मृन्नाथस्तोत्रम् Shri Natha Stotram

श्रीमत्भू समेत मृदधीश हरे मुरारेपादाम्बुजं विजयते परमाद्भुतं ते ।यस्मिन् जना दृढतरात्मनिबन्धनेनमुक्तिं प्रयान्ति सुनिरस्तसमस्तबन्धाः ॥ १॥

śrīmatbhū sameta mṛdadhīśa hare murārepādāmbujaṃ vijayate paramādbhutaṃ te |yasmin janā dṛḍhatarātmanibandhanenamuktiṃ prayānti sunirastasamastabandhāḥ || 1||

रूपाणि ते बहुविधानि विभो भवन्तीत्याहुः परापरविदो मुनयः शुकाद्याः ।तेष्वेकमप्यलमबोधहताशयानांअस्मादृशां नयनयोरयनं न याति ॥ २॥

rūpāṇi te bahuvidhāni vibho bhavantītyāhuḥ parāparavido munayaḥ śukādyāḥ |teṣvekamapyalamabodhahatāśayānāṃasmādṛśāṃ nayanayorayanaṃ na yāti || 2||

यद्रूपदर्शनसुखानुबुभूषुलोकान्उच्चस्तरामनुजिघृक्षुरुपात्तहादः ।हित्वा पयोजलनिधिं युतमृन्निकेतंअध्यूषिवानसि विभो प्रतिमामिषेण ॥ ३॥

yadrūpadarśanasukhānububhūṣulokānuccastarāmanujighṛkṣurupāttahādaḥ |hitvā payojalanidhiṃ yutamṛnniketaṃadhyūṣivānasi vibho pratimāmiṣeṇa || 3||

तत्ते वपुर्भुवनचारु निरीक्ष्य कर्तुनिष्पापतां वसुवतां (?) च मया न शक्यम् ।प्राग्जन्मनिर्मितशुभेतरकर्मणा यद्भाग्यागतेः सुदृढसङ्घटितः कवाटः ॥ ४॥

tatte vapurbhuvanacāru nirīkṣya kartuniṣpāpatāṃ vasuvatāṃ (?) ca mayā na śakyam |prāgjanmanirmitaśubhetarakarmaṇā yadbhāgyāgateḥ sudṛḍhasaṅghaṭitaḥ kavāṭaḥ || 4||

अन्यानि पापशमनानि सुखावहानिकर्माणि सन्त्यलमपेक्षितसाधनानि ।तेषां विधिः पटुतरैरपि यत्नसाध्यःकायं क वा विवशभावमुपागतोऽहम् ॥ ५॥

anyāni pāpaśamanāni sukhāvahānikarmāṇi santyalamapekṣitasādhanāni |teṣāṃ vidhiḥ paṭutarairapi yatnasādhyaḥkāyaṃ ka vā vivaśabhāvamupāgato'ham || 5||

त्वद्रूपवर्णनमघान्तसुखाप्तिहेतुःपुंसां भवेद्भुवि यथामतिवाग्विलासम् ।इत्याहुरातवचसस्तदहं यतिष्येतत्कर्तुमत्र मयि बेहि कृपाकटाक्षम् ॥ ६॥

tvadrūpavarṇanamaghāntasukhāptihetuḥpuṃsāṃ bhavedbhuvi yathāmativāgvilāsam |ityāhurātavacasastadahaṃ yatiṣyetatkartumatra mayi behi kṛpākaṭākṣam || 6||

नाथ त्वदीयमकुटद्युतिनिर्जितोऽसौशोकातिरेकवहनेन भिदेलिमात्मा ।भानोर्गभरितरुपयाति सहस्रतां यत्तेनाभिधीयत इहैष सहस्त्रधामा ॥ ७॥

nātha tvadīyamakuṭadyutinirjito'sauśokātirekavahanena bhidelimātmā |bhānorgabharitarupayāti sahasratāṃ yattenābhidhīyata ihaiṣa sahastradhāmā || 7||

विश्वामरेश्वरनिरन्तरसन्निधानस्थानरय हेममयभूमिधराधिपस्य ।शश्वत्प्रदक्षिणमसौ विदधाति भानुव त्वदुज्ज्वलकिरीटरुचः प्रलोभात् ॥ ८॥

viśvāmareśvaranirantarasannidhānasthānaraya hemamayabhūmidharādhipasya |śaśvatpradakṣiṇamasau vidadhāti bhānuva tvadujjvalakirīṭarucaḥ pralobhāt || 8||

प्रद्योतनः प्रतिदिनं भवतः किरीटशुत्याग्रहाद्वसुगणान् वितरन् समन्तात् ।यत्तश्विरादसमवाप्तमनोरथः सनस्तं प्रयाति खलु होनवसुः क्रमेण ॥ ९॥

pradyotanaḥ pratidinaṃ bhavataḥ kirīṭaśutyāgrahādvasugaṇān vitaran samantāt |yattaśvirādasamavāptamanorathaḥ sanastaṃ prayāti khalu honavasuḥ krameṇa || 9||

आत्मावलोकनविधावधिकप्रमोदनेत्रेषु संविदधता जगतामधीश ।त्वन्मौलिना कथमनेन तुलामुपैतुहक्पीडनं विरचयन्नयमुष्णतेजाः ॥ १०॥

ātmāvalokanavidhāvadhikapramodanetreṣu saṃvidadhatā jagatāmadhīśa |tvanmaulinā kathamanena tulāmupaituhakpīḍanaṃ viracayannayamuṣṇatejāḥ || 10||

कैश्यं सतोयघनदेश्यमतीव दृश्यंविश्वेश ते विजयते धृतसौरभं तत् ।यत्रार्पणे सुमनासाममरद्रमाणांअर्थित्वमेति निवहोऽर्थिषु दत्तकामः ॥ ११॥

kaiśyaṃ satoyaghanadeśyamatīva dṛśyaṃviśveśa te vijayate dhṛtasaurabhaṃ tat |yatrārpaṇe sumanāsāmamaradramāṇāṃarthitvameti nivaho'rthiṣu dattakāmaḥ || 11||

अन्तःस्थिता कुटिलता मलिनात्मता चदोषाविति त्रिजगति प्रथितैव वार्ता ।त एव ते चिकुरभारगते गुणौ स्तःसूते महत्फलमहो महतां हि सेवा ॥ १२॥

antaḥsthitā kuṭilatā malinātmatā cadoṣāviti trijagati prathitaiva vārtā |ta eva te cikurabhāragate guṇau staḥsūte mahatphalamaho mahatāṃ hi sevā || 12||

भागीरथीं भवशिरोनिलयां विलोक्यताक्पदं महितमात्मकृतेऽपि कर्तुम् ।त्वत्पूजनं विहितवत्युपलब्धकामामित्रात्मजेव तव भाति कचालिरेषा ॥ १३॥

bhāgīrathīṃ bhavaśironilayāṃ vilokyatākpadaṃ mahitamātmakṛte'pi kartum |tvatpūjanaṃ vihitavatyupalabdhakāmāmitrātmajeva tava bhāti kacālireṣā || 13||

मन्दारपुष्पमिलितो मकुटोपनद्धमाणिक्यरत्नकिरणास्तरणाभिरामः ।चन्द्रार्करश्मिनिकरच्छुरिताम्बुवाहच्छायस्त्वदीयचिकुरणकरो विभाति ॥ १४॥

mandārapuṣpamilito makuṭopanaddhamāṇikyaratnakiraṇāstaraṇābhirāmaḥ |candrārkaraśminikaracchuritāmbuvāhacchāyastvadīyacikuraṇakaro vibhāti || 14||

फालेन ते भुवनमोहनमोहनेनबालः शशी समतुलामधिशेढुमिच्छन् ।जातशिरार्गल इति प्रथितखिलोक्यांको वानुचान जनवादमनहकारी ॥ १५॥

phālena te bhuvanamohanamohanenabālaḥ śaśī samatulāmadhiśeḍhumicchan |jātaśirārgala iti prathitakhilokyāṃko vānucāna janavādamanahakārī || 15||

एव स्वृत्तरहितश्च कलङ्कवांश्चयातुं ललाटसमतां मम वाञ्छतीति ।रोषरत्वया मयि न कार्य इतीव शंसन्बालः शशी शरणमाश्रयते पदं ते ॥ १६॥

eva svṛttarahitaśca kalaṅkavāṃścayātuṃ lalāṭasamatāṃ mama vāñchatīti |roṣaratvayā mayi na kārya itīva śaṃsanbālaḥ śaśī śaraṇamāśrayate padaṃ te || 16||

यत्ते ललाटफलके तिलकं विभातिस्मर्तुः समस्तभयहारि च हानिहारि ।शक्राइमपट्टलिखितामलरूप्यरेखाविद्वेषि मन्यसनमेतदपाकरोतु ॥ १७॥

yatte lalāṭaphalake tilakaṃ vibhātismartuḥ samastabhayahāri ca hānihāri |śakrāimapaṭṭalikhitāmalarūpyarekhāvidveṣi manyasanametadapākarotu || 17||

ब्रह्मादयोऽपि च यदीयमहामहिनासम्मोहिता निजनिजाधिकृतौ निबद्धा ।मायापि यञ्चलनमात्रवशात् स्वकार्येसा गल्भते जयति सा युगली भ्रुवोस्ते ॥ १८॥

brahmādayo'pi ca yadīyamahāmahināsammohitā nijanijādhikṛtau nibaddhā |māyāpi yañcalanamātravaśāt svakāryesā galbhate jayati sā yugalī bhruvoste || 18||

नेत्राभिपूर्णकरुणारसवीचिशोभांआबिभ्रती मदनकार्मुकमातृका सा ।भ्रूवल्लरी विजयते जगतीविधानस्थानप्रहाणचतुरा चतुराकृतिस्ते ॥ १९॥

netrābhipūrṇakaruṇārasavīciśobhāṃābibhratī madanakārmukamātṛkā sā |bhrūvallarī vijayate jagatīvidhānasthānaprahāṇacaturā caturākṛtiste || 19||

पड्केरुहाणि भवदीक्षणसाम्यलेशम् ।हत्वा पुनस्तदपराधविमार्जनाय ।पद्मां भवत्प्रणयिनीमलमर्थयित्वानित्यं निजान्तरगृहेषु निवासयन्ति ॥ २०॥

paḍkeruhāṇi bhavadīkṣaṇasāmyaleśam |hatvā punastadaparādhavimārjanāya |padmāṃ bhavatpraṇayinīmalamarthayitvānityaṃ nijāntaragṛheṣu nivāsayanti || 20||

यत्प्राहुराप्तवचसो महतां हि दृष्टेनों शत्रुबान्धवभिदेत्यमृषा वचस्तत् ।चक्षुः सरोजयुगली भवतस्तथा हिकर्ण गता च विजयं च गतेयमारते ॥ २१॥

yatprāhurāptavacaso mahatāṃ hi dṛṣṭenoṃ śatrubāndhavabhidetyamṛṣā vacastat |cakṣuḥ sarojayugalī bhavatastathā hikarṇa gatā ca vijayaṃ ca gateyamārate || 21||

उत्कर्षमीप्सु कुमुदादरविन्दजातंपत्रद्वयीमुपजहार मनोहरां ते ।आदाय तामकुरुथा निजनेत्रयुग्मंतेनैति सर्वविबुधार्चनयोग्यतां तत् ॥ २२॥

utkarṣamīpsu kumudādaravindajātaṃpatradvayīmupajahāra manoharāṃ te |ādāya tāmakuruthā nijanetrayugmaṃtenaiti sarvavibudhārcanayogyatāṃ tat || 22||

अर्कात्मकं भवति दक्षिणमीक्षणं तेवामं च सोममयमित्यमृषा वचस्तत् ।यसम्प्रपातवशतो हृदि भक्तिभाजांनो वा कदाप्युदयगेति नमोऽणुनापि ॥ २३॥

arkātmakaṃ bhavati dakṣiṇamīkṣaṇaṃ tevāmaṃ ca somamayamityamṛṣā vacastat |yasamprapātavaśato hṛdi bhaktibhājāṃno vā kadāpyudayageti namo'ṇunāpi || 23||

तापप्रदो दिनकरस्तव दक्षिणा हक्भूत्वा समस्तजनतापमपाकरोति ।तद्वज्जडप्रकृतिरोषधिपोऽपि सव्यनेत्रत्वमेत्य जगतां जडतां धुनोति ॥ २४॥

tāpaprado dinakarastava dakṣiṇā hakbhūtvā samastajanatāpamapākaroti |tadvajjaḍaprakṛtiroṣadhipo'pi savyanetratvametya jagatāṃ jaḍatāṃ dhunoti || 24||

नासा विभो तव विभाति तिलप्रसूनसूनं रुचा विदधती च समुन्नताप्रा ।यस्याः समं निजकतुण्डमिति स्मरन्तःकीरा भवन्ति बत पञ्जरबन्धयोग्याः ॥ २५॥

nāsā vibho tava vibhāti tilaprasūnasūnaṃ rucā vidadhatī ca samunnatāprā |yasyāḥ samaṃ nijakatuṇḍamiti smarantaḥkīrā bhavanti bata pañjarabandhayogyāḥ || 25||

वक्त्राभिधानसरसीरहमण्डने तेनासाह्वये रुचिविराजिनि बीजकोशे ।चित्ताम्बुजं लसतु मे भगवन्नजलंयुक्तं सजातिकमिथःपरिमेलनं स्यात् ॥ २६॥

vaktrābhidhānasarasīrahamaṇḍane tenāsāhvaye rucivirājini bījakośe |cittāmbujaṃ lasatu me bhagavannajalaṃyuktaṃ sajātikamithaḥparimelanaṃ syāt || 26||

उद्भिद्यमानतरुपल्लवतुल्यकल्यौओष्ठाधरौ तव वरिष्ठतरौ विभातः ।यत्पानयोग्यमतिभाग्यमुपेत्य लक्ष्मीःश्लाघ्या भवत्यखिललोकविलासिनीषु ॥ २७॥

udbhidyamānatarupallavatulyakalyauoṣṭhādharau tava variṣṭhatarau vibhātaḥ |yatpānayogyamatibhāgyamupetya lakṣmīḥślāghyā bhavatyakhilalokavilāsinīṣu || 27||

देव त्वदीयरदनच्छदपल्लवेऽस्मिन्आरुण्यमेतदधरीकृतबिम्बशोभम् ।लक्ष्मया हृदन्तरनिरन्तरतोत्पतिष्णुःपानप्रसक्त इव रागभरो विभाति ॥ २८॥

deva tvadīyaradanacchadapallave'smināruṇyametadadharīkṛtabimbaśobham |lakṣmayā hṛdantaranirantaratotpatiṣṇuḥpānaprasakta iva rāgabharo vibhāti || 28||

माधुर्यमीप्सुरधरामृतसम्भवं तेमाता जगत्त्रयभुवामरविन्दवासा ।त्यक्त्वा पयोजलधिमाप्तवती भवन्तंकोवोत्तरोत्तररसाभिरतिं न कुर्यात् ॥ २९॥

mādhuryamīpsuradharāmṛtasambhavaṃ temātā jagattrayabhuvāmaravindavāsā |tyaktvā payojaladhimāptavatī bhavantaṃkovottarottararasābhiratiṃ na kuryāt || 29||

ओष्टेन ते मृदुनरेण हरे रमायाःशुद्धैर्द्विजैविरचितं क्षतमाप्यते यत् ।एतस्य सा निरपराधनवप्रवालसङ्केषु भङ्गकरणस्य फलानुभूतिः ॥ ३०॥

oṣṭena te mṛdunareṇa hare ramāyāḥśuddhairdvijaiviracitaṃ kṣatamāpyate yat |etasya sā niraparādhanavapravālasaṅkeṣu bhaṅgakaraṇasya phalānubhūtiḥ || 30||

मुक्तावलेर्निजरुचा सवदीयदन्तात्उनत्वमस्ति यदम निजदोषमेषा ।हतुं सदा व्यवसिता नखरच्छलेनत्वत्पादपदापरिषेवणमादधाति ॥ ३१॥

muktāvalernijarucā savadīyadantātunatvamasti yadama nijadoṣameṣā |hatuṃ sadā vyavasitā nakharacchalenatvatpādapadāpariṣevaṇamādadhāti || 31||

दन्तप्रभाप्रविजितं तव पङ्कजाक्षकुन्दप्रसूनमतनोरिषुतामवाप्य ।त्वन्नायकं त्रिभुवनं क्षुभितं तनोतिमानधये सति क एव हि जोषमास्ते ॥ ३२॥

dantaprabhāpravijitaṃ tava paṅkajākṣakundaprasūnamatanoriṣutāmavāpya |tvannāyakaṃ tribhuvanaṃ kṣubhitaṃ tanotimānadhaye sati ka eva hi joṣamāste || 32||

मन्दस्मितं मधुरिपो मधुरं त्वदीयंचन्द्रप्रभा मम मनोमयकैरवस्य ।उन्निद्रतां जनयतादतितीव्रतापसंसारभास्करविलासनिपीडितस्य ॥ ३३॥

mandasmitaṃ madhuripo madhuraṃ tvadīyaṃcandraprabhā mama manomayakairavasya |unnidratāṃ janayatādatitīvratāpasaṃsārabhāskaravilāsanipīḍitasya || 33||

यद्यम्बुजस्य विदलदलमण्डितस्यमध्यं बता तुहिनदीधितिदीधितिः स्यात् ।तमुम्बुजाक्ष भवदास्यमहोत्पले त्वन्मन्दस्मितातिरसावुपमामुपेयात् ॥ ३४॥

yadyambujasya vidaladalamaṇḍitasyamadhyaṃ batā tuhinadīdhitidīdhitiḥ syāt |tamumbujākṣa bhavadāsyamahotpale tvanmandasmitātirasāvupamāmupeyāt || 34||

गण्डद्वयं मकरकुण्डलमण्डितं तेनिर्णिक्तशक्रमणिदर्पणदर्पहारि ।वर्णप्रकर्षजनितक्षणमीक्षणानांअर्णोरहाक्ष मम चेतसि सन्निधत्ताम् ॥ ३५॥

gaṇḍadvayaṃ makarakuṇḍalamaṇḍitaṃ tenirṇiktaśakramaṇidarpaṇadarpahāri |varṇaprakarṣajanitakṣaṇamīkṣaṇānāṃarṇorahākṣa mama cetasi sannidhattām || 35||

एषा कपोलयुगली मणिकर्णिकायाःस्नानं सदा विदधती रुचिवारिपूरे ।नैर्मल्यमीगुपलब्धवतीति वक्तुंसामर्थ्यमेत भुवने कतमस्य जिह्वा ॥ ३६॥

eṣā kapolayugalī maṇikarṇikāyāḥsnānaṃ sadā vidadhatī rucivāripūre |nairmalyamīgupalabdhavatīti vaktuṃsāmarthyameta bhuvane katamasya jihvā || 36||

कृत्वा समुद्रमथनं भवता किमर्थमुत्थापिस्तदुरसि स्थित एष चन्द्रः ।आ ज्ञातमात्मवदनं नितराममुष्मादुत्कृष्टशोभमिति बोधयितुं जनैघान् ॥ ३७॥

kṛtvā samudramathanaṃ bhavatā kimarthamutthāpistadurasi sthita eṣa candraḥ |ā jñātamātmavadanaṃ nitarāmamuṣmādutkṛṣṭaśobhamiti bodhayituṃ janaighān || 37||

त्वद्वक्त्रपद्मसुषमाकणिकाशतांशस्तेयादभून्महदघं जलजन्मनां यत् ।स्नानेन तैरविरतं परिधूतमेतत्सन्दृश्यते पयसि शैवलकैतवेन ॥ ३८॥

tvadvaktrapadmasuṣamākaṇikāśatāṃśasteyādabhūnmahadaghaṃ jalajanmanāṃ yat |snānena tairavirataṃ paridhūtametatsandṛśyate payasi śaivalakaitavena || 38||

लोकत्रयेऽत्र रमणीयपदार्थसार्थान्आतन्वतो बहुविधानरबिन्दयोनेः ।एकत्र वापि भवदास्यतुलां विधातुंलोकेश नालमभवत् करकौशलं तत् ॥ ३९॥

lokatraye'tra ramaṇīyapadārthasārthānātanvato bahuvidhānarabindayoneḥ |ekatra vāpi bhavadāsyatulāṃ vidhātuṃlokeśa nālamabhavat karakauśalaṃ tat || 39||

पूर्णः कलाभिरखिलाभिरपि द्विजानांराजापि तन्न खलु वन्द्यत एष चन्द्रः ।यत्तावकेन वदनेन समत्सरोऽसौस्वात्मापकर्षकर एव महद्विरोधः ॥ ४०॥

pūrṇaḥ kalābhirakhilābhirapi dvijānāṃrājāpi tanna khalu vandyata eṣa candraḥ |yattāvakena vadanena samatsaro'sausvātmāpakarṣakara eva mahadvirodhaḥ || 40||

देधारत्वदीयवचनामृतभाग्यभागमाधुर्यलेशमुपगृह्य किमप्यकार्षीत ।द्राक्षां सितां मधु पयः कदलीफलं चकिं विस्तरेण वचसां मधुरं समस्तम् ॥ ४१॥

dedhāratvadīyavacanāmṛtabhāgyabhāgamādhuryaleśamupagṛhya kimapyakārṣīta |drākṣāṃ sitāṃ madhu payaḥ kadalīphalaṃ cakiṃ vistareṇa vacasāṃ madhuraṃ samastam || 41||

कण्ठेन ते परिभवं बत लम्भितास्तेशङ्काः सरिद्रमणवारिणि लीनवन्तः ।आक्रन्दितेन गुरुशोकभरोत्थितेनसाहायकं विदधते जलधि दाध्वनीनाम् ॥ ४२॥

kaṇṭhena te paribhavaṃ bata lambhitāsteśaṅkāḥ saridramaṇavāriṇi līnavantaḥ |ākranditena guruśokabharotthitenasāhāyakaṃ vidadhate jaladhi dādhvanīnām || 42||

वक्षःस्थलीलसितकौस्तुभरत्नभाभिःकण्ठप्रकाण्डमरणीकृतमाविभाति ।अर्कप्रभाझरनिमनतनोर्घनस्यलक्ष्मी परामनुहरन् मधुकैटभारे ॥ ४३॥

vakṣaḥsthalīlasitakaustubharatnabhābhiḥkaṇṭhaprakāṇḍamaraṇīkṛtamāvibhāti |arkaprabhājharanimanatanorghanasyalakṣmī parāmanuharan madhukaiṭabhāre || 43||

पद्मालयानखपदैः परिभूषितं तेतत्कर्णनालमुपमापदवीं लभेत ।भास्वत्पलाशमुकुलानि सुलोहितानिस्कन्धं तमालनगमस्य यदि श्रयेयुः ॥ ४४॥

padmālayānakhapadaiḥ paribhūṣitaṃ tetatkarṇanālamupamāpadavīṃ labheta |bhāsvatpalāśamukulāni sulohitāniskandhaṃ tamālanagamasya yadi śrayeyuḥ || 44||

वक्षस्तव स्मरणशीलजनानभीष्टद्वारावृतिस्थिरकवाटमिदं विभाति ।यत्र श्रियः ससुखखेलनयोग्यगेहेमुक्तादिरत्ननिकरा विलसन्त्यनेके ॥ ४५॥

vakṣastava smaraṇaśīlajanānabhīṣṭadvārāvṛtisthirakavāṭamidaṃ vibhāti |yatra śriyaḥ sasukhakhelanayogyagehemuktādiratnanikarā vilasantyaneke || 45||

देव त्वदीयहृदगं तृशकदा नात्लक्ष्म्याः स्तनद्वरासहं सुदढोपगूढे ।भक्तानुकम्पनविधावतिमार्दवं चतचित्रमेव भगवन् हृदयं ममैति ॥ ४६॥

deva tvadīyahṛdagaṃ tṛśakadā nātlakṣmyāḥ stanadvarāsahaṃ sudaḍhopagūḍhe |bhaktānukampanavidhāvatimārdavaṃ catacitrameva bhagavan hṛdayaṃ mamaiti || 46||

दोर्भिश्चतुर्भिरमरेऽत्र अमरेन्द्र मणिप्रवलुप्तस्तम्भैः प्रशुम्भितमुरः श्रितपुष्पमास्यम् ।उद्रत्नदीपमुदितांशुबितानकं तत्पद्मालयानटनरङ्गतलं विभाति ॥ ४७॥

dorbhiścaturbhiramare'tra amarendra maṇipravaluptastambhaiḥ praśumbhitamuraḥ śritapuṣpamāsyam |udratnadīpamuditāṃśubitānakaṃ tatpadmālayānaṭanaraṅgatalaṃ vibhāti || 47||

भूना निजस्य महसः परिपूरिताशोलोकेऽत्र सन्तमसमन्तगतं च तन्वन् ।उत्थानमभ्युपगतः पयसां निधेश्चत्वद्वक्षसि स्फुरति कौस्तुभबालकार्कः ॥ ४८॥

bhūnā nijasya mahasaḥ paripūritāśoloke'tra santamasamantagataṃ ca tanvan |utthānamabhyupagataḥ payasāṃ nidheścatvadvakṣasi sphurati kaustubhabālakārkaḥ || 48||

चन्द्रश्च कौस्तुभमणिश्च सहोदरौ द्वावेकस्तयोर्मदनसैन्यपतित्वमागात् ।अन्यः समेत्य भगिनीसदनं तवोरःसम्पन्नमीश तनुते महसा निजेन ॥ ४९॥

candraśca kaustubhamaṇiśca sahodarau dvāvekastayormadanasainyapatitvamāgāt |anyaḥ sametya bhaginīsadanaṃ tavoraḥsampannamīśa tanute mahasā nijena || 49||

हारीति वक्तुमुचितं खलु तद्वदत्रहारेण युक्तमरविन्ददुलायताक्ष ।वक्षःस्थलेन तव योगमुपागतः सन्हारः पुनर्भवति हारिपदाभिधेयः ॥ ५०॥

hārīti vaktumucitaṃ khalu tadvadatrahāreṇa yuktamaravindadulāyatākṣa |vakṣaḥsthalena tava yogamupāgataḥ sanhāraḥ punarbhavati hāripadābhidheyaḥ || 50||

यैषा तवोरसि विराजति वैजयन्तीतामात्मदत्वमयते किमये गुणस्ते ।यत्सा करोति सहसा सरसीरहाक्षसेवानुषक्तजनतामपि वैजयन्तीम् ॥ ५१॥

yaiṣā tavorasi virājati vaijayantītāmātmadatvamayate kimaye guṇaste |yatsā karoti sahasā sarasīrahākṣasevānuṣaktajanatāmapi vaijayantīm || 51||

भावत्कवक्षसि विभो परिभासमानंश्रीवत्ससंज्ञमृषिवर्यपदाब्जचिह्नम् ।वेधत्रिलोचनभवत्सु परात्मरूपंत्वामेव सत्त्वमयमूर्तिरिति ब्रवीति ॥ ५२॥

bhāvatkavakṣasi vibho paribhāsamānaṃśrīvatsasaṃjñamṛṣivaryapadābjacihnam |vedhatrilocanabhavatsu parātmarūpaṃtvāmeva sattvamayamūrtiriti bravīti || 52||

स्वालकृतिस्थितमहाघमणिप्रकाण्डप्रोद्यत्प्रभौघशबलाः सबला भुजारते ।तापत्रयं सपदि तज्जनिकर्तृपापंचापास्य मे ददतु मुक्तियुतं त्रिवर्गम् ॥ ५३॥

svālakṛtisthitamahāghamaṇiprakāṇḍaprodyatprabhaughaśabalāḥ sabalā bhujārate |tāpatrayaṃ sapadi tajjanikartṛpāpaṃcāpāsya me dadatu muktiyutaṃ trivargam || 53||

एकः सुधीरिव गृहीतसुदर्शनस्तेबाहुः परो धनदबत्समुपेतशङ्खः ।पदनान्वितोऽन्यतम इभ्यगृहोपमश्चशेषो महागदतयर्षभशैलतुल्यः (?) ॥ ५४॥

ekaḥ sudhīriva gṛhītasudarśanastebāhuḥ paro dhanadabatsamupetaśaṅkhaḥ |padanānvito'nyatama ibhyagṛhopamaścaśeṣo mahāgadatayarṣabhaśailatulyaḥ (?) || 54||

धारासहस्रकृतदानववंशदाहदोषानुषङ्गपरिदृद्धगुणं तवेदम् ।चक्रं निरस्तभवचक्रमुपाश्रितानामारमाकरक्षणमनुक्षणमादधातु ॥ ५५॥

dhārāsahasrakṛtadānavavaṃśadāhadoṣānuṣaṅgaparidṛddhaguṇaṃ tavedam |cakraṃ nirastabhavacakramupāśritānāmāramākarakṣaṇamanukṣaṇamādadhātu || 55||

अब्जन्मनैव न हि केवलमापदात्यात् (?)अप्याप्तवान् सहजतामनृतद्युतेर्यः ।सोऽयं भुजाग्रवसतिस्तव पाञ्चजन्यःश्रूयेत मन्द्रनिनदो मदसुप्रयाणे ॥ ५६॥

abjanmanaiva na hi kevalamāpadātyāt (?)apyāptavān sahajatāmanṛtadyuteryaḥ |so'yaṃ bhujāgravasatistava pāñcajanyaḥśrūyeta mandraninado madasuprayāṇe || 56||

पङ्केरुहं करगतं तव पाणिपादनेत्राननं युधि विजेतुमुपागतेषु ।एकं गृहीतमिव भाति सरोरुहेषुभीत्या प्रधाव्य पतितानि वने परणि ॥ ५७॥

paṅkeruhaṃ karagataṃ tava pāṇipādanetrānanaṃ yudhi vijetumupāgateṣu |ekaṃ gṛhītamiva bhāti saroruheṣubhītyā pradhāvya patitāni vane paraṇi || 57||

कौमोदकी त्वसमयेष्वपि रोषभारत्दैत्यान् समेत्य सतृणं निहनिष्यतीति ।मत्वा ततः किमु निरोधुमयि त्वयासौएकेन पाणिकमलेन धृता सदास्ते ॥ ५८॥

kaumodakī tvasamayeṣvapi roṣabhāratdaityān sametya satṛṇaṃ nihaniṣyatīti |matvā tataḥ kimu nirodhumayi tvayāsauekena pāṇikamalena dhṛtā sadāste || 58||

रोमावलिस्तव विराजति हारयष्टयोमध्यस्थिता विमलयोर्मधुपस्नगाभा ।गङ्गाप्रवाहयुगलस्य गतोऽन्तरालंऊर्ध्वं प्रवृत्त इव भानुसुताप्रवाहः ॥ ५९॥

romāvalistava virājati hārayaṣṭayomadhyasthitā vimalayormadhupasnagābhā |gaṅgāpravāhayugalasya gato'ntarālaṃūrdhvaṃ pravṛtta iva bhānusutāpravāhaḥ || 59||

अभ्यर्थितानि ददती भजतां फलानिनाभ्यालवालत उदेत्य रुगम्बुपूर्णात् ।आरूढवत्युदरदेशमतीत्य वक्षोरोमालिकल्पलतिका तव भासते सा ॥ ६०॥

abhyarthitāni dadatī bhajatāṃ phalāninābhyālavālata udetya rugambupūrṇāt |ārūḍhavatyudaradeśamatītya vakṣoromālikalpalatikā tava bhāsate sā || 60||

नाभिप्रहिर्विमलया प्रभया पयोभिरापूरितस्तव विभाति गभीररूपः ।श्रीमृनाथस्तोत्रं यस्मादुदञ्चितविचित्रसरोरुहेणत्वत्प्रेरितत्रिभुवनं कृतवान् विधाता ॥ ६१॥

nābhiprahirvimalayā prabhayā payobhirāpūritastava vibhāti gabhīrarūpaḥ |śrīmṛnāthastotraṃ yasmādudañcitavicitrasaroruheṇatvatpreritatribhuvanaṃ kṛtavān vidhātā || 61||

मध्यप्रदेशमतिसूक्ष्मतरस्वरूपमप्युह्यमानभुवनत्रयमण्डलं ते ।उहामदाममाहितोदरबन्धनद्धंश्रद्धापुरस्सरमर्दिवमभ्युपैमि ॥ ६२॥

madhyapradeśamatisūkṣmatarasvarūpamapyuhyamānabhuvanatrayamaṇḍalaṃ te |uhāmadāmamāhitodarabandhanaddhaṃśraddhāpurassaramardivamabhyupaimi || 62||

मध्यं तवेदशभितीश कथं ब्रवीमिहरभ्यां निजानुभवतस्तनु निश्चितं यत् ।अभ्यासितं त्रिभुवनैरिति सज्जनोक्त्याविस्तारयुक्तमतिमात्रमिति श्रुतिभ्याम् ॥ ६३॥

madhyaṃ tavedaśabhitīśa kathaṃ bravīmiharabhyāṃ nijānubhavatastanu niścitaṃ yat |abhyāsitaṃ tribhuvanairiti sajjanoktyāvistārayuktamatimātramiti śrutibhyām || 63||

कान्तिप्रवाहि तपदेव तव देव नितन्बबिम्बकाचीगुणाकलितमित्यगि केचिदाहुः ।नैते प्रमादसहिता अनुयोगयोग्याकाञ्चीप्रधानकलितं तु वयं वदामः (?) ॥ ६४॥

kāntipravāhi tapadeva tava deva nitanbabimbakācīguṇākalitamityagi kecidāhuḥ |naite pramādasahitā anuyogayogyākāñcīpradhānakalitaṃ tu vayaṃ vadāmaḥ (?) || 64||

विद्योतते वरद ते स कटि प्रदेशःलक्ष्म्या घनेन जघनेन समागमाद्यः ।सौभाग्यमात्मसमवेतमनन्यलभ्यंव्यक्तं ब्रवीति सकलोपरि वर्तमानम् ॥ ६५॥

vidyotate varada te sa kaṭi pradeśaḥlakṣmyā ghanena jaghanena samāgamādyaḥ |saubhāgyamātmasamavetamananyalabhyaṃvyaktaṃ bravīti sakalopari vartamānam || 65||

आपादितो यदि शताङ्गपरो निजार्थःस्यादेव ते गुरुनितम्बभरेण हास्यः (?) ।मत्वेति मन्दमरुतं स्वरथं मनोभूःचक्रे यदस्य तदनागतकर्तृताहो ॥ ६६॥

āpādito yadi śatāṅgaparo nijārthaḥsyādeva te gurunitambabhareṇa hāsyaḥ (?) |matveti mandamarutaṃ svarathaṃ manobhūḥcakre yadasya tadanāgatakartṛtāho || 66||

काञ्ची तवेयमरुणैः किरणैनितम्बप्रान्तस्तमालसदृशां च रुचां प्ररोहैः ।शोणासिसं कमपि कान्तिझरं विधायतेनानुलिम्पत इमानि दिशां मुखानि ॥ ६७॥

kāñcī taveyamaruṇaiḥ kiraṇainitambaprāntastamālasadṛśāṃ ca rucāṃ prarohaiḥ |śoṇāsisaṃ kamapi kāntijharaṃ vidhāyatenānulimpata imāni diśāṃ mukhāni || 67||

मुक्तावलीपरिचिता सुमनोरमा चप्रोद्योतमानमणिभूषणतां च याता ।त्वत्काचिकामहितलोचनचन्द्रिका चभूमन् कथं न विबुधैः परिपूजनीया ॥ ६८॥

muktāvalīparicitā sumanoramā caprodyotamānamaṇibhūṣaṇatāṃ ca yātā |tvatkācikāmahitalocanacandrikā cabhūman kathaṃ na vibudhaiḥ paripūjanīyā || 68||

सन्ध्यापयोधरमनोहरमम्बरं तेसन्ध्यानयोग्यमनिशं जनशं दधानम् ।वन्ध्येतरं जनयितुं जननपयासंसन्धारचेमहि हृदन्तरतन्तकीर्ते ॥ ६९॥

sandhyāpayodharamanoharamambaraṃ tesandhyānayogyamaniśaṃ janaśaṃ dadhānam |vandhyetaraṃ janayituṃ jananapayāsaṃsandhāracemahi hṛdantaratantakīrte || 69||

पादारविन्दयुगलं भजतां जनानांदूरीकृतं रचयितुं तरसा तमोऽन्धम् ।मालः प्रभाकृदुदितः किमिहेति शकांपीताम्बरं वितनुते भवदीयमेतत् ॥ ७०॥

pādāravindayugalaṃ bhajatāṃ janānāṃdūrīkṛtaṃ racayituṃ tarasā tamo'ndham |mālaḥ prabhākṛduditaḥ kimiheti śakāṃpītāmbaraṃ vitanute bhavadīyametat || 70||

चित्तं यथा विटजनस्य नितान्तरक्तंविस्तारवञ्च मतिवद्विदुषां जनानाम् ।शाब्दं च शास्त्रमिव सूत्रगणैर्सहार्वैःक्लप्तं विराजतितरां भवदुत्तरीयम् ॥ ७१॥

cittaṃ yathā viṭajanasya nitāntaraktaṃvistāravañca mativadviduṣāṃ janānām |śābdaṃ ca śāstramiva sūtragaṇairsahārvaiḥklaptaṃ virājatitarāṃ bhavaduttarīyam || 71||

ऊरुद्वयेन भवतः कृतमत्सराय येभास्वन्द्वपाधिपकरा भुवनोत्तरेण ।प्राणाधिका अपि गजा अपराधतोऽस्मान्न्यूनैर्भवन्ति खलु शङ्खलया निबद्धाः ॥ ७२॥

ūrudvayena bhavataḥ kṛtamatsarāya yebhāsvandvapādhipakarā bhuvanottareṇa |prāṇādhikā api gajā aparādhato'smānnyūnairbhavanti khalu śaṅkhalayā nibaddhāḥ || 72||

स्थूणागणाश्च भवदुरुतुलाभिलाषोत्कर्षादुदारमपराधमवाप्तवन्तः ।तद्दण्डनाय विधिना विहितं शिरस्सुनैकेतनं भरमहर्दिवमुद्वहन्ति ॥ ७३॥

sthūṇāgaṇāśca bhavadurutulābhilāṣotkarṣādudāramaparādhamavāptavantaḥ |taddaṇḍanāya vidhinā vihitaṃ śirassunaiketanaṃ bharamahardivamudvahanti || 73||

त्वक्सक्थिसाम्यकृतदोषशमाय रम्भाविश्राण्य ते निजफलानि जितामृतानि ।त्वत्सम्प्रसादजनितान्तरमोदजातंशैत्यं तनोर्बहिरपि प्रसृतं बहन्ति ॥ ७४॥

tvaksakthisāmyakṛtadoṣaśamāya rambhāviśrāṇya te nijaphalāni jitāmṛtāni |tvatsamprasādajanitāntaramodajātaṃśaityaṃ tanorbahirapi prasṛtaṃ bahanti || 74||

अष्टीवतोयमनिष्टनिरासधृष्टंनिष्टयतनिर्मलसुनीलरुचिप्रपञ्चम् ।जबोरुहामनामयुतदेशयुगान्तरालेसीमावबोधनिहितोपलवद्विभाति ॥ ७५॥

aṣṭīvatoyamaniṣṭanirāsadhṛṣṭaṃniṣṭayatanirmalasunīlaruciprapañcam |jaboruhāmanāmayutadeśayugāntarālesīmāvabodhanihitopalavadvibhāti || 75||

पुष्पायुधो भुवनमोहविधानदक्षंचूर्ण विधाय मणिसम्पुटकद्वयान्ते ।विन्यस्य तन्निहितवान् किमिहेति शङ्कामङ्क्रयत्यजित जानुयुगं तवेदम् ॥ ७६॥

puṣpāyudho bhuvanamohavidhānadakṣaṃcūrṇa vidhāya maṇisampuṭakadvayānte |vinyasya tannihitavān kimiheti śaṅkāmaṅkrayatyajita jānuyugaṃ tavedam || 76||

नात्यायते च न च वामनतापुपेतेदैत्यारिनाथमणिमण्डतुलामुपेते ।मञ्जीरनद्धमणिदीप्तिनिमग्नरूपेसंज्ञायतां मम मनः प्रसृते गतं ते (?) ॥ ७७॥

nātyāyate ca na ca vāmanatāpupetedaityārināthamaṇimaṇḍatulāmupete |mañjīranaddhamaṇidīptinimagnarūpesaṃjñāyatāṃ mama manaḥ prasṛte gataṃ te (?) || 77||

दग्धः पुरा पुरभिदा पुनरात्मजन्तेभूत्वा स पुष्पविशिखं कलयाञ्चकार ।यद्रूपसौष्ठवमवेक्ष्य निजं निषङ्गंजवाद्वयं जयति ते जगदर्यमेतत् ॥ ७८॥

dagdhaḥ purā purabhidā punarātmajantebhūtvā sa puṣpaviśikhaṃ kalayāñcakāra |yadrūpasauṣṭhavamavekṣya nijaṃ niṣaṅgaṃjavādvayaṃ jayati te jagadaryametat || 78||

कस्यापि जात्वपि निजान्वयजस्य कण्ठस्त्वज्जन्या समरुचिः किमुदेष्यतीति ।ज्ञातुं महागणकमाश्रयते शिखीन्द्रः ।स्कन्दं न वक्ति स च शुक्कृतितन्द्रितोऽस्य ॥ ७९॥

kasyāpi jātvapi nijānvayajasya kaṇṭhastvajjanyā samaruciḥ kimudeṣyatīti |jñātuṃ mahāgaṇakamāśrayate śikhīndraḥ |skandaṃ na vakti sa ca śukkṛtitandrito'sya || 79||

मञ्जीर एष भवतो महनीयरूपःसवृत्ततामुपगतः श्रवणीयशब्दः ।वन्द्यः सतां च भवतीति किमत्र चित्रंताहग्गुणो न कथमस्तु सुवर्णजन्मा ॥ ८०॥

mañjīra eṣa bhavato mahanīyarūpaḥsavṛttatāmupagataḥ śravaṇīyaśabdaḥ |vandyaḥ satāṃ ca bhavatīti kimatra citraṃtāhagguṇo na kathamastu suvarṇajanmā || 80||

त्वञ्चाररूपमणिनू पुरनिस्वनस्यसादृश्यमाकलयितुं निनदे स्वकीये ।हंसः प्रपद्य शरणं चतुराननं तंतत्पत्रतामनुभजन भजतेऽनुवेलम् ॥ ८१॥

tvañcārarūpamaṇinū puranisvanasyasādṛśyamākalayituṃ ninade svakīye |haṃsaḥ prapadya śaraṇaṃ caturānanaṃ taṃtatpatratāmanubhajana bhajate'nuvelam || 81||

आकर्णनीयनिनदो भृशदृश्यरूपःस्पर्शान्वितो रसदवर्णनतां प्रपन्नः ।सौरभ्यवानपि विभो तव नू पुरोऽयंसन्तर्पणो विजयते सकलेन्द्रियाणाम् ॥ ८२॥

ākarṇanīyaninado bhṛśadṛśyarūpaḥsparśānvito rasadavarṇanatāṃ prapannaḥ |saurabhyavānapi vibho tava nū puro'yaṃsantarpaṇo vijayate sakalendriyāṇām || 82||

पादाप्रमेतदयि ते न हि वर्णयामिकिं तन्निमित्तमिति चेदिदमुच्यते च ।तद्वर्णने कमठजातिमुपैतु लज्जांतद्वंशजां तु तव मूर्ति मियं न थायात् ॥ ८३॥

pādāprametadayi te na hi varṇayāmikiṃ tannimittamiti cedidamucyate ca |tadvarṇane kamaṭhajātimupaitu lajjāṃtadvaṃśajāṃ tu tava mūrti miyaṃ na thāyāt || 83||

पढेरुइस्य अपतः पदसंज्ञितस्यपत्राणि भान्ति परमगुलिसंज्ञितानि ।येषु क्षरन्मधुरसेषु सतां मुनीनांचेतोऽभिधा मधुकराः सततं रमन्ते ॥ ८४॥

paḍheruisya apataḥ padasaṃjñitasyapatrāṇi bhānti paramagulisaṃjñitāni |yeṣu kṣaranmadhuraseṣu satāṃ munīnāṃceto'bhidhā madhukarāḥ satataṃ ramante || 84||

मुद्राकृताधिकरुचिस्ततिरङ्गुलीनांमुद्राविहीनरुचिरप्यवभासते ते ।लक्ष्मीपते भवति पल्लवहारितास्याभक्तावलेरपि विपलबहारिता च ॥ ८५॥

mudrākṛtādhikarucistatiraṅgulīnāṃmudrāvihīnarucirapyavabhāsate te |lakṣmīpate bhavati pallavahāritāsyābhaktāvalerapi vipalabahāritā ca || 85||

आशादशाधिवसतां निजसेवकानांआशानुपूरणकृतेऽगुलयो दशैताः ।त्वत्पादयोरपि च तत्तमलां विलुप्त्यैज्योत्स्नाकिरश्च दश तन्नखचन्द्रडिम्भाः ॥ ८६॥

āśādaśādhivasatāṃ nijasevakānāṃāśānupūraṇakṛte'gulayo daśaitāḥ |tvatpādayorapi ca tattamalāṃ viluptyaijyotsnākiraśca daśa tannakhacandraḍimbhāḥ || 86||

धावल्यमस्ति नखरेषु तवेति केचित्प्राहुर्बुधाः कतिचिदत्र तु रक्तिमेति ।पक्षी निसर्गरमणीयतया त्रिलोक्याभक्तानुरागभजनादपि तौ घटेते ॥ ८७॥

dhāvalyamasti nakhareṣu taveti kecitprāhurbudhāḥ katicidatra tu raktimeti |pakṣī nisargaramaṇīyatayā trilokyābhaktānurāgabhajanādapi tau ghaṭete || 87||

एकस्थिति वितनुतो न गुणौ विरुद्धौपादद्वये तु तव नैवममेयधामन् ।मुक्तावलीसुखकरा नखरास्त एवमुक्तावलीसुखहराश्च भवन्ति चित्रम् ॥ ८८॥

ekasthiti vitanuto na guṇau viruddhaupādadvaye tu tava naivamameyadhāman |muktāvalīsukhakarā nakharāsta evamuktāvalīsukhaharāśca bhavanti citram || 88||

श्यामात्मनस्तव कुतो नु पदाम्बुजाभ्यामासादितः परमशोभन एष रागः ।किं वा नमत्सुरकिरीटमणेरुताहोसंवाहनेषु कमलाकरपल्लवाभ्याम् ॥ ८९॥

śyāmātmanastava kuto nu padāmbujābhyāmāsāditaḥ paramaśobhana eṣa rāgaḥ |kiṃ vā namatsurakirīṭamaṇerutāhosaṃvāhaneṣu kamalākarapallavābhyām || 89||

दानक्रियाधरितकल्पकवृक्षमूर्धन्यासेन तत्किसलयोत्करतः किमाहो ।दैत्यारिनाथमथनक्रमणे तदास्यनिष्यन्दमानबहलक्षतजप्रवाहात् ॥ ९०॥

dānakriyādharitakalpakavṛkṣamūrdhanyāsena tatkisalayotkarataḥ kimāho |daityārināthamathanakramaṇe tadāsyaniṣyandamānabahalakṣatajapravāhāt || 90||

मुक्तिप्रदं महितकान्तियुतं समस्तसम्पत्करं च विपदां हरणप्रवीणम् ।ऋष्यनग्नाधनविपन्नजयाशयानांसङ्घट्टसङ्कटनिवासपदं पदं ते ॥ ९१॥

muktipradaṃ mahitakāntiyutaṃ samastasampatkaraṃ ca vipadāṃ haraṇapravīṇam |ṛṣyanagnādhanavipannajayāśayānāṃsaṅghaṭṭasaṅkaṭanivāsapadaṃ padaṃ te || 91||

श्रीमृनाथस्तोत्रं अम्भोरुहाणि नवपादपपल्लवानित्वत्पादयोरभिलषन्ति सहक्षतां यत् ।सैषां न दोष इह किं नु वनेशयानांस्वस्यापरस्य च विशेषनिबोधलेशः ॥ ९२॥

śrīmṛnāthastotraṃ ambhoruhāṇi navapādapapallavānitvatpādayorabhilaṣanti sahakṣatāṃ yat |saiṣāṃ na doṣa iha kiṃ nu vaneśayānāṃsvasyāparasya ca viśeṣanibodhaleśaḥ || 92||

यत्पादपद्ममहिमगितीश शक्यंनो देदितुं प्रसितिरस्ति तथा विकारिकि कापि ।यत्तत्परागवहनेन पुरा स्वमूर्नाशक्तोऽभवत् कमलभूर्भुवनानि कर्तुम् ॥ १३॥

yatpādapadmamahimagitīśa śakyaṃno dedituṃ prasitirasti tathā vikāriki kāpi |yattatparāgavahanena purā svamūrnāśakto'bhavat kamalabhūrbhuvanāni kartum || 13||

एतावतापि पदयोर्महिमानुमेयस्तोयं यदीयनखधावनपूतपूतम् ।लोकत्रयीवृजिनकाननदाहदक्षंदक्षारिणा शिरसि यद्भियतेऽनुवेलम् ॥ ९४॥

etāvatāpi padayormahimānumeyastoyaṃ yadīyanakhadhāvanapūtapūtam |lokatrayīvṛjinakānanadāhadakṣaṃdakṣāriṇā śirasi yadbhiyate'nuvelam || 94||

रेखा विभाति चरणे तव सूक्ष्मसूक्ष्मास्थूलस्य मङ्गलशतस्य सदा सवित्री ।कार्याणि कारणगुणान् दधतीति वातोंमिथ्येति या कथयते निजचेष्टयैव ॥ ९५॥

rekhā vibhāti caraṇe tava sūkṣmasūkṣmāsthūlasya maṅgalaśatasya sadā savitrī |kāryāṇi kāraṇaguṇān dadhatīti vātoṃmithyeti yā kathayate nijaceṣṭayaiva || 95||

चित्रं भवोष्महरणं महदकुशं चसेवाकृतां व्यसनवारणवारणार्थम् ।हर्षाभिषेकविधये कलशाङ्करेखारूपं दधजयति ते पदपद्मयुग्मम् ॥ ९६॥

citraṃ bhavoṣmaharaṇaṃ mahadakuśaṃ casevākṛtāṃ vyasanavāraṇavāraṇārtham |harṣābhiṣekavidhaye kalaśāṅkarekhārūpaṃ dadhajayati te padapadmayugmam || 96||

तोयं निपीय तव कान्तिमवाप्य मेघागर्जन्त अर्जितमदा दिवि सञ्चरन्तः ।तस्मिन् गते विरुचयो लघवश्च सन्तिशोभां लभेत भुवि कः स्वधनप्रणाशे ॥ ९७॥

toyaṃ nipīya tava kāntimavāpya meghāgarjanta arjitamadā divi sañcarantaḥ |tasmin gate virucayo laghavaśca santiśobhāṃ labheta bhuvi kaḥ svadhanapraṇāśe || 97||

त्वत्कान्तिलेशहरणादपराधवन्तस्वासात्तमालतरवो विपिने निलीनाः ।सत्त्वाश्रयोऽपि च गभीरतरोऽपि सिन्धुःशब्दायते तरलतां च मुहुः प्रयाति ॥ ९८॥

tvatkāntileśaharaṇādaparādhavantasvāsāttamālataravo vipine nilīnāḥ |sattvāśrayo'pi ca gabhīrataro'pi sindhuḥśabdāyate taralatāṃ ca muhuḥ prayāti || 98||

त्वचारुविग्रहगुणान् भणितुं फणीन्द्रःशब्दान् विधाय विततान् विविधप्रमाणान् ।जिह्वासहस्त्रयुगलेन निगद्य नान्तंगच्छन्ननन्त इति नाम जगादमि नूनम् ॥ ९९॥

tvacāruvigrahaguṇān bhaṇituṃ phaṇīndraḥśabdān vidhāya vitatān vividhapramāṇān |jihvāsahastrayugalena nigadya nāntaṃgacchannananta iti nāma jagādami nūnam || 99||

तत्तादृशामपि मुकुन्द भवद्गुणानांतावत्प्रशंसनविधौ भुति कः समर्थः ।बुद्भथा प्रगृह्य कवयोऽपि तदीयलेशंउक्त्वा सविस्तरमहो विरमन्ति वाचः ॥ १००॥

tattādṛśāmapi mukunda bhavadguṇānāṃtāvatpraśaṃsanavidhau bhuti kaḥ samarthaḥ |budbhathā pragṛhya kavayo'pi tadīyaleśaṃuktvā savistaramaho viramanti vācaḥ || 100||

ईङ्ग्विधा तव विभो तनुरैहिकस्यपारत्रिकस्य च सुखस्य नृणां विधात्री ।चेतःस्थिति मम विधाय विधूय दुःखान्यानन्दभारमधिकं विदधातु नित्यम् ॥ १०१॥

īṅgvidhā tava vibho tanuraihikasyapāratrikasya ca sukhasya nṛṇāṃ vidhātrī |cetaḥsthiti mama vidhāya vidhūya duḥkhānyānandabhāramadhikaṃ vidadhātu nityam || 101||

स्तोत्रं मया कृतमिद प्रतिवासरं ये ।सङ्कीर्तयन्ति कलयन्ति च कर्णयोर्ये ।देष श्रीभूसमेत मृदधीश भवत्प्रसादात्एषां च सबैमभिकाशितमस्तु सिद्धम् ॥ १०२॥

stotraṃ mayā kṛtamida prativāsaraṃ ye |saṅkīrtayanti kalayanti ca karṇayorye |deṣa śrībhūsameta mṛdadhīśa bhavatprasādāteṣāṃ ca sabaimabhikāśitamastu siddham || 102||

इति श्री श्रीयुतमृन्नाथस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrī śrīyutamṛnnāthastotraṃ sampūrṇam |