नारायणकवचम् अथवा नारायणवर्म Shri Narayana Kavacham

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।ॐ नमो नारायणाय ।अङ्गन्यासःॐ ॐ नमः पादयोः ।ॐ नं नमः जानुनोः ।ॐ मों नमः ऊर्वोः ।ॐ नां नमः उदरे ।ॐ रां नमः हृदि ।ॐ यं नमः उरसि ।ॐ णां नमः मुखे ।ॐ यं नमः शिरसि ॥करन्यासःॐ ॐ नमः दक्षिणतर्जन्याम् ।ॐ नं नमः दक्षिणमध्यमायाम् ।ॐ मों नमः दक्षिणानामिकायाम् ।ॐ भं नमः दक्षिणकनिष्ठिकायाम् ।ॐ गं नमः वामकनिष्ठिकायाम् ।ॐ वं नमः वामानामिकायाम् ।ॐ तें नमः वाममध्यमायाम् ।ॐ वां नमः वामतर्जन्याम् ।ॐ सुं नमः दक्षिणांगुष्ठोर्ध्वपर्वणि ।ॐ दें नमः दक्षिणांगुष्ठाय पर्वणि ।ॐ वां नमः वामांगुष्ठोर्ध्वपर्वणि ।ॐ यं नमः वामांगुष्ठाय पर्वणि ॥विष्णुषडक्षरन्यासःॐ ॐ नमः हृदये ।ॐ विं नमः मूर्धनि ।ॐ षं नमः भ्रुवोर्मध्ये ।ॐ णं नमः शिखायाम् ।ॐ वें नमः नेत्रयोः ।ॐ नं नमः सर्वसन्धिषु ।ॐ मः अस्त्राय फट् प्राच्याम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् आग्नेयाम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् दक्षिणस्याम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् नैरृत्ये ।ॐ मः अस्त्राय फट् प्रतीच्याम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् वायव्ये ।ॐ मः अस्त्राय फट् उदीच्याम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् ऐशान्याम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् ऊर्ध्वायाम् ।ॐ मः अस्त्राय फट् अधरायाम् ॥अथ श्रीनारायणकवचम् ।राजोवाच ।यया गुप्तः सहस्राक्षः सवाहान्रिपुसैनिकान् ।क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥ १॥

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |oṃ namo nārāyaṇāya |aṅganyāsaḥoṃ oṃ namaḥ pādayoḥ |oṃ naṃ namaḥ jānunoḥ |oṃ moṃ namaḥ ūrvoḥ |oṃ nāṃ namaḥ udare |oṃ rāṃ namaḥ hṛdi |oṃ yaṃ namaḥ urasi |oṃ ṇāṃ namaḥ mukhe |oṃ yaṃ namaḥ śirasi ||karanyāsaḥoṃ oṃ namaḥ dakṣiṇatarjanyām |oṃ naṃ namaḥ dakṣiṇamadhyamāyām |oṃ moṃ namaḥ dakṣiṇānāmikāyām |oṃ bhaṃ namaḥ dakṣiṇakaniṣṭhikāyām |oṃ gaṃ namaḥ vāmakaniṣṭhikāyām |oṃ vaṃ namaḥ vāmānāmikāyām |oṃ teṃ namaḥ vāmamadhyamāyām |oṃ vāṃ namaḥ vāmatarjanyām |oṃ suṃ namaḥ dakṣiṇāṃguṣṭhordhvaparvaṇi |oṃ deṃ namaḥ dakṣiṇāṃguṣṭhāya parvaṇi |oṃ vāṃ namaḥ vāmāṃguṣṭhordhvaparvaṇi |oṃ yaṃ namaḥ vāmāṃguṣṭhāya parvaṇi ||viṣṇuṣaḍakṣaranyāsaḥoṃ oṃ namaḥ hṛdaye |oṃ viṃ namaḥ mūrdhani |oṃ ṣaṃ namaḥ bhruvormadhye |oṃ ṇaṃ namaḥ śikhāyām |oṃ veṃ namaḥ netrayoḥ |oṃ naṃ namaḥ sarvasandhiṣu |oṃ maḥ astrāya phaṭ prācyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ āgneyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ dakṣiṇasyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ nairṛtye |oṃ maḥ astrāya phaṭ pratīcyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ vāyavye |oṃ maḥ astrāya phaṭ udīcyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ aiśānyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ ūrdhvāyām |oṃ maḥ astrāya phaṭ adharāyām ||atha śrīnārāyaṇakavacam |rājovāca |yayā guptaḥ sahasrākṣaḥ savāhānripusainikān |krīḍanniva vinirjitya trilokyā bubhuje śriyam || 1||

भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् ।यथाऽऽततायिनः शत्रून् येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥ २॥

bhagavaṃstanmamākhyāhi varma nārāyaṇātmakam |yathā''tatāyinaḥ śatrūn yena gupto'jayanmṛdhe || 2||

श्रीशुक उवाच ।वृतः पुरोहितस्त्वाष्ट्रो महेन्द्रायानुपृच्छते ।नारायणाख्यं वर्माह तदिहैकमनाः शृणु ॥ ३॥

śrīśuka uvāca |vṛtaḥ purohitastvāṣṭro mahendrāyānupṛcchate |nārāyaṇākhyaṃ varmāha tadihaikamanāḥ śṛṇu || 3||

विश्वरूप उवाच ।धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुखः ।कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यतः शुचिः ॥ ४॥

viśvarūpa uvāca |dhautāṅghripāṇirācamya sapavitra udaṅmukhaḥ |kṛtasvāṅgakaranyāso mantrābhyāṃ vāgyataḥ śuciḥ || 4||

नारायणमयं वर्म सन्नह्येद्भय आगते ।पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५॥

nārāyaṇamayaṃ varma sannahyedbhaya āgate |pādayorjānunorūrvorudare hṛdyathorasi || 5||

मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोङ्कारादीनि विन्यसेत् ।ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६॥

mukhe śirasyānupūrvyādoṅkārādīni vinyaset |oṃ namo nārāyaṇāyeti viparyayamathāpi vā || 6||

करन्यासं ततः कुर्याद्द्वादशाक्षरविद्यया ।प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यङ्गुष्ठपर्वसु ॥ ७॥

karanyāsaṃ tataḥ kuryāddvādaśākṣaravidyayā |praṇavādiyakārāntamaṅgulyaṅguṣṭhaparvasu || 7||

न्यसेद्धृदय ओङ्कारं विकारमनु मूर्धनि ।षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया दिशेत् ॥ ८॥

nyaseddhṛdaya oṅkāraṃ vikāramanu mūrdhani |ṣakāraṃ tu bhruvormadhye ṇakāraṃ śikhayā diśet || 8||

वेकारं नेत्रयोर्युञ्ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु ।मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद्बुधः ॥ ९॥

vekāraṃ netrayoryuñjyānnakāraṃ sarvasandhiṣu |makāramastramuddiśya mantramūrtirbhavedbudhaḥ || 9||

सविसर्गं फडन्तं तत् सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् ।ॐ विष्णवे नम इति ॥ १०॥

savisargaṃ phaḍantaṃ tat sarvadikṣu vinirdiśet |oṃ viṣṇave nama iti || 10||

आत्मानं परमं ध्यायेद्ध्येयं षट्शक्तिभिर्युतम् ।विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ ११॥

ātmānaṃ paramaṃ dhyāyeddhyeyaṃ ṣaṭśaktibhiryutam |vidyātejastapomūrtimimaṃ mantramudāharet || 11||

ॐ हरिर्विदध्यान्मम सर्वरक्षांन्यस्ताङ्घ्रिपद्मः पतगेन्द्रपृष्ठे ।दरारिचर्मासिगदेषुचापपाशान्दधानोऽष्टगुणोऽष्टबाहुः ॥ १२॥

oṃ harirvidadhyānmama sarvarakṣāṃnyastāṅghripadmaḥ patagendrapṛṣṭhe |darāricarmāsigadeṣucāpapāśāndadhāno'ṣṭaguṇo'ṣṭabāhuḥ || 12||

जलेषु मां रक्षतु मत्स्यमूर्तिर्यादोगणेभ्यो वरुणस्य पाशात् ।स्थलेषु मायावटुवामनोऽव्यात्त्रिविक्रमः खेऽवतु विश्वरूपः ॥ १३॥

jaleṣu māṃ rakṣatu matsyamūrtiryādogaṇebhyo varuṇasya pāśāt |sthaleṣu māyāvaṭuvāmano'vyāttrivikramaḥ khe'vatu viśvarūpaḥ || 13||

दुर्गेष्वटव्याजिमुखादिषु प्रभुःपायान्नृसिंहोऽसुरयूथपारिः ।विमुञ्चतो यस्य महाट्टहासंदिशो विनेदुर्न्यपतंश्च गर्भाः ॥ १४॥

durgeṣvaṭavyājimukhādiṣu prabhuḥpāyānnṛsiṃho'surayūthapāriḥ |vimuñcato yasya mahāṭṭahāsaṃdiśo vinedurnyapataṃśca garbhāḥ || 14||

रक्षत्वसौ माध्वनि यज्ञकल्पःस्वदंष्ट्रयोन्नीतधरो वराहः ।रामोऽद्रिकूटेष्वथ विप्रवासेसलक्ष्मणोऽव्याद्भरताग्रजोऽस्मान् ॥ १५॥

rakṣatvasau mādhvani yajñakalpaḥsvadaṃṣṭrayonnītadharo varāhaḥ |rāmo'drikūṭeṣvatha vipravāsesalakṣmaṇo'vyādbharatāgrajo'smān || 15||

मामुग्रधर्मादखिलात्प्रमादान्नारायणः पातु नरश्च हासात् ।दत्तस्त्वयोगादथ योगनाथःपायाद्गुणेशः कपिलः कर्मबन्धात् ॥ १६॥

māmugradharmādakhilātpramādānnārāyaṇaḥ pātu naraśca hāsāt |dattastvayogādatha yoganāthaḥpāyādguṇeśaḥ kapilaḥ karmabandhāt || 16||

सनत्कुमारोऽवतु कामदेवाद्धयशीर्षा मां पथि देवहेलनात् ।देवर्षिवर्यः पुरुषार्चनान्तरात्कूर्मो हरिर्मां निरयादशेषात् ॥ १७॥

sanatkumāro'vatu kāmadevāddhayaśīrṣā māṃ pathi devahelanāt |devarṣivaryaḥ puruṣārcanāntarātkūrmo harirmāṃ nirayādaśeṣāt || 17||

धन्वन्तरिर्भगवान्पात्वपथ्याद्द्वन्द्वाद्भयादृषभो निर्जितात्मा ।यज्ञश्च लोकादवताञ्ज्जनान्ताद्बलो गणात्क्रोधवशादहीन्द्रः ॥ १८॥

dhanvantarirbhagavānpātvapathyāddvandvādbhayādṛṣabho nirjitātmā |yajñaśca lokādavatāñjjanāntādbalo gaṇātkrodhavaśādahīndraḥ || 18||

द्वैपायनो भगवानप्रबोधाद्बुद्धस्तु पाखण्डगणप्रमादात् ।कल्किः कलेः कालमलात्प्रपातुधर्मावनायोरुकृतावतारः ॥ १९॥

dvaipāyano bhagavānaprabodhādbuddhastu pākhaṇḍagaṇapramādāt |kalkiḥ kaleḥ kālamalātprapātudharmāvanāyorukṛtāvatāraḥ || 19||

मां केशवो गदया प्रातरव्याद्गोविन्द आसङ्गवमात्तवेणुः ।नारायणः प्राह्ण उदात्तशक्तिर्मध्यन्दिने विष्णुररीन्द्रपाणिः ॥ २०॥

māṃ keśavo gadayā prātaravyādgovinda āsaṅgavamāttaveṇuḥ |nārāyaṇaḥ prāhṇa udāttaśaktirmadhyandine viṣṇurarīndrapāṇiḥ || 20||

देवोऽपराह्ने मधुहोग्रधन्वासायं त्रिधामावतु माधवो माम् ।दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रेनिशीथ एकोऽवतु पद्मनाभः ॥ २१॥

devo'parāhne madhuhogradhanvāsāyaṃ tridhāmāvatu mādhavo mām |doṣe hṛṣīkeśa utārdharātreniśītha eko'vatu padmanābhaḥ || 21||

श्रीवत्सधामापररात्र ईशःप्रत्यूष ईशोऽसिधरो जनार्दनः ।दामोदरोऽव्यादनुसन्ध्यं प्रभातेविश्वेश्वरो भगवान् कालमूर्तिः ॥ २२॥

śrīvatsadhāmāpararātra īśaḥpratyūṣa īśo'sidharo janārdanaḥ |dāmodaro'vyādanusandhyaṃ prabhāteviśveśvaro bhagavān kālamūrtiḥ || 22||

चक्रं युगान्तानलतिग्मनेमिभ्रमत्समन्ताद्भगवत्प्रयुक्तम् ।दन्दग्धि दन्दग्ध्यरिसैन्यमाशुकक्षं यथा वातसखो हुताशः ॥ २३॥

cakraṃ yugāntānalatigmanemibhramatsamantādbhagavatprayuktam |dandagdhi dandagdhyarisainyamāśukakṣaṃ yathā vātasakho hutāśaḥ || 23||

गदेऽशनिस्पर्शनविस्फुलिङ्गेनिष्पिण्ढि निष्पिण्ढ्यजितप्रियासि ।कूष्माण्डवैनायकयक्षरक्षोभूतग्रहांश्चूर्णय चूर्णयारीन् ॥ २४॥

gade'śanisparśanavisphuliṅgeniṣpiṇḍhi niṣpiṇḍhyajitapriyāsi |kūṣmāṇḍavaināyakayakṣarakṣobhūtagrahāṃścūrṇaya cūrṇayārīn || 24||

त्वं यातुधानप्रमथप्रेतमातृपिशाचविप्रग्रहघोरदृष्टीन् ।दरेन्द्र विद्रावय कृष्णपूरितोभीमस्वनोऽरेर्हृदयानि कम्पयन् ॥ २५॥

tvaṃ yātudhānapramathapretamātṛpiśācavipragrahaghoradṛṣṭīn |darendra vidrāvaya kṛṣṇapūritobhīmasvano'rerhṛdayāni kampayan || 25||

त्वं तिग्मधारासिवरारिसैन्यमीशप्रयुक्तो मम छिन्धि छिन्धि ।चक्षूंषि चर्मञ्छतचन्द्र छादयद्विषामघोनां हर पापचक्षुषाम् ॥ २६॥

tvaṃ tigmadhārāsivarārisainyamīśaprayukto mama chindhi chindhi |cakṣūṃṣi carmañchatacandra chādayadviṣāmaghonāṃ hara pāpacakṣuṣām || 26||

यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत्केतुभ्यो नृभ्य एव च ।सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंऽहोभ्य एव च ॥ २७॥

yanno bhayaṃ grahebhyo'bhūtketubhyo nṛbhya eva ca |sarīsṛpebhyo daṃṣṭribhyo bhūtebhyoṃ'hobhya eva ca || 27||

सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपास्त्रकीर्तनात् ।प्रयान्तु सङ्क्षयं सद्यो ये नः श्रेयःप्रतीपकाः ॥ २८॥

sarvāṇyetāni bhagavannāmarūpāstrakīrtanāt |prayāntu saṅkṣayaṃ sadyo ye naḥ śreyaḥpratīpakāḥ || 28||

गरुडो भगवान् स्तोत्रस्तोभश्छन्दोमयः प्रभुः ।रक्षत्वशेषकृच्छ्रेभ्यो विष्वक्सेनः स्वनामभिः ॥ २९ ॥

garuḍo bhagavān stotrastobhaśchandomayaḥ prabhuḥ |rakṣatvaśeṣakṛcchrebhyo viṣvaksenaḥ svanāmabhiḥ || 29 ||

सर्वापद्भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि नः ।बुद्धीन्द्रियमनःप्राणान्पान्तु पार्षदभूषणाः ॥ ३०॥

sarvāpadbhyo harernāmarūpayānāyudhāni naḥ |buddhīndriyamanaḥprāṇānpāntu pārṣadabhūṣaṇāḥ || 30||

यथा हि भगवानेव वस्तुतः सदसच्च यत् ।सत्येनानेन नः सर्वे यान्तु नाशमुपद्रवाः ॥ ३१॥

yathā hi bhagavāneva vastutaḥ sadasacca yat |satyenānena naḥ sarve yāntu nāśamupadravāḥ || 31||

यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहितः स्वयम् ।भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्तीः स्वमायया ॥ ३२॥

yathaikātmyānubhāvānāṃ vikalparahitaḥ svayam |bhūṣaṇāyudhaliṅgākhyā dhatte śaktīḥ svamāyayā || 32||

तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरिः ।पातु सर्वैः स्वरूपैर्नः सदा सर्वत्र सर्वगः ॥ ३३॥

tenaiva satyamānena sarvajño bhagavān hariḥ |pātu sarvaiḥ svarūpairnaḥ sadā sarvatra sarvagaḥ || 33||

विदिक्षु दिक्षूर्ध्वमधः समन्तादन्तर्बहिर्भगवान्नारसिंहः ।प्रहापयँलोकभयं स्वनेनस्वतेजसा ग्रस्तसमस्ततेजाः ॥ ३४॥

vidikṣu dikṣūrdhvamadhaḥ samantādantarbahirbhagavānnārasiṃhaḥ |prahāpayam̐lokabhayaṃ svanenasvatejasā grastasamastatejāḥ || 34||

मघवन्निदमाख्यातं वर्म नारायणात्मकम् ।विजेष्यस्यञ्जसा येन दंशितोऽसुरयूथपान् ॥ ३५॥

maghavannidamākhyātaṃ varma nārāyaṇātmakam |vijeṣyasyañjasā yena daṃśito'surayūthapān || 35||

एतद्धारयमाणस्तु यं यं पश्यति चक्षुषा ।पदा वा संस्पृशेत्सद्यः साध्वसात्स विमुच्यते ॥ ३६॥

etaddhārayamāṇastu yaṃ yaṃ paśyati cakṣuṣā |padā vā saṃspṛśetsadyaḥ sādhvasātsa vimucyate || 36||

न कुतश्चिद्भयं तस्य विद्यां धारयतो भवेत् ।राजदस्युग्रहादिभ्यो व्याघ्रादिभ्यश्च कर्हिचित् ॥ ३७॥

na kutaścidbhayaṃ tasya vidyāṃ dhārayato bhavet |rājadasyugrahādibhyo vyāghrādibhyaśca karhicit || 37||

इमां विद्यां पुरा कश्चित्कौशिको धारयन् द्विजः ।योगधारणया स्वाङ्गं जहौ स मरुधन्वनि ॥ ३८॥

imāṃ vidyāṃ purā kaścitkauśiko dhārayan dvijaḥ |yogadhāraṇayā svāṅgaṃ jahau sa marudhanvani || 38||

तस्योपरि विमानेन गन्धर्वपतिरेकदा ।ययौ चित्ररथः स्त्रीभिर्वृतो यत्र द्विजक्षयः ॥ ३९ ॥

tasyopari vimānena gandharvapatirekadā |yayau citrarathaḥ strībhirvṛto yatra dvijakṣayaḥ || 39 ||

गगनान्न्यपतत्सद्यः सविमानो ह्यवाक्शिराः ।स वालखिल्यवचनादस्थीन्यादाय विस्मितः ।प्रास्य प्राचीसरस्वत्यां स्नात्वा धाम स्वमन्वगात् ॥ ४०॥

gaganānnyapatatsadyaḥ savimāno hyavākśirāḥ |sa vālakhilyavacanādasthīnyādāya vismitaḥ |prāsya prācīsarasvatyāṃ snātvā dhāma svamanvagāt || 40||

श्रीशुक उवाच ।य इदं शृणुयात्काले यो धारयति चादृतः ।तं नमस्यन्ति भूतानि मुच्यते सर्वतो भयात् ॥ ४१॥

śrīśuka uvāca |ya idaṃ śṛṇuyātkāle yo dhārayati cādṛtaḥ |taṃ namasyanti bhūtāni mucyate sarvato bhayāt || 41||

एतां विद्यामधिगतो विश्वरूपाच्छतक्रतुः ।त्रैलोक्यलक्ष्मीं बुभुजे विनिर्जित्य मृधेऽसुरान् ॥ ४२॥

etāṃ vidyāmadhigato viśvarūpācchatakratuḥ |trailokyalakṣmīṃ bubhuje vinirjitya mṛdhe'surān || 42||

॥ इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे पारमहंस्यां संहितायांषष्ठस्कन्धे नारायणवर्मकथनं नामाष्टमोऽध्यायः ॥

|| iti śrīmadbhāgavatamahāpurāṇe pāramahaṃsyāṃ saṃhitāyāṃṣaṣṭhaskandhe nārāyaṇavarmakathanaṃ nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ ||