शरवणभवमानसपूजास्तोत्रम् Shrisharavanabhavamanasapujastotram

ॐ श्रीगणेशाय नमः ।गुकारो ह्याख्याति प्रबलमनिवार्यं किल तमोहकारो हानिं च प्रथयतितरामेव जगति ।अतो मोहान्धत्वं शिथिलयति यन्नाम गुह इत्यमुं देवं ध्यायाम्यभिलषितसन्धाननिपुणम् ॥ १॥

oṃ śrīgaṇeśāya namaḥ |gukāro hyākhyāti prabalamanivāryaṃ kila tamohakāro hāniṃ ca prathayatitarāmeva jagati |ato mohāndhatvaṃ śithilayati yannāma guha ityamuṃ devaṃ dhyāyāmyabhilaṣitasandhānanipuṇam || 1||

समाश्लिष्टं वल्ल्या समुपघटितं बाहुविटपैःस्वमूलायातानां समुचितफलप्रापणचणम् ।स्वसेवानिष्ठानां सततमपि सौख्योपगमकंसदा ध्यायाम्येनं कमपि तु गुहाख्यं विटपिनम् ॥ २॥

samāśliṣṭaṃ vallyā samupaghaṭitaṃ bāhuviṭapaiḥsvamūlāyātānāṃ samucitaphalaprāpaṇacaṇam |svasevāniṣṭhānāṃ satatamapi saukhyopagamakaṃsadā dhyāyāmyenaṃ kamapi tu guhākhyaṃ viṭapinam || 2||

सुराणां सङ्घातैस्समुपगतैः सान्द्रकुतुकैःसमाराध्य स्वामिन् भज विहितमावाहनमिदम् ।समन्तात्सद्रत्नैः समुपहितसोपानसरणिस्फुरन्नानाशोभं रचितमपि सिंहासनमिदम् ॥ ३॥

surāṇāṃ saṅghātaissamupagataiḥ sāndrakutukaiḥsamārādhya svāmin bhaja vihitamāvāhanamidam |samantātsadratnaiḥ samupahitasopānasaraṇisphurannānāśobhaṃ racitamapi siṃhāsanamidam || 3||

हृतं गङ्गातुङ्गाद्यखिलतटिनीभ्योऽतिविमलंसुतीर्थं पाद्यार्थं तव निहितमङ्गीकुरु विभो ।तथा पुण्यैस्तीर्थैर्विहितमिदमर्घ्याचमनकंदयार्द्रां दृष्टिं मे दिश दिश दयाब्धे हरसुत ॥ ४॥

hṛtaṃ gaṅgātuṅgādyakhilataṭinībhyo'tivimalaṃsutīrthaṃ pādyārthaṃ tava nihitamaṅgīkuru vibho |tathā puṇyaistīrthairvihitamidamarghyācamanakaṃdayārdrāṃ dṛṣṭiṃ me diśa diśa dayābdhe harasuta || 4||

समन्तात्स्नानीयैः परिमलगुणोत्कर्षभरितैःस्फुरन्माणिक्यादिप्रतिखचितसद्रत्नफलके ।समासीनं हि त्वां सुचिरमभिषञ्चन्नसुलभंपरानन्दं यास्याम्यनुपधिकृपाब्धे हरसुत ॥ ५॥

samantātsnānīyaiḥ parimalaguṇotkarṣabharitaiḥsphuranmāṇikyādipratikhacitasadratnaphalake |samāsīnaṃ hi tvāṃ suciramabhiṣañcannasulabhaṃparānandaṃ yāsyāmyanupadhikṛpābdhe harasuta || 5||

सुवासोभिश्चाङ्गं तव किल समाच्छाद्य सपदिप्रसाध्यांसे शुभ्रं विमलमुपवीतं नवगुणम् ।प्रभूतांस्ते गन्धान् गिरिशसुत सन्धाय निटिलेसुखासीनं हि त्वां ननु खलु दिदृक्षे चपलधीः ॥ ६॥

suvāsobhiścāṅgaṃ tava kila samācchādya sapadiprasādhyāṃse śubhraṃ vimalamupavītaṃ navaguṇam |prabhūtāṃste gandhān giriśasuta sandhāya niṭilesukhāsīnaṃ hi tvāṃ nanu khalu didṛkṣe capaladhīḥ || 6||

किरीटानां षट्कं तव हि कलयन् षण्मुख शिरस्स्वथ ग्रीवायां ते समनुघटयन् हारलतिकाम् ।ललाटेष्वातन्वन् तिलकमथ ते कुण्डलगणंसमर्घं श्रोत्रेषु क्षणमपि दिदृक्षे भवसुत ॥ ७॥

kirīṭānāṃ ṣaṭkaṃ tava hi kalayan ṣaṇmukha śirassvatha grīvāyāṃ te samanughaṭayan hāralatikām |lalāṭeṣvātanvan tilakamatha te kuṇḍalagaṇaṃsamarghaṃ śrotreṣu kṣaṇamapi didṛkṣe bhavasuta || 7||

अमन्दैर्मन्दारद्रुमकुसुमसङ्घैः सुरभिलैःसमर्चन् सामोदं तव हि सुकुमाराङ्गमखिलम् ।समन्तात्सम्प्लावां तव वदनसौन्दर्यलहरींसदा स्मारं स्मारं सफलयितुमीशे जनिमिमाम् ॥ ८॥

amandairmandāradrumakusumasaṅghaiḥ surabhilaiḥsamarcan sāmodaṃ tava hi sukumārāṅgamakhilam |samantātsamplāvāṃ tava vadanasaundaryalaharīṃsadā smāraṃ smāraṃ saphalayitumīśe janimimām || 8||

समाजिघ्र स्वामिन्नगरुयुतधूपं करुणयाजिघृक्षस्वापीमानमलघृतदीपानुपहृतान् ।गृहाणाज्यप्लावान् मृदुलतरभक्ष्याणि विविधान्युपादत्स्वाप्यन्नं विविधमथ पञ्चामृतमपि ॥ ९॥

samājighra svāminnagaruyutadhūpaṃ karuṇayājighṛkṣasvāpīmānamalaghṛtadīpānupahṛtān |gṛhāṇājyaplāvān mṛdulatarabhakṣyāṇi vividhānyupādatsvāpyannaṃ vividhamatha pañcāmṛtamapi || 9||

सुकर्पूरस्वादुक्रमुकयुतमेलादिकलितंसुताम्बूलं स्वामिन् सदयमुपगृह्णीष्व मृदुलम् ।ततस्ते कर्पूरैस्सुरभितरनीराजनविधिंप्रकुर्वन्नाधास्ये तव शिरसि पुष्पाञ्जलिमपि ॥ १०॥

sukarpūrasvādukramukayutamelādikalitaṃsutāmbūlaṃ svāmin sadayamupagṛhṇīṣva mṛdulam |tataste karpūraissurabhitaranīrājanavidhiṃprakurvannādhāsye tava śirasi puṣpāñjalimapi || 10||

करोमि स्वामिंस्ते निखिलमुपचारं प्रवणधीःदयार्द्रास्ते दृष्टीर्विकिर गिरिजानन्दन मयि ।समन्तात्संसारव्यसनकलुषीभूतहृदयंपरित्रायस्वाशापरवशितमापन्नमपि माम् ॥ ११॥

karomi svāmiṃste nikhilamupacāraṃ pravaṇadhīḥdayārdrāste dṛṣṭīrvikira girijānandana mayi |samantātsaṃsāravyasanakaluṣībhūtahṛdayaṃparitrāyasvāśāparavaśitamāpannamapi mām || 11||

इमां चेतः पूजां शरवणभुवो यः किल पठेत्सकृद्वाऽन्यैर्गीतं सपदि शृणुयाद्भक्तिभरितः ।न तं संसाराशा परवशयते नापि विषयाःक्रमात्पुण्यात्माऽयं ननु भजति कैवल्यपदवीम् ॥ १२॥

imāṃ cetaḥ pūjāṃ śaravaṇabhuvo yaḥ kila paṭhetsakṛdvā'nyairgītaṃ sapadi śṛṇuyādbhaktibharitaḥ |na taṃ saṃsārāśā paravaśayate nāpi viṣayāḥkramātpuṇyātmā'yaṃ nanu bhajati kaivalyapadavīm || 12||

इति श्रीजगद्गुरुशृङ्गेरीपीठाधीशश्रीचन्द्रशेखरभारतीश्रीपादैःकृतं श्रीशरवणभवमानसपूजास्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrījagadguruśṛṅgerīpīṭhādhīśaśrīcandraśekharabhāratīśrīpādaiḥkṛtaṃ śrīśaravaṇabhavamānasapūjāstotraṃ sampūrṇam |