मार्यष्टकम् Marya Ashtakam

बद्ध्वा खट्वाङ्गकोटौ कपिलमुरुजटामण्डलं पद्मयोनेःकृत्वा दैत्योत्तमाङ्गः राजमुरसि शिरःशेखरं तार्क्ष्यपक्षैः ।पूर्णं रक्तासवौघैर्यममहिषमहाशृङ्गमादाय पाणौपायाद् वो वन्द्यमानः प्रलयमुदितया शङ्करः कालरात्या ॥ १॥

baddhvā khaṭvāṅgakoṭau kapilamurujaṭāmaṇḍalaṃ padmayoneḥkṛtvā daityottamāṅgaḥ rājamurasi śiraḥśekharaṃ tārkṣyapakṣaiḥ |pūrṇaṃ raktāsavaughairyamamahiṣamahāśṛṅgamādāya pāṇaupāyād vo vandyamānaḥ pralayamuditayā śaṅkaraḥ kālarātyā || 1||

तैलाभ्यक्तैकवेणी त्रपुमयविलसत्कुण्डलाक्रान्तकर्णालौहेनैकेन कृत्वा चरणनिगळनेनात्मनः पादशोभाम् ।दिग्वासा रासभेन भ्रमति जगदिदं या जपाकर्णपूरामार्जन्यूर्ध्वप्रबद्धध्वजविततभुजा वेत्सि देवि त्वमेव ॥ २॥

tailābhyaktaikaveṇī trapumayavilasatkuṇḍalākrāntakarṇālauhenaikena kṛtvā caraṇanigaḷanenātmanaḥ pādaśobhām |digvāsā rāsabhena bhramati jagadidaṃ yā japākarṇapūrāmārjanyūrdhvaprabaddhadhvajavitatabhujā vetsi devi tvameva || 2||

संहारस्यान्तकाले नररूधिरवसासम्प्लवे धूमधूम्नेदंष्ट्रारौद्रे मुखेऽस्मिस्तव विशति जगद् देवि सर्वं क्षणेन ।कालो कापालिनी त्वं शवशयनरता योगिनी योगसिद्धावक्राप्यृज्वी च मारी मरणभयहरा त्वं शिवा चण्डखण्डा ॥ ३॥ (चण्डघण्टा)

saṃhārasyāntakāle nararūdhiravasāsamplave dhūmadhūmnedaṃṣṭrāraudre mukhe'smistava viśati jagad devi sarvaṃ kṣaṇena |kālo kāpālinī tvaṃ śavaśayanaratā yoginī yogasiddhāvakrāpyṛjvī ca mārī maraṇabhayaharā tvaṃ śivā caṇḍakhaṇḍā || 3|| (caṇḍaghaṇṭā)

सङ्ग्रामे हेतिकृत्तैः सरुधिरदशनैः सद्भटानां शिरोभिर्मालामाबध्य नृत्यद्विततभुजलता त्वं श्मशानं प्रविष्टा ।दृष्टा भूतैः प्रभूतैः पृथुजघनघनाबद्धनागेन्द्रकाञ्चीशूलासिव्यग्रहस्ता रुधिरमधुमदाताम्रनेत्रा निशायाम् ॥ ४॥

saṅgrāme hetikṛttaiḥ sarudhiradaśanaiḥ sadbhaṭānāṃ śirobhirmālāmābadhya nṛtyadvitatabhujalatā tvaṃ śmaśānaṃ praviṣṭā |dṛṣṭā bhūtaiḥ prabhūtaiḥ pṛthujaghanaghanābaddhanāgendrakāñcīśūlāsivyagrahastā rudhiramadhumadātāmranetrā niśāyām || 4||

दिक्कर्युत्कृत्तकृत्तिप्रविततपटिकावेष्टितस्फिक्तटार्धां (दिक्कर्तर्युत्कृत्त)सद्यो नारान्त्रनाडीघटितमुखमयीकुण्डलोत्कृष्टगण्डा ।प्रत्यग्रोद्यद्भटास्यस्रुतबहळवसामांसचर्चिक्यकाया (चर्चिष्ककाया/ चर्चिष्कृताया)पायात् कापालिनी मां दशनघटघटाच्छोटितप्रेतमांसा ॥ ५॥

dikkaryutkṛttakṛttipravitatapaṭikāveṣṭitasphiktaṭārdhāṃ (dikkartaryutkṛtta)sadyo nārāntranāḍīghaṭitamukhamayīkuṇḍalotkṛṣṭagaṇḍā |pratyagrodyadbhaṭāsyasrutabahaḷavasāmāṃsacarcikyakāyā (carciṣkakāyā/ carciṣkṛtāyā)pāyāt kāpālinī māṃ daśanaghaṭaghaṭācchoṭitapretamāṃsā || 5||

कृष्ट्वा पातालमूलात् क्रमकरणरणच्छुष्कशेषाहितन्त्री (क्रमकषण)मासज्य ग्रन्थिबन्धभ्रमवलयनमत्कन्धरां खेटकेन ।कल्पान्ते भद्रकाली यममहिषमहाशृङ्गकोणप्रहारैःपायाद् वो वादयन्ती प्रलयपरिणतब्रह्मकङ्कालवीणाम् ॥ ६॥

kṛṣṭvā pātālamūlāt kramakaraṇaraṇacchuṣkaśeṣāhitantrī (kramakaṣaṇa)māsajya granthibandhabhramavalayanamatkandharāṃ kheṭakena |kalpānte bhadrakālī yamamahiṣamahāśṛṅgakoṇaprahāraiḥpāyād vo vādayantī pralayapariṇatabrahmakaṅkālavīṇām || 6||

विष्वक्संहारकालज्वलदनलशिखाभास्वदुत्तुङ्गशूलप्रोतप्रेतान्त्रसूत्रग्रथितशवशिरः स्रक्पिनद्धोर्ध्वचूडा ।सद्यःकृत्तास्रमिश्रामुरुगादितिजत्वक्पटीमादधानाचामुण्डा चाण्डमौण्डं मटमटिति शिरश्चर्वयन्ती पुनातु ॥ ७॥

viṣvaksaṃhārakālajvaladanalaśikhābhāsvaduttuṅgaśūlaprotapretāntrasūtragrathitaśavaśiraḥ srakpinaddhordhvacūḍā |sadyaḥkṛttāsramiśrāmurugāditijatvakpaṭīmādadhānācāmuṇḍā cāṇḍamauṇḍaṃ maṭamaṭiti śiraścarvayantī punātu || 7||

भद्रां रौद्रीमसह्यां नरपिशितमुखीं त्वामपूर्वामुदीक्ष्यभ्रान्ता भीताश्च सद्यस्तरलतरदृशो मातरस्त्वां नमन्ति ।शक्राद्याः संस्तुवन्ति प्रतिदिनमसकृत् श्यामलाङ्गीमलङ्घयांत्वामेव प्रेतनाथः प्रणमति सभयं भद्रकालि प्रवेपन् ॥ ८॥

bhadrāṃ raudrīmasahyāṃ narapiśitamukhīṃ tvāmapūrvāmudīkṣyabhrāntā bhītāśca sadyastaralataradṛśo mātarastvāṃ namanti |śakrādyāḥ saṃstuvanti pratidinamasakṛt śyāmalāṅgīmalaṅghayāṃtvāmeva pretanāthaḥ praṇamati sabhayaṃ bhadrakāli pravepan || 8||

वामे कर्णे मृगाङ्कं ग्रहगणखचितं दक्षिणे सूर्यबिम्बंकण्ठे नक्षत्रहारं पटुविकटजटाजूटके केतुमालाम् ।स्कन्धे बद्धोरगेन्द्रध्वजनिकषयुतब्रह्मकङ्कालहारंसंहारे धारयन्ती मम हरतु भयं भद्रिका भद्रकाली ॥ ९॥

vāme karṇe mṛgāṅkaṃ grahagaṇakhacitaṃ dakṣiṇe sūryabimbaṃkaṇṭhe nakṣatrahāraṃ paṭuvikaṭajaṭājūṭake ketumālām |skandhe baddhoragendradhvajanikaṣayutabrahmakaṅkālahāraṃsaṃhāre dhārayantī mama haratu bhayaṃ bhadrikā bhadrakālī || 9||

मारीद्रोहमसूरिकाभयहरं वेतालभूतापहंचोरव्याघ्रमहोरगादिविषमक्षुद्रज्वरोत्सादनम् ।श्रीसौभाग्यसुखावहं सुखमुखोदकं सुरक्षाप्रदं (लक्ष्मीसौख्यमुखा)तन्मार्यष्टकमेतदिष्टफलदं स्तोलं त्रिसन्ध्यं जपेत् ॥ १०॥

mārīdrohamasūrikābhayaharaṃ vetālabhūtāpahaṃcoravyāghramahoragādiviṣamakṣudrajvarotsādanam |śrīsaubhāgyasukhāvahaṃ sukhamukhodakaṃ surakṣāpradaṃ (lakṣmīsaukhyamukhā)tanmāryaṣṭakametadiṣṭaphaladaṃ stolaṃ trisandhyaṃ japet || 10||

इति मार्यष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti māryaṣṭakaṃ sampūrṇam |