पुरुषोत्तमकथावर्णनम् Shri Krishnaproktam Purushottamakathavarnanam

श्रीकृष्ण उवाच ।यश्चाऽस्ति दिव्येऽक्षरधाम्नि दिव्यो ह्यनन्तमुक्ताऽभिसुसेव्यमानः ।परेऽक्षराद्धाम्नि विराजमानः सोऽयं पृथिव्यां समवाततार ॥ २९॥

śrīkṛṣṇa uvāca |yaścā'sti divye'kṣaradhāmni divyo hyanantamuktā'bhisusevyamānaḥ |pare'kṣarāddhāmni virājamānaḥ so'yaṃ pṛthivyāṃ samavātatāra || 29||

श्रीकृष्णनारायणनामधेयो ह्यनादिकृष्णः परमेश्वरश्च ।गोलोकवैकुण्ठनिवासिभिश्च प्रगेऽर्चने वै हृदि चिन्त्यमानः ॥ १\।३०॥सोऽयं कृपाभिः पृथिवीतले कुङ्कुमाख्यवाप्यां हि सुराष्ट्रदेशे ।श्रीकम्भरालक्ष्मिसतीगृहेऽत्र गोपालकृष्णात्मजतामवाप ॥ ३१॥

śrīkṛṣṇanārāyaṇanāmadheyo hyanādikṛṣṇaḥ parameśvaraśca |golokavaikuṇṭhanivāsibhiśca prage'rcane vai hṛdi cintyamānaḥ || 1\|30||so'yaṃ kṛpābhiḥ pṛthivītale kuṅkumākhyavāpyāṃ hi surāṣṭradeśe |śrīkambharālakṣmisatīgṛhe'tra gopālakṛṣṇātmajatāmavāpa || 31||

यस्मादहं पूर्णतमोऽपि कृष्णो राधापतिश्चाप्यभवं पुराणः ।लक्ष्मीपतिश्चाप्यभवद्यतो वै वैकुण्ठधामाधिपतिर्महात्मा ॥ ३२॥

yasmādahaṃ pūrṇatamo'pi kṛṣṇo rādhāpatiścāpyabhavaṃ purāṇaḥ |lakṣmīpatiścāpyabhavadyato vai vaikuṇṭhadhāmādhipatirmahātmā || 32||

कैलासवासोऽपि यतोऽभवच्चामृताधिवासोऽपि यतोऽभवच्च ।अव्याकृतेशोऽपि यतोऽभवच्च हिरण्यगर्भोऽपि यतोऽभवच्च ॥ ३३॥

kailāsavāso'pi yato'bhavaccāmṛtādhivāso'pi yato'bhavacca |avyākṛteśo'pi yato'bhavacca hiraṇyagarbho'pi yato'bhavacca || 33||

श्रीबद्रिकेशोऽपि यतोऽभिजातः क्षीरोदवासी च यतोऽस्ति जातः ।श्वेताख्यधामेश नरायणोऽपि यतोऽस्ति जातः कमलापतिर्वै ॥ ३४॥

śrībadrikeśo'pi yato'bhijātaḥ kṣīrodavāsī ca yato'sti jātaḥ |śvetākhyadhāmeśa narāyaṇo'pi yato'sti jātaḥ kamalāpatirvai || 34||

असङ्ख्यधामाधिपरेश्वराश्च यतो भवन्त्येव हरेस्तु राधे ।तस्यात्मदेवस्य गुणानुकीर्तिं वदामि राधे परमेश्वरस्य ॥ ३६॥

asaṅkhyadhāmādhipareśvarāśca yato bhavantyeva harestu rādhe |tasyātmadevasya guṇānukīrtiṃ vadāmi rādhe parameśvarasya || 36||

त्वया स्तुतः श्रीपुरुषोत्तमो यः परात्परः कारणकारणं च ।सर्वावताराधिपतिः पुराणः स्मरामि तं श्रीपुरुषोत्तमेशम् ॥ ३६॥

tvayā stutaḥ śrīpuruṣottamo yaḥ parātparaḥ kāraṇakāraṇaṃ ca |sarvāvatārādhipatiḥ purāṇaḥ smarāmi taṃ śrīpuruṣottameśam || 36||

द्विषट्कयुक्तं कथितं च यत् शतं त्वया परेशस्य तु मुख्ययोषिताम् ।दिव्याङ्गनानां चरणान्यहं सदा नमामि तासां पतये नमो नमः ॥ ३७॥

dviṣaṭkayuktaṃ kathitaṃ ca yat śataṃ tvayā pareśasya tu mukhyayoṣitām |divyāṅganānāṃ caraṇānyahaṃ sadā namāmi tāsāṃ pataye namo namaḥ || 37||

अहं पुरोद्भाव्य विलोकितस्त्वया साकं परेशेन निवासनाय वै ।गोलोकसंज्ञं मम धाम चार्पितं राधे विहारार्थमनेन ते नमः ॥ ३८॥

ahaṃ purodbhāvya vilokitastvayā sākaṃ pareśena nivāsanāya vai |golokasaṃjñaṃ mama dhāma cārpitaṃ rādhe vihārārthamanena te namaḥ || 38||

ततः परं येन नरायणः कृतो लक्ष्म्या सुयुक्तश्च विलोकितश्च सः ।वैकुण्ठसंज्ञं प्रददौ च धाम यत्तस्मै प्रदात्रे परमात्मने नमः ॥ ३९॥

tataḥ paraṃ yena narāyaṇaḥ kṛto lakṣmyā suyuktaśca vilokitaśca saḥ |vaikuṇṭhasaṃjñaṃ pradadau ca dhāma yattasmai pradātre paramātmane namaḥ || 39||

अथापि रूपं च विधाय शाम्भवं सत्या समं यत्प्रविलोकितं पुनः ।कैलाससंज्ञं प्रददौ च धाम यत् निवासदात्रे गुणधारिणे नमः ॥ १\।४०॥इति श्रीलक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड २। अध्याय प्रथमाध्यायान्तर्गतंश्रीकृष्णप्रोक्तं पुरुषोत्तमकथावर्णनम् ।लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड २। अध्याय १/२९४०॥लक्ष्मीनारायणीयसंहिता । खण्ड २। अध्याय १/२९-४०॥

athāpi rūpaṃ ca vidhāya śāmbhavaṃ satyā samaṃ yatpravilokitaṃ punaḥ |kailāsasaṃjñaṃ pradadau ca dhāma yat nivāsadātre guṇadhāriṇe namaḥ || 1\|40||iti śrīlakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 2| adhyāya prathamādhyāyāntargataṃśrīkṛṣṇaproktaṃ puruṣottamakathāvarṇanam |lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 2| adhyāya 1/2940||lakṣmīnārāyaṇīyasaṃhitā | khaṇḍa 2| adhyāya 1/29-40||