आर्तिषोडशी Shri Arti Shodashi

जन्मानन्त्यसमुत्थकिल्बिषपरीपाकोत्थदुश्शेमुषीसञ्जातानभिजातकृत्यकलनाशीलं सदा श्रीपते ।पाहि श्रीकरिशैलनाथ करुणाकूपार पापाकरंदासं मामरुणाब्जनेत्र यतिरामुख्यार्यसेव्य प्रभो ॥ १॥

janmānantyasamutthakilbiṣaparīpākotthaduśśemuṣīsañjātānabhijātakṛtyakalanāśīlaṃ sadā śrīpate |pāhi śrīkariśailanātha karuṇākūpāra pāpākaraṃdāsaṃ māmaruṇābjanetra yatirāmukhyāryasevya prabho || 1||

संसारे दुर्वचाधिक्षुदहितबहुलव्यध्यकाण्डातपाद्यैःदुःखैःप्रोते मया तु क्षणमपि भगवन् वर्तनं सह्यते न ।श्रीमन्तं त्वां प्रपन्नः शरणमहमतिव्याकुलं मां करीशस्वामिन् मुक्तैश्च साकं कृतविविधभवद्यास्यमेनं कुरुष्व ॥ २॥

saṃsāre durvacādhikṣudahitabahulavyadhyakāṇḍātapādyaiḥduḥkhaiḥprote mayā tu kṣaṇamapi bhagavan vartanaṃ sahyate na |śrīmantaṃ tvāṃ prapannaḥ śaraṇamahamativyākulaṃ māṃ karīśasvāmin muktaiśca sākaṃ kṛtavividhabhavadyāsyamenaṃ kuruṣva || 2||

शरीराशक्तेः प्राङ् मम मनसि च त्वत्पदयुगस्मृतिस्थे चैव श्रीसहचर करिक्ष्माधरपते ।अनायासेनैतत् कलुषदशरीरात् करुणयाक्षणादुन्मोच्य त्वच्चरणयुगलं मां नय हरे ॥ ३॥

śarīrāśakteḥ prāṅ mama manasi ca tvatpadayugasmṛtisthe caiva śrīsahacara karikṣmādharapate |anāyāsenaitat kaluṣadaśarīrāt karuṇayākṣaṇādunmocya tvaccaraṇayugalaṃ māṃ naya hare || 3||

महापापकोटिं गते मय्यनाथेदयाक्षान्तिपूर्णो भवान् हस्तिनाथ ।कटाक्षं प्रकुर्वन् विशेषेण दीनंत्वनायासतो मां नयत्वङ्ग्घ्रियुग्मम् ॥ ४॥

mahāpāpakoṭiṃ gate mayyanāthedayākṣāntipūrṇo bhavān hastinātha |kaṭākṣaṃ prakurvan viśeṣeṇa dīnaṃtvanāyāsato māṃ nayatvaṅgghriyugmam || 4||

सदा मच्चित्ते त्वत्पदसरसिजध्यानमधिकंमुदा मद्वाचि त्वन्मधुरतरनामालिकथनम् ।त्वदीयैः सत्त्वाढयैः सततसहवासं च कृपयासमुत्पाद्य श्रीमन् वरद नय मां त्वत्पदयुगम् ॥ ५॥

sadā maccitte tvatpadasarasijadhyānamadhikaṃmudā madvāci tvanmadhurataranāmālikathanam |tvadīyaiḥ sattvāḍhayaiḥ satatasahavāsaṃ ca kṛpayāsamutpādya śrīman varada naya māṃ tvatpadayugam || 5||

कृतान्ताज्ञप्तातिप्रकटकटुवाग्भीषणनिजस्वरूपप्रेष्यौघप्रचितबहुबाधा मम हरे ।यथा न स्याल्लक्ष्मीपरिबृढतया कामपि भवान्कृपां कुर्वन् दिव्यं पदमपि च भो प्रापयतु माम् ॥ ६॥

kṛtāntājñaptātiprakaṭakaṭuvāgbhīṣaṇanijasvarūpapreṣyaughapracitabahubādhā mama hare |yathā na syāllakṣmīparibṛḍhatayā kāmapi bhavānkṛpāṃ kurvan divyaṃ padamapi ca bho prāpayatu mām || 6||

मयि त्वत्स्वे जाते स्वकविषयचिन्ता तव हि तत्स्वकं भूतं स्वस्मै कुरु वरद भोगाय तरसा ।त्वदेकोपायत्वध्यभिधवृतिमातत्य किमिदंफलप्राक्कालीनं किमपि करणीयं न कुरुषे ॥ ७॥

mayi tvatsve jāte svakaviṣayacintā tava hi tatsvakaṃ bhūtaṃ svasmai kuru varada bhogāya tarasā |tvadekopāyatvadhyabhidhavṛtimātatya kimidaṃphalaprākkālīnaṃ kimapi karaṇīyaṃ na kuruṣe || 7||

सत्कर्माणि सरोरुहाक्ष वरद ज्ञानं लसद्भक्तिरप्यत्याश्चर्यकरत्वदीयचरितव्यूहे श्रुतेऽप्यादरः ।सत्यं त्वत्पदपङ्कजैकनिरतस्वान्तेषु संसेवनंचैतेष्वन्यतमं च नाथ न कृतं पापात्मना हा मया ॥ ८॥

satkarmāṇi saroruhākṣa varada jñānaṃ lasadbhaktirapyatyāścaryakaratvadīyacaritavyūhe śrute'pyādaraḥ |satyaṃ tvatpadapaṅkajaikaniratasvānteṣu saṃsevanaṃcaiteṣvanyatamaṃ ca nātha na kṛtaṃ pāpātmanā hā mayā || 8||

मुधा चिन्ता भीतिर्व्यसनमधिकं चाधिरमिताप्रकृष्टस्वस्तौत्यं महदधिकनिन्दा च मम भो ।न मुञ्चन्ति स्वान्तं नयननलिनेमानि सततंमहाप्रारब्धस्यानुगुणफलमेतन्न विशयः ॥ ९॥

mudhā cintā bhītirvyasanamadhikaṃ cādhiramitāprakṛṣṭasvastautyaṃ mahadadhikanindā ca mama bho |na muñcanti svāntaṃ nayananalinemāni satataṃmahāprārabdhasyānuguṇaphalametanna viśayaḥ || 9||

पिता माता भ्राता सुहृदपि सुतः सद्गुरुरपित्वमेव श्रीमन् मे जय जय करिक्ष्माधरपते ।हरे ब्रह्येन्द्रादित्रिदिवपटलीसेवितपदाम्बुजद्वन्द्व स्वामिन् सकलभुवनाधीश्वर विभो ॥ १०॥

pitā mātā bhrātā suhṛdapi sutaḥ sadgururapitvameva śrīman me jaya jaya karikṣmādharapate |hare brahyendrāditridivapaṭalīsevitapadāmbujadvandva svāmin sakalabhuvanādhīśvara vibho || 10||

रागद्वेषविलोभमानमदसम्मोहादिजन्मावनिःमज्जन्मप्रभवाम्बुधावहमयं त्वां सर्वलोकेश्वरम् ।स्वामिन् भो कथमाप्नुयां वरद ते क्षान्त्याः पराया भृशंदासं मां विषयीकरोतु दयया श्रीमन् भवान् वत्सलः ॥ ११॥

rāgadveṣavilobhamānamadasammohādijanmāvaniḥmajjanmaprabhavāmbudhāvahamayaṃ tvāṃ sarvalokeśvaram |svāmin bho kathamāpnuyāṃ varada te kṣāntyāḥ parāyā bhṛśaṃdāsaṃ māṃ viṣayīkarotu dayayā śrīman bhavān vatsalaḥ || 11||

महापापव्यूहो व्यपनयति सत्कर्मधिषणामकृत्यव्यूहोऽतिप्रयतनमनीषां वितनुते ।स्वरूपं च प्राप्तन्द् यदिह महतां सम्मततमंसुवृत्तं तन्नित्यं सुगुणनिलयोत्पादय हरे ॥ १२॥

mahāpāpavyūho vyapanayati satkarmadhiṣaṇāmakṛtyavyūho'tiprayatanamanīṣāṃ vitanute |svarūpaṃ ca prāptand yadiha mahatāṃ sammatatamaṃsuvṛttaṃ tannityaṃ suguṇanilayotpādaya hare || 12||

धन्यास्त्वत्करुणोत्थवित्तविभवस्वाराधितत्वत्पदत्वद्दासा विलसन्ति केचिदसमा लीलाविभूत्यामहो ।तद्भाग्यं वरद प्रभो मम कथं जायेत जातैनसोनित्यं त्वत्पदपद्मसंस्मृतिरियं स्यान्चेन्ममालं हरे ॥ १३॥

dhanyāstvatkaruṇotthavittavibhavasvārādhitatvatpadatvaddāsā vilasanti kecidasamā līlāvibhūtyāmaho |tadbhāgyaṃ varada prabho mama kathaṃ jāyeta jātainasonityaṃ tvatpadapadmasaṃsmṛtiriyaṃ syāncenmamālaṃ hare || 13||

मत्स्यात्मन् कूर्मरूपिन् महितकिटितनो नारसिंहरवरूपिन्भूयाञ्चोद्युक्तवर्णिन नृपकुलबहुरुड्भार्गवाकारशोभिन् ।धात्रीपुत्रीशरूप स्वकरतललसत्सीर तालाङ्कमूर्तेंलीलागोपाल कल्के वरद मुरहरे त्वां शरण्यं भजामि ॥ १४॥

matsyātman kūrmarūpin mahitakiṭitano nārasiṃharavarūpinbhūyāñcodyuktavarṇina nṛpakulabahuruḍbhārgavākāraśobhin |dhātrīputrīśarūpa svakaratalalasatsīra tālāṅkamūrteṃlīlāgopāla kalke varada murahare tvāṃ śaraṇyaṃ bhajāmi || 14||

दृष्टार्थं प्रार्थितेऽपीप्सितफलद मया वासनातः प्रकृत्याःतं मे त्वं मा कृथास्त्वत्पदकमलयुगीदास्यवृत्त्येकलिप्सोः ।सम्भूताद्देहबन्धाज्ज्ञटिति करुणया मां विमोच्य त्वदीयैःनित्यैर्मुक्तैश्च साकं कृतविविधभवद्दास्यमेनं कुरुष्व ॥ १५॥

dṛṣṭārthaṃ prārthite'pīpsitaphalada mayā vāsanātaḥ prakṛtyāḥtaṃ me tvaṃ mā kṛthāstvatpadakamalayugīdāsyavṛttyekalipsoḥ |sambhūtāddehabandhājjñaṭiti karuṇayā māṃ vimocya tvadīyaiḥnityairmuktaiśca sākaṃ kṛtavividhabhavaddāsyamenaṃ kuruṣva || 15||

कटाक्षविषयं कृत्वा दासं कमललोचन ।अनायासेन नय मां त्वत्पादाम्भोरुहद्वयम् ॥ १६॥

kaṭākṣaviṣayaṃ kṛtvā dāsaṃ kamalalocana |anāyāsena naya māṃ tvatpādāmbhoruhadvayam || 16||

अष्टगोत्रनृसिंहार्यकलितामार्तिषोडशीम् ।यः पठेत्तस्य तु भवेत् करीशकरुणामिता ॥ १७॥

aṣṭagotranṛsiṃhāryakalitāmārtiṣoḍaśīm |yaḥ paṭhettasya tu bhavet karīśakaruṇāmitā || 17||

इति श्री आर्तिषोडशी सम्पूर्णा ।

iti śrī ārtiṣoḍaśī sampūrṇā |