लक्ष्मीनारायणस्तोत्रम् २ ) Shri Lakshmi Narayana stotram 2

अथ श्रीलक्ष्मीनारायणस्तोत्रम् ।सत्यव्रतक्षेत्रललामभूतो बाहासरित्तीरविराजमानः ।मखिप्रकृष्टोह्यरशाणिपालै नारायणो यत विभाति लक्ष्म्या ॥ १॥

atha śrīlakṣmīnārāyaṇastotram |satyavratakṣetralalāmabhūto bāhāsarittīravirājamānaḥ |makhiprakṛṣṭohyaraśāṇipālai nārāyaṇo yata vibhāti lakṣmyā || 1||

आत्रेयगोत्राम्बुधिपूर्णचन्द्रैः आचारशीलैरभितो वरिष्ठैः ।आशास्यमानः परभक्तियुक्तैः नारायणो भाति सहैव लक्ष्म्या ॥ २॥

ātreyagotrāmbudhipūrṇacandraiḥ ācāraśīlairabhito variṣṭhaiḥ |āśāsyamānaḥ parabhaktiyuktaiḥ nārāyaṇo bhāti sahaiva lakṣmyā || 2||

श्रीवैष्णवाग्रेसरमाननीयाः आचार्यवर्या जगति प्रसिद्धाः ।सत्सम्प्रदायावनबद्धदीक्षाः त्वया प्रदात्ता जगतां विभान्ति ॥ ३॥

śrīvaiṣṇavāgresaramānanīyāḥ ācāryavaryā jagati prasiddhāḥ |satsampradāyāvanabaddhadīkṣāḥ tvayā pradāttā jagatāṃ vibhānti || 3||

भाग्यं जगत्यामुपवर्णनीयं त्वदीयसेवाफलमामनन्ति ।अस्तोकदिव्याध्वरवेदिभोग्ये जानेऽग्रहारे तव भाग्यमेतत् ॥ ४॥

bhāgyaṃ jagatyāmupavarṇanīyaṃ tvadīyasevāphalamāmananti |astokadivyādhvaravedibhogye jāne'grahāre tava bhāgyametat || 4||

इष्टार्थसिद्ध्यै भवतोपदिष्टमिष्ट्यादिकं भूरि कृतं हि यत्र ।यज्ञो हि नारायणनामरूपः त्वमत्र भासीति विभावये त्वाम् ॥ ५॥

iṣṭārthasiddhyai bhavatopadiṣṭamiṣṭyādikaṃ bhūri kṛtaṃ hi yatra |yajño hi nārāyaṇanāmarūpaḥ tvamatra bhāsīti vibhāvaye tvām || 5||

आत्रेयगोत्रैकजनिप्रकृष्टाः द्विजा द्विजत्वं प्रतिपद्यमानाः ।भूयस्तरां विष्णुपदे चरन्तः विभान्ति तुष्टस्त्वमिहासि भूत्यै ॥ ६॥

ātreyagotraikajaniprakṛṣṭāḥ dvijā dvijatvaṃ pratipadyamānāḥ |bhūyastarāṃ viṣṇupade carantaḥ vibhānti tuṣṭastvamihāsi bhūtyai || 6||

नारायण त्वं रमया समेतः प्राचीं दिशं वीक्ष्य मुहुः प्रसन्नः ।कुतो न जाने परमं रहस्यं यूपोज्ज्वलं स्तम्भमवेक्षसे किम् ! ॥ ७॥

nārāyaṇa tvaṃ ramayā sametaḥ prācīṃ diśaṃ vīkṣya muhuḥ prasannaḥ |kuto na jāne paramaṃ rahasyaṃ yūpojjvalaṃ stambhamavekṣase kim ! || 7||

यज्ञस्य साक्षी स्थिर एव लोके यज्ञस्थली चापि विभाति सुस्था ।ततोऽभिजातावसतोऽग्रहारः विश्वप्रसिद्धोऽप्यधुना त्वयैव ॥ ८॥

yajñasya sākṣī sthira eva loke yajñasthalī cāpi vibhāti susthā |tato'bhijātāvasato'grahāraḥ viśvaprasiddho'pyadhunā tvayaiva || 8||

काञ्च्युत्तराचोत्तमतां प्रणीता यज्ञैर्हि सज्जैः किल यायजूकैः ।अत्र्यन्ववायान्वयविद्वदग्र्यैः सुस्वध्वरैरध्वरवेदिदीप्रैः ॥ ९॥

kāñcyuttarācottamatāṃ praṇītā yajñairhi sajjaiḥ kila yāyajūkaiḥ |atryanvavāyānvayavidvadagryaiḥ susvadhvarairadhvaravedidīpraiḥ || 9||

श्रीवादिहंसाम्बुदसूरिवर्य वंशावतंसैः किल विप्रवर्यैः ।श्रीश्रीनिवासाध्वरिभिः प्रतिष्ठां प्राप्तोऽग्रहारोह्यरशाणिपालै ॥ १०॥

śrīvādihaṃsāmbudasūrivarya vaṃśāvataṃsaiḥ kila vipravaryaiḥ |śrīśrīnivāsādhvaribhiḥ pratiṣṭhāṃ prāpto'grahārohyaraśāṇipālai || 10||

प्रतिष्ठितस्त्वं निजभूम्नि नित्यं प्रतिष्ठितस्त्वं परमाग्रहारे ।पुनः प्रतिष्ठा भवतः प्रशस्या चिराय नारायण ! सन्निधत्स्व ॥ ११॥

pratiṣṭhitastvaṃ nijabhūmni nityaṃ pratiṣṭhitastvaṃ paramāgrahāre |punaḥ pratiṣṭhā bhavataḥ praśasyā cirāya nārāyaṇa ! sannidhatsva || 11||

यमप्पयं प्राह्वयतिस्म हृष्टो वरप्रदो वारणशैलमूर्ध्नि ।देवाधिराजोऽप्पयदीक्षितोऽसौ कूटस्थ एवाभवदत्रिगोत्रे ॥ १२॥

yamappayaṃ prāhvayatisma hṛṣṭo varaprado vāraṇaśailamūrdhni |devādhirājo'ppayadīkṣito'sau kūṭastha evābhavadatrigotre || 12||

कल्याणकुल्या कमनीययूपः कार्श्यं कुतः प्राप न वेद्मि तत्त्वम् ।क्षमस्व सर्वानपराधवर्गान् ऋद्ध्यै समीक्षस्व सुधाकटाक्षात् ॥ १३॥

kalyāṇakulyā kamanīyayūpaḥ kārśyaṃ kutaḥ prāpa na vedmi tattvam |kṣamasva sarvānaparādhavargān ṛddhyai samīkṣasva sudhākaṭākṣāt || 13||

कल्याणकुल्यामृतवाहिनी स्तात् यूपः समुच्छ्रायमुपैतु भूयः ।त्वदीयधामोज्ज्वलतामुपेयात् आराधनं ते नवतां प्रदद्यात् ॥ १४॥

kalyāṇakulyāmṛtavāhinī stāt yūpaḥ samucchrāyamupaitu bhūyaḥ |tvadīyadhāmojjvalatāmupeyāt ārādhanaṃ te navatāṃ pradadyāt || 14||

काञ्चीघटाम्ब्वित्यभिधानभाजः श्रीवेंकटाचार्यमुखाः कवीन्द्राः ।यत्सन्निधानात् अतुलां प्रतिष्ठां संप्राप्य नारायण संविभासि ॥ १५॥

kāñcīghaṭāmbvityabhidhānabhājaḥ śrīveṃkaṭācāryamukhāḥ kavīndrāḥ |yatsannidhānāt atulāṃ pratiṣṭhāṃ saṃprāpya nārāyaṇa saṃvibhāsi || 15||

दभ्रेतरे धामनि वर्धमानो दभ्रं परं धाम समाश्रितोऽसि ।अदभ्रदृष्ट्या स्वयमेधमानः भद्राणि नारायण संविधेयाः ॥ १६॥

dabhretare dhāmani vardhamāno dabhraṃ paraṃ dhāma samāśrito'si |adabhradṛṣṭyā svayamedhamānaḥ bhadrāṇi nārāyaṇa saṃvidheyāḥ || 16||

विधिप्रणीते सुभगेऽश्वमेधे समुद्भवन् श्यामलहव्यवाहः ।अस्तोकभोग्याध्वरहव्यभोक्ता नयत्यहो तान् स्वपुरं स्म देवः ॥ १७॥

vidhipraṇīte subhage'śvamedhe samudbhavan śyāmalahavyavāhaḥ |astokabhogyādhvarahavyabhoktā nayatyaho tān svapuraṃ sma devaḥ || 17||

कलिः प्रदुष्टः कवयोऽपि नष्टाः कल्याणकुल्याप्यमृतेन हीना ।जाताश्च दूरे सुखजीविकायै परन्तु नारायण सुस्थिरोऽसि ॥ १८॥

kaliḥ praduṣṭaḥ kavayo'pi naṣṭāḥ kalyāṇakulyāpyamṛtena hīnā |jātāśca dūre sukhajīvikāyai parantu nārāyaṇa susthiro'si || 18||

पूतोऽग्रहारो मखजालकृत्या पूता स्थली सत्पदरेणुपूर्णा ।पूता वयं ग्रामसुनामधृत्या वसेम नारायण ते कटाक्षैः ॥ १९॥

pūto'grahāro makhajālakṛtyā pūtā sthalī satpadareṇupūrṇā |pūtā vayaṃ grāmasunāmadhṛtyā vasema nārāyaṇa te kaṭākṣaiḥ || 19||

श्रीसूक्तहोमेन कृतेन भक्त्या ग्रामस्समृद्धिं सकलामुपैतु ।देवस्समाराधनसम्प्रहृष्टः अभीष्टदायी सततं विभातु ॥ २०॥

śrīsūktahomena kṛtena bhaktyā grāmassamṛddhiṃ sakalāmupaitu |devassamārādhanasamprahṛṣṭaḥ abhīṣṭadāyī satataṃ vibhātu || 20||

अत्र्यन्ववाये जनिमेत्य सेवा रतेन मावासरघूत्तमेन ।भक्त्या कृतं स्तोत्रमिदं पठन्तः लक्ष्मीकटाक्षेण विभान्तु लोके ॥ २१॥

atryanvavāye janimetya sevā ratena māvāsaraghūttamena |bhaktyā kṛtaṃ stotramidaṃ paṭhantaḥ lakṣmīkaṭākṣeṇa vibhāntu loke || 21||

लक्ष्मी नारायणं देवं मन्दिरं नूतन निर्मितम् ।रक्षितां यागशालां च दृष्ट्वा तुष्टिं भजेमहि ॥ २२॥

lakṣmī nārāyaṇaṃ devaṃ mandiraṃ nūtana nirmitam |rakṣitāṃ yāgaśālāṃ ca dṛṣṭvā tuṣṭiṃ bhajemahi || 22||

इति श्रीनिवासराघवन् विरचितं श्रीलक्ष्मीनारायणस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।णा

iti śrīnivāsarāghavan viracitaṃ śrīlakṣmīnārāyaṇastotraṃ sampūrṇam |ṇā