्जाभरणकिरणारक्तनयनांजपाकर्णाभूषां शिखिवरकलापाम्बरवतीम् ।नदज्झिल्लीपल्लीवनतरुदलैः सम्परिवृताम् ।नमामि वामोरुं कुटिलकबरीं सिद्धशबरीम् ॥ ६५॥

lasadguñjāpuñjābharaṇakiraṇāraktanayanāṃjapākarṇābhūṣāṃ śikhivarakalāpāmbaravatīm |nadajjhillīpallīvanatarudalaiḥ samparivṛtām |namāmi vāmoruṃ kuṭilakabarīṃ siddhaśabarīm || 65||

Verse 66

अपर्णाहोपर्णां सिरसकदलीसम्भवमलंभवं जेतुं प्रौढिं किल मनसि बाला विदधती ।नदज्झिल्लीपल्लीवनतरुषु हल्लीसकरुचिर्लसत्पल्लीभिल्ली करकलितभल्ली विजयते ॥ ६६॥

aparṇāhoparṇāṃ sirasakadalīsambhavamalaṃbhavaṃ jetuṃ prauḍhiṃ kila manasi bālā vidadhatī |nadajjhillīpallīvanataruṣu hallīsakarucirlasatpallībhillī karakalitabhallī vijayate || 66||

Verse 67

धनिनामविनाभवन्मदानां भवनद्वारि दुराशया शयानाम् ।अवलोकय मामगेन्द्रकन्ये! करुणाकन्दलितैः कटाक्षमोक्षैः ॥ ६७॥

dhanināmavinābhavanmadānāṃ bhavanadvāri durāśayā śayānām |avalokaya māmagendrakanye! karuṇākandalitaiḥ kaṭākṣamokṣaiḥ || 67||

Verse 68

कुवलयदलनीलं बर्बरस्निग्धकेशंपृथुतरकुचभाराक्रान्तकान्तावलग्नम् ।किमिति बहुभिरुक्तैस्त्वत्स्वरूपं पदं नःसकलजननि मातः ! सन्ततं सन्निधत्ताम् ॥ ६८॥

kuvalayadalanīlaṃ barbarasnigdhakeśaṃpṛthutarakucabhārākrāntakāntāvalagnam |kimiti bahubhiruktaistvatsvarūpaṃ padaṃ naḥsakalajanani mātaḥ ! santataṃ sannidhattām || 68||

Verse 69

मिथः केशाकेशि प्रधननिधनास्तर्कघटनाबहुश्रद्धाभक्तिप्रणतिविषयाश्चाप्तविधयः ।प्रसीद प्रत्यक्षीभव गिरिसुते! देहि शरणंनिरालम्बे ! चेतः परिलुठति पारिप्लवमिदम् ॥ ६९॥

mithaḥ keśākeśi pradhananidhanāstarkaghaṭanābahuśraddhābhaktipraṇativiṣayāścāptavidhayaḥ |prasīda pratyakṣībhava girisute! dehi śaraṇaṃnirālambe ! cetaḥ pariluṭhati pāriplavamidam || 69||

Verse 70

लसद्गुञ्जाहारस्तनभरनमन्मध्यलतिकामुदञ्चद्घर्माम्भःकणगुणितवक्त्राम्बुजरुचम् ।शिवं पार्थत्राणप्रणवमृगयाकारकरणंशिवामन्वक्यान्तीं शरणमहमन्वेमि शबरीम् ॥ ७०॥

lasadguñjāhārastanabharanamanmadhyalatikāmudañcadgharmāmbhaḥkaṇaguṇitavaktrāmbujarucam |śivaṃ pārthatrāṇapraṇavamṛgayākārakaraṇaṃśivāmanvakyāntīṃ śaraṇamahamanvemi śabarīm || 70||

Verse 71

शिरसि धनुरटन्या ताड्यमानस्य शम्भोरलकनयनकोणे किञ्चिदालज्यमाने ।उपनिषदुपगीतं रुद्रमुद्घोषयन्तीपरिहरति मृडानी मध्यमं पाण्डवानाम् ॥ ७१॥

śirasi dhanuraṭanyā tāḍyamānasya śambhoralakanayanakoṇe kiñcidālajyamāne |upaniṣadupagītaṃ rudramudghoṣayantīpariharati mṛḍānī madhyamaṃ pāṇḍavānām || 71||

Verse 72

यद्गलाभरणतन्तुवैभवान् नायको गरलमागलं पपौ ।तां चराचरगुरोः कुटुम्बिनीं नौमि यौवनभरेण लालसाम् ॥ ७२॥

yadgalābharaṇatantuvaibhavān nāyako garalamāgalaṃ papau |tāṃ carācaraguroḥ kuṭumbinīṃ naumi yauvanabhareṇa lālasām || 72||

Verse 73

सुधामप्यास्वाद्य प्रतिभयहरा मृत्युहरणींविपद्यन्ते सर्वे विधिशतमखाद्या दिविषदः ।करालं यत् क्ष्वेडं कवलितवतः कालकलनान शम्भोस्तन्मूलं जननि ! तव ताटङ्कमहिमा ॥ ७३॥

sudhāmapyāsvādya pratibhayaharā mṛtyuharaṇīṃvipadyante sarve vidhiśatamakhādyā diviṣadaḥ |karālaṃ yat kṣveḍaṃ kavalitavataḥ kālakalanāna śambhostanmūlaṃ janani ! tava tāṭaṅkamahimā || 73||

Verse 74

करोपान्ते कान्ते वितरणिनिशान्ते विदधतींलसद्वीणाशोणां नखरुचिभिरेणाङ्कवदनाम् ।सदा वन्दे सन्देतरुरुहवशन्देशकवशात्कृपालम्बामम्बां कुसुमितकदम्बाङ्गणगृहाम् ॥ ७४॥

karopānte kānte vitaraṇiniśānte vidadhatīṃlasadvīṇāśoṇāṃ nakharucibhireṇāṅkavadanām |sadā vande sandetaruruhavaśandeśakavaśātkṛpālambāmambāṃ kusumitakadambāṅgaṇagṛhām || 74||

Verse 75

कर्णलम्बितकदम्बमञ्जरीकेसरारुणकपोलमण्डलम् ।केवलं निगमवादगोचरं नीलिमानमवलोकयामहे ॥ ७५॥

karṇalambitakadambamañjarīkesarāruṇakapolamaṇḍalam |kevalaṃ nigamavādagocaraṃ nīlimānamavalokayāmahe || 75||

Verse 76

अकृशं कुचयोः कृशं विलग्ने विपुलं चक्षुषि विस्तृतं नितम्बे ।अरुणाधरमाविरस्तु चित्ते करुणाशालिकपालिभागधेयम् ॥ ७६॥

akṛśaṃ kucayoḥ kṛśaṃ vilagne vipulaṃ cakṣuṣi vistṛtaṃ nitambe |aruṇādharamāvirastu citte karuṇāśālikapālibhāgadheyam || 76||

Verse 77

अनभङ्गुरकेशपाशमम्ब! प्रभया कीचकमेचकं वपुस्ते ।परितः परितो विलोकयामः प्रतिपच्चन्द्रकलाधिरूढचूडम् ॥ ७७॥

anabhaṅgurakeśapāśamamba! prabhayā kīcakamecakaṃ vapuste |paritaḥ parito vilokayāmaḥ pratipaccandrakalādhirūḍhacūḍam || 77||

Verse 78

ध्यायेयं रत्नपीठे शुककलपठितं शृण्वतीं श्यामगात्रींन्यस्तैकाङ्घ्रीसरोजे शशिशकलधरां वल्लकीं वादयन्तीम् ।कह्लाराबद्धभालां नियमितविलसच्चूलिकां रक्तवस्त्रांमातङ्गीं शङ्खपत्रां मधुमदविवशां चित्रकोद्भासिभालाम् ॥ ७८॥

dhyāyeyaṃ ratnapīṭhe śukakalapaṭhitaṃ śṛṇvatīṃ śyāmagātrīṃnyastaikāṅghrīsaroje śaśiśakaladharāṃ vallakīṃ vādayantīm |kahlārābaddhabhālāṃ niyamitavilasaccūlikāṃ raktavastrāṃmātaṅgīṃ śaṅkhapatrāṃ madhumadavivaśāṃ citrakodbhāsibhālām || 78||

Verse 79

आराध्य मातश्चरणाम्बुजं ते ब्रह्मादयो विश्रुतकीर्तिमापुः ।अन्ये परं वाग्विभवं मुनीन्द्राः परां श्रियं भक्तिभरेण चान्ये ॥ ७९॥

ārādhya mātaścaraṇāmbujaṃ te brahmādayo viśrutakīrtimāpuḥ |anye paraṃ vāgvibhavaṃ munīndrāḥ parāṃ śriyaṃ bhaktibhareṇa cānye || 79||

Verse 80

नमामि देवीं नवचन्द्रमौलिं मातङ्गिनीं चन्द्रकलावतंसाम् ।आम्नायवाग्भिः प्रतिपादितार्थं प्रबोधयन्तीं शुकमादरेण ॥ ८०॥

namāmi devīṃ navacandramauliṃ mātaṅginīṃ candrakalāvataṃsām |āmnāyavāgbhiḥ pratipāditārthaṃ prabodhayantīṃ śukamādareṇa || 80||

Verse 81

विनम्रदेवासुरमौलिरत्नैर्नीराजितं ते चरणारविन्दम् ।भजन्ति ये देवि ! महीपतीनां परां श्रियं भक्तिमुपाश्रयन्ति ॥ ८१॥

vinamradevāsuramauliratnairnīrājitaṃ te caraṇāravindam |bhajanti ye devi ! mahīpatīnāṃ parāṃ śriyaṃ bhaktimupāśrayanti || 81||

Verse 82

मातङ्गि! लीलागमने ! भवत्याः सञ्जातमञ्जीरमिषाद् भजन्ते ।मातस्त्वदीयं चरणारविन्दं अकृत्रिमाणां वचसां विगुम्फाः ॥ ८२॥

mātaṅgi! līlāgamane ! bhavatyāḥ sañjātamañjīramiṣād bhajante |mātastvadīyaṃ caraṇāravindaṃ akṛtrimāṇāṃ vacasāṃ vigumphāḥ || 82||

Verse 83

पदात्पदं सिञ्जितनूपुराभ्यां कृतार्थयन्ती पदवीं पदाभ्याम् ।आस्फालयन्ती कलवल्लकीं तां मातङ्गिनी मे हृदयं धिनोतु ॥ ८३॥

padātpadaṃ siñjitanūpurābhyāṃ kṛtārthayantī padavīṃ padābhyām |āsphālayantī kalavallakīṃ tāṃ mātaṅginī me hṛdayaṃ dhinotu || 83||

Verse 84

लीलांशुकाबद्धनितम्बबिम्बां ताडीदलेनार्पितकर्णभूषाम् ।माध्वीमदाघूर्णितनेत्रपद्मां घनस्तनीं शम्भुवधूं स्मरामि ॥ ८४॥

līlāṃśukābaddhanitambabimbāṃ tāḍīdalenārpitakarṇabhūṣām |mādhvīmadāghūrṇitanetrapadmāṃ ghanastanīṃ śambhuvadhūṃ smarāmi || 84||

Verse 85

तडिल्लताकान्तमलब्धभूषम्, चिरेण लक्ष्यं नवरोमराज्या ।स्मरामि भक्त्या जगतामधीशि ! वलित्रयाङ्कं तव मध्यमम्ब! ॥ ८५॥

taḍillatākāntamalabdhabhūṣam, cireṇa lakṣyaṃ navaromarājyā |smarāmi bhaktyā jagatāmadhīśi ! valitrayāṅkaṃ tava madhyamamba! || 85||

Verse 86

नीलोत्पलानां श्रियमाहरन्तीं कान्त्याः कटाक्षैः कमलाकराणाम् ।कदम्बमालाञ्चितकेशपाशां मातङ्गकन्यां हृदि भावयामि ॥ ८६॥

nīlotpalānāṃ śriyamāharantīṃ kāntyāḥ kaṭākṣaiḥ kamalākarāṇām |kadambamālāñcitakeśapāśāṃ mātaṅgakanyāṃ hṛdi bhāvayāmi || 86||

Verse 87

ध्यायेयमारक्तकपोलकान्तं बिम्बाधरं न्यस्तललाटरम्यम् ।आलोललीलायितमायताक्षं मन्दस्मितं ते वदनं महेशि ! ॥ ८७॥

dhyāyeyamāraktakapolakāntaṃ bimbādharaṃ nyastalalāṭaramyam |ālolalīlāyitamāyatākṣaṃ mandasmitaṃ te vadanaṃ maheśi ! || 87||

Verse 88

वामस्तनासङ्गसखीं विपञ्चीं उद्घाटयन्तीमरुणाङ्गुलीभिः ।तदुत्थसौभाग्यविलोलमौलिं श्यामां भजे यौवनभारखिन्नाम् ॥ ८८॥

vāmastanāsaṅgasakhīṃ vipañcīṃ udghāṭayantīmaruṇāṅgulībhiḥ |tadutthasaubhāgyavilolamauliṃ śyāmāṃ bhaje yauvanabhārakhinnām || 88||

Verse 89

स्तुत्यानया शङ्करधर्मपत्नीं मातङ्गिनीं वागधिदेवतां ताम् ।स्तुवन्ति ये भक्तियुता मनुष्याः परां श्रियं भक्तिमुपाश्रयन्ति ॥ ८९॥

stutyānayā śaṅkaradharmapatnīṃ mātaṅginīṃ vāgadhidevatāṃ tām |stuvanti ye bhaktiyutā manuṣyāḥ parāṃ śriyaṃ bhaktimupāśrayanti || 89||

Verse 90

गेहं नाकति गर्वितः प्रणमति स्त्रीसङ्गमो मोक्षतिमृत्युर्वैद्यति दूषणं च गुणति क्ष्मावल्लभो दासति ।वज्रं पुष्पति पन्नगोऽब्जनलति हालाहलं भुज्यतिद्वेषी मित्रति पातकं सुकृतति त्वत्पादसञ्चिन्तनात् ॥ ९०॥

gehaṃ nākati garvitaḥ praṇamati strīsaṅgamo mokṣatimṛtyurvaidyati dūṣaṇaṃ ca guṇati kṣmāvallabho dāsati |vajraṃ puṣpati pannago'bjanalati hālāhalaṃ bhujyatidveṣī mitrati pātakaṃ sukṛtati tvatpādasañcintanāt || 90||

Verse 91

एह्येहि मातस्त्रिपुरे पवित्रे ! यन्त्रान्तरे त्वं वसतिं विधेहि ।गृह्णस्व गृह्णस्व बलिं प्रपूजां त्रिकोणषट्कोणदलेऽष्टकुण्डे ॥ ९१॥

ehyehi mātastripure pavitre ! yantrāntare tvaṃ vasatiṃ vidhehi |gṛhṇasva gṛhṇasva baliṃ prapūjāṃ trikoṇaṣaṭkoṇadale'ṣṭakuṇḍe || 91||

Verse 92

एह्येहि मातस्त्रिपुरे मदीये नेत्रे निवासं कुरु मञ्जुनेत्रे ।भूतात्मकं विश्वमिदं नरस्य मे दर्शय त्वं तव चित्स्वरूपम् ॥ ९२॥

ehyehi mātastripure madīye netre nivāsaṃ kuru mañjunetre |bhūtātmakaṃ viśvamidaṃ narasya me darśaya tvaṃ tava citsvarūpam || 92||

Verse 93

एह्येहि मातस्त्रिपुरे मदीये वक्त्रे निवासं कुरु चन्द्रवक्त्रि !।परापवादं वचनं नरस्य वागीश्वरं मे वदतां कुरुष्व ॥ ९३॥

ehyehi mātastripure madīye vaktre nivāsaṃ kuru candravaktri !|parāpavādaṃ vacanaṃ narasya vāgīśvaraṃ me vadatāṃ kuruṣva || 93||

Verse 94

एह्येहि मातस्त्रिपुरे मदीये चित्ते निवासं कुरु कल्पवल्लि ! ।वेगेन जाड्यादि तमो निरस्य विधेहि दीप्तं तव चित्स्वरूपम् ॥ ९४॥

ehyehi mātastripure madīye citte nivāsaṃ kuru kalpavalli ! |vegena jāḍyādi tamo nirasya vidhehi dīptaṃ tava citsvarūpam || 94||

Verse 95

अनेन स्तोत्रपाठेन सर्वपापहरेण वै ।प्रीयतां परमा शक्तिर्मातङ्गी सर्वकामदा ॥ ९५॥

anena stotrapāṭhena sarvapāpahareṇa vai |prīyatāṃ paramā śaktirmātaṅgī sarvakāmadā || 95||

Verse 96

इत्यागमसारे उमासहाचार्यविरचितं श्रीमातङ्गीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

ityāgamasāre umāsahācāryaviracitaṃ śrīmātaṅgīstotraṃ sampūrṇam ||

॥ इति मातङ्गीस्तोत्रम् ४ सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Matangi Stotram by Umasahacharya?

Matangi Stotram by Umasahacharya has 96 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Matangi Stotram by Umasahacharya in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Matangi Stotram by Umasahacharya?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Who composed Matangi Stotram by Umasahacharya?

umAsahAchArya.

Learn Sanskrit

About Matangi Stotram by Umasahacharya

Matangi Stotram by Umasahacharya is a stotra addressed to Daśa Mahāvidyā, in Sanskrit (in Devanagari: मातङ्गीस्तोत्रम् ४ (mātaṅgīstotram 4)). umAsahAchArya. Source: Stotra.

Matangi Stotram by Umasahacharya (मातङ्गीस्तोत्रम् ४): a stotra to Daśa Mahāvidyā, by umAsahAchArya. 96 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Daśa Mahāvidyā stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.