शिवस्तुतिः शाम्भवकृता Shambhavakrita Shiva Stuti

नमो नमस्तेऽस्तु नमो नमस्ते नमो नमस्ते गिरिजासहाय ।मृत्युञ्जयानामय मामवाव गतिस्त्वमेवासि ममेन्दुमौले ॥ १॥

namo namaste'stu namo namaste namo namaste girijāsahāya |mṛtyuñjayānāmaya māmavāva gatistvamevāsi mamendumaule || 1||

त्वं कालकूटादिविषोद्भवानि दुःखानि सर्वाणि सुरासुराणाम् ।दूरीकरोषि त्रिजगञ्जनित्री गौरी तवार्धाङ्गमनङ्गशत्रो ॥ २॥

tvaṃ kālakūṭādiviṣodbhavāni duḥkhāni sarvāṇi surāsurāṇām |dūrīkaroṣi trijagañjanitrī gaurī tavārdhāṅgamanaṅgaśatro || 2||

यो मङ्गलामङ्गलसूत्रसङ्गः स शङ्ग भङ्गाय कदापि नासीत् ।स तावदाशु स्मृत एव शम्भो शुभानि सूते सुतरां ततानि ॥ ३॥

yo maṅgalāmaṅgalasūtrasaṅgaḥ sa śaṅga bhaṅgāya kadāpi nāsīt |sa tāvadāśu smṛta eva śambho śubhāni sūte sutarāṃ tatāni || 3||

सन्तानसङ्घातममूहवृद्धिः समृद्धिरीशान पदे स्मृते मे ।सम्भाविता तात विमुक्तिरन्ते निरन्तरायासुरवृन्दवन्द्य ॥ ४॥

santānasaṅghātamamūhavṛddhiḥ samṛddhirīśāna pade smṛte me |sambhāvitā tāta vimuktirante nirantarāyāsuravṛndavandya || 4||

यत्ते महादेवपदारविन्दमानन्दधाराम्बुदसुन्दरं मे ।आनन्दमत्यद्भुतमातनोति सन्दर्शनादेव पिनाकपाणिः ॥ ५॥

yatte mahādevapadāravindamānandadhārāmbudasundaraṃ me |ānandamatyadbhutamātanoti sandarśanādeva pinākapāṇiḥ || 5||

कल्याणराशिः समुदेति वृद्धिं नष्टो महापातकपर्वतोऽपि ।आनन्दगङ्गावितरङ्गभङ्गसङ्गेन सिक्तं कुरुते मनो मे ॥ ६॥

kalyāṇarāśiḥ samudeti vṛddhiṃ naṣṭo mahāpātakaparvato'pi |ānandagaṅgāvitaraṅgabhaṅgasaṅgena siktaṃ kurute mano me || 6||

अपारपुण्यानि फलोन्मुखानि तपांसि दानान्यमितानि तानि ।आनन्दगङ्गा ववृधे समृद्धा मतेः प्रवृद्धा मम चन्द्रमौले ॥ ७॥

apārapuṇyāni phalonmukhāni tapāṃsi dānānyamitāni tāni |ānandagaṅgā vavṛdhe samṛddhā mateḥ pravṛddhā mama candramaule || 7||

त्वत्पादपद्मस्मरणेन्दुधाराप्यानन्दधारा तनुते विचित्रा ।त्रिनेत्र तत्पात्रमहं पवित्रं त्वन्नेत्रसंसर्गविधूततन्त्रम् ॥ ८॥

tvatpādapadmasmaraṇendudhārāpyānandadhārā tanute vicitrā |trinetra tatpātramahaṃ pavitraṃ tvannetrasaṃsargavidhūtatantram || 8||

यत्पादसेवानिरताः कृतार्थाः सुरेन्द्रलोकादिपदार्थमात्रे ।वाञ्छां न कुर्वन्ति सुमेरुहस्ताः हस्तेन किं वा यवसं विधत्ते ॥ ९॥

yatpādasevāniratāḥ kṛtārthāḥ surendralokādipadārthamātre |vāñchāṃ na kurvanti sumeruhastāḥ hastena kiṃ vā yavasaṃ vidhatte || 9||

त्वत्सेवया केवलमिन्दुमौले लक्ष्मीः पुरो धावति वन्दिरूपा ।वाणी च वाणीरमणं विहाय उमासहाय स्मरणानुरागा ॥ १०॥

tvatsevayā kevalamindumaule lakṣmīḥ puro dhāvati vandirūpā |vāṇī ca vāṇīramaṇaṃ vihāya umāsahāya smaraṇānurāgā || 10||

यागैर्न योगैरपि सागरान्तमहीप्रदानैरपि गोप्रदानैः ।सुखान्यपाराणि न चन्द्रमौले त्वत्पादुकाराधनहेतुकाभिः ॥ ११॥

yāgairna yogairapi sāgarāntamahīpradānairapi gopradānaiḥ |sukhānyapārāṇi na candramaule tvatpādukārādhanahetukābhiḥ || 11||

अपारसंसारमहाम्बुराशिविशोषणाय स्मरणं तवैव ।महाग्रिकल्पान्यतिपातकानि धारा धरत्येतदुमासहाय ॥ १२॥

apārasaṃsāramahāmburāśiviśoṣaṇāya smaraṇaṃ tavaiva |mahāgrikalpānyatipātakāni dhārā dharatyetadumāsahāya || 12||

मम त्वदीयश्चरणः प्रभूतमैश्वर्यमाकल्पमनन्यलभ्यम् ।सम्पादयत्येव विमुक्तिमन्ते किमन्यदत्रापि वराय योग्यम् ॥ १३॥

mama tvadīyaścaraṇaḥ prabhūtamaiśvaryamākalpamananyalabhyam |sampādayatyeva vimuktimante kimanyadatrāpi varāya yogyam || 13||

यस्मादिहामुत्र सुखप्रवाहाः त्वत्पादपद्मानुविलोकनेन ।अतः किमन्यद्वरणीयमद्य यद्यस्ति तन्मे वद सावधानम् ॥ १४॥

yasmādihāmutra sukhapravāhāḥ tvatpādapadmānuvilokanena |ataḥ kimanyadvaraṇīyamadya yadyasti tanme vada sāvadhānam || 14||

स्वर्गापवर्गप्रदमित्यवैमि निधानदानक्षममित्यवैमि ।त्वत्पादुकाध्यानमतो महेश किं देयमप्यस्ति जगत्त्रयेऽपि ॥ १५॥

svargāpavargapradamityavaimi nidhānadānakṣamamityavaimi |tvatpādukādhyānamato maheśa kiṃ deyamapyasti jagattraye'pi || 15||

अतः परं केवलमिन्दुमौले त्वत्पादपद्मस्मरणानुरक्तिः ।विरक्तिरप्यब्जजलोकवासेऽप्यस्तु स्मरारे स्मर मामनाथम् ॥ १६॥

ataḥ paraṃ kevalamindumaule tvatpādapadmasmaraṇānuraktiḥ |viraktirapyabjajalokavāse'pyastu smarāre smara māmanātham || 16||

अनाथनाथस्त्वमुमासहाय मामप्यनाथं शरणं गतं भो ।प्रपन्नमन्दार हरामरेश त्वया सनाथं कुरु मामनाथम् ॥ १७॥

anāthanāthastvamumāsahāya māmapyanāthaṃ śaraṇaṃ gataṃ bho |prapannamandāra harāmareśa tvayā sanāthaṃ kuru māmanātham || 17||

यत्ते पदाम्भोरुहमब्जजादिमनःसरोजासनसन्निविष्टम् ।तत्कष्टनाशाय समर्थमेव स्मृतं कदाचिन्मरणक्षणे वा ॥ १८॥

yatte padāmbhoruhamabjajādimanaḥsarojāsanasanniviṣṭam |tatkaṣṭanāśāya samarthameva smṛtaṃ kadācinmaraṇakṣaṇe vā || 18||

अर्धेन्दुमौले मरणक्षणे मे विभूतिरुद्राक्षविभूषणस्य ।त्वत्पादपद्मस्मरणानुरागो भवत्वयं तात तव प्रसादः ॥ १९॥

ardhendumaule maraṇakṣaṇe me vibhūtirudrākṣavibhūṣaṇasya |tvatpādapadmasmaraṇānurāgo bhavatvayaṃ tāta tava prasādaḥ || 19||

तातस्त्वमेवासि ममेन्दुमौले माता भवानी युवयोः प्रसादात् ।महेश्वराराधकसन्ततिर्मे सदा प्रवृद्धाऽस्तु वरोऽयमेकः ॥ २०॥

tātastvamevāsi mamendumaule mātā bhavānī yuvayoḥ prasādāt |maheśvarārādhakasantatirme sadā pravṛddhā'stu varo'yamekaḥ || 20||

मत्सन्ततिः शङ्करपूजनेन दिने दिने वृद्धिमुपेत्य नित्यम् ।करोतु गौरीरमणाङ्घ्रिपूजां प्रजाधनप्राणनहेतुभूताम् ॥ २१॥

matsantatiḥ śaṅkarapūjanena dine dine vṛddhimupetya nityam |karotu gaurīramaṇāṅghripūjāṃ prajādhanaprāṇanahetubhūtām || 21||

लोके महेशार्चकपादुकार्चा धनार्जनासक्तधियो महान्तः ।सुखानि भुक्त्वा सुकृतैरुदारैः दारैः कुमारैरपि भाग्यवन्तः ॥ २२॥

loke maheśārcakapādukārcā dhanārjanāsaktadhiyo mahāntaḥ |sukhāni bhuktvā sukṛtairudāraiḥ dāraiḥ kumārairapi bhāgyavantaḥ || 22||

अनन्तकल्याणपरम्पराणां निदानमीशस्मरणं वरेण्यम् ।तदेव तावन्मम सर्वदाऽस्तु मत्प्रार्थनीयं च तदेव शम्भो ॥ २३॥

anantakalyāṇaparamparāṇāṃ nidānamīśasmaraṇaṃ vareṇyam |tadeva tāvanmama sarvadā'stu matprārthanīyaṃ ca tadeva śambho || 23||

शम्भो भवानीरमण प्रभो मां त्वद्दासदासादिपरम्परायाम् ।विलोक्य वा पाहि कृपानिधान गतिस्त्वमेवासि ममेन्दुमौले ॥ २४॥

śambho bhavānīramaṇa prabho māṃ tvaddāsadāsādiparamparāyām |vilokya vā pāhi kṛpānidhāna gatistvamevāsi mamendumaule || 24||

त्वमेव माताऽसि जगञ्जनित्री प्रिये महेशस्य पिता त्वमेव ।महेश तस्मादव दीनबन्धो दयारसार्द्राक्षितटप्रसादैः ॥ २५॥

tvameva mātā'si jagañjanitrī priye maheśasya pitā tvameva |maheśa tasmādava dīnabandho dayārasārdrākṣitaṭaprasādaiḥ || 25||

अपारपापप्रलयानलस्त्वं त्वत्पादपद्मस्मरणं क्षणं वा ।अक्षीणपुण्याभरणेन लभ्यः त्वमीश ते पादमनुस्मरामि ॥ २६॥

apārapāpapralayānalastvaṃ tvatpādapadmasmaraṇaṃ kṣaṇaṃ vā |akṣīṇapuṇyābharaṇena labhyaḥ tvamīśa te pādamanusmarāmi || 26||

श्रीकालकालहृदये कलयाप्नि नित्यं त्वां कालकालमहिले कलयेऽनुवेलम् ।मच्चित्तमस्तु युवयोश्चरणारविन्दे वन्दे मुहुर्मुहुरहं विजहामि शोकम् ॥ २७॥

śrīkālakālahṛdaye kalayāpni nityaṃ tvāṃ kālakālamahile kalaye'nuvelam |maccittamastu yuvayoścaraṇāravinde vande muhurmuhurahaṃ vijahāmi śokam || 27||

हे भूतनाथ भगवन् गिरिजासहाय हे गौरि देवि गिरिजे शिववल्लभे माम् ।पाहि स्मरान्तक यमान्तक चन्द्रमौले पाहि स्मृताऽपि मधुकैटभहन्त्रि धात्रि ॥ २८॥

he bhūtanātha bhagavan girijāsahāya he gauri devi girije śivavallabhe mām |pāhi smarāntaka yamāntaka candramaule pāhi smṛtā'pi madhukaiṭabhahantri dhātri || 28||

पाहि प्रभो भवभयापह मोहशत्रो पाहि त्रिलोचन सुरासुरसार्वभौम ।पाहि प्रबोधजननि प्रलयावसान श्रीभललोचन विहारविनोदलीले ॥ २९॥

pāhi prabho bhavabhayāpaha mohaśatro pāhi trilocana surāsurasārvabhauma |pāhi prabodhajanani pralayāvasāna śrībhalalocana vihāravinodalīle || 29||

पाहि प्रपन्नसुरलोकविलोकनेन कृत्वा सुरारिविलयं करुणानिधाने ।पाहि स्मरारिकरचारुविचारिताङ्गि श्रीमङ्गले सकलमङ्गलदानलोले ॥ ३०॥

pāhi prapannasuralokavilokanena kṛtvā surārivilayaṃ karuṇānidhāne |pāhi smarārikaracāruvicāritāṅgi śrīmaṅgale sakalamaṅgaladānalole || 30||

पाहि प्रसीद शिवभक्तमनन्यधन्य मान्यं मदन्यमपि धन्यमनन्यचित्तम् ।पाहि प्रसादसुमुखैः करुणाकटाक्षैः दाक्षायणि प्रणतपापविनाशदक्षे ॥ ३१॥

pāhi prasīda śivabhaktamananyadhanya mānyaṃ madanyamapi dhanyamananyacittam |pāhi prasādasumukhaiḥ karuṇākaṭākṣaiḥ dākṣāyaṇi praṇatapāpavināśadakṣe || 31||

पाहि त्वमेव गतिरित्यनुवारमीश त्वत्पादपद्मभजने करवाणि वाणीः ।सैषा मम स्फुरतु पाहि शिवे भवानि त्वत्पादपद्मभजने रतिरस्तु नित्यम् ॥ ३२॥

pāhi tvameva gatirityanuvāramīśa tvatpādapadmabhajane karavāṇi vāṇīḥ |saiṣā mama sphuratu pāhi śive bhavāni tvatpādapadmabhajane ratirastu nityam || 32||

पाहि स्मरामि हर ते चरणारविन्दं मन्दारकुन्दनवबिल्वदलादिपूज्यम् ।पाहि स्मरामि गिरिराजसुते त्वदीय पादाम्बुजं त्रिदशचित्तकलत्रपात्रम् ॥ ३३॥

pāhi smarāmi hara te caraṇāravindaṃ mandārakundanavabilvadalādipūjyam |pāhi smarāmi girirājasute tvadīya pādāmbujaṃ tridaśacittakalatrapātram || 33||

वन्दे सर्वसुरासुरप्रभुमुमाकान्तं प्रशान्तं मुहुःसन्तानद्रुमपुण्यमण्टपमहासिंहासनाधिष्ठितम् ।आनम्रामरवृन्दमौलिविलसत्कोटीरदिव्यप्रभापुञ्जव्यञ्जितपादुके तव भजे मृत्युञ्जयावाव माम् ॥ ३४॥

vande sarvasurāsuraprabhumumākāntaṃ praśāntaṃ muhuḥsantānadrumapuṇyamaṇṭapamahāsiṃhāsanādhiṣṭhitam |ānamrāmaravṛndamaulivilasatkoṭīradivyaprabhāpuñjavyañjitapāduke tava bhaje mṛtyuñjayāvāva mām || 34||

त्वामाराध्यतमं वदन्ति मुनयः सोमावतंसं प्रभुंवेदान्ता अपि संस्तुवन्ति भगवंस्त्वत्पादपद्मं मुहुः ।त्वद्रूपं विदितं न योगिनिकरैः यागैश्च दानैस्तथादीनानामवनैश्च निश्चितमिदं सर्वात्मना शङ्कर ॥ ३५॥

tvāmārādhyatamaṃ vadanti munayaḥ somāvataṃsaṃ prabhuṃvedāntā api saṃstuvanti bhagavaṃstvatpādapadmaṃ muhuḥ |tvadrūpaṃ viditaṃ na yoginikaraiḥ yāgaiśca dānaistathādīnānāmavanaiśca niścitamidaṃ sarvātmanā śaṅkara || 35||

शर्वाणीकुचहेमकुम्भविलसत्काश्मीररेणुपूरापूरितदिव्यकान्तिरुचिरत्वत्पादपद्मं मुदा ।वन्दे सुन्दरम द्रिजाकर तलालङ्कारसाराकरंवारं वारमनुस्मरामि सकलाभीष्टप्रदानाकरम् ॥ ३६॥

śarvāṇīkucahemakumbhavilasatkāśmīrareṇupūrāpūritadivyakāntiruciratvatpādapadmaṃ mudā |vande sundarama drijākara talālaṅkārasārākaraṃvāraṃ vāramanusmarāmi sakalābhīṣṭapradānākaram || 36||

कारुण्यामृतसागरामरवरापारानतिव्यत्ययव्यत्यस्तोन्नतपादकामितमणिश्रीरञ्जितं मां कुरु ।त्वामेवाहमुपागतः शरणमित्यर्धेन्दुमौले स्मरस्मर्तव्येष्वहमेक एव भगवन् किं नावशिष्टः प्रभो ॥ ३७॥

kāruṇyāmṛtasāgarāmaravarāpārānativyatyayavyatyastonnatapādakāmitamaṇiśrīrañjitaṃ māṃ kuru |tvāmevāhamupāgataḥ śaraṇamityardhendumaule smarasmartavyeṣvahameka eva bhagavan kiṃ nāvaśiṣṭaḥ prabho || 37||

कल्याणानि तनोति मे तव पदाम्भोजं विपत्सन्ततिंदूरीकृत्य महाघसागरमहाकल्लोलमाला अपि ।लीला ते खलु कालकाल जगतां सृष्टिस्थितिध्वंसनान्यायासोऽपि न तत्र तैलततमप्येतत्तव क्रीडनम् ॥ ३८॥

kalyāṇāni tanoti me tava padāmbhojaṃ vipatsantatiṃdūrīkṛtya mahāghasāgaramahākallolamālā api |līlā te khalu kālakāla jagatāṃ sṛṣṭisthitidhvaṃsanānyāyāso'pi na tatra tailatatamapyetattava krīḍanam || 38||

मामा मुञ्च महेश मामकधिया मद्भागधेयं प्रियंशम्भो त्वच्चरणारविन्दभजनं तन्मे निधिः तद्धनम् ।तन्मे सौख्यमहाम्बुधिश्च तरणोपायोप्यपायाम्बुधेःआनन्दाम्बुधिवीचिकादिरचना चातुर्यमर्यादभूः ॥ ३९॥

māmā muñca maheśa māmakadhiyā madbhāgadheyaṃ priyaṃśambho tvaccaraṇāravindabhajanaṃ tanme nidhiḥ taddhanam |tanme saukhyamahāmbudhiśca taraṇopāyopyapāyāmbudheḥānandāmbudhivīcikādiracanā cāturyamaryādabhūḥ || 39||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शाम्भवकृता शिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । हराख्यः तृतीयांशः । पूर्वार्धम् । अध्यायः २५। ३२७० ॥

|| iti śivarahasyāntargate śāmbhavakṛtā śivastutiḥ sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ | pūrvārdham | adhyāyaḥ 25| 3270 ||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।हराख्यः तृतीयांशः ।पूर्वार्धम् ।अध्यायः २५। ३२-७० ॥

– || śrīśivarahasyam |harākhyaḥ tṛtīyāṃśaḥ |pūrvārdham |adhyāyaḥ 25| 32-70 ||