रङ्गनाथस्तुतिमाला Shri Ranganatha Stutimala

विघ्नविघाताय परं चित्ताश्रय वाहिनीपतिं रुचिरम् ।सद्रत्नावलिविततं कमलाकरभावतः प्रथितम् ॥ १॥

vighnavighātāya paraṃ cittāśraya vāhinīpatiṃ ruciram |sadratnāvalivitataṃ kamalākarabhāvataḥ prathitam || 1||

राजदनल्पकवनितासहवासपरं सुचिन्तनीयपदम् ।अमरकृतादरमाश्रय रङ्गपतिं चित्त सत्कविप्रथितम् ॥ २॥

rājadanalpakavanitāsahavāsaparaṃ sucintanīyapadam |amarakṛtādaramāśraya raṅgapatiṃ citta satkaviprathitam || 2||

रङ्गेश नामसदृशं खलु चेष्टितं तेरथ्यासु हन्त वनितां च पुरस्करोषि ।गृह्णासि वेषनिचयं च सहस्रधा त्वंलोकांश्च नर्तयसि कर्मगुणैर्निबद्धान् ॥ ३॥

raṅgeśa nāmasadṛśaṃ khalu ceṣṭitaṃ terathyāsu hanta vanitāṃ ca puraskaroṣi |gṛhṇāsi veṣanicayaṃ ca sahasradhā tvaṃlokāṃśca nartayasi karmaguṇairnibaddhān || 3||

रङ्गेश तिष्ठसि रमानिकटे कुतस्त्वंनृत्ताय किं कथय युक्तमिदं तथा चेत् ।रत्नाकरस्य दुहिता खलु सर्वदात्रीभक्ताय दातुमिति किन्नु विरक्तयत्नः ॥ ४॥

raṅgeśa tiṣṭhasi ramānikaṭe kutastvaṃnṛttāya kiṃ kathaya yuktamidaṃ tathā cet |ratnākarasya duhitā khalu sarvadātrībhaktāya dātumiti kinnu viraktayatnaḥ || 4||

सम्राजत्कमालाङ्गके सुविमले भास्वद्रथाङ्गप्रियेपद्मानन्दविधायिनि प्रकलितावास्ते तवास्थेकथा ।भक्तानाममृतप्रदे द्विजवरैः संसेव्यपादे सतिश्रीरङ्गोडुपदा(ता)वपूर्वविभवे कोऽसावलज्जः शशी (?) ॥ ५॥

samrājatkamālāṅgake suvimale bhāsvadrathāṅgapriyepadmānandavidhāyini prakalitāvāste tavāsthekathā |bhaktānāmamṛtaprade dvijavaraiḥ saṃsevyapāde satiśrīraṅgoḍupadā(tā)vapūrvavibhave ko'sāvalajjaḥ śaśī (?) || 5||

तिष्ठन् किं गृहकार्यं कमलायै रङ्गनाथ वेदयसि ।रत्नाकरतनयायै धनिकश्वशुरत्वमेवमेव भुवि ॥ ६॥

tiṣṭhan kiṃ gṛhakāryaṃ kamalāyai raṅganātha vedayasi |ratnākaratanayāyai dhanikaśvaśuratvamevameva bhuvi || 6||

श्रियञ्च भूमिञ्च सुपश्यताद्यश्रीरङ्गबन्धो भवतोपदिष्टा ।अस्त्यप्रमादाय धनाधिकैर्हिकर्तव्यता कार्यवशेन लोके ॥ ७॥

śriyañca bhūmiñca supaśyatādyaśrīraṅgabandho bhavatopadiṣṭā |astyapramādāya dhanādhikairhikartavyatā kāryavaśena loke || 7||

सूर्यप्रभाख्यपेटीमध्येन्द्रमणिप्रभासुपरिपाटी ।रङ्गेन्दुदृष्टिधाटी लसति स्मरतापपात्रितवधूटी ॥ ८॥

sūryaprabhākhyapeṭīmadhyendramaṇiprabhāsuparipāṭī |raṅgendudṛṣṭidhāṭī lasati smaratāpapātritavadhūṭī || 8||

भास्वन्मण्डलशोभिते नरवरैः सम्मानिते सत्करैःआज्ञापालनतत्पराखिलजने हस्त्यश्वसेनाधने ।सिंहाङ्कासनशोभमानवपुषि प्रोद्वेजितस्वद्विषिश्रीरङ्गाम्बुधिमेखलापरिवृढे वन्दीबुभूषामहे ॥ ९॥

bhāsvanmaṇḍalaśobhite naravaraiḥ sammānite satkaraiḥājñāpālanatatparākhilajane hastyaśvasenādhane |siṃhāṅkāsanaśobhamānavapuṣi prodvejitasvadviṣiśrīraṅgāmbudhimekhalāparivṛḍhe vandībubhūṣāmahe || 9||

कारुण्यमञ्जुलदरस्मितकान्तिपूराशक्रोपलासितशरीरसुकान्तिधारा ।आनन्दनीं कुवलयस्य चिरं गतवसूर्यप्रभापि भवतास्ति शशिप्रभेव ॥ १०॥

kāruṇyamañjuladarasmitakāntipūrāśakropalāsitaśarīrasukāntidhārā |ānandanīṃ kuvalayasya ciraṃ gatavasūryaprabhāpi bhavatāsti śaśiprabheva || 10||

आराधितो द्युमणिनासि पुरा तदानींदत्ता कथं नु भवते परमा प्रभा स्वा ।तेनार्यमेव भुवने प्रथितेन भाव्यंप्राप्तेन विष्णुपदमप्यरुणेन पूर्वम् ॥ ११॥

ārādhito dyumaṇināsi purā tadānīṃdattā kathaṃ nu bhavate paramā prabhā svā |tenāryameva bhuvane prathitena bhāvyaṃprāptena viṣṇupadamapyaruṇena pūrvam || 11||

या विनतानन्दनता तार्क्ष्यस्य हि रङ्गधुर्य विख्याता ।तां हंसाय च दिशता प्रथिता भवता कृपाकरता ॥ १२॥

yā vinatānandanatā tārkṣyasya hi raṅgadhurya vikhyātā |tāṃ haṃsāya ca diśatā prathitā bhavatā kṛpākaratā || 12||

तावकमरालपत्रं मनसामीशाद्य मृग्यते चित्रम् ।तव च पदाब्जं सत्रं वहतीदं किं न चित्रपदमित्रम् ॥ १३॥

tāvakamarālapatraṃ manasāmīśādya mṛgyate citram |tava ca padābjaṃ satraṃ vahatīdaṃ kiṃ na citrapadamitram || 13||

सत्स्वेव पत्रिनिवहेषु चकोरचक्रक्रौञ्चादिमेषु जवनेषु च रङ्गधुर्य ।सत्सङ्गमाप कुत एष स राजहंसःज्ञातं निदानमिह तन्मुखराग एव ॥ १४॥

satsveva patrinivaheṣu cakoracakrakrauñcādimeṣu javaneṣu ca raṅgadhurya |satsaṅgamāpa kuta eṣa sa rājahaṃsaḥjñātaṃ nidānamiha tanmukharāga eva || 14||

हंसं गतं भवन्तं भजन्ति लोकाश्च रङ्गशिशिरकर ।ये तेऽहंसङ्गततां भजन्ति युक्तं यथाक्रतुन्यायात् ॥ १५॥

haṃsaṃ gataṃ bhavantaṃ bhajanti lokāśca raṅgaśiśirakara |ye te'haṃsaṅgatatāṃ bhajanti yuktaṃ yathākratunyāyāt || 15||

श्रीरङ्गनरपते तव सङ्गात्सिंहः स्वरूपताशाली ।सद्विपदमनायासं हिनस्ति वनदेशशयनमातनुते ॥ १६॥

śrīraṅganarapate tava saṅgātsiṃhaḥ svarūpatāśālī |sadvipadamanāyāsaṃ hinasti vanadeśaśayanamātanute || 16||

श्रीरङ्गचन्द्र भवदासनसङ्गतोऽयंपञ्चाननस्तु चतुराननमत्यशेत ।यत्संज्ञया भवति युक्तमिदं परं तुषट्पञ्चवक्त्रसहितावपि चेति चित्रम् ॥ १७॥

śrīraṅgacandra bhavadāsanasaṅgato'yaṃpañcānanastu caturānanamatyaśeta |yatsaṃjñayā bhavati yuktamidaṃ paraṃ tuṣaṭpañcavaktrasahitāvapi ceti citram || 17||

इभेन वृत्तिं चरतोऽस्य रङ्गिन्तवास्ति सङ्गादनिभास्यवृत्तिः ।वने कृतासक्तिरयं मृगेन्द्रोऽवने कृतासक्तिरिदं च चित्रम् ॥ १८॥

ibhena vṛttiṃ carato'sya raṅgintavāsti saṅgādanibhāsyavṛttiḥ |vane kṛtāsaktirayaṃ mṛgendro'vane kṛtāsaktiridaṃ ca citram || 18||

स्वामिन् सुवर्णशुभकेसरिवाहनश्रीरङ्गेशितुस्तव च कुत्र सुवर्णलब्धिः ।ज्ञातं दिशन्ति कवयो भवते सुवर्णजातं हि नाम तु तथा धनरक्षणाय ॥ १९॥

svāmin suvarṇaśubhakesarivāhanaśrīraṅgeśitustava ca kutra suvarṇalabdhiḥ |jñātaṃ diśanti kavayo bhavate suvarṇajātaṃ hi nāma tu tathā dhanarakṣaṇāya || 19||

कमलसदनाङ्गपालीकुङ्कुमयुततावकाङ्गसृतधूली ।इभहिंसनकरवाली विलसति रङ्गक्षमापते व्याली ॥ २०॥

kamalasadanāṅgapālīkuṅkumayutatāvakāṅgasṛtadhūlī |ibhahiṃsanakaravālī vilasati raṅgakṣamāpate vyālī || 20||

हस्तीष्टदानतत्पर तद्दारणसादराममुं भुवने ।आलोच्य मृगविशेषं रङ्गिन् किं शिक्षयन्नधः कुरुषे ॥ २१॥

hastīṣṭadānatatpara taddāraṇasādarāmamuṃ bhuvane |ālocya mṛgaviśeṣaṃ raṅgin kiṃ śikṣayannadhaḥ kuruṣe || 21||

व्यालीप्रियोऽसि भगवन् भुजगेन्द्रतल्पतस्मादमुं वरहितां सुविलक्ष्य यालीम् ।वाहाधिकारमदिशः प्रबलं जनेभ्योगृह्णासि सोऽञ्जलिवधूः सुविचार्यमेतत् ॥ २२॥

vyālīpriyo'si bhagavan bhujagendratalpatasmādamuṃ varahitāṃ suvilakṣya yālīm |vāhādhikāramadiśaḥ prabalaṃ janebhyogṛhṇāsi so'ñjalivadhūḥ suvicāryametat || 22||

यालीवाहनशोभिनि कालीकृतदेववैरिमुखशशिनि ।रङ्गक्षमामघोनि स्तुतिक्रियाकर्तृतां बुभूपानि (बुभूपाणि) ॥ २३॥

yālīvāhanaśobhini kālīkṛtadevavairimukhaśaśini |raṅgakṣamāmaghoni stutikriyākartṛtāṃ bubhūpāni (bubhūpāṇi) || 23||

शेषस्थितिं भूषयतापि सम्यगशेषवृत्तिर्भवतोपक्लप्ता ।न चित्रमेतत्त्रिजगद्विरूढस्वभावशीलाकृतिरूपभाजा ॥ २४॥

śeṣasthitiṃ bhūṣayatāpi samyagaśeṣavṛttirbhavatopaklaptā |na citrametattrijagadvirūḍhasvabhāvaśīlākṛtirūpabhājā || 24||

रङ्गेशिता त्वं स भुजङ्गवर्यःसम्बन्धितास्ते ह्युभयोः समाना ।फणां सुकान्तां भवददङ्गजातवराय यत्प्रादिशदेष मुख्याम् ॥ २५॥

raṅgeśitā tvaṃ sa bhujaṅgavaryaḥsambandhitāste hyubhayoḥ samānā |phaṇāṃ sukāntāṃ bhavadadaṅgajātavarāya yatprādiśadeṣa mukhyām || 25||

उत्सङ्गभाजा भवताद्य राजत्यत्यद्भुतं कुण्डलिराजवर्यः ।अमूल्यशक्रोपलदर्शनीयारङ्गप्रभो स्फाटिकपेटिकेव ॥ २६॥

utsaṅgabhājā bhavatādya rājatyatyadbhutaṃ kuṇḍalirājavaryaḥ |amūlyaśakropaladarśanīyāraṅgaprabho sphāṭikapeṭikeva || 26||

चक्रित्वकुण्डलित्वे गूढपदत्वं बिलेशयत्वं च ।पर्यायतोऽस्य यद्वच्छेषस्य तथा तवेत्युभौ मिलितौ ॥ २७॥

cakritvakuṇḍalitve gūḍhapadatvaṃ bileśayatvaṃ ca |paryāyato'sya yadvaccheṣasya tathā tavetyubhau militau || 27||

आश्रितसुवर्णगरुडं श्रितजनकल्याणसम्पदां नीडम् ।कृतरिक्तभावपीडं भज रङ्गपतिं श्रुतित्रयीचूडं २८॥आरुढपक्षिराजे सेवागतनिखिलनिर्जरसमाजे ।हृदय वस रङ्गराजे सुन्दरतररूपविजितचेतोजे ॥ २९॥

āśritasuvarṇagaruḍaṃ śritajanakalyāṇasampadāṃ nīḍam |kṛtariktabhāvapīḍaṃ bhaja raṅgapatiṃ śrutitrayīcūḍaṃ 28||āruḍhapakṣirāje sevāgatanikhilanirjarasamāje |hṛdaya vasa raṅgarāje sundaratararūpavijitacetoje || 29||

अधिगतसुपर्णवृत्तो रङ्गपतिश्चापि कनकधाराणाम् ।दाता भवसि सदा त्वं रत्नाकरकन्यकाश्रयेण किमु ॥ ३०॥

adhigatasuparṇavṛtto raṅgapatiścāpi kanakadhārāṇām |dātā bhavasi sadā tvaṃ ratnākarakanyakāśrayeṇa kimu || 30||

मुष्णासि चेतांसि न चित्रमेतत्किशोरभावे दधिहारिवृत्तिः ।पुष्णासि रङ्गाधिप वीनशोभांनवीनशोभाकृदसीति चित्रम् ॥ ३१॥

muṣṇāsi cetāṃsi na citrametatkiśorabhāve dadhihārivṛttiḥ |puṣṇāsi raṅgādhipa vīnaśobhāṃnavīnaśobhākṛdasīti citram || 31||

एतत्सहायभूम्ना धरणीजाताप्तिरिह बभूव पुरा ।कुशलवसुवृद्धिहेतुस्त्विति हि सुवर्णीकरोषि कपिमेनम् ॥ ३२॥

etatsahāyabhūmnā dharaṇījātāptiriha babhūva purā |kuśalavasuvṛddhihetustviti hi suvarṇīkaroṣi kapimenam || 32||

तव परिचयतः कपिरपि पीताम्बरधरणमातनुते ।नर इव तथापि शाखापरिचयतो नैव निववृते युक्तम् ॥ ३३॥

tava paricayataḥ kapirapi pītāmbaradharaṇamātanute |nara iva tathāpi śākhāparicayato naiva nivavṛte yuktam || 33||

अरुणमुखहनुमदंसप्रतष्ठिर्त त्वां स्मरामि संलक्ष्य ।इन्दिन्दिरस्य रङ्गिन्नशोकसुमगुच्छवृन्तलग्नस्य ॥ ३४॥

aruṇamukhahanumadaṃsaprataṣṭhirta tvāṃ smarāmi saṃlakṣya |indindirasya raṅginnaśokasumagucchavṛntalagnasya || 34||

निशिचरलोककृतान्तं निजांसभागप्रकाशितानन्तम् ।भक्तावलिषु महान्तं विषयीकुरु लोचने हनूमन्तम् ॥ ३५॥

niśicaralokakṛtāntaṃ nijāṃsabhāgaprakāśitānantam |bhaktāvaliṣu mahāntaṃ viṣayīkuru locane hanūmantam || 35||

कल्पतरुमूलशालिनमाकलयन् कल्पते भवाटव्याः ।सञ्चरणाय न चैनं पञ्चशराभिख्यचोरदुर्गायाः ॥ ३६॥

kalpatarumūlaśālinamākalayan kalpate bhavāṭavyāḥ |sañcaraṇāya na cainaṃ pañcaśarābhikhyacoradurgāyāḥ || 36||

रङ्गिन् परिग्रहवशात्तव कल्पवृक्षोदातृप्रसिद्धिमगमत् सति चान्यवृक्षे ।स्यालं तमेनमपरं च विचार्य वृक्षमस्यालमस्य विषये सदनुग्रहेण ॥ ३७॥

raṅgin parigrahavaśāttava kalpavṛkṣodātṛprasiddhimagamat sati cānyavṛkṣe |syālaṃ tamenamaparaṃ ca vicārya vṛkṣamasyālamasya viṣaye sadanugraheṇa || 37||

स्यालत्वमेव कलयन्नकृथा वदान्यमेनं स चेन्मधुपसङ्गतिभाक् सुराणाम् ।पाता भवत्यहह रङ्गपते सुरद्रुः ।यत्संविचार्य करणीयमतस्त्रिलोके ॥ ३८॥

syālatvameva kalayannakṛthā vadānyamenaṃ sa cenmadhupasaṅgatibhāk surāṇām |pātā bhavatyahaha raṅgapate suradruḥ |yatsaṃvicārya karaṇīyamatastriloke || 38||

भूमौ वदान्यविभवं किमयं प्रकाशंकर्तुं भुवं सुरतरुर्हि परिष्करोति ।सत्युज्ज्वले सकलकल्पककल्पकद्रौत्वय्येनमाश्रयतु को जडभावभाजम् ॥ ३९॥

bhūmau vadānyavibhavaṃ kimayaṃ prakāśaṃkartuṃ bhuvaṃ suratarurhi pariṣkaroti |satyujjvale sakalakalpakakalpakadrautvayyenamāśrayatu ko jaḍabhāvabhājam || 39||

चन्द्रप्रभापि प्रथते प्रभातेसङ्गेऽपि भास्वत्त्वदुरुप्रभायाः ।रङ्गप्रभो युक्तमिदं विभातिभवत्पदाप्तावविरोधिभावः ॥ ४०॥

candraprabhāpi prathate prabhātesaṅge'pi bhāsvattvaduruprabhāyāḥ |raṅgaprabho yuktamidaṃ vibhātibhavatpadāptāvavirodhibhāvaḥ || 40||

नामायोगः क्षीणता नैव बिम्बेसत्येवं किं भास्वताप्नोत्वथाद्य ।रङ्गिन् सङ्गं चन्द्रमाः स्यादथैवमायोगं ते वीक्ष्य सक्तस्त्वपूर्वम् ॥ ४१॥

nāmāyogaḥ kṣīṇatā naiva bimbesatyevaṃ kiṃ bhāsvatāpnotvathādya |raṅgin saṅgaṃ candramāḥ syādathaivamāyogaṃ te vīkṣya saktastvapūrvam || 41||

तुभ्यं स्वबिम्बादमृतं सुधांशूरङ्गिन् समुद्धृत्य गृहागताय ।तुभ्यं ददौ रन्ध्रमतोऽस्य जातंमध्येऽंशुकं त्वं च ददासि तस्मै ॥ ४२॥

tubhyaṃ svabimbādamṛtaṃ sudhāṃśūraṅgin samuddhṛtya gṛhāgatāya |tubhyaṃ dadau randhramato'sya jātaṃmadhye'ṃśukaṃ tvaṃ ca dadāsi tasmai || 42||

स्थानं ददावक्षिणि यस्य नित्यंतस्मै क्षमः स क्षणदाधिनाथः ।दत्ते प्रभामुत्सववासरे स्वामादानदानोचितमेव पात्रम् ॥ ४३॥

sthānaṃ dadāvakṣiṇi yasya nityaṃtasmai kṣamaḥ sa kṣaṇadādhināthaḥ |datte prabhāmutsavavāsare svāmādānadānocitameva pātram || 43||

करिवरमिह पूर्वं ग्राहबन्धादरक्षस्तदधिगतगरिम्णा दन्तिवाहस्पृहाभूत् ।तव पतदिनवाह ग्राहनिर्बन्धतो मांमदजुषमिह मोक्तुं कः समर्थस्त्वदन्यः ॥ ४४॥

karivaramiha pūrvaṃ grāhabandhādarakṣastadadhigatagarimṇā dantivāhaspṛhābhūt |tava patadinavāha grāhanirbandhato māṃmadajuṣamiha moktuṃ kaḥ samarthastvadanyaḥ || 44||

सद्गोत्रभेदपरदाररतं सुरेन्द्रंत्यक्त्वागमत् कथमसौ सुरदन्तिराजः ।गोत्रोद्धृतौ प्रथितधर्मजदारमानदाने रतं भुवि समीक्ष्य भवन्तमेव ॥ ४५॥

sadgotrabhedaparadārarataṃ surendraṃtyaktvāgamat kathamasau suradantirājaḥ |gotroddhṛtau prathitadharmajadāramānadāne rataṃ bhuvi samīkṣya bhavantameva || 45||

सुरदन्त्यपि बर्हिर्मुखभावं भजते विभो तव तु ।दन्तीन्द्रो बत रङ्गपतेऽश्नात्यघानि सर्वेषाम् ॥ ४६॥

suradantyapi barhirmukhabhāvaṃ bhajate vibho tava tu |dantīndro bata raṅgapate'śnātyaghāni sarveṣām || 46||

सुरदन्तिनमासाद्य च चलस्थितिं कलयते विभो सुकृति (सुकृती) ।सुकृतं निनाश्य भजतेऽचलस्थितिं त्वां गजस्थमालोक्य ॥ १७॥

suradantinamāsādya ca calasthitiṃ kalayate vibho sukṛti (sukṛtī) |sukṛtaṃ nināśya bhajate'calasthitiṃ tvāṃ gajasthamālokya || 17||

हारिद्रचूर्णसुविलेपनलोभनीयांमूर्तिं कथं कलयसे बत रङ्गबन्धो ।आभीरवामनयना इव वश्चनीयानैतास्तु चोलवनिताः कुटिलस्वभावाः ॥ ४८॥

hāridracūrṇasuvilepanalobhanīyāṃmūrtiṃ kathaṃ kalayase bata raṅgabandho |ābhīravāmanayanā iva vaścanīyānaitāstu colavanitāḥ kuṭilasvabhāvāḥ || 48||

नीलाम्बुदप्रकरकान्तिसुहृच्छरीररम्यद्युते कथय किं भवितुं सुरक्तः ।हारिद्रचूर्णसुविलेपनमातनोषिको वेद रङ्गचरितं न जगत्प्रसिद्धम् ॥ ४९॥

nīlāmbudaprakarakāntisuhṛccharīraramyadyute kathaya kiṃ bhavituṃ suraktaḥ |hāridracūrṇasuvilepanamātanoṣiko veda raṅgacaritaṃ na jagatprasiddham || 49||

चञ्चत्पयोधररुचिं सुहरिद्रयाक्तंपीताम्बरं भ्रमतु वीक्ष्य च देहमद्य ।पद्मां ततः सविधगां स्ववशं नयामोरङ्गिन् मनः किमिति सापि च रङ्गनिष्ठा ॥ ५०॥

cañcatpayodhararuciṃ suharidrayāktaṃpītāmbaraṃ bhramatu vīkṣya ca dehamadya |padmāṃ tataḥ savidhagāṃ svavaśaṃ nayāmoraṅgin manaḥ kimiti sāpi ca raṅganiṣṭhā || 50||

हारिद्रचूर्णसङ्गादुज्ज्वलवपुषस्तव श्रियो रङ्गिन् ।धिक्कुर्वन्ति हि शोभां धातुविचित्रितविधूपलग्राव्णः ॥ ५१॥

hāridracūrṇasaṅgādujjvalavapuṣastava śriyo raṅgin |dhikkurvanti hi śobhāṃ dhātuvicitritavidhūpalagrāvṇaḥ || 51||

परस्परं दर्पणदर्शनीये गण्डस्थले ते जयतः श्रियश्च ।सत्योस्तयोर्दर्पणधारणं किं रङ्गेश द्रष्टुं नु समं निजाङ्गम् ॥ ५२॥

parasparaṃ darpaṇadarśanīye gaṇḍasthale te jayataḥ śriyaśca |satyostayordarpaṇadhāraṇaṃ kiṃ raṅgeśa draṣṭuṃ nu samaṃ nijāṅgam || 52||

मुकुरसदनमध्यस्थास्नु किं नीलरत्नम् ।सितरुचिशुभरोचि श्यामलं किं नु नूत्नम् ।इति विविधपदव्या वर्णितं निःसपत्नंभवतु सकलललोकश्रेयसे रङ्गरत्नम् ॥ ५३॥

mukurasadanamadhyasthāsnu kiṃ nīlaratnam |sitaruciśubharoci śyāmalaṃ kiṃ nu nūtnam |iti vividhapadavyā varṇitaṃ niḥsapatnaṃbhavatu sakalalalokaśreyase raṅgaratnam || 53||

मुकुरसदनमध्ये प्रस्फुरद्दीप्ररूपंदिशि दिशि च भवन्तं वीक्ष्य पद्मा द्विरूपा ।नयनहृदयचोरं मायया धावनोत्कंबहुलकलितरूपं त्वां रुणद्धीति शङ्के ॥ ५४॥

mukurasadanamadhye prasphuraddīprarūpaṃdiśi diśi ca bhavantaṃ vīkṣya padmā dvirūpā |nayanahṛdayacoraṃ māyayā dhāvanotkaṃbahulakalitarūpaṃ tvāṃ ruṇaddhīti śaṅke || 54||

प्रतिफलसि मुकुरदेशे जडेऽपि हृदये न मे कथं स्फुरसि ।विमलय पदरजसा तत्समलं चेद्रङ्गभूमिपते ॥ ५५॥

pratiphalasi mukuradeśe jaḍe'pi hṛdaye na me kathaṃ sphurasi |vimalaya padarajasā tatsamalaṃ cedraṅgabhūmipate || 55||

स्वामिन् योषाद्वयमपि रङ्गक्ष्मापाल युक्तमेव तव ।एकप्रकृतिकतापि च तयोर्मुदे ते भवत्यधिकम् ॥ ५६॥

svāmin yoṣādvayamapi raṅgakṣmāpāla yuktameva tava |ekaprakṛtikatāpi ca tayormude te bhavatyadhikam || 56||

पार्श्वद्वयेऽपि लक्ष्मीभूम्योर्मध्यस्थतां प्रपन्नेन ।रङ्गिन् भवता भार्याद्वयानुसृतिरत्र शिक्ष्यते नुणाम् ॥ ५७॥

pārśvadvaye'pi lakṣmībhūmyormadhyasthatāṃ prapannena |raṅgin bhavatā bhāryādvayānusṛtiratra śikṣyate nuṇām || 57||

सेनेशप्रमुखेषु विश्वजनिषु त्वच्छासनप्रेप्सुषुस्वामिन् सत्सु कथं नु धान्यगणनां त्वं द्रष्टुमुद्युञ्जसे ।कार्पण्यात् स भवान्न विश्वसिति किं कार्पण्यमात्रैर्नरैस्तुभ्यं वेद्यत एव तत्परिचयाज्जातं स्थिरं किं त्वयि ॥ ५८॥

seneśapramukheṣu viśvajaniṣu tvacchāsanaprepsuṣusvāmin satsu kathaṃ nu dhānyagaṇanāṃ tvaṃ draṣṭumudyuñjase |kārpaṇyāt sa bhavānna viśvasiti kiṃ kārpaṇyamātrairnaraistubhyaṃ vedyata eva tatparicayājjātaṃ sthiraṃ kiṃ tvayi || 58||

स्वयमेव धान्यगणनां पश्यति सति भवति सत्सु मित्रेषु ।मित्रं हेम्नोऽर्थेऽलं धान्याथे स्वयमिति स्फुटा नीतिः ॥ ५९॥

svayameva dhānyagaṇanāṃ paśyati sati bhavati satsu mitreṣu |mitraṃ hemno'rthe'laṃ dhānyāthe svayamiti sphuṭā nītiḥ || 59||

कथं निशीथेऽस्त्वभिषेककालस्तव श्रियश्चापि च रङ्गबन्धो ।कालव्यवस्था भवता कृतैव यद्वा स कालो युवयोः प्रभुर्न ॥ ६०॥

kathaṃ niśīthe'stvabhiṣekakālastava śriyaścāpi ca raṅgabandho |kālavyavasthā bhavatā kṛtaiva yadvā sa kālo yuvayoḥ prabhurna || 60||

गर्भीकृतानि भुवनानि बहून्नते श्रीरङ्गक्षमादयित सन्ति तथापि चाद्य ।यन्मज्जनं तव च वक्षसि संस्फुरन्त्यालक्ष्म्याश्च साधु भुवनैरिति चित्रमेतत् ॥ ६१॥

garbhīkṛtāni bhuvanāni bahūnnate śrīraṅgakṣamādayita santi tathāpi cādya |yanmajjanaṃ tava ca vakṣasi saṃsphurantyālakṣmyāśca sādhu bhuvanairiti citrametat || 61||

सुविमलपवित्रवपुषोर्भवतोः श्रीरङ्गनायकौ स्नानम् ।सम्पश्यतां नराणामलमशुचिं व्यपोहति विचित्रम् ॥ ६२॥

suvimalapavitravapuṣorbhavatoḥ śrīraṅganāyakau snānam |sampaśyatāṃ narāṇāmalamaśuciṃ vyapohati vicitram || 62||

शिबिकान्तःस्फूर्तिरियं युक्तं पुरुषार्थदाननिरतस्य ।रङ्गेन्दौ स्फुरति दिने रूपं ह्यकलङ्कमसितमिति चित्रम् ॥ ६३॥

śibikāntaḥsphūrtiriyaṃ yuktaṃ puruṣārthadānaniratasya |raṅgendau sphurati dine rūpaṃ hyakalaṅkamasitamiti citram || 63||

सङ्केतमैश्वरं यन्न सदर्थं नैव तद्विभाति मम ।चतुरन्तत्वं भजते वाहनमिदमद्य येन रङ्गपते ॥ ६४॥

saṅketamaiśvaraṃ yanna sadarthaṃ naiva tadvibhāti mama |caturantatvaṃ bhajate vāhanamidamadya yena raṅgapate || 64||

दानं शोभनकरता स्ववशागतहार्दवृतियुक्तम् ।सद्यूथपते तव बत शिबिकारोहो रजस्कताप्यन्ते ॥ ६५॥

dānaṃ śobhanakaratā svavaśāgatahārdavṛtiyuktam |sadyūthapate tava bata śibikāroho rajaskatāpyante || 65||

स्वामिन् जगद्गुरुरसि प्रथते च भारवाहो वहन्ति बत पञ्चजनास्त एते ।आलोचयंस्तव सुवैभवमद्भुतस्यवासं दिशेन्न हृदये भुवि रङ्गभूप ॥ ६६॥

svāmin jagadgururasi prathate ca bhāravāho vahanti bata pañcajanāsta ete |ālocayaṃstava suvaibhavamadbhutasyavāsaṃ diśenna hṛdaye bhuvi raṅgabhūpa || 66||

घोटोद्यत्खरकूटगाढघटनासञ्जातभूयोरजःपालीफेनरसार्दिता समलगन्मेरोस्तवोर्ध्वस्थले ।रङ्गिन् देवपदं ततो विरचितं तस्यां धरित्र्यां न चेत्इत्थं राजसमाधिकारिकपदं विज्ञैः कुतः कथ्यते ॥ ६॥

ghoṭodyatkharakūṭagāḍhaghaṭanāsañjātabhūyorajaḥpālīphenarasārditā samalaganmerostavordhvasthale |raṅgin devapadaṃ tato viracitaṃ tasyāṃ dharitryāṃ na cetitthaṃ rājasamādhikārikapadaṃ vijñaiḥ kutaḥ kathyate || 6||

चञ्चद्भवद्धोटखुराभिघातमाशङ्क्य सूर्योऽगमदस्तशैलम् ।चन्द्रेऽस्ति लग्नं तदिदं हि चिह्नं रवेस्तदारभ्य तथैव वृत्तिः ॥ ६८॥

cañcadbhavaddhoṭakhurābhighātamāśaṅkya sūryo'gamadastaśailam |candre'sti lagnaṃ tadidaṃ hi cihnaṃ ravestadārabhya tathaiva vṛttiḥ || 68||

रङ्गिन् भवद्धोटशिखानिबद्धभूषाविशेषोल्लसितोर्ध्वसीम्नः ।चञ्चस्त्वरापसृतिसाहचर्यंसच्चामरौ पार्श्वयुगे दधाते ॥ ६९॥

raṅgin bhavaddhoṭaśikhānibaddhabhūṣāviśeṣollasitordhvasīmnaḥ |cañcastvarāpasṛtisāhacaryaṃsaccāmarau pārśvayuge dadhāte || 69||

मद्वृत्तियोग्योऽर्हति जिह्मगत्वमित्थं तदध्यापयसीव सप्तिम् ।आस्तामिदं तार्क्ष्यमथोऽमृतस्यदाता त्वयं तद्विषदो न हि स्यात् ॥ ७०॥

madvṛttiyogyo'rhati jihmagatvamitthaṃ tadadhyāpayasīva saptim |āstāmidaṃ tārkṣyamatho'mṛtasyadātā tvayaṃ tadviṣado na hi syāt || 70||

मोचेक्षुमधुरवृत्तौ पत्रिप्रवरोज्ज्वले रथे वृत्तिः ।सद्रूपशोभितेऽस्मिन्नुद्याने रङ्गभूप युक्तमिदम् ॥ ७१॥

mocekṣumadhuravṛttau patripravarojjvale rathe vṛttiḥ |sadrūpaśobhite'sminnudyāne raṅgabhūpa yuktamidam || 71||

कृतप्रतिकृतं भुवि प्रथितमेव रङ्गप्रभोयदत्र मनुजा भवत्समुपकृष्टचित्तास्तदा ।भवद्रथसुकर्षणादिह कृतज्ञतां तन्वतेक्षमं खलु यतस्तुतैर्जयति नित्यसख्यं तव ॥ ७२॥

kṛtapratikṛtaṃ bhuvi prathitameva raṅgaprabhoyadatra manujā bhavatsamupakṛṣṭacittāstadā |bhavadrathasukarṣaṇādiha kṛtajñatāṃ tanvatekṣamaṃ khalu yatastutairjayati nityasakhyaṃ tava || 72||

अधिगतरथं भवन्तं पश्यन्तो भुवि मनोरथं प्राप्य ।मोदन्ते रङ्गपते दाता त्वं खलु मनःपूर्वम् ॥ ७३॥

adhigatarathaṃ bhavantaṃ paśyanto bhuvi manorathaṃ prāpya |modante raṅgapate dātā tvaṃ khalu manaḥpūrvam || 73||

आलोक्य रथनिविष्टं नित्यसुतुष्टं जगल्लये शिष्टम् ।न भजति कदापि कष्टं रङ्गिणमिष्टं जनो दृशा स्पष्टम् ॥ ७४॥

ālokya rathaniviṣṭaṃ nityasutuṣṭaṃ jagallaye śiṣṭam |na bhajati kadāpi kaṣṭaṃ raṅgiṇamiṣṭaṃ jano dṛśā spaṣṭam || 74||

आरोहति स्यन्दनमम्बुजाक्षे रोहन्ति चक्षूंषि तमाश्रितानाम् ।तस्मिन्न चक्षुर्विषये मनांसि तत्स्थानमेषां तु समाक्रमन्ति ॥ ७५॥

ārohati syandanamambujākṣe rohanti cakṣūṃṣi tamāśritānām |tasminna cakṣurviṣaye manāṃsi tatsthānameṣāṃ tu samākramanti || 75||

श्रीरङ्गनाथ नवमोत्सववासरेषुये तीर्थवारिणि निमज्जनमाचरन्ति ।ते बाह्यमान्तरतमं च रजो व्यपोह्यजन्मान्तरेऽपि शुचितामुपयान्ति हुन्त ॥ ७६॥

śrīraṅganātha navamotsavavāsareṣuye tīrthavāriṇi nimajjanamācaranti |te bāhyamāntaratamaṃ ca rajo vyapohyajanmāntare'pi śucitāmupayānti hunta || 76||

श्रीरङ्गराज किमिदं विपरीतमास्तेयस्तीर्थवारिषु विगाहनमातनोति ।पुंसोऽपि तस्य रजसा विगमोऽपि सत्त्वप्रादुर्भवश्च शुचिभूतशरीरता च ॥ ७७॥

śrīraṅgarāja kimidaṃ viparītamāsteyastīrthavāriṣu vigāhanamātanoti |puṃso'pi tasya rajasā vigamo'pi sattvaprādurbhavaśca śucibhūtaśarīratā ca || 77||

परिणीतामपि पद्मां वर्षे वर्षे किं तु परिणयसि ।प्रणयवशा खलु नवा नवा सा विभाति रङ्गविभो ॥ ७८॥

pariṇītāmapi padmāṃ varṣe varṣe kiṃ tu pariṇayasi |praṇayavaśā khalu navā navā sā vibhāti raṅgavibho || 78||

जितेन्द्रियोऽस्मीति बभाण पूर्वंरङ्गक्षमापालक यादवत्वे ।रुचिर्विवाहे कथमाविरासीज्ज्ञातं पतत्रीश्वरवाहनोऽसि ॥ ७९॥

jitendriyo'smīti babhāṇa pūrvaṃraṅgakṣamāpālaka yādavatve |rucirvivāhe kathamāvirāsījjñātaṃ patatrīśvaravāhano'si || 79||

प्राप्ताब्जोदररम्यकान्ति भवतो रङ्गेश दृष्ट्योर्युगंकुञ्चद्वक्त्रसरोजवासरसिकापादाब्जयोः संस्फुरत् ।पश्यद्भिः प्रणयापराधकुपितां पद्मां पदाम्भोजयोःपाणिभ्यामगृहीस्त्वमित्यनुकलं लोकैः समालोक्यसे ॥ ८०॥

prāptābjodararamyakānti bhavato raṅgeśa dṛṣṭyoryugaṃkuñcadvaktrasarojavāsarasikāpādābjayoḥ saṃsphurat |paśyadbhiḥ praṇayāparādhakupitāṃ padmāṃ padāmbhojayoḥpāṇibhyāmagṛhīstvamityanukalaṃ lokaiḥ samālokyase || 80||

परिणयविधौ न भवतो रङ्गपते मातुलाहेर्वाहः ।न हि हीनता ततः स्यादहीनवृत्त्योः सदा युवयोः ॥ ८१॥

pariṇayavidhau na bhavato raṅgapate mātulāhervāhaḥ |na hi hīnatā tataḥ syādahīnavṛttyoḥ sadā yuvayoḥ || 81||

डोलाधिरोहस्तव रङ्गधुर्यप्रभो विवाहे भवतीति चित्रम् ।पिता पुराणोऽसि भवान् रमापिप्रसूर्जनानामिति विश्रुता यत् ॥ ८२॥

ḍolādhirohastava raṅgadhuryaprabho vivāhe bhavatīti citram |pitā purāṇo'si bhavān ramāpiprasūrjanānāmiti viśrutā yat || 82||

परिणयनविधौ ते रङ्गबन्धो रमायाःकरतलकृतमल्लीसूनगुच्छात् पतद्भिः ।अरुणमणिधरित्र्यां पुष्पवृन्दैर्विशीर्णैःकृत इव हि हुताशे लाजहोमप्रकारः ॥ ८३॥

pariṇayanavidhau te raṅgabandho ramāyāḥkaratalakṛtamallīsūnagucchāt patadbhiḥ |aruṇamaṇidharitryāṃ puṣpavṛndairviśīrṇaiḥkṛta iva hi hutāśe lājahomaprakāraḥ || 83||

कस्त्वं रङ्गपतिः प्रदर्शय शुभं वेष नु किं दीयतेकिं तेऽभीष्टतमं ददासि यदि तत् तद्वाञ्छितं कथ्यते ।अद्यैवाभिगृहाण ते परिणये वाञ्छेति मां लोभयन्अन्योन्यालपनेन सोऽयमधुना गृह्णाति तस्याः करम् ॥ ८४॥

kastvaṃ raṅgapatiḥ pradarśaya śubhaṃ veṣa nu kiṃ dīyatekiṃ te'bhīṣṭatamaṃ dadāsi yadi tat tadvāñchitaṃ kathyate |adyaivābhigṛhāṇa te pariṇaye vāñcheti māṃ lobhayananyonyālapanena so'yamadhunā gṛhṇāti tasyāḥ karam || 84||

करग्रहविधौ श्रियो मणिमयावनौ बिम्बितंजिघृक्षति करं तदा भवति रङ्गपृथ्वीपते ।करग्रहसमर्थता बत नृपेत्यनाकर्णयन्सखीगिरमिव प्रभो लिखसि लज्जया भूतले ॥ ८५॥

karagrahavidhau śriyo maṇimayāvanau bimbitaṃjighṛkṣati karaṃ tadā bhavati raṅgapṛthvīpate |karagrahasamarthatā bata nṛpetyanākarṇayansakhīgiramiva prabho likhasi lajjayā bhūtale || 85||

उद्वाह्य पद्मां धरणीञ्च ताभ्यां पद्मालयाद्रङ्गपतेऽर्धवीथ्या ।त्वां सम्प्रयान्तं सदनं निरीक्ष्य नो यान्ति याम्यं सदनं पुमांसः ॥ ८६॥

udvāhya padmāṃ dharaṇīñca tābhyāṃ padmālayādraṅgapate'rdhavīthyā |tvāṃ samprayāntaṃ sadanaṃ nirīkṣya no yānti yāmyaṃ sadanaṃ pumāṃsaḥ || 86||

राज्यौ न दृश्ये सकलैरिति त्वंप्रावृत्य वस्त्रैः शिबिकां प्रयासि ।युक्तं हि राज्ञस्तव तत्परं दुनान्ये पुमांसोऽत्र तनूभवेभ्यः ॥ ८७॥

rājyau na dṛśye sakalairiti tvaṃprāvṛtya vastraiḥ śibikāṃ prayāsi |yuktaṃ hi rājñastava tatparaṃ dunānye pumāṃso'tra tanūbhavebhyaḥ || 87||

पद्मावनिभ्यां रुचिरद्विपार्श्वेश्रीरङ्गधात्रीपतिसार्वभौमः ।चाम्पेयगुच्छावलिमध्यगालिरीतिं ह्यपूर्वां प्रकटीकरोति ॥ ८८॥

padmāvanibhyāṃ ruciradvipārśveśrīraṅgadhātrīpatisārvabhaumaḥ |cāmpeyagucchāvalimadhyagālirītiṃ hyapūrvāṃ prakaṭīkaroti || 88||

पार्श्वद्वयगतमहिलं परमपुमांसं पयोजपदमृदुलम् ।परतरचञ्चत्खुरलं पश्य विलोचनपयोजरुचितरलम् ॥ ८९॥

pārśvadvayagatamahilaṃ paramapumāṃsaṃ payojapadamṛdulam |parataracañcatkhuralaṃ paśya vilocanapayojarucitaralam || 89||

व्यालम्बिकुसुममालं जगदवनासक्तसकलशुभलीलम् ।उज्ज्वलवासवनीलं हृदये कुरु जन तमेनमयमूलम् ॥ ९०॥

vyālambikusumamālaṃ jagadavanāsaktasakalaśubhalīlam |ujjvalavāsavanīlaṃ hṛdaye kuru jana tamenamayamūlam || 90||

जागरणकिञ्चिदरुणप्रभाक्षिनीलोत्पलप्रभापूरैः ।श्रितजनताम्बूलभारं रङ्गपते त्वं ददासीव ॥ ९१॥

jāgaraṇakiñcidaruṇaprabhākṣinīlotpalaprabhāpūraiḥ |śritajanatāmbūlabhāraṃ raṅgapate tvaṃ dadāsīva || 91||

परिणयकाले राज्ञां मुच्यन्ते निगलबद्धजनवृन्दाः ।भवता किं रङ्गपते बध्यन्ते प्रेमपाशतः सर्वे ॥ ९२॥

pariṇayakāle rājñāṃ mucyante nigalabaddhajanavṛndāḥ |bhavatā kiṃ raṅgapate badhyante premapāśataḥ sarve || 92||

रक्षा श्रुता यथा वा भवतो न तथा किमाश्रितानां च ।स्ववशा निराश्रयाश्चेदिति किं रङ्गिन् श्रिताघमभिहन्सि ॥ ९३॥

rakṣā śrutā yathā vā bhavato na tathā kimāśritānāṃ ca |svavaśā nirāśrayāścediti kiṃ raṅgin śritāghamabhihansi || 93||

पूर्वं यादवतायामुक्तं गोपैरवाद्यघोषमिति ।तत्परिचयवशतः किं ह्यवाद्यघोषं विराजसे रङ्गिन ॥ ९४॥

pūrvaṃ yādavatāyāmuktaṃ gopairavādyaghoṣamiti |tatparicayavaśataḥ kiṃ hyavādyaghoṣaṃ virājase raṅgina || 94||

स्कन्धस्य रुचिकृदेतद्वाहनमिति लोभयन्मनुजान् ।संवाह्य तैश्च रङ्गिन् धत्से तेषां भरन्यासम् ॥ ९५॥

skandhasya rucikṛdetadvāhanamiti lobhayanmanujān |saṃvāhya taiśca raṅgin dhatse teṣāṃ bharanyāsam || 95||

तोलुक्किनियानिति हि प्रसिद्धिरेतस्य वाहनस्य भुवि ।रङ्गपते लोचनयोरप्येतद्रोचते नितराम् ॥ ९६॥

tolukkiniyāniti hi prasiddhiretasya vāhanasya bhuvi |raṅgapate locanayorapyetadrocate nitarām || 96||

निगमशिखरोक्तमधुना प्रकटीकुर्वन् विराजसे शब्दः (शब्दम्) ।दशमामुत्सवरात्रिं नवमान्तेनातनोषि रङ्गपते ॥ ९७॥

nigamaśikharoktamadhunā prakaṭīkurvan virājase śabdaḥ (śabdam) |daśamāmutsavarātriṃ navamāntenātanoṣi raṅgapate || 97||

पुष्पशिबिकान्तरङ्गे दुष्परिहरपापभञ्जनोत्तुङ्गे ।तनुकान्तिजितानङ्गे धिनु सङ्गं चित्त रङ्गिणि शुभाङ्गे ॥ ९८॥

puṣpaśibikāntaraṅge duṣpariharapāpabhañjanottuṅge |tanukāntijitānaṅge dhinu saṅgaṃ citta raṅgiṇi śubhāṅge || 98||

वहन्त एते जडसालभञ्जिकाकृतीन्नरान् वीक्ष्य च राघवत्वे ।शिलावधूकृत्कपटत्वधारिणीं सञ्चिन्त्य रङ्गिन् स्ववशेऽद्य सन्ति ॥ ९९॥

vahanta ete jaḍasālabhañjikākṛtīnnarān vīkṣya ca rāghavatve |śilāvadhūkṛtkapaṭatvadhāriṇīṃ sañcintya raṅgin svavaśe'dya santi || 99||

शिबिकादण्डकृतांसप्रतिमा रङ्गिन् विभीषयन्तीव ।वहतो भगवद्दृष्टा वयमपि शक्नुमोऽत्रेति ॥ १००॥

śibikādaṇḍakṛtāṃsapratimā raṅgin vibhīṣayantīva |vahato bhagavaddṛṣṭā vayamapi śaknumo'treti || 100||

कुसुमचतुरन्तयाने शोभिनि यद्वत् कुबेरसुविमाने ।सजलापयोदायमाने रमस्व रङ्गिणि मनो रमेशाने ॥ १०१॥

kusumacaturantayāne śobhini yadvat kuberasuvimāne |sajalāpayodāyamāne ramasva raṅgiṇi mano rameśāne || 101||

पुष्योत्सवो यथामत्यमुष्य रङ्गप्रभोरवर्णितराम् ।कौण्डिन्यवंशमुक्तामणिना श्रीविजयराघवाख्येन ॥ १०२॥

puṣyotsavo yathāmatyamuṣya raṅgaprabhoravarṇitarām |kauṇḍinyavaṃśamuktāmaṇinā śrīvijayarāghavākhyena || 102||

कविगौरवेण नास्मिन् रमतां कविपरिषदत्युदारवचाः ।कस्य कवेरस्य विभोरुपरि निबद्धं स्वदेत न जगत्सु ॥ १०३॥

kavigauraveṇa nāsmin ramatāṃ kavipariṣadatyudāravacāḥ |kasya kaverasya vibhorupari nibaddhaṃ svadeta na jagatsu || 103||

रोगनिवारणकामैः सह्यन्ते ह्यौषधेषु कटुकत्वम् ।भवदूरीकरणपरैः साधारणतापि चात्र सोढव्या ॥ १०४॥

roganivāraṇakāmaiḥ sahyante hyauṣadheṣu kaṭukatvam |bhavadūrīkaraṇaparaiḥ sādhāraṇatāpi cātra soḍhavyā || 104||

रुचिरार्थेषु न गच्छंस्तेषां दोषैकदृष्टिरिह कोऽपि ।निम्बदलरुचिरभावामौष्ट्रीं रीतिं समेतु का हानिः ॥ १०५॥

rucirārtheṣu na gacchaṃsteṣāṃ doṣaikadṛṣṭiriha ko'pi |nimbadalarucirabhāvāmauṣṭrīṃ rītiṃ sametu kā hāniḥ || 105||

अवशेन गृह्णन्नामाप्यजामिलो मुक्तिमेति किल विदितम् ।ज्ञात्वा जनिता कविता प्रसविष्यति भक्तिमद्भुतामस्मिन् ॥ १०६॥

avaśena gṛhṇannāmāpyajāmilo muktimeti kila viditam |jñātvā janitā kavitā prasaviṣyati bhaktimadbhutāmasmin || 106||

रङ्गविभुस्तुतिमालां स्वीकुरुतां स स्वयं सुकारुण्यात् ।निरवधिदयापयोधिः श्रीरङ्गनिवाससादरो भूमा ॥ १०७॥

raṅgavibhustutimālāṃ svīkurutāṃ sa svayaṃ sukāruṇyāt |niravadhidayāpayodhiḥ śrīraṅganivāsasādaro bhūmā || 107||

सद्गुणगुम्भनमधुरां ग्राह्यां सर्वैर्विशिष्य विषयधुराम् ।स्तुतिमालामम्लानां स्वीकुरु रङ्गक्षमाविभो स्वामिन् ॥ १०८॥

sadguṇagumbhanamadhurāṃ grāhyāṃ sarvairviśiṣya viṣayadhurām |stutimālāmamlānāṃ svīkuru raṅgakṣamāvibho svāmin || 108||

॥ इति श्रीरङ्गनाथस्तुतिमाला सम्पूर्णा ॥

|| iti śrīraṅganāthastutimālā sampūrṇā ||