लक्ष्मीस्तोत्रम् २ राघवकविकृतं श्रिया युक्तः श्रीमान् स्थितिजनिलयादीन् कलयते) Lakshmi Stotram

श्रिया युक्तः श्रीमान् स्थितिजनिलयादीन् कलयतेजगत्या नैवं चेत् स्वमपि न च पुष्णात्यशरणः ।अतस्त्वां तत्तादृग्दुरधिगमनिःसीमविभवांभजामो रुद्राणीपरिचितपदाम्भोजयुगलीम् ॥ १॥

śriyā yuktaḥ śrīmān sthitijanilayādīn kalayatejagatyā naivaṃ cet svamapi na ca puṣṇātyaśaraṇaḥ |atastvāṃ tattādṛgduradhigamaniḥsīmavibhavāṃbhajāmo rudrāṇīparicitapadāmbhojayugalīm || 1||

अयि श्रीस्त्वं पूर्वं जनकतनयीभूय जगतांप्रभो रामस्याभूः प्रियसहचरी कोसलपतेः ।तथापुष्यः कृष्णं नतजननि रुक्मीन्द्रतनयाविना त्वां गोविन्दः प्रभवति जगत्यां क्व च न वा ॥ २॥

ayi śrīstvaṃ pūrvaṃ janakatanayībhūya jagatāṃprabho rāmasyābhūḥ priyasahacarī kosalapateḥ |tathāpuṣyaḥ kṛṣṇaṃ natajanani rukmīndratanayāvinā tvāṃ govindaḥ prabhavati jagatyāṃ kva ca na vā || 2||

त्वया दृष्टः शम्भुस्त्रिपुरमथनायालमरुणक्षपानाथावाज्ञां शिरसि निदधानावुदयतः ।पिबन् भक्त्या पद्मे तव चरणनिर्णेजनजलंफणीनामीशानः परिवहति मूर्ध्ना वसुमतीम् ॥ ३॥

tvayā dṛṣṭaḥ śambhustripuramathanāyālamaruṇakṣapānāthāvājñāṃ śirasi nidadhānāvudayataḥ |piban bhaktyā padme tava caraṇanirṇejanajalaṃphaṇīnāmīśānaḥ parivahati mūrdhnā vasumatīm || 3||

त्वदीये नम्रार्तिक्षपणनिपुणे पादकमलेवहन् मूर्ध्ना जम्भद्विषदवति गीर्वाणनगरीम् ।त्वदीयभ्रूभङ्गाज्जनयति जगत् पङ्कजजनिस्त्वया दृष्टः को वा जननि पदमुच्चैर्न भजते ॥ ४॥

tvadīye namrārtikṣapaṇanipuṇe pādakamalevahan mūrdhnā jambhadviṣadavati gīrvāṇanagarīm |tvadīyabhrūbhaṅgājjanayati jagat paṅkajajanistvayā dṛṣṭaḥ ko vā janani padamuccairna bhajate || 4||

हरेर्वक्षःपीठीमनुकलमुपास्थाय विपुलांसुधासारैः श्रीमच्चरणनलिनान्तर्विगलितैः ।प्रसिञ्चन्त्यञ्चन्ती कुमुदवनमम्भोजनिलयेकथं वा नाधत्से मयि पदयुगं नम्रजननि ॥ ५॥

harervakṣaḥpīṭhīmanukalamupāsthāya vipulāṃsudhāsāraiḥ śrīmaccaraṇanalināntarvigalitaiḥ |prasiñcantyañcantī kumudavanamambhojanilayekathaṃ vā nādhatse mayi padayugaṃ namrajanani || 5||

पुरा ते पादाब्जप्रसृमरपरागान् स्वमकुटेवहन् रुद्रोऽप्यद्रेर्दुहितरमुदारामुदवहत् ।शरण्ये लोकानां मुनिजनवरण्ये तनुभृतामपाङ्गस्ते भूयादतुलकुशलायाब्जनिलये ॥ ६॥

purā te pādābjaprasṛmaraparāgān svamakuṭevahan rudro'pyadrerduhitaramudārāmudavahat |śaraṇye lokānāṃ munijanavaraṇye tanubhṛtāmapāṅgaste bhūyādatulakuśalāyābjanilaye || 6||

पुरारेस्त्वां पुष्पैः सह गिरिजयाराधितवतोगलं गत्वा घोरं गरमभवदिन्दूपलमिव ।अतः श्रीः श्रुत्यन्ताः प्रणिजगुरुदारांस्तव गुणानियत्तानिर्मुक्ताननवधिकवात्सल्यजलधे ॥ ७॥

purārestvāṃ puṣpaiḥ saha girijayārādhitavatogalaṃ gatvā ghoraṃ garamabhavadindūpalamiva |ataḥ śrīḥ śrutyantāḥ praṇijagurudārāṃstava guṇāniyattānirmuktānanavadhikavātsalyajaladhe || 7||

शरज्ज्योत्स्नाकान्तिस्तुहिनकरबिम्बाभवदनाकुचाभ्यामानम्रा कुबलयदलस्पर्धिनयना ।दधाना हस्ताभ्यां नलिनयुगलं कापि महसांततिर्विष्णोर्वक्षःस्थलमधिवसन्ती विजयते ॥ ८॥

śarajjyotsnākāntistuhinakarabimbābhavadanākucābhyāmānamrā kubalayadalaspardhinayanā |dadhānā hastābhyāṃ nalinayugalaṃ kāpi mahasāṃtatirviṣṇorvakṣaḥsthalamadhivasantī vijayate || 8||

सचन्द्रे सोष्णांशौ विरमति विरिश्चे सहशिवेकृतान्ते जातान्ते भजति च विरामं सुरपतौ ।अनूपे सर्वस्मिन् वटदलतले त्वत्पतिरसौमुकुन्दः सानन्दं विहरति रमे कल्पविरमे ॥ ९॥

sacandre soṣṇāṃśau viramati viriśce sahaśivekṛtānte jātānte bhajati ca virāmaṃ surapatau |anūpe sarvasmin vaṭadalatale tvatpatirasaumukundaḥ sānandaṃ viharati rame kalpavirame || 9||

पयःपारावारे मणिविरचिते मण्टपतलेप्रतीहारे वाणीधरणिधरकन्यापरिवृते ।मणीपीठे तस्मिन् कनकमपद्मे स्थितिजुषोहरेरङ्कस्थां त्वां कतिचन भजन्ते कृतधियः ॥ १०॥

payaḥpārāvāre maṇiviracite maṇṭapatalepratīhāre vāṇīdharaṇidharakanyāparivṛte |maṇīpīṭhe tasmin kanakamapadme sthitijuṣohareraṅkasthāṃ tvāṃ katicana bhajante kṛtadhiyaḥ || 10||

परव्योम्नः पत्युः प्रियमहिषि ते पादयुगलीनिदिध्यासा यस्मिन्नुदयमयते लोकजननि ।तदैवास्मै देवि प्रदिशसि सुरेन्द्राभिलषितंपदं वाणीं चापि प्रचुरकरुणासारभरिताम् ॥ ११॥

paravyomnaḥ patyuḥ priyamahiṣi te pādayugalīnididhyāsā yasminnudayamayate lokajanani |tadaivāsmai devi pradiśasi surendrābhilaṣitaṃpadaṃ vāṇīṃ cāpi pracurakaruṇāsārabharitām || 11||

वदन्ति त्वां सन्तो हुतभुजमधिष्ठाय सकलंसमश्नन्तीं होत्रा हुतमनुसवं श्रीर्भगवति ।पुराणा वाण्येवं प्रणिगदति बिम्बे दिनपतेःसमं पत्यानर्घाण्यनुदिनमिहार्ध्याणि भजते ॥ १२॥

vadanti tvāṃ santo hutabhujamadhiṣṭhāya sakalaṃsamaśnantīṃ hotrā hutamanusavaṃ śrīrbhagavati |purāṇā vāṇyevaṃ praṇigadati bimbe dinapateḥsamaṃ patyānarghāṇyanudinamihārdhyāṇi bhajate || 12||

त्वमात्मा त्वं कालस्त्वमसि च परं ज्योतिरुदधिस्त्वमक्ष्णोरानन्दस्त्वमसि च परं ब्रह्ममहिषी ।चिदात्मा त्वं लक्ष्मीर्जगदिह तवापाङ्गचलनंसमालम्ब्य श्रीमान् सृजति भगवानत्त्यवति च ॥ १३॥

tvamātmā tvaṃ kālastvamasi ca paraṃ jyotirudadhistvamakṣṇorānandastvamasi ca paraṃ brahmamahiṣī |cidātmā tvaṃ lakṣmīrjagadiha tavāpāṅgacalanaṃsamālambya śrīmān sṛjati bhagavānattyavati ca || 13||

गुणैः पूर्णे निर्णेजनजलपवित्रत्रिभुवनेजरादूरीभूते जननि निगमान्तस्तवपदे ।नतानां स्तोतॄणाममितफलविश्राणनचणौवयं वैकुण्ठेशप्रणयिनि भजामस्तव पदौ ॥ १४॥

guṇaiḥ pūrṇe nirṇejanajalapavitratribhuvanejarādūrībhūte janani nigamāntastavapade |natānāṃ stotṝṇāmamitaphalaviśrāṇanacaṇauvayaṃ vaikuṇṭheśapraṇayini bhajāmastava padau || 14||

क्षमाचारौ दूरे गुरुचरणभक्तिस्तु सुतरांतथा धर्मेऽप्यास्था तव चरणचिन्ता मयि कुतः ।तथाप्यङ्गापाङ्गानयि कलय लक्ष्मीस्तव दयांप्रशंसन्त्युद्दामां यमनियमवन्तो मुनिजनाः ॥ १५॥

kṣamācārau dūre gurucaraṇabhaktistu sutarāṃtathā dharme'pyāsthā tava caraṇacintā mayi kutaḥ |tathāpyaṅgāpāṅgānayi kalaya lakṣmīstava dayāṃpraśaṃsantyuddāmāṃ yamaniyamavanto munijanāḥ || 15||

तवापाङ्गैर्दृष्टो जननि करुणार्द्रैर्भवति यःस वेत्ता शास्त्राणां स खलु कुलशीलादिसहितः ।स दर्पं कान्दर्पं शमयति च दान्तेन मनसाप्रशास्त्येनामीशश्चतुरुदधिवेलां वसुमतीम् ॥ १६॥

tavāpāṅgairdṛṣṭo janani karuṇārdrairbhavati yaḥsa vettā śāstrāṇāṃ sa khalu kulaśīlādisahitaḥ |sa darpaṃ kāndarpaṃ śamayati ca dāntena manasāpraśāstyenāmīśaścaturudadhivelāṃ vasumatīm || 16||

अदोषः को वास्ते जन इति रुषं शेषशयितुःपरिष्वङ्गैस्तुङ्गैः प्रशमयसि कारुण्यभरिते ।मदीयानार्द्रानप्यधिकमपराधान् भगवतिक्षमस्वेमां लक्ष्मि स्तुतिमपि ममाङ्गीकुरु मुदा ॥ १७॥

adoṣaḥ ko vāste jana iti ruṣaṃ śeṣaśayituḥpariṣvaṅgaistuṅgaiḥ praśamayasi kāruṇyabharite |madīyānārdrānapyadhikamaparādhān bhagavatikṣamasvemāṃ lakṣmi stutimapi mamāṅgīkuru mudā || 17||

कदारण्ये पुण्ये कमलवनवापीपरिवृतेतरूणां छायाभिस्तरणिकिरणान्तर्धिनि तले ।वसन् मातर्लक्ष्मीः कमलवनवासैकरसिकेप्रसीदेति क्रोशन् कलुषमपनेष्ये परिणतम् ॥ १८॥

kadāraṇye puṇye kamalavanavāpīparivṛtetarūṇāṃ chāyābhistaraṇikiraṇāntardhini tale |vasan mātarlakṣmīḥ kamalavanavāsaikarasikeprasīdeti krośan kaluṣamapaneṣye pariṇatam || 18||

इति श्रीभूसारम्पुरमधिवसन् राघवकविःकुले वाधूलाख्ये महति जनिमान् लोकविनुते ।सतां सेवी सत्वाधिकरघुवराचार्यतनयात्समुत्पन्नो लक्ष्म्याः स्तुतिभिरधुनानर्च चरणौ ॥ १९॥

iti śrībhūsārampuramadhivasan rāghavakaviḥkule vādhūlākhye mahati janimān lokavinute |satāṃ sevī satvādhikaraghuvarācāryatanayātsamutpanno lakṣmyāḥ stutibhiradhunānarca caraṇau || 19||

इति (वाधूल) राघवकविकृतं श्रीलक्ष्मीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (८७)

iti (vādhūla) rāghavakavikṛtaṃ śrīlakṣmīstotraṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (87)