वेङ्कटेश्वरशतकम् Shri Venkateshvara Shatakam

विधाय गुरुवन्दनं महितविघ्नराड्वन्दनंमदिष्टसुरवन्दनं तदनु भारतीवन्दनम् ।अमन्दबुधवन्दनं निखिलविद्वदानन्दनंवदामि शतकं बुधा वृषगिरीश्वरानन्दनम् ॥ १॥ (शतकं मुदा)

vidhāya guruvandanaṃ mahitavighnarāḍvandanaṃmadiṣṭasuravandanaṃ tadanu bhāratīvandanam |amandabudhavandanaṃ nikhilavidvadānandanaṃvadāmi śatakaṃ budhā vṛṣagirīśvarānandanam || 1|| (śatakaṃ mudā)

श्रीमद्वेङ्कटनायकार्यपृतनापालस्य यस्याज्ञयायद्वेत्राग्रविचालने त्रिभुवनं संरक्षितावस्थितम् ।प्रत्यूहाद्रिविभेदनाशनिनिभं मोक्षप्रदं ज्ञानिनांवन्दे सूत्रवतीपतिं तमनघं विघ्नोपशान्त्यै सदा ॥ २॥

śrīmadveṅkaṭanāyakāryapṛtanāpālasya yasyājñayāyadvetrāgravicālane tribhuvanaṃ saṃrakṣitāvasthitam |pratyūhādrivibhedanāśaninibhaṃ mokṣapradaṃ jñānināṃvande sūtravatīpatiṃ tamanaghaṃ vighnopaśāntyai sadā || 2||

पूर्वं व्यासपतञ्जलिप्रभृतिभिर्यच्छास्त्रषट्कं कृतंधात्रा वेदचतुष्टयं विखनसा सूत्रं च यद्यत्कृतम् ।तेषां तत्त्वपदार्थवेदिनमहं वेदान्तवंशाम्बुधेराकाचन्द्रमनन्तदीक्षितगुरुं वन्दे श्रितज्ञानदम् ॥ ३॥

pūrvaṃ vyāsapatañjaliprabhṛtibhiryacchāstraṣaṭkaṃ kṛtaṃdhātrā vedacatuṣṭayaṃ vikhanasā sūtraṃ ca yadyatkṛtam |teṣāṃ tattvapadārthavedinamahaṃ vedāntavaṃśāmbudherākācandramanantadīkṣitaguruṃ vande śritajñānadam || 3||

श्रीमद्वेङ्कटनायकक्षितिपतेरक्षीणलक्ष्मीवतःक्षोणीं काङ्क्षय चित्रवाटनगरे तस्मै सुपुत्रं दिशेः । (क्षोणीकाङ्क्षित)क्षोणीरक्षणदक्षमक्षयकृपावीक्षासुसंरक्षितक्षोणीनिर्जरद[प]क्षमक्षयसुखापेक्षावतामिष्टदम् ॥ ४॥

śrīmadveṅkaṭanāyakakṣitipaterakṣīṇalakṣmīvataḥkṣoṇīṃ kāṅkṣaya citravāṭanagare tasmai suputraṃ diśeḥ | (kṣoṇīkāṅkṣita)kṣoṇīrakṣaṇadakṣamakṣayakṛpāvīkṣāsusaṃrakṣitakṣoṇīnirjarada[pa]kṣamakṣayasukhāpekṣāvatāmiṣṭadam || 4||

शारदाम्बुजविभासुराननाशारदा मदवने विशारदा ।शारदेन्दुधवला ममाननेसर्वदा वसतु सर्वदादरात् ॥ ५॥

śāradāmbujavibhāsurānanāśāradā madavane viśāradā |śāradendudhavalā mamānanesarvadā vasatu sarvadādarāt || 5||

सच्छात्रवृन्दं यदपाङ्गदृष्टयाषट्शास्त्रवेदाकलनक्षमं स्यात् ।तेभ्यो महद्भयोऽखिलगूसुरेभ्योनमो नमो भागवतोत्तमेभ्यः ॥ ६॥

sacchātravṛndaṃ yadapāṅgadṛṣṭayāṣaṭśāstravedākalanakṣamaṃ syāt |tebhyo mahadbhayo'khilagūsurebhyonamo namo bhāgavatottamebhyaḥ || 6||

श्रीवेङ्कटेश्वर मया क्रियतेऽधुना ते ।विज्ञापना सुमहती भृणु तां दयालो ।कृत्वापराधमनिशं शरणागतं मांरक्षस्व देव कृपया क्षमया च युक्तः ॥ ७॥

śrīveṅkaṭeśvara mayā kriyate'dhunā te |vijñāpanā sumahatī bhṛṇu tāṃ dayālo |kṛtvāparādhamaniśaṃ śaraṇāgataṃ māṃrakṣasva deva kṛpayā kṣamayā ca yuktaḥ || 7||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो मयि तेऽनुकम्पायद्यस्ति संस्तुतिमहं करवाणि शक्त्या ।नो चेत् कथं सुरवरैर्मनसोऽप्यगम्यांब्रह्मादिभिश्च वचसः प्रभवामि कर्तुम् ॥ ८॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho mayi te'nukampāyadyasti saṃstutimahaṃ karavāṇi śaktyā |no cet kathaṃ suravarairmanaso'pyagamyāṃbrahmādibhiśca vacasaḥ prabhavāmi kartum || 8||

श्रीवेङ्कटेश्वर विमो भवता प्रणीतंकर्माखिलं न सुकरं चिदभूदवेद्या ।मत्वाप्यशक्यमिति ते भजनं प्रपत्तुंस्मृत्वा दृढोऽस्मि चरमं वचनं तवाहम् ॥ ९॥

śrīveṅkaṭeśvara vimo bhavatā praṇītaṃkarmākhilaṃ na sukaraṃ cidabhūdavedyā |matvāpyaśakyamiti te bhajanaṃ prapattuṃsmṛtvā dṛḍho'smi caramaṃ vacanaṃ tavāham || 9||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो न मयाप्यधीतंतप्तं तपो न हि हुतं न च नास्ति दत्तम् ।आराधनं न विधिना कृतमेव ते मांचित्राडवास कृपया परिपाहि दीनम् ॥ १०॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho na mayāpyadhītaṃtaptaṃ tapo na hi hutaṃ na ca nāsti dattam |ārādhanaṃ na vidhinā kṛtameva te māṃcitrāḍavāsa kṛpayā paripāhi dīnam || 10||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भवता च सर्वंज्ञातं मया न हि मदस्ति समोऽधिको वा ।त्राताप्ययं मदवनीय इतीह लोकेचित्राडवास परिपालय मां दयालो ॥ ११॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhavatā ca sarvaṃjñātaṃ mayā na hi madasti samo'dhiko vā |trātāpyayaṃ madavanīya itīha lokecitrāḍavāsa paripālaya māṃ dayālo || 11||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो करणत्रयेणकालत्रये दुरितमेव कृतं मयासीत् ।तस्मान्निवारणकृते तव चास्ति शक्तिर्विष्णो विमोचयतु मां दुरितात् कृपा ते ॥ १२॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho karaṇatrayeṇakālatraye duritameva kṛtaṃ mayāsīt |tasmānnivāraṇakṛte tava cāsti śaktirviṣṇo vimocayatu māṃ duritāt kṛpā te || 12||

श्रीवेङ्कटेश्वर कृता भवता प्रतिज्ञामामेकमेव शरणं व्रज सर्वधर्मान् ।त्यक्त्वाथ सर्वदुरितादपि मोक्षयिष्येत्वामेव चाहमिति या ननु मा शुचस्त्वम् ॥ १३॥

śrīveṅkaṭeśvara kṛtā bhavatā pratijñāmāmekameva śaraṇaṃ vraja sarvadharmān |tyaktvātha sarvaduritādapi mokṣayiṣyetvāmeva cāhamiti yā nanu mā śucastvam || 13||

श्रीविङ्कटेश्वर निशम्य तव प्रतिज्ञांतां प्रत्ययात् पदमहं शरणं प्रपन्नः ।मां पाहि सर्वदुरितात् परिमोचयित्वाचित्राडवास भगवन् भव सत्यसन्धः ॥ १४॥

śrīviṅkaṭeśvara niśamya tava pratijñāṃtāṃ pratyayāt padamahaṃ śaraṇaṃ prapannaḥ |māṃ pāhi sarvaduritāt parimocayitvācitrāḍavāsa bhagavan bhava satyasandhaḥ || 14||

श्रीवेङ्कटेदवरभुजान्तरमास सद्मयस्यास्तु जन्म वसुधा तव धाम चेष्टम् ।यद्वीक्षणाश्रयमिदं जगतां त्रयं स्याद्बद्धस्त्वयाम्बुधिरमन्थि च यत्कृतेऽभूत् ॥ १५॥

śrīveṅkaṭedavarabhujāntaramāsa sadmayasyāstu janma vasudhā tava dhāma ceṣṭam |yadvīkṣaṇāśrayamidaṃ jagatāṃ trayaṃ syādbaddhastvayāmbudhiramanthi ca yatkṛte'bhūt || 15||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो दयितां श्रियं तांरूपेण चेष्टितगुणैर्भवतोऽनुरूपाम् ।त्वद्वल्लभां भगवती कृपया श्रितानामिष्टार्थदामुदधिजां प्रणमामि नित्यम् ॥ १६॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho dayitāṃ śriyaṃ tāṃrūpeṇa ceṣṭitaguṇairbhavato'nurūpām |tvadvallabhāṃ bhagavatī kṛpayā śritānāmiṣṭārthadāmudadhijāṃ praṇamāmi nityam || 16||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो कृपणाय मह्यंदातुं त्वमर्हसि धियं गुणकीर्तने ते ।चित्राडवास शरणागतवत्सलत्वात्त्वत्पादपद्ममनिशं शरणागतोऽस्मि ॥ १७॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho kṛpaṇāya mahyaṃdātuṃ tvamarhasi dhiyaṃ guṇakīrtane te |citrāḍavāsa śaraṇāgatavatsalatvāttvatpādapadmamaniśaṃ śaraṇāgato'smi || 17||

श्रीवेङ्कटेश्वर जनार्दन वासुदेवगोविन्द माधव हरेऽच्युत कृष्ण विष्णो ।श्रीकेशव त्रिभुवनेश मुकुन्द रामनारायणेति सततं स्मरणं करिष्ये ॥ १८॥

śrīveṅkaṭeśvara janārdana vāsudevagovinda mādhava hare'cyuta kṛṣṇa viṣṇo |śrīkeśava tribhuvaneśa mukunda rāmanārāyaṇeti satataṃ smaraṇaṃ kariṣye || 18||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो शरणागतस्यचित्ते ममास्तु सततं तव पादभक्तिः ।संसारसागरवितारणमिच्छतां नौर्मोहान्धकारविनिवारणसूर्यरश्मिः ॥ १९॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho śaraṇāgatasyacitte mamāstu satataṃ tava pādabhaktiḥ |saṃsārasāgaravitāraṇamicchatāṃ naurmohāndhakāravinivāraṇasūryaraśmiḥ || 19||

श्रीवेङ्कटेश्वर भवच्चरणारविन्दध्यानामृताम्बुधिविगाहननिर्मलात्मा ।ब्रह्मादिभिस्तव कृपारहितैर्यदीदृग्गच्छाम्यगम्यपदमन्यजनैः कदा ते ॥ २०॥

śrīveṅkaṭeśvara bhavaccaraṇāravindadhyānāmṛtāmbudhivigāhananirmalātmā |brahmādibhistava kṛpārahitairyadīdṛggacchāmyagamyapadamanyajanaiḥ kadā te || 20||

श्रीवेङ्कटेश्वर सुदर्शनपाञ्चजन्यौपञ्चायुधान्यहमनन्यमनाः स्मरामि ।कौमोदकीप्रवरनन्दकदीप्य शार्ङ्गा (नन्दकदीप्र)ण्यज्ञानकाण्डपटुदैत्यनिबर्हणानि ॥ २१॥

śrīveṅkaṭeśvara sudarśanapāñcajanyaupañcāyudhānyahamananyamanāḥ smarāmi |kaumodakīpravaranandakadīpya śārṅgā (nandakadīpra)ṇyajñānakāṇḍapaṭudaityanibarhaṇāni || 21||

श्रीवेङ्कटेश्वरविभुं शिरसा नमामिध्यायाम्यनन्यमनसा वचसा वदामि ।चित्राडवासमुरसा श्रियमादधानंहस्तद्वयेन कुसुमैरपि पूजयामि ॥ २२॥

śrīveṅkaṭeśvaravibhuṃ śirasā namāmidhyāyāmyananyamanasā vacasā vadāmi |citrāḍavāsamurasā śriyamādadhānaṃhastadvayena kusumairapi pūjayāmi || 22||

श्रीवेङ्कटेश्वरविभुं जगति स्थितानांसंसारमाकलयतां मनसाप्यसारम् ।हिंसाकरासुरतमिस्रनिरासहंसं (सूर्यः)कंसासुरारिमनिशं शिरसा नमामि ॥ २३॥

śrīveṅkaṭeśvaravibhuṃ jagati sthitānāṃsaṃsāramākalayatāṃ manasāpyasāram |hiṃsākarāsuratamisranirāsahaṃsaṃ (sūryaḥ)kaṃsāsurārimaniśaṃ śirasā namāmi || 23||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो परिपाहि मां त्वंवेतण्डदैत्यवरदण्डनपण्डितस्य ।कोदण्डदण्डपटुखण्डनशौण्डशुण्डादोर्दण्डमण्डितसुदर्शनकाण्डजाब्जः ॥ २४॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho paripāhi māṃ tvaṃvetaṇḍadaityavaradaṇḍanapaṇḍitasya |kodaṇḍadaṇḍapaṭukhaṇḍanaśauṇḍaśuṇḍādordaṇḍamaṇḍitasudarśanakāṇḍajābjaḥ || 24||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भवतः प्रभावात्शैलीं तनुं चरणयो रजसाप्यहल्या ।त्यक्त्वाथ गौतममगान्मुदिता सती तत्पादारविन्दमनिशं कलयामि चित्ते ॥ २५॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhavataḥ prabhāvātśailīṃ tanuṃ caraṇayo rajasāpyahalyā |tyaktvātha gautamamagānmuditā satī tatpādāravindamaniśaṃ kalayāmi citte || 25||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो प्रवदन्ति धीरानीलाद्रिवेङ्कटमहीध्रपतिप्रसिद्धौ ।द्वावत्र तौ पतितपावनदीनबन्धूत्वामित्ययं तु शरणागतरक्षकाख्यः ॥ २६॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho pravadanti dhīrānīlādriveṅkaṭamahīdhrapatiprasiddhau |dvāvatra tau patitapāvanadīnabandhūtvāmityayaṃ tu śaraṇāgatarakṣakākhyaḥ || 26||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भवतोऽत्र लोकेदीनार्त (अपराधी) मन्तुकरपालनतत्परत्वात् ।नीलाद्रिवेङ्कटमहीपतिनामधेयम् ।त्वामेव तत्त्रिविधरूपमहं वदामि ॥ २७॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhavato'tra lokedīnārta (aparādhī) mantukarapālanatatparatvāt |nīlādriveṅkaṭamahīpatināmadheyam |tvāmeva tattrividharūpamahaṃ vadāmi || 27||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो न गजावलिं चन स्यन्दनानि न भटान्न तु वाजिराजिम् ।याचे प्रसादमवनं भवतः क्षमां त्वांचित्राडवास भगवन् त्रिविधात्मकोऽहम् ॥ २८॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho na gajāvaliṃ cana syandanāni na bhaṭānna tu vājirājim |yāce prasādamavanaṃ bhavataḥ kṣamāṃ tvāṃcitrāḍavāsa bhagavan trividhātmako'ham || 28||

श्रीवेङ्कटेश्वर कृता भवते प्रतिज्ञानीलाद्रिरायविभुना क्षयवत्सरे तु ।क्षेत्र स्थितं युधि परत्र हृतं खलैस्तेदत्तं भवेदिति मया कुरु सत्यसन्धम् ॥ २९॥

śrīveṅkaṭeśvara kṛtā bhavate pratijñānīlādrirāyavibhunā kṣayavatsare tu |kṣetra sthitaṃ yudhi paratra hṛtaṃ khalaistedattaṃ bhavediti mayā kuru satyasandham || 29||

श्रीवेङ्कटेश्वर कलौ भवता समोऽपिदेवो न हीति विदिता भुवि सम्प्रतीतिः ।चित्राडधामनिलयस्य समा दशाष्टौयाता ह्रिया विरहितस्य तवाद्य विष्णो ॥ ३०॥

śrīveṅkaṭeśvara kalau bhavatā samo'pidevo na hīti viditā bhuvi sampratītiḥ |citrāḍadhāmanilayasya samā daśāṣṭauyātā hriyā virahitasya tavādya viṣṇo || 30||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो तव चाग्रपत्न्योरेका चलाग्रमहिषी च कथं स्थिराभूत् ।अन्या स्थिरापि चपला कथमास चित्रंश्रीभूमिदेविसहितः खलु तिष्ठसीह ॥ ३१॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho tava cāgrapatnyorekā calāgramahiṣī ca kathaṃ sthirābhūt |anyā sthirāpi capalā kathamāsa citraṃśrībhūmidevisahitaḥ khalu tiṣṭhasīha || 31||

श्रीवेङ्कटेश्वर भुवस्तनयोऽपवार्ता (भुवस्तवयोऽपवाह)तस्यावनिं क्षितिपतिस्तमसूययेव ।हृत्वापि भीमवरकोऽपि निवासिनस्त्वंशक्तोऽसि वेङ्कटपतिर्विलयेऽपि नूनम् ॥ ३२॥ (विषयेऽपि नूनं)

śrīveṅkaṭeśvara bhuvastanayo'pavārtā (bhuvastavayo'pavāha)tasyāvaniṃ kṣitipatistamasūyayeva |hṛtvāpi bhīmavarako'pi nivāsinastvaṃśakto'si veṅkaṭapatirvilaye'pi nūnam || 32|| (viṣaye'pi nūnaṃ)

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भवदीयवर्गंये विद्विषन्ति ननु तान् विगतान् करोषि ।चित्राडवास भवति प्रतिपत्तियुक्ताये तान् करोषि ससुखानिह सम्पदा त्वम् ॥ ३३॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhavadīyavargaṃye vidviṣanti nanu tān vigatān karoṣi |citrāḍavāsa bhavati pratipattiyuktāye tān karoṣi sasukhāniha sampadā tvam || 33||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो मम दुष्कृताद्वाक्षेत्रं खलैरपहृतं स्थितमन्यदेशे ।यद्यस्ति तेऽद्य महिमा तदपि स्वदेशेनीलाद्विराराड्र वितरति स्वयमेव राजा ॥ ३४॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho mama duṣkṛtādvākṣetraṃ khalairapahṛtaṃ sthitamanyadeśe |yadyasti te'dya mahimā tadapi svadeśenīlādvirārāḍra vitarati svayameva rājā || 34||

श्रीवेङ्कटेश्वर युवा खलु सम्प्रति त्वमष्टादशाब्दवयसा सहितोऽसि देव ।संस्थापनात् प्रभृति वा तव चित्रवाडग्रामे ह्रिया विरहितोऽसि लभस्व मानम् ॥ ३५॥

śrīveṅkaṭeśvara yuvā khalu samprati tvamaṣṭādaśābdavayasā sahito'si deva |saṃsthāpanāt prabhṛti vā tava citravāḍagrāme hriyā virahito'si labhasva mānam || 35||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भव सुप्रसन्नःस्वप्नेऽथवावनिपतेरपि बोधय त्वम् ।शक्तिर्न ते मदवने किमु चित्रवाडक्षेत्रं प्रदातुमिति मेऽवनिचक्रवर्तिन् ॥ ३६॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhava suprasannaḥsvapne'thavāvanipaterapi bodhaya tvam |śaktirna te madavane kimu citravāḍakṣetraṃ pradātumiti me'vanicakravartin || 36||

श्रीमद्वेङ्कटशब्दपूर्वविलसन्नीलाद्रिरार्यप्रभुर्दासस्ते खलु वेङ्कटेश्वरनिजस्स्वामी भावांस्तस्य च ।दत्तास्मै भवतान्यराज्यवसुधा तुभ्यं न तेनावनिर्भो चित्राडनिवासिने जनपदे स्वीये निजस्वामिने ॥ ३७॥

śrīmadveṅkaṭaśabdapūrvavilasannīlādrirāryaprabhurdāsaste khalu veṅkaṭeśvaranijassvāmī bhāvāṃstasya ca |dattāsmai bhavatānyarājyavasudhā tubhyaṃ na tenāvanirbho citrāḍanivāsine janapade svīye nijasvāmine || 37||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो वृषवत्सरे तुन्यायादहं स्वपरराष्ट्रभुवा युतोऽस्मि ।चित्राडदेव कृपया न मयीति येनक्षेत्रं न दत्तमधुनापि सविस्मितोऽभूत् ॥ ३८॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho vṛṣavatsare tunyāyādahaṃ svapararāṣṭrabhuvā yuto'smi |citrāḍadeva kṛpayā na mayīti yenakṣetraṃ na dattamadhunāpi savismito'bhūt || 38||

श्रीवेङ्कटेश्वर भुवा सहितो भवाद्यतत्त्वं प्रबोध्य निजदेशपतेः स्वदेशे ।सुक्षेत्रमेव भवतेति च दीयतां मेसम्प्रार्थय त्वमथवार्जय पौरुषेण ॥ ३९॥

śrīveṅkaṭeśvara bhuvā sahito bhavādyatattvaṃ prabodhya nijadeśapateḥ svadeśe |sukṣetrameva bhavateti ca dīyatāṃ mesamprārthaya tvamathavārjaya pauruṣeṇa || 39||

श्रीमद्रावुकुलोद्भवः स गुणवान् श्रीवेङ्कटाद्रिं गतःतत्रासीन्निजदैवमेव शरणं प्राप्तः पुनर्लक्ष्मणः ।वत्सं गौरिव धावतीति विदितन्यायेन तस्माद्गिरेरायातः स तु चित्रवाडनगरं नूनं स्वदासास्पदम् ॥ ४०॥

śrīmadrāvukulodbhavaḥ sa guṇavān śrīveṅkaṭādriṃ gataḥtatrāsīnnijadaivameva śaraṇaṃ prāptaḥ punarlakṣmaṇaḥ |vatsaṃ gauriva dhāvatīti viditanyāyena tasmādgirerāyātaḥ sa tu citravāḍanagaraṃ nūnaṃ svadāsāspadam || 40||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो जलधौ निभग्नस्त्वं मीनरूपमुपलभ्य जगद्धितार्थम् ।ब्रह्माखिलं कमलजाय ददासि भूयश्चित्राडवास भवतः परमा हि शक्तिः ॥ ४१॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho jaladhau nibhagnastvaṃ mīnarūpamupalabhya jagaddhitārtham |brahmākhilaṃ kamalajāya dadāsi bhūyaścitrāḍavāsa bhavataḥ paramā hi śaktiḥ || 41||

श्रीवेङ्कटेश्वर विलो कमठ प्रभुत्वात्पृष्ठे महीं धृतवतः कृपयाश्रितेषु ।चित्राडधाम्न्यवनिरेव न तेऽस्ति किं वाशक्तः कथं मदवने वद सम्प्रति त्वम् ॥ ४२॥

śrīveṅkaṭeśvara vilo kamaṭha prabhutvātpṛṣṭhe mahīṃ dhṛtavataḥ kṛpayāśriteṣu |citrāḍadhāmnyavanireva na te'sti kiṃ vāśaktaḥ kathaṃ madavane vada samprati tvam || 42||

श्रीवेङ्कटेश्वर वराहतनुर्निमग्नांरत्नाकरे धरणिमुद्धृतवान् किल त्वम् ।किञ्चनया सह रतिं प्रतिलभ्य सूनुमुत्पाद्य किं ह्रियमवाप्य न याचकोऽसि ॥ ४३॥

śrīveṅkaṭeśvara varāhatanurnimagnāṃratnākare dharaṇimuddhṛtavān kila tvam |kiñcanayā saha ratiṃ pratilabhya sūnumutpādya kiṃ hriyamavāpya na yācako'si || 43||

श्रीवेङ्कटेश्वर यथा नरसिंहमूर्तिस्त्रातुं कयाधुसुतमुत्तमभक्तियुक्तम् ।पातुं भवार्तनिजभक्तजनांस्तथास्मांश्चित्राडधाम्नि वसतिं गतवानसि त्वम् ॥ ४४॥

śrīveṅkaṭeśvara yathā narasiṃhamūrtistrātuṃ kayādhusutamuttamabhaktiyuktam |pātuṃ bhavārtanijabhaktajanāṃstathāsmāṃścitrāḍadhāmni vasatiṃ gatavānasi tvam || 44||

श्रीवेङ्कटेश्वर पुरन्दरशत्रुसत्रेत्वं वामनत्वमुपलभ्य बलेर्धरित्रीम् ।लब्ध्वा च तां मघवते पुनरेव दत्त्वालक्ष्म्या ह्रियापि सहितः किभयाचकस्त्वम् ॥ ४५॥

śrīveṅkaṭeśvara purandaraśatrusatretvaṃ vāmanatvamupalabhya balerdharitrīm |labdhvā ca tāṃ maghavate punareva dattvālakṣmyā hriyāpi sahitaḥ kibhayācakastvam || 45||

श्रीवेङ्कटेश्वर भवान् खलु भार्गवः सन्रामः पुरार्जुनमरिं किल कार्तवीर्यम् ।निर्जित्य भूमिमखिलामपि कश्यपायप्रादादथाम्बुधिभुवं प्रति याचकः किम् ॥ ४६॥

śrīveṅkaṭeśvara bhavān khalu bhārgavaḥ sanrāmaḥ purārjunamariṃ kila kārtavīryam |nirjitya bhūmimakhilāmapi kaśyapāyaprādādathāmbudhibhuvaṃ prati yācakaḥ kim || 46||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो शरणं प्रपद्येपादौ तवाहमधुना भव रक्षको मे ।रामो यतः खलु विभीषणरक्षसे वंदत्त्वाभयं पुनरपि प्रददासि लङ्काम् ॥ ४७॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho śaraṇaṃ prapadyepādau tavāhamadhunā bhava rakṣako me |rāmo yataḥ khalu vibhīṣaṇarakṣase vaṃdattvābhayaṃ punarapi pradadāsi laṅkām || 47||

श्रीवेङ्कटेश्वर भवान् खलु रामरूपंधृत्वावनाय जगतस्तु तवाग्रजोऽभूत् ।कृष्णावतारवत एव सविश्वरूपस्वातुं स्थितोऽसि निखिलान् खलु चित्रवाटे ॥ ४८॥

śrīveṅkaṭeśvara bhavān khalu rāmarūpaṃdhṛtvāvanāya jagatastu tavāgrajo'bhūt |kṛṣṇāvatāravata eva saviśvarūpasvātuṃ sthito'si nikhilān khalu citravāṭe || 48||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो सुगतावतारःकृत्वा सुशास्त्रमपि मोहयितुं जनांस्त्वम् ।शक्तोऽद्य सौगतबुधान् सुगतान् करोषित्वं पाहि मां स कृपया शरणागतं ते ॥ ४९॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho sugatāvatāraḥkṛtvā suśāstramapi mohayituṃ janāṃstvam |śakto'dya saugatabudhān sugatān karoṣitvaṃ pāhi māṃ sa kṛpayā śaraṇāgataṃ te || 49||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो कलिकावतारंगत्वाधिरुह्य हयमुत्तममेव विष्णो ।धृत्वासिमाशु कलिकिन्करकन्धराणिछित्त्वावनिं सुखवतीमनिशं करोषि ॥ ५०॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho kalikāvatāraṃgatvādhiruhya hayamuttamameva viṣṇo |dhṛtvāsimāśu kalikinkarakandharāṇichittvāvaniṃ sukhavatīmaniśaṃ karoṣi || 50||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो तव वत्सलत्वज्ञानादिदिव्यगुणषट्कविराजितत्वात् ।त्वं पाहि वीक्ष्य पतितं कृपयातिदीनंकामादिदोषरिपुषट्कपराजितं माम् ॥ ५१॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho tava vatsalatvajñānādidivyaguṇaṣaṭkavirājitatvāt |tvaṃ pāhi vīkṣya patitaṃ kṛpayātidīnaṃkāmādidoṣaripuṣaṭkaparājitaṃ mām || 51||

श्रीवेङ्कटेश्वर जनानसि पातुकामस्त्वार्चात्मनावतरितः कृपयास्मदादीन् ।क्षेत्रेषु रङ्गवृषशैलगजाद्रिभद्रनीलाचलप्रमुखदिव्यनिकेतनेषु ॥ ५२॥

śrīveṅkaṭeśvara janānasi pātukāmastvārcātmanāvataritaḥ kṛpayāsmadādīn |kṣetreṣu raṅgavṛṣaśailagajādribhadranīlācalapramukhadivyaniketaneṣu || 52||

श्रीमद्वेङ्कटशैलराण्मम हरेश्चित्राडवासप्रभो (हरिश्चित्राडवासप्रभुः)कामारण्यदवानलोद्भवमहाक्रोधानलासारदः ।लोभासारदमेघवातपटलो मोहप्रवाताहिराण्मात्सर्याहिखगेश्वरो मदमहामातङ्गकण्ठीरवः ॥ ५३॥

śrīmadveṅkaṭaśailarāṇmama hareścitrāḍavāsaprabho (hariścitrāḍavāsaprabhuḥ)kāmāraṇyadavānalodbhavamahākrodhānalāsāradaḥ |lobhāsāradameghavātapaṭalo mohapravātāhirāṇmātsaryāhikhageśvaro madamahāmātaṅgakaṇṭhīravaḥ || 53||

श्रीवेङ्कटेश्वर मम प्रबलौ रिपू द्वौदेहाभिमानजनितौ जगति प्रसिद्धौ ।ज्ञानासिनातिनिशितेन निकृन्तनीयौवैराग्यखेदमुपगृह्य कदा भवेताम् ॥ ५४॥

śrīveṅkaṭeśvara mama prabalau ripū dvaudehābhimānajanitau jagati prasiddhau |jñānāsinātiniśitena nikṛntanīyauvairāgyakhedamupagṛhya kadā bhavetām || 54||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो निखिलाव्जजाण्डजन्मस्थितिप्रलयकारणमप्रमेयम् ।वेदा रुवन्त्यकृतकाः स्मृतयो भवन्तंनारायणं परमपूरुषमाहुरार्यः ॥ ५५॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho nikhilāvjajāṇḍajanmasthitipralayakāraṇamaprameyam |vedā ruvantyakṛtakāḥ smṛtayo bhavantaṃnārāyaṇaṃ paramapūruṣamāhurāryaḥ || 55||

श्रीवेङ्कटेश्वर भवान् पुरुषात् परस्मात्व्यूहैरवातरदजाण्डकटाहमध्ये ।सङ्कर्षणाख्यरविमण्डलवासुदेवप्रद्युम्रनामभिरतो ह्यनिरुद्धनामा ॥ ५६॥

śrīveṅkaṭeśvara bhavān puruṣāt parasmātvyūhairavātaradajāṇḍakaṭāhamadhye |saṅkarṣaṇākhyaravimaṇḍalavāsudevapradyumranāmabhirato hyaniruddhanāmā || 56||

श्रीवेङ्कटेश्वर भवद्विभवावताराःश्रीरामकृष्णनरसिंहवराहमुख्याः ।पर्याप्नुवन्त्यमरसाधुजनावनायदुष्टक्षितीशजनदैत्यनिबर्हणाय ॥ ५७॥

śrīveṅkaṭeśvara bhavadvibhavāvatārāḥśrīrāmakṛṣṇanarasiṃhavarāhamukhyāḥ |paryāpnuvantyamarasādhujanāvanāyaduṣṭakṣitīśajanadaityanibarhaṇāya || 57||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभोऽखिलदेवदेवक्षीरेषु सर्पिरिव वह्निरिवेन्धनेषु ।देहान्तरात्मसु निविष्टसदन्तरात्माशास्तासि भूतनिवहस्य चराचरस्य ॥ ५८॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho'khiladevadevakṣīreṣu sarpiriva vahnirivendhaneṣu |dehāntarātmasu niviṣṭasadantarātmāśāstāsi bhūtanivahasya carācarasya || 58||

श्रीवेङ्कटेश्वर हरे श्रितवत्सलत्वाल्लोकेऽस्मदाद्यखिलदीनजनावनाय ।ग्रामाग्रहारपुरवेश्मनदीवनाद्रिष्वर्चात्मनावतरितः सुलभोऽखिलानाम् ॥ ५९॥

śrīveṅkaṭeśvara hare śritavatsalatvālloke'smadādyakhiladīnajanāvanāya |grāmāgrahārapuraveśmanadīvanādriṣvarcātmanāvataritaḥ sulabho'khilānām || 59||

श्रीवेङ्कटेश्वर जलांशुकधूपदीपनैवेद्यपुष्पमुखवासफलार्पणाद्यैः ।प्रीतः कुचेलमुनयेऽपि यथासि पूर्वंदाता भवाद्य निजभक्तजनाय लक्ष्म्याः ॥ ६०॥

śrīveṅkaṭeśvara jalāṃśukadhūpadīpanaivedyapuṣpamukhavāsaphalārpaṇādyaiḥ |prītaḥ kucelamunaye'pi yathāsi pūrvaṃdātā bhavādya nijabhaktajanāya lakṣmyāḥ || 60||

श्रीवेङ्कटेश्वर विभो भवदीयसद्मसम्मार्जनाम्बुपरिषेचनलेपनाद्यैः ।स्तोत्राभिवन्दनपरिक्रमणप्रमोदवीक्षादिकर्मभिरकिञ्चनरक्षकोऽसि ॥ ६१॥

śrīveṅkaṭeśvara vibho bhavadīyasadmasammārjanāmbupariṣecanalepanādyaiḥ |stotrābhivandanaparikramaṇapramodavīkṣādikarmabhirakiñcanarakṣako'si || 61||

श्रीवेङ्कटेश्वर कुशेशयसन्निकाशस्वास्यश्रिया हसितशारदशीतरश्मिः ।सीताशया च पिशिताशविनाशनेशःकीशेशसंशयनिरासशरासनोऽसि ॥ ६२॥

śrīveṅkaṭeśvara kuśeśayasannikāśasvāsyaśriyā hasitaśāradaśītaraśmiḥ |sītāśayā ca piśitāśavināśaneśaḥkīśeśasaṃśayanirāsaśarāsano'si || 62||

इन्दिराह्रुदरविन्द मन्दिरकुन्दसुन्दरशुभाङ्गमण्डन ।नन्दनन्दन मुकुन्द वन्दनंकुर्महे श्रितजनस्य चन्दन ॥ ६३॥

indirāhrudaravinda mandirakundasundaraśubhāṅgamaṇḍana |nandanandana mukunda vandanaṃkurmahe śritajanasya candana || 63||

इन्द्रादिवृन्दारकवन्दिताङ्घ्रिंचन्द्राननं चन्दनचर्चिताङ्गम् ।गोवृन्दवृन्दावनसञ्चरन्तंगोविन्दमीडे भुजगाचलेन्द्रम् ॥ ६४॥

indrādivṛndārakavanditāṅghriṃcandrānanaṃ candanacarcitāṅgam |govṛndavṛndāvanasañcarantaṃgovindamīḍe bhujagācalendram || 64||

श्रीमद्वेङ्कटनायक द्रुपदजाप्रह्लादवेतण्डराट्कालिङ्गाहिविभीषणामरगणाहल्याम्बरीषादयः ।गोपीगोकुलगोपवृन्दहरिराट्काकार्जुनेन्द्रादयश्चैते ते शरणागतार्तिहरणे सन्त्येव मे साक्षिणः ॥ ६५॥

śrīmadveṅkaṭanāyaka drupadajāprahlādavetaṇḍarāṭkāliṅgāhivibhīṣaṇāmaragaṇāhalyāmbarīṣādayaḥ |gopīgokulagopavṛndaharirāṭkākārjunendrādayaścaite te śaraṇāgatārtiharaṇe santyeva me sākṣiṇaḥ || 65||

श्रीवेङ्कटेश्वर विधुन्तुदचैद्यनक्रदैत्यादिदुष्टरिपुकन्धरकर्तनाय ।पाणौ बिभर्षि निशितं च सुदर्शनं यत्तस्मै नमोऽस्तु सततं तमसो निहन्त्रे ॥ ६६॥

śrīveṅkaṭeśvara vidhuntudacaidyanakradaityādiduṣṭaripukandharakartanāya |pāṇau bibharṣi niśitaṃ ca sudarśanaṃ yattasmai namo'stu satataṃ tamaso nihantre || 66||

अण्डजेन्द्रनगमन्दिरावमांमण्डजेन्द्रतुरगाभिमण्डित ।कुण्डलीन्द्रशयन स्ववाहिनीमण्डलेन्द्रकृतदैत्यदण्डन ॥ ६७॥

aṇḍajendranagamandirāvamāṃmaṇḍajendraturagābhimaṇḍita |kuṇḍalīndraśayana svavāhinīmaṇḍalendrakṛtadaityadaṇḍana || 67||

इन्दिरासखमन्दिराव मां (सुखमन्दिराव)पण्डितेन्द्रनतसुन्दराङ्ग्ध्रिक् ।पुण्डरीकजभवेन्द्रवन्दितखण्डितासुरविरोधिकन्धर ॥ ६८॥

indirāsakhamandirāva māṃ (sukhamandirāva)paṇḍitendranatasundarāṅgdhrik |puṇḍarīkajabhavendravanditakhaṇḍitāsuravirodhikandhara || 68||

नारदसंस्तुतदिव्यगुणाकरक्षीरपयोनिधिमध्यनिकेतन ।नीरदसन्निभगात्रमनोहरवेङ्कटनायक मामव माधव ॥ ६९॥

nāradasaṃstutadivyaguṇākarakṣīrapayonidhimadhyaniketana |nīradasannibhagātramanoharaveṅkaṭanāyaka māmava mādhava || 69||

कमलासनदिनुतामलगुणवैभवचरितंकमलाकरविलसत्पदकमलानतविबुधम् ।अचलारुणकमलाकृतिकरपीडितचरणंभज मानस भुजगाधिपगिरिनायकमधुना ॥ ७०॥

kamalāsanadinutāmalaguṇavaibhavacaritaṃkamalākaravilasatpadakamalānatavibudham |acalāruṇakamalākṛtikarapīḍitacaraṇaṃbhaja mānasa bhujagādhipagirināyakamadhunā || 70||

पन्नगेन्द्रगिरिमस्तकालयेदानवेन्द्रकुलपर्वताशनिः ।कोसलेन्द्रकुलवार्धिचन्द्रमाराघवेन्द्र परिपालयाद्य माम् ॥ ७१॥

pannagendragirimastakālayedānavendrakulaparvatāśaniḥ |kosalendrakulavārdhicandramārāghavendra paripālayādya mām || 71||

तरुणारुणकिरणारुणकरपङ्कजयुगलंवरुणालयतरुणीमणिजननाकरचरणाम् ।करुणाकरमरुणाधरमलिकुन्तलमनिशंभज मानस फणिराड्गिरिशिखरालयमनघम् ॥ ७२॥

taruṇāruṇakiraṇāruṇakarapaṅkajayugalaṃvaruṇālayataruṇīmaṇijananākaracaraṇām |karuṇākaramaruṇādharamalikuntalamaniśaṃbhaja mānasa phaṇirāḍgiriśikharālayamanagham || 72||

अरिकेतनकुलिशाङ्कुशजलजाम्बुजकलितंकलिकल्मषविनिवारणपटुवाहिनिजनकम् ।जनकाधिपतनयाकरकमलाम्बुजललितंकरवाणि सुचरणं तव शरणं सुमसुगुणम् ॥ ७३॥

ariketanakuliśāṅkuśajalajāmbujakalitaṃkalikalmaṣavinivāraṇapaṭuvāhinijanakam |janakādhipatanayākarakamalāmbujalalitaṃkaravāṇi sucaraṇaṃ tava śaraṇaṃ sumasuguṇam || 73||

करुणाकरविनतासुततुरगावनचतुरंचतुरानननुतवैभवफणिराङ् गिरिनिलयम् ।रजसा वरतरुणीकृतदृषदद्भुतचरितंकरवाणि च चरणं तव शरणं सुमसुगुणम् ॥ ७४॥

karuṇākaravinatāsutaturagāvanacaturaṃcaturānananutavaibhavaphaṇirāṅ girinilayam |rajasā varataruṇīkṛtadṛṣadadbhutacaritaṃkaravāṇi ca caraṇaṃ tava śaraṇaṃ sumasuguṇam || 74||

विधिनिर्मितभुवनत्रयपदविक्रमकलितंखरदूषणशुकसारणतरुखण्डनपरशुम् ।दशकन्धरकदळीतरुवनभञ्जनपवनंपवनात्मजविनुतं तव चरणं सुरशरणम् ॥ ७५॥

vidhinirmitabhuvanatrayapadavikramakalitaṃkharadūṣaṇaśukasāraṇatarukhaṇḍanaparaśum |daśakandharakadaḷītaruvanabhañjanapavanaṃpavanātmajavinutaṃ tava caraṇaṃ suraśaraṇam || 75||

चरणद्वय गमनं कुरु हरिमन्दिरमभितःकमलापतिचरणं करयुगलार्चय सततम् ।नयनद्वय भगवन्मुखमवलोकय सुभगंभज मानस भुजगाधिपगिरिराट्पदकमलम् ॥ ७६॥

caraṇadvaya gamanaṃ kuru harimandiramabhitaḥkamalāpaticaraṇaṃ karayugalārcaya satatam |nayanadvaya bhagavanmukhamavalokaya subhagaṃbhaja mānasa bhujagādhipagirirāṭpadakamalam || 76||

रसने पिब मम माधवसुकथामृतमधुनाश्रवणे भवहरणाच्युतचरितं बहु शृणुतम् ।नतिमाचर मधुसूदनपदयोः शिर उभयोर्भज मानस फणिराङ् गिरिशिखरालयचरणम् ॥ ७७॥

rasane piba mama mādhavasukathāmṛtamadhunāśravaṇe bhavaharaṇācyutacaritaṃ bahu śṛṇutam |natimācara madhusūdanapadayoḥ śira ubhayorbhaja mānasa phaṇirāṅ giriśikharālayacaraṇam || 77||

चरितं मम कथितं तव विदितं ननु विततंदुरितं हर मुदितं कुरु हितमाचर सततम् ।वरवेङ्कटगिरिनायक सुर मामव शरणागतमच्युत कलयामलमनिशं सुरविनुतम् ॥ ७८॥

caritaṃ mama kathitaṃ tava viditaṃ nanu vitataṃduritaṃ hara muditaṃ kuru hitamācara satatam |varaveṅkaṭagirināyaka sura māmava śaraṇāgatamacyuta kalayāmalamaniśaṃ suravinutam || 78||

प्रायो वसन्ततिलकाभिधवृत्तजातपद्यान्यनेकविधलक्षणलक्षितानि ।सन्तीह वेङ्कटमहीध्रपतिमभावात्शब्दार्थलक्षणविदां शतकेऽस्ति तोषः ॥ ७९॥

prāyo vasantatilakābhidhavṛttajātapadyānyanekavidhalakṣaṇalakṣitāni |santīha veṅkaṭamahīdhrapatimabhāvātśabdārthalakṣaṇavidāṃ śatake'sti toṣaḥ || 79||

चित्रादग्रामवासी घनरुचिरतनुः पार्श्वयोर्विद्युदाभश्रीभूदेवीसमेतः तरणिशशिलसच्चक्रशङ्खोर्ध्वपाणिः ।भक्तेभ्यो वेङ्कटेशो विलसति चरणपावृतोरुस्थिताभ्यांहस्ताभ्यामाश्रितेभ्यः प्रविततविरजागाधमुक्तिप्रदेशः (?) ॥ ८०॥

citrādagrāmavāsī ghanaruciratanuḥ pārśvayorvidyudābhaśrībhūdevīsametaḥ taraṇiśaśilasaccakraśaṅkhordhvapāṇiḥ |bhaktebhyo veṅkaṭeśo vilasati caraṇapāvṛtorusthitābhyāṃhastābhyāmāśritebhyaḥ pravitatavirajāgādhamuktipradeśaḥ (?) || 80||

पुंसोऽर्थंश्चतुरोऽपि मोक्षसहितान् धर्मार्थकामान् दिशन्यस्मिन् यस्य मनोरथो यदि भवेत्तं तस्य धर्मादिकम् ।दासान्नस्तव चित्रवाटनिलय श्रीवेङ्कटाद्रीश्वरश्रीभूदेविलसत्सुपार्श्वयुगल त्राहि प्रसादार्थिनः ॥ ८१॥

puṃso'rthaṃścaturo'pi mokṣasahitān dharmārthakāmān diśanyasmin yasya manoratho yadi bhavettaṃ tasya dharmādikam |dāsānnastava citravāṭanilaya śrīveṅkaṭādrīśvaraśrībhūdevilasatsupārśvayugala trāhi prasādārthinaḥ || 81||

चित्रं तेऽप्यधुना कुचेलमुनये दातास्यनल्पश्रियोभिक्षित्वामरवैरिणं मघवते त्रैलोक्यराज्यश्रियः ।क्षेत्रं यद्यपि वेङ्कटाचलपते चित्राटवासस्य तेनादत्तं भुवि नोपतिष्टत इति न्यायः कथं स्यान्मृषा ॥ ८२॥

citraṃ te'pyadhunā kucelamunaye dātāsyanalpaśriyobhikṣitvāmaravairiṇaṃ maghavate trailokyarājyaśriyaḥ |kṣetraṃ yadyapi veṅkaṭācalapate citrāṭavāsasya tenādattaṃ bhuvi nopatiṣṭata iti nyāyaḥ kathaṃ syānmṛṣā || 82||

ब्रह्माण्डोदरसंस्थिताखिलजनत्राणाय रङ्गस्थलेसौलभ्यादिगुणान्वितः फणिपतेर्भोगे शयानः स्थितः ।त्वं नाभीकमलोद्भवाद्विखनसः सञ्जातवेदस्तुतश्श्रीभूदेविकरार्पितात्मचरणश्रीरङ्गराण्मामव ॥ ८३॥

brahmāṇḍodarasaṃsthitākhilajanatrāṇāya raṅgasthalesaulabhyādiguṇānvitaḥ phaṇipaterbhoge śayānaḥ sthitaḥ |tvaṃ nābhīkamalodbhavādvikhanasaḥ sañjātavedastutaśśrībhūdevikarārpitātmacaraṇaśrīraṅgarāṇmāmava || 83||

विश्वस्यावनकर्मणे दिखनसा सम्प्रार्थितः सात्वतांवंशे चानकदुन्दुभेर्जनिमगाः कृष्णात्मना यः पुरा ।दातुश्चेतसि तत्त्वचिन्तनवशात् सञ्जातवैखानस (ध्यातश्चेतसि)श्रौताराधनराधितः स सततं शेषाद्रिराण्मामव ॥ ८४॥

viśvasyāvanakarmaṇe dikhanasā samprārthitaḥ sātvatāṃvaṃśe cānakadundubherjanimagāḥ kṛṣṇātmanā yaḥ purā |dātuścetasi tattvacintanavaśāt sañjātavaikhānasa (dhyātaścetasi)śrautārādhanarādhitaḥ sa satataṃ śeṣādrirāṇmāmava || 84||

वेदाङ्गप्रविराजमानगरुडारूढोऽञ्जसा गां गतोवेतण्डार्ति निवारणाय मकरं च्छित्त्वारिणा यः स्वयम् ।वेतण्डाचलमस्तके वरदराजाख्यातनाम्ना स्थितः ।स त्वं वेङ्कटनायकाश्रितजनत्राता भवाद्य प्रभो ॥ ८५॥

vedāṅgapravirājamānagaruḍārūḍho'ñjasā gāṃ gatovetaṇḍārti nivāraṇāya makaraṃ cchittvāriṇā yaḥ svayam |vetaṇḍācalamastake varadarājākhyātanāmnā sthitaḥ |sa tvaṃ veṅkaṭanāyakāśritajanatrātā bhavādya prabho || 85||

सीतालक्ष्मणमध्यभागविलसन्मूर्त्या घनश्यामलःकोदण्डेन स खण्डितामररिपुः सरक्षितारवण्डलः ।रक्षोवानरराजयोरवरजौ संरक्षितौ च त्वयाश्रीमद्वेङ्कटनायक त्वमधुना भद्राद्रिराण्मामव ॥ ८६॥

sītālakṣmaṇamadhyabhāgavilasanmūrtyā ghanaśyāmalaḥkodaṇḍena sa khaṇḍitāmararipuḥ sarakṣitāravaṇḍalaḥ |rakṣovānararājayoravarajau saṃrakṣitau ca tvayāśrīmadveṅkaṭanāyaka tvamadhunā bhadrādrirāṇmāmava || 86||

यस्त्वं श्रीबलभद्ररामसहितस्त्वद्दर्शनायागतान्दासांस्तान् पतितानपि त्रिजगतां नाथः सुभद्रान्वितः ।क्षेत्रे श्रीपुरुषोत्तमे स्थितिमगाः पातुं प्रसादान्मुदास त्वं वेङ्कटनायकाद्य कृपणं नीलाद्रिराण्मामव ॥ ८७॥

yastvaṃ śrībalabhadrarāmasahitastvaddarśanāyāgatāndāsāṃstān patitānapi trijagatāṃ nāthaḥ subhadrānvitaḥ |kṣetre śrīpuruṣottame sthitimagāḥ pātuṃ prasādānmudāsa tvaṃ veṅkaṭanāyakādya kṛpaṇaṃ nīlādrirāṇmāmava || 87||

स्मरामि मनसा श्रिया सकललोकमात्रा स्थितंवदामि वचसा भुवाप्यखिललोकधात्राश्रितम् ।नमामि शिरसा गुरुं त्रिजगतां सुसंरक्षकंसदा परिचराम्यहं वृषगिरीशमिष्टप्रदम् ॥ ८८॥

smarāmi manasā śriyā sakalalokamātrā sthitaṃvadāmi vacasā bhuvāpyakhilalokadhātrāśritam |namāmi śirasā guruṃ trijagatāṃ susaṃrakṣakaṃsadā paricarāmyahaṃ vṛṣagirīśamiṣṭapradam || 88||

कलये सततं वृषशैलपतिंकलिदोषहरं करुणाजलधिम् ।कमनीयवपुःकलितं सरमंकमलालयवक्षसमाधिहरम् ॥ ८९॥

kalaye satataṃ vṛṣaśailapatiṃkalidoṣaharaṃ karuṇājaladhim |kamanīyavapuḥkalitaṃ saramaṃkamalālayavakṣasamādhiharam || 89||

कमलायताक्षममलात्मवैभवंविमलाम्बुजास्यमतुलाखिलामरम् ।तरसा नमामि शिरसा च वेङ्कटंमनसा भजामि वचसा स्तवीम्यहम् ॥ ९०॥

kamalāyatākṣamamalātmavaibhavaṃvimalāmbujāsyamatulākhilāmaram |tarasā namāmi śirasā ca veṅkaṭaṃmanasā bhajāmi vacasā stavīmyaham || 90||

श्रीमद्वेङ्कटनाथ ते यदि कृपा दीनो धनाढ्यो भवेत्नो चेत्तद्विपरीतवानिति बुधाः प्राहुर्विशिष्टादयः ।रक्षां यस्य करोमि तस्य कृपया वित्तं हरामीति यत्तथ्यं तद्वचनं हरे प्रियतरं नान्यस्य वित्तं तव ॥ ९१॥

śrīmadveṅkaṭanātha te yadi kṛpā dīno dhanāḍhyo bhavetno cettadviparītavāniti budhāḥ prāhurviśiṣṭādayaḥ |rakṣāṃ yasya karomi tasya kṛpayā vittaṃ harāmīti yattathyaṃ tadvacanaṃ hare priyataraṃ nānyasya vittaṃ tava || 91||

मूको वदत्यनिशमेव निरीक्षतेऽन्धोपङ्गुर्गतिं प्रलभते बधिरः शृणोति ।दीनोऽप्यतीव धनवान् भवतः प्रसादान्नैतन्मृषा भवति वेङ्कटशैलनाथ ॥ ९२॥

mūko vadatyaniśameva nirīkṣate'ndhopaṅgurgatiṃ pralabhate badhiraḥ śṛṇoti |dīno'pyatīva dhanavān bhavataḥ prasādānnaitanmṛṣā bhavati veṅkaṭaśailanātha || 92||

सप्तप्राकारभूतावनिधरवरशेषाद्रिकूटाधिरूढश्रीदेवीमन्तरा भूरमणिमपि लसन्नीलमेघोज्ज्वलाङ्गः ।श्रीमन्नीलाद्रिरामप्रभुवरनगरप्रान्तदेशे विराजत्चित्राटग्रामवासी मम भवतु मुदे वेङ्कटेशो मुकुन्दः ॥ ९३॥

saptaprākārabhūtāvanidharavaraśeṣādrikūṭādhirūḍhaśrīdevīmantarā bhūramaṇimapi lasannīlameghojjvalāṅgaḥ |śrīmannīlādrirāmaprabhuvaranagaraprāntadeśe virājatcitrāṭagrāmavāsī mama bhavatu mude veṅkaṭeśo mukundaḥ || 93||

सनकादियोगिवर्यैरनवरतसेव्यमानपदपद्म ।चित्राटनगरवासिन् क्षिप्रं मे प्रदिश पादभक्तिं ते ॥ ९४॥

sanakādiyogivaryairanavaratasevyamānapadapadma |citrāṭanagaravāsin kṣipraṃ me pradiśa pādabhaktiṃ te || 94||

मित्राब्जनेत्रसुभगः सुत्रामाद्यमरविनुतचारित्रः ।चित्राटवेङ्कटेशः सुत्रासितदेवतारिरवतान्माम् ॥ ९५॥

mitrābjanetrasubhagaḥ sutrāmādyamaravinutacāritraḥ |citrāṭaveṅkaṭeśaḥ sutrāsitadevatāriravatānmām || 95||

ब्रह्मेशानसुरेशमुख्यविबुधैर्मान्यैः सुमान्यो दिशावल्याखण्डलपूर्वदेवनिवहैर्मान्यैः सुमान्योऽपि सन् ।हे चित्राटनिवास वेङ्कटपते नीलाद्रिरायप्रभोर्देशे पुण्य जनैरमर्त्यचरितैर्मान्यो ह्यमान्यः कथम् ॥ ९६॥

brahmeśānasureśamukhyavibudhairmānyaiḥ sumānyo diśāvalyākhaṇḍalapūrvadevanivahairmānyaiḥ sumānyo'pi san |he citrāṭanivāsa veṅkaṭapate nīlādrirāyaprabhordeśe puṇya janairamartyacaritairmānyo hyamānyaḥ katham || 96||

शाखा यस्य तु तैत्तरीयविदिता सूत्रं च वैखानसंगोत्रं गौतममाहुतिश्च हविषां यागाः श्रुतिर्याजुषी । (हुतिश्च)कालोऽयं निगमागमप्रवचनैर्विद्यार्थिनां यापितःस्वाचार्यस्तु पिता पितामहनिभः श्रीपद्मनाभाह्वयः ॥ ९७॥

śākhā yasya tu taittarīyaviditā sūtraṃ ca vaikhānasaṃgotraṃ gautamamāhutiśca haviṣāṃ yāgāḥ śrutiryājuṣī | (hutiśca)kālo'yaṃ nigamāgamapravacanairvidyārthināṃ yāpitaḥsvācāryastu pitā pitāmahanibhaḥ śrīpadmanābhāhvayaḥ || 97||

श्रीमद्गौतमगोत्रजस्य विदुषोऽनन्तार्यनाम्नो गुरोस्तस्याहं नरसिंहनामविदितः शिष्यस्तुरीयोऽनुजः ।श्रीमद्वेङ्कटनायकास्पदमिदं हृद्यं सतां शृण्वतांपद्यानां शतकं चकार विदुषां विद्यानवद्यात्मनाम् ॥ ९८॥

śrīmadgautamagotrajasya viduṣo'nantāryanāmno gurostasyāhaṃ narasiṃhanāmaviditaḥ śiṣyasturīyo'nujaḥ |śrīmadveṅkaṭanāyakāspadamidaṃ hṛdyaṃ satāṃ śṛṇvatāṃpadyānāṃ śatakaṃ cakāra viduṣāṃ vidyānavadyātmanām || 98||

श्रीभूदेवीसमेताय भक्ताभीष्टप्रदायिने ।चित्राटाख्यपुरेशाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ॥ ९९॥

śrībhūdevīsametāya bhaktābhīṣṭapradāyine |citrāṭākhyapureśāya veṅkaṭeśāya maṅgalam || 99||

इति श्रीवेङ्कटेश्वरशतकं सम्पूर्णम् ।

iti śrīveṅkaṭeśvaraśatakaṃ sampūrṇam |