वेङ्कटेशाष्टकम् Shri Venkatesha Ashtakam

श्रीवेङ्कटेशपदपङ्कज धूलिपङ्क्तिःसंसारसिन्धुतरणे तरणिर्नवीना ।सर्वाघपुञ्जहरणायच धूमकेतुःपायादनन्यशरणं स्वयमेव लोकम् ॥ १॥

śrīveṅkaṭeśapadapaṅkaja dhūlipaṅktiḥsaṃsārasindhutaraṇe taraṇirnavīnā |sarvāghapuñjaharaṇāyaca dhūmaketuḥpāyādananyaśaraṇaṃ svayameva lokam || 1||

शेषाद्रिगेहतव कीर्तितरङ्गपुञ्जआभूमिनाकमभितःसकलान्पुनानः ।मत्कर्णयुग्मविवरेपरिगम्य सम्यक्कुर्यादशेषमनिशङ्खलु तापभङ्गम् ॥ २॥

śeṣādrigehatava kīrtitaraṅgapuñjaābhūminākamabhitaḥsakalānpunānaḥ |matkarṇayugmavivareparigamya samyakkuryādaśeṣamaniśaṅkhalu tāpabhaṅgam || 2||

वैकुण्ठराजसकलोऽपि धनेशवर्गोनीतोऽपमानसरणिंत्वयि विश्वसित्रा ।तस्मादयंन समयः परिहासवाचाम्इष्टंप्रपूर्य कुरु मां कृतकृत्यसङ्घम् ॥ ३॥

vaikuṇṭharājasakalo'pi dhaneśavargonīto'pamānasaraṇiṃtvayi viśvasitrā |tasmādayaṃna samayaḥ parihāsavācāmiṣṭaṃprapūrya kuru māṃ kṛtakṛtyasaṅgham || 3||

श्रीमन्नारास्तुकतिचिद्धनिकांश्च केचित्क्षोणीपतीन्कतिचिदत्रच राजलोकान् ।आराधयन्तुमलशून्यमहं भवन्तंकल्याणलाभजननायसमर्थमेकम् ॥ ४॥

śrīmannārāstukaticiddhanikāṃśca kecitkṣoṇīpatīnkaticidatraca rājalokān |ārādhayantumalaśūnyamahaṃ bhavantaṃkalyāṇalābhajananāyasamarthamekam || 4||

लक्ष्मीपतित्वमखिलेशतव प्रसिद्धमत्रप्रसिद्धमवनौमदकिञ्चनत्वम् ।तस्योपयोगकरणायमया त्वया च कार्यःसमागमैदं मनसि स्थितं मे ॥ ५॥

lakṣmīpatitvamakhileśatava prasiddhamatraprasiddhamavanaumadakiñcanatvam |tasyopayogakaraṇāyamayā tvayā ca kāryaḥsamāgamaidaṃ manasi sthitaṃ me || 5||

शेषाद्रिनाथभवताऽयमहं सनाथःसत्यंवदामि भगवंस्त्वमनाथ एव ।तस्मात्कुरुष्वमदभीप्सित कृत्यजालम्एवत्वदीप्सित कृतौ तु भवान्समर्थः ॥ ६॥

śeṣādrināthabhavatā'yamahaṃ sanāthaḥsatyaṃvadāmi bhagavaṃstvamanātha eva |tasmātkuruṣvamadabhīpsita kṛtyajālamevatvadīpsita kṛtau tu bhavānsamarthaḥ || 6||

क्रुद्धोयदा भवसि तत्क्षणमेव भूपोरङ्कायतेत्वमसि चेत्खलु तोषयुक्तः ।भूपायतेऽथनिखिलश्रुतिवेद्य रङ्कइच्छाम्यतस्तवदयाजलवृष्टिपातम् ॥ ७॥

kruddhoyadā bhavasi tatkṣaṇameva bhūporaṅkāyatetvamasi cetkhalu toṣayuktaḥ |bhūpāyate'thanikhilaśrutivedya raṅkaicchāmyatastavadayājalavṛṣṭipātam || 7||

अङ्गीकृतंसुविरुदं भगवंस्त्वयेतिमद्भक्तपोषणमहंसततं करोमि ।आविष्कुरुस्वमयि सत्सततं प्रदीनेचिन्ताप्रहारमयमेवहियोग्यकालः ॥ ८॥

aṅgīkṛtaṃsuvirudaṃ bhagavaṃstvayetimadbhaktapoṣaṇamahaṃsatataṃ karomi |āviṣkurusvamayi satsatataṃ pradīnecintāprahāramayamevahiyogyakālaḥ || 8||

सर्वासुजातिषु मयातु समत्वमेवनिश्चीयतेतव विभो करुणाप्रवाहात् ।प्रह्लादपाण्डुसुतबल्लव गृघ्रकादौनीचोन भाति मम कोऽप्यत एव हेतोः ॥ ९॥

sarvāsujātiṣu mayātu samatvamevaniścīyatetava vibho karuṇāpravāhāt |prahlādapāṇḍusutaballava gṛghrakādaunīcona bhāti mama ko'pyata eva hetoḥ || 9||

सम्भावितास्तुपरिभूतिमथ प्रयान्तिधूर्ताजपं हि कपटैकपरा जगत्याम् ।प्राप्तेतु वेङ्कटविभो परिणामकालेस्याद्वैपरीत्यमिवकौरवपाण्डवानाम् ॥ १०॥

sambhāvitāstuparibhūtimatha prayāntidhūrtājapaṃ hi kapaṭaikaparā jagatyām |prāptetu veṅkaṭavibho pariṇāmakālesyādvaiparītyamivakauravapāṇḍavānām || 10||

श्रीवेङ्कटेशतव पादसरोजयुग्मेसंसारदुःखशमनाय समर्पयामि ।भास्वत्सदष्टकमिदं रचितंप्रभाकरोऽहमनिशंविनयेन युक्तः ॥ ११॥

śrīveṅkaṭeśatava pādasarojayugmesaṃsāraduḥkhaśamanāya samarpayāmi |bhāsvatsadaṣṭakamidaṃ racitaṃprabhākaro'hamaniśaṃvinayena yuktaḥ || 11||

श्रीशालिवाहनशकेशरकाष्टभूमि (१८१५)सङ्ख्यामितेऽथविजयाभिधवत्सरेऽयम् ।श्रीकेशवात्मजैदं व्यतनोत्समल्पंस्तोत्रम्प्रभाकर इति प्रथिताभिधाना ॥ १२॥

śrīśālivāhanaśakeśarakāṣṭabhūmi (1815)saṅkhyāmite'thavijayābhidhavatsare'yam |śrīkeśavātmajaidaṃ vyatanotsamalpaṃstotramprabhākara iti prathitābhidhānā || 12||

इतिगार्ग्यकुलोत्पन्न यशोदागर्भजकेशवात्मजप्रभाकर-कृतिषुश्रीवेङ्कटेशाष्टकं स्तोत्रं समाप्तम् ॥श्रीकृष्णदास तनुजस्य मया तुगङ्गाविष्णोरकारिकिल सूचनयाष्टकं यत् ।तद्वेङ्कटेशमनसो मुदमातनोतुतद्भक्तलोकनिवहानन पङ्क्तिगं सत् ॥पित्रोर्गुरोश्चाप्यपराधकारिणोभ्रातुस्तथाऽन्यायकृतश्चदुर्गतः ।तेषुत्वयाऽथापि कृपा विधीयतांसौहार्दवश्येनमया तु याच्यते ॥

itigārgyakulotpanna yaśodāgarbhajakeśavātmajaprabhākara-kṛtiṣuśrīveṅkaṭeśāṣṭakaṃ stotraṃ samāptam ||śrīkṛṣṇadāsa tanujasya mayā tugaṅgāviṣṇorakārikila sūcanayāṣṭakaṃ yat |tadveṅkaṭeśamanaso mudamātanotutadbhaktalokanivahānana paṅktigaṃ sat ||pitrorguroścāpyaparādhakāriṇobhrātustathā'nyāyakṛtaścadurgataḥ |teṣutvayā'thāpi kṛpā vidhīyatāṃsauhārdavaśyenamayā tu yācyate ||