शिवस्तोत्रम् (कृष्णकृतं ४ महाभारतान्तर्गतम् नमोऽस्तु ते शाश्वत सर्वयोने ब्रह्माधिपं त्वामृषयो वदन्ति) Shri Krishnakritam 4 Shiva Stotram

नमोऽस्तु ते शाश्वत सर्वयोने ब्रह्माधिपं त्वामृषयो वदन्ति ।तपश्च सत्त्वं च रजस्तमश्च त्वामेव सत्यं च वदन्ति सन्तः ॥ ३०॥

namo'stu te śāśvata sarvayone brahmādhipaṃ tvāmṛṣayo vadanti |tapaśca sattvaṃ ca rajastamaśca tvāmeva satyaṃ ca vadanti santaḥ || 30||

त्वं वै ब्रह्मा च रुद्रश्च वरुणोऽग्निर्मनुर्भवः ।धाता त्वष्टा विधाता च त्वं प्रभुः सर्वतोमुखः ॥ ३१॥

tvaṃ vai brahmā ca rudraśca varuṇo'gnirmanurbhavaḥ |dhātā tvaṣṭā vidhātā ca tvaṃ prabhuḥ sarvatomukhaḥ || 31||

त्वत्तो जातानि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।त्वमादिः सर्वभूतानां संहारश्च त्वमेव हि ॥ ३२॥

tvatto jātāni bhūtāni sthāvarāṇi carāṇi ca |tvamādiḥ sarvabhūtānāṃ saṃhāraśca tvameva hi || 32||

ये चेन्द्रियार्थाश्च मनश्च कृत्स्नं ये वायवः सप्त तथैव चाग्निः ।ये वा दिविस्था देवताश्चापि पुंसां तस्मात्परं त्वामृषयो वदन्ति ॥ ३३॥

ye cendriyārthāśca manaśca kṛtsnaṃ ye vāyavaḥ sapta tathaiva cāgniḥ |ye vā divisthā devatāścāpi puṃsāṃ tasmātparaṃ tvāmṛṣayo vadanti || 33||

वेदा यज्ञाश्च सोमश्च दक्षिणा पावको हविः ।यज्ञोपगं च यत्किञ्चिद्भगवांस्तदसंशयम् ॥ ३४॥

vedā yajñāśca somaśca dakṣiṇā pāvako haviḥ |yajñopagaṃ ca yatkiñcidbhagavāṃstadasaṃśayam || 34||

इष्टं दत्तमधीतं च व्रतानि नियमाश्च ये ।ह्रीः कीर्तिः श्रीर्द्युतिस्तुष्टिः सिद्धिश्चैव त्वदर्पणा ॥ ३५॥

iṣṭaṃ dattamadhītaṃ ca vratāni niyamāśca ye |hrīḥ kīrtiḥ śrīrdyutistuṣṭiḥ siddhiścaiva tvadarpaṇā || 35||

कामः क्रोधो भयं लोभो मदः स्तम्भोऽथ मत्सरः ।आधयो व्याधयश्चैव भगवंस्तनयास्तव ॥ ३६॥

kāmaḥ krodho bhayaṃ lobho madaḥ stambho'tha matsaraḥ |ādhayo vyādhayaścaiva bhagavaṃstanayāstava || 36||

कृतिर्विकारः प्रलयः प्रधानं प्रभवोऽव्ययः ।मनसः परमा योनिः स्वभावश्चापि शाश्वतः ॥ ३७॥

kṛtirvikāraḥ pralayaḥ pradhānaṃ prabhavo'vyayaḥ |manasaḥ paramā yoniḥ svabhāvaścāpi śāśvataḥ || 37||

अव्यक्तः पावन विभो सहस्रांशो हिरण्मयः ॥ ३७॥

avyaktaḥ pāvana vibho sahasrāṃśo hiraṇmayaḥ || 37||

आदिर्गुणानां सर्वेषां भवान्वै जीवनाश्रयः ।महानात्मा मतिर्ब्रह्मा विश्वः शम्भुः स्वयम्भुवः ॥ ३८॥

ādirguṇānāṃ sarveṣāṃ bhavānvai jīvanāśrayaḥ |mahānātmā matirbrahmā viśvaḥ śambhuḥ svayambhuvaḥ || 38||

बुद्धिः प्रज्ञोपलब्धिश्च संवित्ख्यातिर्धृतिः स्मृतिः ।पर्यायवाचकैः शब्दैर्महानात्मा विभाव्यसे ॥ ३९॥

buddhiḥ prajñopalabdhiśca saṃvitkhyātirdhṛtiḥ smṛtiḥ |paryāyavācakaiḥ śabdairmahānātmā vibhāvyase || 39||

त्वां बुद्ध्वा ब्राह्मणो विद्वान्न प्रमोहं निगच्छति ।हृदयं सर्वभूतानां क्षेत्रज्ञस्त्वमृषिष्टुतः ॥ ४०॥

tvāṃ buddhvā brāhmaṇo vidvānna pramohaṃ nigacchati |hṛdayaṃ sarvabhūtānāṃ kṣetrajñastvamṛṣiṣṭutaḥ || 40||

सर्वतःपाणिपादस्त्वं सर्वतोऽक्षिशिरोमुखः ।सर्वतःश्रुतिमाँल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठसि ॥ ४१॥

sarvataḥpāṇipādastvaṃ sarvato'kṣiśiromukhaḥ |sarvataḥśrutimām̐lloke sarvamāvṛtya tiṣṭhasi || 41||

फलं त्वमसि तिग्मांशो निमेषादिषु कर्मसु ।त्वं वै प्रभार्चिः पुरुषः सर्वस्य हृदि संस्थितः ।अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ ४२॥

phalaṃ tvamasi tigmāṃśo nimeṣādiṣu karmasu |tvaṃ vai prabhārciḥ puruṣaḥ sarvasya hṛdi saṃsthitaḥ |aṇimā laghimā prāptirīśāno jyotiravyayaḥ || 42||

त्वयि बुद्धिर्मतिर्लोकाः प्रपन्नाः संश्रिताश्च ये ।ध्यानिनो नित्ययोगाश्च सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ॥ ४३॥

tvayi buddhirmatirlokāḥ prapannāḥ saṃśritāśca ye |dhyānino nityayogāśca satyasandhā jitendriyāḥ || 43||

यस्त्वां ध्रुवं वेदयते गुहाशयं प्रभुं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम् ।हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं स बुद्धिमान्बुद्धिमतीत्य तिष्ठति ॥ ४४॥

yastvāṃ dhruvaṃ vedayate guhāśayaṃ prabhuṃ purāṇaṃ puruṣaṃ viśvarūpam |hiraṇmayaṃ buddhimatāṃ parāṃ gatiṃ sa buddhimānbuddhimatītya tiṣṭhati || 44||

विदित्वा सप्त सूक्ष्माणि षडङ्गं त्वां च मूर्तितः ।प्रधानविधियोगस्थस्त्वामेव विशते बुधः ॥ ४५॥

viditvā sapta sūkṣmāṇi ṣaḍaṅgaṃ tvāṃ ca mūrtitaḥ |pradhānavidhiyogasthastvāmeva viśate budhaḥ || 45||

इति महाभारते अनुशासनपर्वणि १५ अध्यायान्तर्गतंश्रीकृष्णकृतं शिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।महाभारत । अनुपर्व । अध्याय १५/३०४५॥महाभारत । अनुपर्व । अध्याय १५/३०-४५॥

iti mahābhārate anuśāsanaparvaṇi 15 adhyāyāntargataṃśrīkṛṣṇakṛtaṃ śivastotraṃ sampūrṇam |mahābhārata | anuparva | adhyāya 15/3045||mahābhārata | anuparva | adhyāya 15/30-45||