भद्रकालीकवचम् १ Shri Bhadrakali Kavacham

श्रीगणेशाय नमः ।नारद उवाच ।कवचं श्रोतुमिच्छामि तां च विद्यां दशाक्षरीम् ।नाथ त्वत्तो हि सर्वज्ञ भद्रकाल्याश्च साम्प्रतम् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |nārada uvāca |kavacaṃ śrotumicchāmi tāṃ ca vidyāṃ daśākṣarīm |nātha tvatto hi sarvajña bhadrakālyāśca sāmpratam || 1||

नारायण उवाच ।शृणु नारद वक्ष्यामि महाविद्यां दशाक्षरीम् ।गोपनीयं च कवचं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् ॥ २॥

nārāyaṇa uvāca |śṛṇu nārada vakṣyāmi mahāvidyāṃ daśākṣarīm |gopanīyaṃ ca kavacaṃ triṣu lokeṣu durlabham || 2||

ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं कालिकायै स्वाहेति च दशाक्षरीम् ।दुर्वासा हि ददौ राज्ञे पुष्करे सूर्यपर्वणि ॥ ३॥

oṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ kālikāyai svāheti ca daśākṣarīm |durvāsā hi dadau rājñe puṣkare sūryaparvaṇi || 3||

दशलक्षजपेनैव मन्त्रसिद्धिः कृता पुरा ।पञ्चलक्षजपेनैव पठन् कवचमुत्तमम् ॥ ४॥

daśalakṣajapenaiva mantrasiddhiḥ kṛtā purā |pañcalakṣajapenaiva paṭhan kavacamuttamam || 4||

बभूव सिद्धकवचोऽप्ययोध्यामाजगाम सः ।कृत्स्नां हि पृथिवीं जिग्ये कवचस्य प्रसादतः ॥ ५॥

babhūva siddhakavaco'pyayodhyāmājagāma saḥ |kṛtsnāṃ hi pṛthivīṃ jigye kavacasya prasādataḥ || 5||

नारद उवाच ।श्रुता दशाक्षरी विद्या त्रिषु लोकेषु दुर्लभा ।अधुना श्रोतुमिच्छामि कवचं ब्रूहि मे प्रभो ॥ ६॥

nārada uvāca |śrutā daśākṣarī vidyā triṣu lokeṣu durlabhā |adhunā śrotumicchāmi kavacaṃ brūhi me prabho || 6||

नारायण उवाच ।शृणु वक्ष्यामि विप्रेन्द्र कवचं परमाद्भुतम् ।नारायणेन यद्दत्तं कृपया शूलिने पुरा ॥ ७॥

nārāyaṇa uvāca |śṛṇu vakṣyāmi viprendra kavacaṃ paramādbhutam |nārāyaṇena yaddattaṃ kṛpayā śūline purā || 7||

त्रिपुरस्य वधे घोरे शिवस्य विजयाय च ।तदेव शूलिना दत्तं पुरा दुर्वाससे मुने ॥ ८॥

tripurasya vadhe ghore śivasya vijayāya ca |tadeva śūlinā dattaṃ purā durvāsase mune || 8||

दुर्वाससा च यद्दत्तं सुचन्द्राय महात्मने ।अतिगुह्यतरं तत्त्वं सर्वमन्त्रौघविग्रहम् ॥ ९॥

durvāsasā ca yaddattaṃ sucandrāya mahātmane |atiguhyataraṃ tattvaṃ sarvamantraughavigraham || 9||

ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं कालिकायै स्वाहा मे पातु मस्तकम् ।क्लीं कपालं सदा पातु ह्रीं ह्रीं ह्रीमिति लोचने ॥ १०॥

oṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ kālikāyai svāhā me pātu mastakam |klīṃ kapālaṃ sadā pātu hrīṃ hrīṃ hrīmiti locane || 10||

ॐ ह्रीं त्रिलोचने स्वाहा नासिकां मे सदाऽवतु ।क्लीं कालिके रक्ष रक्ष स्वाहा दन्तान् सदाऽवतु ॥ ११॥

oṃ hrīṃ trilocane svāhā nāsikāṃ me sadā'vatu |klīṃ kālike rakṣa rakṣa svāhā dantān sadā'vatu || 11||

क्लीं भद्रकालिके स्वाहा पातु मेऽधरयुग्मकम् ।ॐ ह्रीं ह्रीं क्लीं कालिकायै स्वाहा कण्ठं सदाऽवतु ॥ १२॥

klīṃ bhadrakālike svāhā pātu me'dharayugmakam |oṃ hrīṃ hrīṃ klīṃ kālikāyai svāhā kaṇṭhaṃ sadā'vatu || 12||

ॐ ह्रीं कालिकायै स्वाहा कर्णयुग्मं सदाऽवतु ।ॐ क्रीं क्रीं क्लीं काल्यै स्वाहा स्कन्धं पातु सदा मम ॥ १३॥

oṃ hrīṃ kālikāyai svāhā karṇayugmaṃ sadā'vatu |oṃ krīṃ krīṃ klīṃ kālyai svāhā skandhaṃ pātu sadā mama || 13||

ॐ क्रीं भद्रकाल्यै स्वाहा मम वक्षः सदाऽवतु ।ॐ क्लीं कालिकायै स्वाहा मम नाभिं सदाऽवतु ॥ १४॥

oṃ krīṃ bhadrakālyai svāhā mama vakṣaḥ sadā'vatu |oṃ klīṃ kālikāyai svāhā mama nābhiṃ sadā'vatu || 14||

ॐ ह्रीं कालिकायै स्वाहा मम पृष्ठं सदाऽवतु ।रक्तबीजविनाशिन्यै स्वाहा हस्तौ सदाऽवतु ॥ १५॥

oṃ hrīṃ kālikāyai svāhā mama pṛṣṭhaṃ sadā'vatu |raktabījavināśinyai svāhā hastau sadā'vatu || 15||

ॐ ह्रीं क्लीं मुण्डमालिन्यै स्वाहा पादौ सदाऽवतु ।ॐ ह्रीं चामुण्डायै स्वाहा सर्वाङ्गं मे सदाऽवतु ॥ १६॥

oṃ hrīṃ klīṃ muṇḍamālinyai svāhā pādau sadā'vatu |oṃ hrīṃ cāmuṇḍāyai svāhā sarvāṅgaṃ me sadā'vatu || 16||

प्राच्यां पातु महाकाली चाग्नेय्यां रक्तदन्तिका ।दक्षिणे पातु चामुण्डा नैरृत्यां पातु कालिका ॥ १७॥

prācyāṃ pātu mahākālī cāgneyyāṃ raktadantikā |dakṣiṇe pātu cāmuṇḍā nairṛtyāṃ pātu kālikā || 17||

श्यामा च वारुणे पातु वायव्यां पातु चण्डिका ।उत्तरे विकटास्या चाप्यैशान्यां साट्टहासिनी ॥ १८॥

śyāmā ca vāruṇe pātu vāyavyāṃ pātu caṇḍikā |uttare vikaṭāsyā cāpyaiśānyāṃ sāṭṭahāsinī || 18||

पातूर्ध्वं लोलजिह्वा सा मायाद्या पात्वधः सदा ।जले स्थले चान्तरिक्षे पातु विश्वप्रसूः सदा ॥ १९॥

pātūrdhvaṃ lolajihvā sā māyādyā pātvadhaḥ sadā |jale sthale cāntarikṣe pātu viśvaprasūḥ sadā || 19||

इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम् ।सर्वेषां कवचानां च सारभूतं परात्परम् ॥ २०॥

iti te kathitaṃ vatsa sarvamantraughavigraham |sarveṣāṃ kavacānāṃ ca sārabhūtaṃ parātparam || 20||

सप्तद्वीपेश्वरो राजा सुचन्द्रोऽस्य प्रसादतः ।कवचस्य प्रसादेन मान्धाता पृथिवीपतिः ॥ २१॥

saptadvīpeśvaro rājā sucandro'sya prasādataḥ |kavacasya prasādena māndhātā pṛthivīpatiḥ || 21||

प्रचेता लोमशश्चैव यतः सिद्धो बभूव ह ।यतो हि योगिनां श्रेष्ठः सौभरिः पिप्पलायनः ॥ २२॥

pracetā lomaśaścaiva yataḥ siddho babhūva ha |yato hi yogināṃ śreṣṭhaḥ saubhariḥ pippalāyanaḥ || 22||

यदि स्यात् सिद्धकवचः सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ।महादानानि सर्वाणि तपांस्येवं व्रतानि च ।निश्चितं कवचस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ २३॥

yadi syāt siddhakavacaḥ sarvasiddhīśvaro bhavet |mahādānāni sarvāṇi tapāṃsyevaṃ vratāni ca |niścitaṃ kavacasyāsya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 23||

इदं कवचमज्ञात्वा भजेत्कालीं जगत्प्रसूम् ।शतलक्षं प्रजप्तोऽपि न मन्त्रः सिद्धिदायकः ॥ २४॥

idaṃ kavacamajñātvā bhajetkālīṃ jagatprasūm |śatalakṣaṃ prajapto'pi na mantraḥ siddhidāyakaḥ || 24||

॥ इति श्रीब्रह्मवैवर्तमहापुराणे गणपतिखण्डेनारदनारायणसंवादे भद्रकालीकवचनिरूपणं नामसप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥ ३७॥

|| iti śrībrahmavaivartamahāpurāṇe gaṇapatikhaṇḍenāradanārāyaṇasaṃvāde bhadrakālīkavacanirūpaṇaṃ nāmasaptatriṃśo'dhyāyaḥ || 37||