विष्णुस्तोत्रम् जनकप्रोक्तम् Janakaproktam Vishnu Stotram

जनक उवाचसम्यगाह भवान्विप्र वाच्यमेवं भवद्विधैः ।ममापि श्रूयतां वाक्यं भवतो यदि रोचते ॥ ११॥

janaka uvācasamyagāha bhavānvipra vācyamevaṃ bhavadvidhaiḥ |mamāpi śrūyatāṃ vākyaṃ bhavato yadi rocate || 11||

यदा सर्वगतो विष्णुः परमात्मा प्रजापतिः ।तदा मित्रादिमध्यस्थसंज्ञा केषु निपात्यताम् ॥ १२॥

yadā sarvagato viṣṇuḥ paramātmā prajāpatiḥ |tadā mitrādimadhyasthasaṃjñā keṣu nipātyatām || 12||

पिता माता तथा भ्राता यदा नान्यज्जनार्दनात् ।पितृमातृमयीं संज्ञां तदा कुत्र करोम्यहम् ॥ १३॥

pitā mātā tathā bhrātā yadā nānyajjanārdanāt |pitṛmātṛmayīṃ saṃjñāṃ tadā kutra karomyaham || 13||

सोऽहं ब्रवीमि यद्वाक्यं तन्निबोध द्विजोत्तम ।अनेकरूपरूपोऽयं विष्णुरेवाखिलं जगत् ॥ १४॥

so'haṃ bravīmi yadvākyaṃ tannibodha dvijottama |anekarūparūpo'yaṃ viṣṇurevākhilaṃ jagat || 14||

विष्णुः पिता मे जगतः प्रतिष्ठा विष्णुर्माता विष्णुरेवाग्रजो मे ।विष्णुर्गतिर्विष्णुमयस्तथास्मि विष्णौ स्थितोऽस्म्यक्षगतश्च विष्णुः ॥ १५॥

viṣṇuḥ pitā me jagataḥ pratiṣṭhā viṣṇurmātā viṣṇurevāgrajo me |viṣṇurgatirviṣṇumayastathāsmi viṣṇau sthito'smyakṣagataśca viṣṇuḥ || 15||

यो मे ममत्वोपगतः स विष्णुर्यश्चारिभूतो मम सोऽपि विष्णुः ।दिवं वियद्भूः ककुभश्च विष्णुर्भूतानि विष्णुर्भुवनानि विष्णुः ॥ १६॥

yo me mamatvopagataḥ sa viṣṇuryaścāribhūto mama so'pi viṣṇuḥ |divaṃ viyadbhūḥ kakubhaśca viṣṇurbhūtāni viṣṇurbhuvanāni viṣṇuḥ || 16||

पश्यामि विष्णुं न परं ततोऽन्यच्छृणोमि विष्णुं न परं ततोऽन्यत् ।स्पृशामि विष्णुं न परं ततोऽन्यज्जिघ्रामि विष्णुं न परं ततोऽन्यत् ॥ १७॥

paśyāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyacchṛṇomi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyat |spṛśāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyajjighrāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyat || 17||

रसामि विष्णुं न परं ततोऽन्यन्मन्ये च विष्णुं न परं ततोऽन्यत्जिघ्रामि विष्णुं न परं ततोऽन्यन्नमामि विष्णुं न परं ततोऽन्यत् ।बुध्यामि विष्णुं न परं ततोऽन्यत्सर्वं हि विष्णुर्न परं ततोऽन्यत् ॥ १८॥

rasāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyanmanye ca viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyatjighrāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyannamāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyat |budhyāmi viṣṇuṃ na paraṃ tato'nyatsarvaṃ hi viṣṇurna paraṃ tato'nyat || 18||

विष्णुः समस्तं न परं ततोऽस्ति विष्णुः समस्तं न परं च देवःविष्णुः स्थवीयान्न परं ततोऽस्ति विष्णुर्लघीयान्न परं ततोऽस्तिविष्णुर्गरीयान्न परं ततोऽन्यत् विष्णुरणीयान्न परं ततोऽस्ति ॥ १९॥

viṣṇuḥ samastaṃ na paraṃ tato'sti viṣṇuḥ samastaṃ na paraṃ ca devaḥviṣṇuḥ sthavīyānna paraṃ tato'sti viṣṇurlaghīyānna paraṃ tato'stiviṣṇurgarīyānna paraṃ tato'nyat viṣṇuraṇīyānna paraṃ tato'sti || 19||

यथा न विष्णुव्यतिरिक्तमन्यच्छृणोमि पश्यामि तथा स्पृशामि ।सत्येन तेनोपशमं प्रयान्तु दोषा विमुक्तेः परिपन्थिनो ये ॥ २०॥

yathā na viṣṇuvyatiriktamanyacchṛṇomi paśyāmi tathā spṛśāmi |satyena tenopaśamaṃ prayāntu doṣā vimukteḥ paripanthino ye || 20||

न मेऽस्ति बन्धुर्न च मेऽस्ति शत्रुर्न भूतवर्गो न जनो मदन्यः ।त्वं चाहमन्ये च शरीरभेदैर्विभिन्नमीशस्य हरेः स्वरूपम् ॥ २१॥

na me'sti bandhurna ca me'sti śatrurna bhūtavargo na jano madanyaḥ |tvaṃ cāhamanye ca śarīrabhedairvibhinnamīśasya hareḥ svarūpam || 21||

मूर्तामूर्तिविशेषं तु पश्यतस्तन्मयं द्विज ।क्रोधहर्षादयो भावाः स्थास्यन्ति हृदये कथम् ॥ २२॥

mūrtāmūrtiviśeṣaṃ tu paśyatastanmayaṃ dvija |krodhaharṣādayo bhāvāḥ sthāsyanti hṛdaye katham || 22||

स त्वं प्रसीद मोहोऽयमथ चेन्मम सुव्रत ।तथापि मा रुषं कार्षीरचिकित्स्या हि मोहिताः ॥ २३॥

sa tvaṃ prasīda moho'yamatha cenmama suvrata |tathāpi mā ruṣaṃ kārṣīracikitsyā hi mohitāḥ || 23||

इति विष्णुधर्मेषु पञ्चषष्टितमोऽध्यायान्तर्गतंजनकप्रोक्तं विष्णुस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti viṣṇudharmeṣu pañcaṣaṣṭitamo'dhyāyāntargataṃjanakaproktaṃ viṣṇustotraṃ sampūrṇam |