वृत्तकुसुमार्पणम् Vritta Kusumarpanam
vṛttakusumārpaṇam
Vritta Kusumarpanam (वृत्तकुसुमार्पणम्): a stotra to Viṣṇu, by G S S Murthy. 56 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Viṣṇu
- Stotra
वृत्तकुसुमार्पणम्
1 / 56
पूर्वार्धम्
योगमुद्रामुपारूढं नरसिंहं हृदि स्मरन् । (अनुष्टुभ्)वृत्तलक्षणजिज्ञासुः नामसङ्कीर्तनं हरेः ॥ १॥
yogamudrāmupārūḍhaṃ narasiṃhaṃ hṛdi smaran | (anuṣṭubh)vṛttalakṣaṇajijñāsuḥ nāmasaṅkīrtanaṃ hareḥ || 1||
कुर्वन्नाप्नोत्ववगमं वृत्तानां लक्षणे जवात् ।इति सञ्चिन्त्य यतते कर्तुमेषां कृतिं ह्रिया ॥ २॥
kurvannāpnotvavagamaṃ vṛttānāṃ lakṣaṇe javāt |iti sañcintya yatate kartumeṣāṃ kṛtiṃ hriyā || 2||
गोरूरुग्रामसञ्जातः शेल्वपिल्लैसुतोऽल्पधीः ।मूर्त्युपाह्वः श्रीनिवासः सावधानं निबोधत ॥ ३॥
gorūrugrāmasañjātaḥ śelvapillaisuto'lpadhīḥ |mūrtyupāhvaḥ śrīnivāsaḥ sāvadhānaṃ nibodhata || 3||
प्रारम्भकांशाः शास्त्रस्य पूर्वार्धेऽत्र दर्शिताः ।ह्रस्वाक्षरोच्चारणाय यः कालः समपेक्षितः ॥ ४॥
prārambhakāṃśāḥ śāstrasya pūrvārdhe'tra darśitāḥ |hrasvākṣaroccāraṇāya yaḥ kālaḥ samapekṣitaḥ || 4||
स एकमात्रामित इत्युच्यते पूर्वसूरिभिः ।दीर्घाक्षरमनुस्वारविसर्गान्ताक्षराणि च ॥ ५॥
sa ekamātrāmita ityucyate pūrvasūribhiḥ |dīrghākṣaramanusvāravisargāntākṣarāṇi ca || 5||
मात्राद्वयमितानीति च्छन्दःशास्त्रे निगद्यते ।संयुक्ताक्षरपृष्ठस्थं द्विमात्रमिति गण्यते ॥ ६॥
mātrādvayamitānīti cchandaḥśāstre nigadyate |saṃyuktākṣarapṛṣṭhasthaṃ dvimātramiti gaṇyate || 6||
ह्रस्वाक्षरं चेत्त्पादान्ते द्विमात्रं तदपि स्मृतम् ।एकमात्रामितः कालः लघुरित्यादृतैर्बुधैः ॥ ७॥
hrasvākṣaraṃ cettpādānte dvimātraṃ tadapi smṛtam |ekamātrāmitaḥ kālaḥ laghurityādṛtairbudhaiḥ || 7||
द्विमात्राप्रमितस्तावद्गुरुरित्यभिधीयते ।छन्दसां लक्षणं वक्तुं सुकरं भवतादिति ॥ ८॥
dvimātrāpramitastāvadgururityabhidhīyate |chandasāṃ lakṣaṇaṃ vaktuṃ sukaraṃ bhavatāditi || 8||
अक्षराणि त्रिशः पद्ये गुम्फितान्यादितः क्रमात् ।तमक्षरगणं प्राहुः वृन्दं त्र्यक्षरसम्मितम् ॥ ९॥
akṣarāṇi triśaḥ padye gumphitānyāditaḥ kramāt |tamakṣaragaṇaṃ prāhuḥ vṛndaṃ tryakṣarasammitam || 9||
लघ्वादिर्यगणः प्रोक्तः रगणः लघुमध्यमः ।लघ्वन्तस्तगणश्चाथ गुर्वादिर्भगणः स्मृतः ॥ १०॥
laghvādiryagaṇaḥ proktaḥ ragaṇaḥ laghumadhyamaḥ |laghvantastagaṇaścātha gurvādirbhagaṇaḥ smṛtaḥ || 10||
गुरुमध्यस्तु जगणः गुर्वन्तः सगणो भवेत् ।नगणः स्यात्सर्वलघुर्मगणो लघुवर्जितः ॥ ११॥
gurumadhyastu jagaṇaḥ gurvantaḥ sagaṇo bhavet |nagaṇaḥ syātsarvalaghurmagaṇo laghuvarjitaḥ || 11||
यत्रावश्यो विरामः स्यात् पद्यवाचनकर्मणि ।तत्स्थानं यतिमाहुः सा पादान्ते नियता भवेत् ॥ १२॥
yatrāvaśyo virāmaḥ syāt padyavācanakarmaṇi |tatsthānaṃ yatimāhuḥ sā pādānte niyatā bhavet || 12||
यतिस्थाने पदान्तस्स्यादितिच्छन्दोविदां मतम् ।प्रदर्श्यन्तेऽत्रोत्तरार्धे हृद्यवृत्तानि कानिचित् ॥ १३॥
yatisthāne padāntassyāditicchandovidāṃ matam |pradarśyante'trottarārdhe hṛdyavṛttāni kānicit || 13||
समवृत्तस्याद्यपादे दृश्यते वृत्तलक्षणम् ।यत्राक्षरगणस्याद्यमक्षरं गणसूचकम् ॥ १४॥
samavṛttasyādyapāde dṛśyate vṛttalakṣaṇam |yatrākṣaragaṇasyādyamakṣaraṃ gaṇasūcakam || 14||
यशस्विन् यगणं ब्रूते रक्ष मां रगणं तथा ।तृप्तोऽस्मि तगणं वक्ति सततं सगणं तथा ॥ १५॥
yaśasvin yagaṇaṃ brūte rakṣa māṃ ragaṇaṃ tathā |tṛpto'smi tagaṇaṃ vakti satataṃ sagaṇaṃ tathā || 15||
भगणं भार्गवपदं सूचयत्यत्र पश्यत ।जयन्तपदमेवं हि जगणं सूचयेदिह ॥ १६॥
bhagaṇaṃ bhārgavapadaṃ sūcayatyatra paśyata |jayantapadamevaṃ hi jagaṇaṃ sūcayediha || 16||
तथा निमिषशब्दस्तु निर्दिशेन्नगणं स्तुतौ ।माजाने मगणं ब्रूते हरे लघुगुरू तथा ॥ १७॥
tathā nimiṣaśabdastu nirdiśennagaṇaṃ stutau |mājāne magaṇaṃ brūte hare laghugurū tathā || 17||
स्तोत्रे विष्णोऽथवा शौरे गुरुद्वन्द्वे प्रयुज्यते ।पुनरुक्तिनिरोधार्थं युज्यन्तेऽन्यपदानि च ॥ १८॥
stotre viṣṇo'thavā śaure gurudvandve prayujyate |punaruktinirodhārthaṃ yujyante'nyapadāni ca || 18||
क्वचिल्लघुगुरुद्वन्द्वं गुरुद्वन्द्वं गुरु क्वचित् ।पृथङ्निर्दिश्यते तत्र हेतुर्यतिनिबन्धनम् ॥ १९॥
kvacillaghugurudvandvaṃ gurudvandvaṃ guru kvacit |pṛthaṅnirdiśyate tatra heturyatinibandhanam || 19||
पद्योत्तरार्धे दत्तौ स्तः यतिर्वृत्तस्य नाम च ।गुणाश्च वसवश्चैव मुनयोऽन्यपदानि च । २०॥
padyottarārdhe dattau staḥ yatirvṛttasya nāma ca |guṇāśca vasavaścaiva munayo'nyapadāni ca | 20||
सङ्ख्यावाचीनि युज्यन्ते यतिनिर्देशने क्वचित् ।न सर्वेषां तु वृत्तानां लक्षणं दिश्यतेऽधुना ॥ २१॥
saṅkhyāvācīni yujyante yatinirdeśane kvacit |na sarveṣāṃ tu vṛttānāṃ lakṣaṇaṃ diśyate'dhunā || 21||
निर्दिशेदन्यवृत्तानि यथानिर्दिष्टमञ्जसा ।बाल एव यथाशक्ति च्छन्दोव्युत्पत्तिहेतुना ॥ २२॥
nirdiśedanyavṛttāni yathānirdiṣṭamañjasā |bāla eva yathāśakti cchandovyutpattihetunā || 22||
उत्तरार्धम्
तृप्तोऽस्मि तुष्टोऽस्मि जयन्त शौरे (इन्द्रवज्रा)गोविन्द नारायण कृष्ण विष्णो ।नाम्नेन्द्रवज्रेति वदन्ति लोकेछन्दोविदो वृत्तमिदं प्रतीच्छ ॥ २३॥
tṛpto'smi tuṣṭo'smi jayanta śaure (indravajrā)govinda nārāyaṇa kṛṣṇa viṣṇo |nāmnendravajreti vadanti lokechandovido vṛttamidaṃ pratīccha || 23||
जयन्त तुष्टोऽस्मि जयेश शौरे (उपेन्द्रवज्रा)रमेश लक्ष्मीश मुकुन्द विष्णो ।उपेन्द्रवज्रेति बुधैः प्रतीतंसमर्प्यते पादयुगे तवात्र ॥ २४॥
jayanta tuṣṭo'smi jayeśa śaure (upendravajrā)rameśa lakṣmīśa mukunda viṣṇo |upendravajreti budhaiḥ pratītaṃsamarpyate pādayuge tavātra || 24||
शौरे विष्णो राम हे रक्ष शार्ङ्गिन् (शालिनी)त्रातासि त्वं मत्प्रमादान् क्षमस्व ।भिद्येतादौ देव वर्णैश्चतुर्भिःशालिन्याख्यं वृत्तमेतत्प्रतीच्छ ॥ २५॥
śaure viṣṇo rāma he rakṣa śārṅgin (śālinī)trātāsi tvaṃ matpramādān kṣamasva |bhidyetādau deva varṇaiścaturbhiḥśālinyākhyaṃ vṛttametatpratīccha || 25||
रक्ष मां निमिष राम हे हरे (रथोद्धता)कृष्ण शार्ङ्गधर राघव प्रभो ।आमनन्ति कवयो रथोद्धतांवृत्तमेतदधुना समर्प्यते ॥ २६॥
rakṣa māṃ nimiṣa rāma he hare (rathoddhatā)kṛṣṇa śārṅgadhara rāghava prabho |āmananti kavayo rathoddhatāṃvṛttametadadhunā samarpyate || 26||
रक्ष मां निमिष भार्गव शौरे (स्वागत)राम हे वरद केशव कृष्ण ।स्वागतेति विदितं कविवृन्देसन्निधौ तव समर्पितमद्य ॥ २७॥
rakṣa māṃ nimiṣa bhārgava śaure (svāgata)rāma he varada keśava kṛṣṇa |svāgateti viditaṃ kavivṛndesannidhau tava samarpitamadya || 27||
भार्गव भावन भूषण शौरे (दोधकम्)श्रीधर केशव मोहनमूर्ते ।दोधकमेतदितिप्रथितं भोःस्वीकुरु मामव राघव विष्णो ॥ २८॥
bhārgava bhāvana bhūṣaṇa śaure (dodhakam)śrīdhara keśava mohanamūrte |dodhakametaditiprathitaṃ bhoḥsvīkuru māmava rāghava viṣṇo || 28||
तृप्तोऽस्मि तुष्टोऽस्मि जयन्त शौरे (उपेन्द्रवज्रा)जनेश तोत्रास्त्र जयेश विष्णो ।उपेन्द्रवज्रा क्वचिदिन्द्रवज्रानाम्नोपजातिः कृपया प्रतीच्छ ॥ २९॥
tṛpto'smi tuṣṭo'smi jayanta śaure (upendravajrā)janeśa totrāstra jayeśa viṣṇo |upendravajrā kvacidindravajrānāmnopajātiḥ kṛpayā pratīccha || 29||
भार्गव विष्णो निमिष यशस्विन् (मौक्तिकमाला)भूषण शौरे दमय ममत्वम् ।भूतयतिस्स्यादिह नरकारेमौक्तिकमालां वरद गृहाण ॥ ३०॥
bhārgava viṣṇo nimiṣa yaśasvin (mauktikamālā)bhūṣaṇa śaure damaya mamatvam |bhūtayatissyādiha narakāremauktikamālāṃ varada gṛhāṇa || 30||
रक्ष मां निमिष जयन्त विष्णो (चन्द्रिका)प्रत्यहं वितर मनः प्रशान्तिम् ।अक्षरैर्भवति यतिस्तु षड्भिःचन्द्रिकाख्यनववृत्तमवेहि ॥ ३१॥
rakṣa māṃ nimiṣa jayanta viṣṇo (candrikā)pratyahaṃ vitara manaḥ praśāntim |akṣarairbhavati yatistu ṣaḍbhiḥcandrikākhyanavavṛttamavehi || 31||
रक्ष मां निमिष भार्गव शौरे (नन्दन)पुष्कराक्ष मधुसूदन कृष्ण ।नूत्नवृत्तमिह नन्दननामप्रार्थये भवतु तेऽमितभोग्यम् ॥ ३२॥
rakṣa māṃ nimiṣa bhārgava śaure (nandana)puṣkarākṣa madhusūdana kṛṣṇa |nūtnavṛttamiha nandananāmaprārthaye bhavatu te'mitabhogyam || 32||
जयन्त तृप्तोऽस्मि जयेश राम हे (वंशस्थम्)मुकुन्द गोविन्द रमेश मध्वरे ।वदन्ति वंशस्थमिदं पुरातनाःसमर्पयाम्यत्र तवाङ्घ्रिपङ्कजे ॥ ३३॥
jayanta tṛpto'smi jayeśa rāma he (vaṃśastham)mukunda govinda rameśa madhvare |vadanti vaṃśasthamidaṃ purātanāḥsamarpayāmyatra tavāṅghripaṅkaje || 33||
सततं सुमते सदयं सहसे (तोटकम्)मम मन्दमतिं मम धार्ष्ट्यमहो ।कथयन्ति हि तोटकमेतदितिप्रथिताः कृपयानुगृहाण हरे ॥ ३४॥
satataṃ sumate sadayaṃ sahase (toṭakam)mama mandamatiṃ mama dhārṣṭyamaho |kathayanti hi toṭakametaditiprathitāḥ kṛpayānugṛhāṇa hare || 34||
निमिष भार्गव भावन राम हे (द्रुतविलम्बितम्)वरद केशव माधव रक्ष माम् ।द्रुतविलम्बितमद्य मयार्पितंसदयमद्य गृहाण बलानुज ॥ ३५॥
nimiṣa bhārgava bhāvana rāma he (drutavilambitam)varada keśava mādhava rakṣa mām |drutavilambitamadya mayārpitaṃsadayamadya gṛhāṇa balānuja || 35||
तृप्तोऽस्मि तुष्टोऽस्मि जयन्त राम हे (इन्द्रवंशा)गोविन्द लक्ष्मीश नमामि मध्वरे ।भक्त्येन्द्रवंशाख्यमिदं कृतं मयास्वीकृत्य मां पाहि कृपापयोनिधे ॥ ३६॥
tṛpto'smi tuṣṭo'smi jayanta rāma he (indravaṃśā)govinda lakṣmīśa namāmi madhvare |bhaktyendravaṃśākhyamidaṃ kṛtaṃ mayāsvīkṛtya māṃ pāhi kṛpāpayonidhe || 36||
यशस्विन् यथेष्टं यदीत्थं यतेऽहं (भुजङ्गप्रयात)कवित्वे क्षमस्व प्रभो वेङ्कटेश ।भुजङ्गप्रयाते मदीयं प्रयासंप्रतीच्छात्र दोषानशेषान्क्षमस्व ॥ ३७॥
yaśasvin yatheṣṭaṃ yadītthaṃ yate'haṃ (bhujaṅgaprayāta)kavitve kṣamasva prabho veṅkaṭeśa |bhujaṅgaprayāte madīyaṃ prayāsaṃpratīcchātra doṣānaśeṣānkṣamasva || 37||
निमिष यशस्विन् नियम यतेऽहं (कुसुमविचित्रा)मम कविताया कुसुममकिञ्चित् ।तव पदयुग्मे सपदि निधातुंवितरतु तोषं कुसुमविचित्रा ॥ ३८॥
nimiṣa yaśasvin niyama yate'haṃ (kusumavicitrā)mama kavitāyā kusumamakiñcit |tava padayugme sapadi nidhātuṃvitaratu toṣaṃ kusumavicitrā || 38||
राम हे रक्ष मां रंहसा राविणं (स्रग्विणी)कृच्छ्रगर्ते गतं श्रीनिधे मध्वरे ।पण्डिता मण्डिताः स्रग्विणीं मन्वतेवृत्तमेतत्प्रभो स्वीकुरु प्रार्थये ॥ ३९॥
rāma he rakṣa māṃ raṃhasā rāviṇaṃ (sragviṇī)kṛcchragarte gataṃ śrīnidhe madhvare |paṇḍitā maṇḍitāḥ sragviṇīṃ manvatevṛttametatprabho svīkuru prārthaye || 39||
सततं भार्गव रक्ष मां यशस्विन् (मधुरा)सदयं सान्त्वय दुःखितं कृपालो ।मधुराख्यं नवमर्पयामि वृत्तंयदि हृद्यं न भवेत्तदा क्षमस्व ॥ ४०॥
satataṃ bhārgava rakṣa māṃ yaśasvin (madhurā)sadayaṃ sāntvaya duḥkhitaṃ kṛpālo |madhurākhyaṃ navamarpayāmi vṛttaṃyadi hṛdyaṃ na bhavettadā kṣamasva || 40||
माजाने निमिष जयन्त रक्ष मां भोः (प्रहर्षिणी)कंसारे वरद रमेश राम शौरे ।प्रोक्तं यद्भुवनयतिः प्रहर्षिणीतिप्रेम्णा ते पदयुगले समर्पयामि ॥ ४१॥
mājāne nimiṣa jayanta rakṣa māṃ bhoḥ (praharṣiṇī)kaṃsāre varada rameśa rāma śaure |proktaṃ yadbhuvanayatiḥ praharṣiṇītipremṇā te padayugale samarpayāmi || 41||
निमिष भार्गव जयन्त जनेश भोः (मदनिका)वरद केशव रमेश हरे प्रभो ।अभिनवं तव पदेऽद्य निवेशितंमदनिकाख्यमिह वृत्तमधोक्षज ॥ ४२॥
nimiṣa bhārgava jayanta janeśa bhoḥ (madanikā)varada keśava rameśa hare prabho |abhinavaṃ tava pade'dya niveśitaṃmadanikākhyamiha vṛttamadhokṣaja || 42||
तृप्तोऽस्मि भार्गव जयन्त जयेश शौरे (वसन्ततिलका)गोविन्द केशव रमेश रथाङ्गपाणे ।ख्यातं वसन्ततिलकेति कविप्रधानैःवृत्तं भवत्पदयुगेऽद्य समर्पयामि ॥ ४३॥
tṛpto'smi bhārgava jayanta jayeśa śaure (vasantatilakā)govinda keśava rameśa rathāṅgapāṇe |khyātaṃ vasantatilaketi kavipradhānaiḥvṛttaṃ bhavatpadayuge'dya samarpayāmi || 43||
निमिष राम विष्णो रक्ष मां रम्यमूर्ते (बदरिकाख्य)शमय कामबाधां दुर्भरां सत्वरं मे ।बदरिकाख्यवृत्ते सप्तवर्णैर्यतिः स्यात्इदमपूर्वमीश प्रार्थये स्वीकुरु त्वम् ॥ ४४॥
nimiṣa rāma viṣṇo rakṣa māṃ ramyamūrte (badarikākhya)śamaya kāmabādhāṃ durbharāṃ satvaraṃ me |badarikākhyavṛtte saptavarṇairyatiḥ syātidamapūrvamīśa prārthaye svīkuru tvam || 44||
निमिष नियम विष्णो रक्ष मां राम शौरे (मालिनी)वरद सुखद भक्तं पश्य मां सत्यवाक्य ।यतिरिह वसुसंज्ञा मालिनीति प्रसिद्धंतवपदयुगलेऽहं वृत्तमार्तोऽर्पयामि ॥ ४५॥
nimiṣa niyama viṣṇo rakṣa māṃ rāma śaure (mālinī)varada sukhada bhaktaṃ paśya māṃ satyavākya |yatiriha vasusaṃjñā mālinīti prasiddhaṃtavapadayugale'haṃ vṛttamārto'rpayāmi || 45||
यतेऽहं माजाने निमिष सततं भार्गव हरे (शिखरिणी)कवित्वे वैदुष्यं न मयि सुतरां यादवपते ।यतिः षड्भिर्वर्णैरिह शिखरिणीवृत्तमधुनाप्रतीच्छेदं विष्णो परिहर मदीयानघगणान् ॥ ४६॥
yate'haṃ mājāne nimiṣa satataṃ bhārgava hare (śikhariṇī)kavitve vaiduṣyaṃ na mayi sutarāṃ yādavapate |yatiḥ ṣaḍbhirvarṇairiha śikhariṇīvṛttamadhunāpratīcchedaṃ viṣṇo parihara madīyānaghagaṇān || 46||
जगत्सु सततं हरे नियम राम हे रक्षकाः (पृथ्वी)भवन्ति न भवद्विधाः प्रणतपालने जागराः ।रमेश भुवि कथ्यते बुधजनेषु पृथ्वीति यन्मयात्र हि समर्प्यते यतिरिहाष्टवर्णैः प्रभो ॥ ४७॥
jagatsu satataṃ hare niyama rāma he rakṣakāḥ (pṛthvī)bhavanti na bhavadvidhāḥ praṇatapālane jāgarāḥ |rameśa bhuvi kathyate budhajaneṣu pṛthvīti yanmayātra hi samarpyate yatirihāṣṭavarṇaiḥ prabho || 47||
शौरे विष्णो शार्ङ्गिन् निमिश सुमते भूषण हरे (संरम्भम्)दृप्तं मत्तं दुष्टं शमद सुरुचे मामव विधो ।वृत्तं संरम्भाख्यं ऋतुयतियुतं स्वीकुरु नवंप्रीत्यै भूयात्तेऽदो वरद करुणाब्धे नरहरे ॥ ४८॥
śaure viṣṇo śārṅgin nimiśa sumate bhūṣaṇa hare (saṃrambham)dṛptaṃ mattaṃ duṣṭaṃ śamada suruce māmava vidho |vṛttaṃ saṃrambhākhyaṃ ṛtuyatiyutaṃ svīkuru navaṃprītyai bhūyātte'do varada karuṇābdhe narahare || 48||
विष्णो शौरे निमिष सततं रक्ष मां राम दासं (मन्दाक्रान्ता)प्रह्वं भक्तं रघुवर हरे देव कारुण्यमूर्ते ।मन्दाक्रान्तेत्यभिहितमिदं वृत्तमास्वाद्यलास्यंत्वत्पादाब्जे मुनियतियुतं न्यस्य शान्तिं व्रजामि ॥ ४९॥
viṣṇo śaure nimiṣa satataṃ rakṣa māṃ rāma dāsaṃ (mandākrāntā)prahvaṃ bhaktaṃ raghuvara hare deva kāruṇyamūrte |mandākrāntetyabhihitamidaṃ vṛttamāsvādyalāsyaṃtvatpādābje muniyatiyutaṃ nyasya śāntiṃ vrajāmi || 49||
शौरे विष्णो यशस्विन् निमिष सुमते भार्गव हरे (मन्दार)पश्चात्तापात्प्रदग्धं वरद कृपया पारय भवात् ।प्रोक्तं मन्दारनाम्ना मुनियतियुतं स्वीकुरु नवंभूयात्तुभ्यं मुदार्थं सहृदयहितं माधव विभो ॥ ५०॥
śaure viṣṇo yaśasvin nimiṣa sumate bhārgava hare (mandāra)paścāttāpātpradagdhaṃ varada kṛpayā pāraya bhavāt |proktaṃ mandāranāmnā muniyatiyutaṃ svīkuru navaṃbhūyāttubhyaṃ mudārthaṃ sahṛdayahitaṃ mādhava vibho || 50||
माजाने सततं जडोऽस्मि सुमतेऽतृप्तोऽस्मि तप्तोऽस्मिभोः (शार्दूलविक्रीडित)शान्तिं देहि भवत्कटाक्षसलिलैर्मद्विग्रहं स्नापयन् ।वर्णैर्द्वादशभिर्यतिर्नियमिता शार्दूलविक्रीडितेवृत्तेऽस्मिन् भवते समर्पितमिदं लक्ष्मीप्रिय स्वीकुरु ॥ ५१॥
mājāne satataṃ jaḍo'smi sumate'tṛpto'smi tapto'smibhoḥ (śārdūlavikrīḍita)śāntiṃ dehi bhavatkaṭākṣasalilairmadvigrahaṃ snāpayan |varṇairdvādaśabhiryatirniyamitā śārdūlavikrīḍitevṛtte'smin bhavate samarpitamidaṃ lakṣmīpriya svīkuru || 51||
विष्णो शौरे यशस्विन् नियत नियम ते देव तृप्तोऽस्मि दासः (स्रग्धरा)कंसाराते विधातः मधुमथन हरे चक्रपाणे दयालो ।यस्मिन् द्विः स्यान्मुनियतिनियमः स्रग्धरेतीरिते भोःतत्त्वत्प्रीत्यै कृपालो तवपदयुगले सादरं निक्षिपामि ॥ ५२॥
viṣṇo śaure yaśasvin niyata niyama te deva tṛpto'smi dāsaḥ (sragdharā)kaṃsārāte vidhātaḥ madhumathana hare cakrapāṇe dayālo |yasmin dviḥ syānmuniyatiniyamaḥ sragdharetīrite bhoḥtattvatprītyai kṛpālo tavapadayugale sādaraṃ nikṣipāmi || 52||
सुमते सततं जयन्त भोः सदयं भावन रक्ष मां हरे । (ललिता)ललितेति बुधैरुदाहृते तव नेत्रद्युतिपातमादिशेः ॥ ५३॥
sumate satataṃ jayanta bhoḥ sadayaṃ bhāvana rakṣa māṃ hare | (lalitā)laliteti budhairudāhṛte tava netradyutipātamādiśeḥ || 53||
वरद निमिष रक्ष मां यशस्विन् (पुष्पिताग्रा)नियम जयन्त जनेश रामभद्र ।तव पदयुगले निवेश्य भक्त्यादृढचरणां प्रणमामि पुष्पिताग्राम् ॥ ५४॥
varada nimiṣa rakṣa māṃ yaśasvin (puṣpitāgrā)niyama jayanta janeśa rāmabhadra |tava padayugale niveśya bhaktyādṛḍhacaraṇāṃ praṇamāmi puṣpitāgrām || 54||
वृत्तकुसुमानि तवपदयुगले भक्त्या समर्पितानि हरे । (आर्या)स्वीकुर्वकिञ्चननृणा सुरभिःप्रसरतु तव करुणया ॥ ५५॥
vṛttakusumāni tavapadayugale bhaktyā samarpitāni hare | (āryā)svīkurvakiñcananṛṇā surabhiḥprasaratu tava karuṇayā || 55||
इति वृत्तकुसुमार्पणं समाप्तम् ।ग़् ष् ष् ंउर्थ्य् मुर्थ्य्ग्स्स् अत् ग्मैल्ॅओम्
iti vṛttakusumārpaṇaṃ samāptam |ग़ ṣ ṣ ṃurthy murthygss at gmaileom
॥ इति वृत्तकुसुमार्पणम् सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Vritta Kusumarpanam?
Vritta Kusumarpanam has 56 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Vritta Kusumarpanam in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Vritta Kusumarpanam?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
Who composed Vritta Kusumarpanam?
G S S Murthy.
