शिवस्तुतिकदम्बम् Shrishivastutikadambam

श्रीगणेशाय नमः ॥आह्लादजनकस्याद्य सान्निध्यात्तव शङ्कर ।चन्द्रश्चन्द्रत्वमापेदे जाने चन्द्रलसज्जट ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||āhlādajanakasyādya sānnidhyāttava śaṅkara |candraścandratvamāpede jāne candralasajjaṭa || 1||

कालकूटं नीगृह्यादावरक्षः सकलं जगत् ।को वाऽत्र विस्मयः शम्भो कालस्यैकस्य निग्रहे ॥ २॥

kālakūṭaṃ nīgṛhyādāvarakṣaḥ sakalaṃ jagat |ko vā'tra vismayaḥ śambho kālasyaikasya nigrahe || 2||

अभवस्त्वं सूचयितुं लोकानामर्धनारीशः ।अर्धो वेत्याम्नायः स्वार्थपरो नार्थवाद इति ॥ ३॥

abhavastvaṃ sūcayituṃ lokānāmardhanārīśaḥ |ardho vetyāmnāyaḥ svārthaparo nārthavāda iti || 3||

जडताविदलनदीक्षित जडतापहृतिं करोषि नो चेन्मे ।दीक्षाभङ्गो न भवेद्दाक्षायण्याश्रिताङ्ग किमु तेन ॥ ४॥

jaḍatāvidalanadīkṣita jaḍatāpahṛtiṃ karoṣi no cenme |dīkṣābhaṅgo na bhaveddākṣāyaṇyāśritāṅga kimu tena || 4||

पशुपतिमव मां शम्भो पशुपतिरसि गिरिश यस्मात्त्वम् ।श्रुतिरप्येवं ब्रूते कर्तव्या ह्यात्मरक्षेति ॥ ५॥

paśupatimava māṃ śambho paśupatirasi giriśa yasmāttvam |śrutirapyevaṃ brūte kartavyā hyātmarakṣeti || 5||

शीर्षोपरि चन्द्रस्ते लोके शास्रे च विख्यातः ।कण्ठोपर्यकलङ्कः पूर्णः कोऽयं निशाकरो ब्रूहि ॥ ६॥

śīrṣopari candraste loke śāsre ca vikhyātaḥ |kaṇṭhoparyakalaṅkaḥ pūrṇaḥ ko'yaṃ niśākaro brūhi || 6||

कवित्ववारशिशरन्निशेशं जडत्वनागेन्द्रविभेदसिंहम् ।मृगत्वगाबद्धकटिप्रदेशं महत्त्वदं नौमि नताय शम्भुम् ॥ ७॥

kavitvavāraśiśaranniśeśaṃ jaḍatvanāgendravibhedasiṃham |mṛgatvagābaddhakaṭipradeśaṃ mahattvadaṃ naumi natāya śambhum || 7||

यदङ्घ्रिपाथोरुहसेवनेन प्रयाति सर्वोत्तमतां जडोऽपि ।तमम्बिकामानसपद्महंसमुपाश्रये सत्वरचित्तशुद्धये ॥ ८॥

yadaṅghripāthoruhasevanena prayāti sarvottamatāṃ jaḍo'pi |tamambikāmānasapadmahaṃsamupāśraye satvaracittaśuddhaye || 8||

बहूनां जनानां मनोऽभीष्टजातं सुसूक्ष्मं वितीर्याशु गर्वायसे त्वम् ।महेशान यद्यस्ति शक्तिस्तवाहो महन्मन्मनोऽभीष्टमाशु प्रयच्छ ॥ ९॥

bahūnāṃ janānāṃ mano'bhīṣṭajātaṃ susūkṣmaṃ vitīryāśu garvāyase tvam |maheśāna yadyasti śaktistavāho mahanmanmano'bhīṣṭamāśu prayaccha || 9||

अपां पुष्पार्धस्य प्रतिदिनमहो धारणवशात्प्रभो किं निर्वेदाद्धरणिगतपुष्पालिमधुना ।रसाद्धत्से शीर्षे शशधरकिरीटागतनया-सहाय प्रब्रूहि प्रणतजनकारुण्यभरित ॥ १०॥

apāṃ puṣpārdhasya pratidinamaho dhāraṇavaśātprabho kiṃ nirvedāddharaṇigatapuṣpālimadhunā |rasāddhatse śīrṣe śaśadharakirīṭāgatanayā-sahāya prabrūhi praṇatajanakāruṇyabharita || 10||

बहोः कालात्किं वा शिरसि कृतवासं तव विधुंवियोगं किं पत्युर्भृशमसहमाना स्वयमहो ।समालिङ्गन्त्येताः पतिमतिरसात्पुष्पमिषतःप्रभो तारास्तस्मादसि सुमकिरीटस्त्वमधुना ॥ ११॥

bahoḥ kālātkiṃ vā śirasi kṛtavāsaṃ tava vidhuṃviyogaṃ kiṃ patyurbhṛśamasahamānā svayamaho |samāliṅgantyetāḥ patimatirasātpuṣpamiṣataḥprabho tārāstasmādasi sumakirīṭastvamadhunā || 11||

भक्तानां हृद्रथानां निजनिजपदवीप्राप्तये पार्वतीशःकारुण्यापारवारान्निधिरगपतिजासंयुतः सम्भ्रमेण ।आरुह्यैकं हि बाह्यं रथमिह निखिलांश्चालयन् किं पुरोक्तान्गर्वं पक्षीशवाय्वोर्हरति करुणया शीघ्रनम्रेष्टदायी ॥ १२॥

bhaktānāṃ hṛdrathānāṃ nijanijapadavīprāptaye pārvatīśaḥkāruṇyāpāravārānnidhiragapatijāsaṃyutaḥ sambhrameṇa |āruhyaikaṃ hi bāhyaṃ rathamiha nikhilāṃścālayan kiṃ puroktāngarvaṃ pakṣīśavāyvorharati karuṇayā śīghranamreṣṭadāyī || 12||

मत्पापानां बहूनां परिमितिरधुनाऽधीश नास्त्येव नूनंत्वद्वत्पापोपशान्तिप्रदमिह भुवने नास्ति दैवं च सद्यः ।तस्मान्मत्पापराशिं दह दह तरसा देहि शुद्धां च बुद्धिंस्रोतः श्रेष्ठावतंस प्रणतभयहर प्राणनाथागजायाः ॥ १३॥

matpāpānāṃ bahūnāṃ parimitiradhunā'dhīśa nāstyeva nūnaṃtvadvatpāpopaśāntipradamiha bhuvane nāsti daivaṃ ca sadyaḥ |tasmānmatpāparāśiṃ daha daha tarasā dehi śuddhāṃ ca buddhiṃsrotaḥ śreṣṭhāvataṃsa praṇatabhayahara prāṇanāthāgajāyāḥ || 13||

कामं सन्तु सुराः स्वपादनमनस्तोत्रार्चनाभिश्चिरंदेहं कर्शयते जनाय फलदास्तान्नाश्रये जात्वपि ।यो जात्वप्यवशात्स्वनाम वदते लोकाय शीघ्रेष्टदःसोऽव्याद्धेतुविहीनपूर्णकरुणः कान्तायितार्धः शिवः ॥ १४॥

kāmaṃ santu surāḥ svapādanamanastotrārcanābhiściraṃdehaṃ karśayate janāya phaladāstānnāśraye jātvapi |yo jātvapyavaśātsvanāma vadate lokāya śīghreṣṭadaḥso'vyāddhetuvihīnapūrṇakaruṇaḥ kāntāyitārdhaḥ śivaḥ || 14||

नित्यानित्यविवेकभोगविरती शान्त्यादिषट्कं तथामोक्षेच्छामनपायिनीं वितर भो शम्भो कृपावारिधे ।वेदान्तश्रवणं तदर्थमननं ध्यानं चिरं ब्रह्मणःसच्चिद्रूपतनोरखण्डपरमानन्दात्मनः शङ्कर ॥ १५॥

nityānityavivekabhogaviratī śāntyādiṣaṭkaṃ tathāmokṣecchāmanapāyinīṃ vitara bho śambho kṛpāvāridhe |vedāntaśravaṇaṃ tadarthamananaṃ dhyānaṃ ciraṃ brahmaṇaḥsaccidrūpatanorakhaṇḍaparamānandātmanaḥ śaṅkara || 15||

मन्नीकाशतनुं प्रगृह्य करुणावारान्निधे सत्वरंशृङ्गाद्रौ वस मोदतः करुणया व्याख्यानसिंहासने ।कुर्वँल्लोकततिं स्वधर्मनिरतां सौख्यैरशेषैर्वृता-मद्वैतात्मविबोधपूर्णहृदयां चातन्वपर्णापते ॥ १६॥

mannīkāśatanuṃ pragṛhya karuṇāvārānnidhe satvaraṃśṛṅgādrau vasa modataḥ karuṇayā vyākhyānasiṃhāsane |kurvam̐llokatatiṃ svadharmaniratāṃ saukhyairaśeṣairvṛtā-madvaitātmavibodhapūrṇahṛdayāṃ cātanvaparṇāpate || 16||

यत्पदाम्बुजसमर्चनसक्तः सक्तिमाशु विषयेषु विहाय ।सच्चिदात्मनि विलीनमनस्काः सम्भवन्ति तमहं शिवमीडे ॥ १७॥

yatpadāmbujasamarcanasaktaḥ saktimāśu viṣayeṣu vihāya |saccidātmani vilīnamanaskāḥ sambhavanti tamahaṃ śivamīḍe || 17||

रजनीवल्लभचूडो रजनीचरसेव्यपदपद्मः ।राकाशशाङ्कधवलो राजति रमणीगृहीतवामाङ्गः ॥ १८॥

rajanīvallabhacūḍo rajanīcarasevyapadapadmaḥ |rākāśaśāṅkadhavalo rājati ramaṇīgṛhītavāmāṅgaḥ || 18||

करवाणीतनुभिस्ते करवाणीशाङ्घ्रिसन्नतिं मोदात् ।करवाणीतनुशुद्ध्यै करवाणीश्रीवहुत्वाय ॥ १९॥

karavāṇītanubhiste karavāṇīśāṅghrisannatiṃ modāt |karavāṇītanuśuddhyai karavāṇīśrīvahutvāya || 19||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचिता श्रीशिवस्तवकदम्बं सम्पूर्णम् ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitā śrīśivastavakadambaṃ sampūrṇam |