शिवस्तोत्रम् (पितामहकृतं २ लिङ्गपुराणान्तर्गतम् प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर) Pitamahakritam 2 Shiva Stotram
śivastotram (pitāmahakṛtaṃ 2 liṅgapurāṇāntargatam prasīda devadeveśa prasīda parameśvara)
Pitamahakritam 2 Shiva Stotram (शिवस्तोत्रम् (पितामहकृतं २ लिङ्गपुराणान्तर्गतम् प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर)): a stotra to Śiva. 47 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.
- Stotra
- Stotra
- Śiva
- Stotra
शिवस्तोत्रम् (पितामहकृतं २ लिङ्गपुराणान्तर्गतम् प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर)
1 / 47
श्रीपितामह उवाच ।प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर ।प्रसीद जगतां नाथ प्रसीदानन्ददाव्यय ॥ १२२॥
śrīpitāmaha uvāca |prasīda devadeveśa prasīda parameśvara |prasīda jagatāṃ nātha prasīdānandadāvyaya || 122||
पञ्चास्य रुद्ररुद्राय पञ्चाशत्कोटिमूर्तये ।आत्मत्रयोपविष्टाय विद्यातत्त्वाय ते नमः ॥ १२३॥
pañcāsya rudrarudrāya pañcāśatkoṭimūrtaye |ātmatrayopaviṣṭāya vidyātattvāya te namaḥ || 123||
शिवाय शिवतत्त्वाय अघोराय नमो नमः ।अघोराष्टकतत्त्वाय द्वादशात्मस्वरूपिणे ॥ १२४॥
śivāya śivatattvāya aghorāya namo namaḥ |aghorāṣṭakatattvāya dvādaśātmasvarūpiṇe || 124||
विद्युत्कोटिप्रतीकाशमष्टकाशं सुशोभनम् ।रूपमास्थाय लोकेऽस्मिन् संस्थिताय शिवात्मने ॥ १२५॥
vidyutkoṭipratīkāśamaṣṭakāśaṃ suśobhanam |rūpamāsthāya loke'smin saṃsthitāya śivātmane || 125||
अग्निवर्णाय रौद्राय अम्बिकार्धशरीरिणे ।धवलश्यामरक्तानां मुक्तिदायामराय च ॥ १२६॥
agnivarṇāya raudrāya ambikārdhaśarīriṇe |dhavalaśyāmaraktānāṃ muktidāyāmarāya ca || 126||
ज्येष्ठाय रुद्ररूपाय सोमाय वरदाय च ।त्रिलोकाय त्रिदेवाय वषट्काराय वै नमः ॥ १२७॥
jyeṣṭhāya rudrarūpāya somāya varadāya ca |trilokāya tridevāya vaṣaṭkārāya vai namaḥ || 127||
मध्ये गगनरूपाय गगनस्थाय ते नमः ।अष्टक्षेत्राष्टरूपाय अष्टतत्त्वाय ते नमः ॥ १२८॥
madhye gaganarūpāya gaganasthāya te namaḥ |aṣṭakṣetrāṣṭarūpāya aṣṭatattvāya te namaḥ || 128||
चतुर्धा च चतुर्धा च चतुर्धा संस्थिताय च ।पञ्चधा पञ्चधा चैव पञ्चमन्त्रशरीरिणे ॥ १२९॥
caturdhā ca caturdhā ca caturdhā saṃsthitāya ca |pañcadhā pañcadhā caiva pañcamantraśarīriṇe || 129||
चतुःषष्टिप्रकाराय अकाराय नमो नमः ।द्वात्रिंशत्तत्त्वरूपाय उकाराय नमो नमः ॥ १३०॥
catuḥṣaṣṭiprakārāya akārāya namo namaḥ |dvātriṃśattattvarūpāya ukārāya namo namaḥ || 130||
षोडशात्मस्वरूपाय मकाराय नमो नमः ।अष्टधाऽऽत्मस्वरूपाय अर्धमात्राऽऽत्मने नमः ॥ १३१॥
ṣoḍaśātmasvarūpāya makārāya namo namaḥ |aṣṭadhā''tmasvarūpāya ardhamātrā''tmane namaḥ || 131||
ॐ काराय नमस्तुभ्यं चतुर्धा संस्थिताय च ।गगनेशाय सहस्रशिरसे स्वर्गेशाय नमो नमः ॥ १३२॥
oṃ kārāya namastubhyaṃ caturdhā saṃsthitāya ca |gaganeśāya sahasraśirase svargeśāya namo namaḥ || 132||
सप्तलोकाय पातालनरकेशाय वै नमः ।अष्टक्षेत्राष्टरूपाय परात्परतराय च ॥ १३३॥
saptalokāya pātālanarakeśāya vai namaḥ |aṣṭakṣetrāṣṭarūpāya parātparatarāya ca || 133||
सहस्रशिरसे तुभ्यं सहस्राय च ते नमः ।सहस्रपादयुक्ताय शर्वाय परमेष्ठिने ॥ १३४॥
sahasraśirase tubhyaṃ sahasrāya ca te namaḥ |sahasrapādayuktāya śarvāya parameṣṭhine || 134||
नवात्मतत्त्वरूपाय नवाष्टात्मात्मशक्तये ।पुनरष्टप्रकाशाय तथाष्टाष्टकमूर्तये ॥ १३५॥
navātmatattvarūpāya navāṣṭātmātmaśaktaye |punaraṣṭaprakāśāya tathāṣṭāṣṭakamūrtaye || 135||
चतुःषष्ट्यात्मतत्त्वाय पुनरष्टविधाय ते ।गुणाष्टकवृतायैव गुणिने निर्गुणाय ते ॥ १३६॥
catuḥṣaṣṭyātmatattvāya punaraṣṭavidhāya te |guṇāṣṭakavṛtāyaiva guṇine nirguṇāya te || 136||
मूलस्ताय नमस्तुभ्यं शास्वतस्थानवासिने ।नाभिमण्डलसंस्थाय हृदि निस्स्वनकारिणे ॥ १३७॥
mūlastāya namastubhyaṃ śāsvatasthānavāsine |nābhimaṇḍalasaṃsthāya hṛdi nissvanakāriṇe || 137||
कन्धरे च स्थितायैव तालुरन्ध्रस्थिताय च ।भ्रूमध्ये संस्थितायैव नादमध्ये स्थिताय च ॥ १३८॥
kandhare ca sthitāyaiva tālurandhrasthitāya ca |bhrūmadhye saṃsthitāyaiva nādamadhye sthitāya ca || 138||
चन्द्रबिम्बस्थितायैव शिवाय शिवरूपिणे ।वह्निसोमार्करूपाय षट्त्रिंशच्छक्तिरूपिणे ॥ १३९॥
candrabimbasthitāyaiva śivāya śivarūpiṇe |vahnisomārkarūpāya ṣaṭtriṃśacchaktirūpiṇe || 139||
त्रिधा संवृत्य लोकान्वै प्रसुप्तभुजगात्मने ।त्रिप्रकारं स्तितायैव त्रेताग्निमयरूपिणे ॥ १४०॥
tridhā saṃvṛtya lokānvai prasuptabhujagātmane |triprakāraṃ stitāyaiva tretāgnimayarūpiṇe || 140||
सदाशिवाय शान्ताय महेशाय पिनाकिने ।सर्वज्ञाय शरण्याय सद्योजाताय वै नमः ॥ १४१॥
sadāśivāya śāntāya maheśāya pinākine |sarvajñāya śaraṇyāya sadyojātāya vai namaḥ || 141||
अघोराय नमस्तुभ्यं वामदेवाय ते नमः ।तत्पुरुषाय नमोऽस्तु ईशानाय नमो नमः ॥ १४२॥
aghorāya namastubhyaṃ vāmadevāya te namaḥ |tatpuruṣāya namo'stu īśānāya namo namaḥ || 142||
नमस्त्रिंशत्प्रकाशाय शान्तातीताय वै नमः ।अनन्तेशाय सूक्ष्माय उत्तमाय नमोऽस्तु ते ॥ १४३॥
namastriṃśatprakāśāya śāntātītāya vai namaḥ |ananteśāya sūkṣmāya uttamāya namo'stu te || 143||
एकाक्षाय नमस्तुभ्यमेकरुद्राय ते नमः ।नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं श्रीकण्ठाय शिखण्डिने ॥ १४४॥
ekākṣāya namastubhyamekarudrāya te namaḥ |namastrimūrtaye tubhyaṃ śrīkaṇṭhāya śikhaṇḍine || 144||
अनन्तासनसंस्थाय अनन्तायान्तकारिणे ।विमलाय विशालाय विमलाङ्गाय ते नमः ॥ १४५॥
anantāsanasaṃsthāya anantāyāntakāriṇe |vimalāya viśālāya vimalāṅgāya te namaḥ || 145||
विमलासनसंस्थाय विमलार्थार्थरूपिणे ।योगपीठान्तरस्थाय योगिने योगदायिने ॥ १४६॥
vimalāsanasaṃsthāya vimalārthārtharūpiṇe |yogapīṭhāntarasthāya yogine yogadāyine || 146||
योगिनां हृदि संस्थाय सदा नीवारशूकवत् ।प्रत्याहाराय ते नित्यं प्रत्याहाररताय ते ॥ १४७॥
yogināṃ hṛdi saṃsthāya sadā nīvāraśūkavat |pratyāhārāya te nityaṃ pratyāhāraratāya te || 147||
प्रत्याहाररतानां च प्रतिस्थानस्थिताय च ।धारणायै नमस्तुभ्यं धारणाभिरताय ते ॥ १४८॥
pratyāhāraratānāṃ ca pratisthānasthitāya ca |dhāraṇāyai namastubhyaṃ dhāraṇābhiratāya te || 148||
धारणाभ्यासयुक्तानां पुरस्तात्संस्थिताय च ।ध्यानाय ध्यानरूपाय ध्यानगम्याय ते नमः ॥ १४९॥
dhāraṇābhyāsayuktānāṃ purastātsaṃsthitāya ca |dhyānāya dhyānarūpāya dhyānagamyāya te namaḥ || 149||
ध्येयाय ध्येयगम्याय ध्येयध्यानाय ते नमः ।ध्येयानामपि ध्येयाय नमो ध्येयतमाय ते ॥ १५०॥
dhyeyāya dhyeyagamyāya dhyeyadhyānāya te namaḥ |dhyeyānāmapi dhyeyāya namo dhyeyatamāya te || 150||
समाधानाभिगम्याय समाधानाय ते नमः ।समाधानरतानां तु निर्विकल्पार्थरूपिणे ॥ १५१॥
samādhānābhigamyāya samādhānāya te namaḥ |samādhānaratānāṃ tu nirvikalpārtharūpiṇe || 151||
दग्ध्वोद्धृतं सर्वमिदं त्वयाद्य जगत्त्रयं रुद्र पुरुत्रयं हि ।कस्तोतुमिच्छेत्कथमीदृशं त्वां स्तोष्येह तुष्टाय शिवाय तुभ्यम् ॥ १५२॥
dagdhvoddhṛtaṃ sarvamidaṃ tvayādya jagattrayaṃ rudra purutrayaṃ hi |kastotumicchetkathamīdṛśaṃ tvāṃ stoṣyeha tuṣṭāya śivāya tubhyam || 152||
भक्त्या च तुष्ट्याद्भुतदर्शनाच्च मर्त्या अमर्त्या अपि देवदेव ।एते गणाः सिद्धगणैः प्रणामं कुर्वन्ति देवेश गणेश तुभ्यम् ॥ १५३॥
bhaktyā ca tuṣṭyādbhutadarśanācca martyā amartyā api devadeva |ete gaṇāḥ siddhagaṇaiḥ praṇāmaṃ kurvanti deveśa gaṇeśa tubhyam || 153||
निरीक्षणादेव विभोऽसि दग्धुं पुरत्रयं चैव जगत्त्रयं च ।लीलालसेनाम्बिकया क्षणेन दग्धं किलेषुश्च तदाथ मुक्तः ॥ १५४॥
nirīkṣaṇādeva vibho'si dagdhuṃ puratrayaṃ caiva jagattrayaṃ ca |līlālasenāmbikayā kṣaṇena dagdhaṃ kileṣuśca tadātha muktaḥ || 154||
कृतो रथश्चैषुवरश्च शुभ्रं शरासनं ते त्रिपुरक्षयाय ।अनेकयत्नैश्च मयाथ तुभ्यं फलं न दृष्टं सुरसिद्धसङ्घैः ॥ १५५॥
kṛto rathaścaiṣuvaraśca śubhraṃ śarāsanaṃ te tripurakṣayāya |anekayatnaiśca mayātha tubhyaṃ phalaṃ na dṛṣṭaṃ surasiddhasaṅghaiḥ || 155||
रथो रथी देववरो हरिश्च रुद्रः स्वयं शक्रपितामहौ च ।त्वमेव सर्वे भगवन् कथं तु स्तोष्ये ह्यतोष्यं प्रणिपत्य मूर्ध्ना ॥ १५६॥
ratho rathī devavaro hariśca rudraḥ svayaṃ śakrapitāmahau ca |tvameva sarve bhagavan kathaṃ tu stoṣye hyatoṣyaṃ praṇipatya mūrdhnā || 156||
अनन्तपादस्त्वमनन्तबाहुरनन्तमूर्धान्तकरः शिवश्च ।अनन्तमूर्तिः कथमीदृशं त्वां तेष्ये ह्यतोष्यं कथमीदृशं त्वाम् ॥ १५७॥
anantapādastvamanantabāhuranantamūrdhāntakaraḥ śivaśca |anantamūrtiḥ kathamīdṛśaṃ tvāṃ teṣye hyatoṣyaṃ kathamīdṛśaṃ tvām || 157||
नमो नमः सर्वविदे शिवाय रुद्राय शर्वाय भवाय तुभ्यम् ।स्तूलाय सूक्ष्माय सुसूक्ष्मसूक्ष्मसूक्ष्माय सूक्ष्मार्थविदे विधात्रे ॥ १५८॥
namo namaḥ sarvavide śivāya rudrāya śarvāya bhavāya tubhyam |stūlāya sūkṣmāya susūkṣmasūkṣmasūkṣmāya sūkṣmārthavide vidhātre || 158||
स्रष्ट्रे नमः सर्वसुरासुराणां भर्त्रे च हर्त्रे जगतां विधात्रे ।नेत्रे सुराणामसुरेश्वराणां दात्रे प्रशास्त्रे मम सर्वशास्त्रे ॥ १५९॥
sraṣṭre namaḥ sarvasurāsurāṇāṃ bhartre ca hartre jagatāṃ vidhātre |netre surāṇāmasureśvarāṇāṃ dātre praśāstre mama sarvaśāstre || 159||
वेदान्तवेद्याय सुनिर्मलाय वेदार्थविद्भिः सततं स्तुताय ।वेदात्मरूपाय भवाय तुभ्यमन्ताय मध्याय सुमध्यमाय ॥ १६०॥
vedāntavedyāya sunirmalāya vedārthavidbhiḥ satataṃ stutāya |vedātmarūpāya bhavāya tubhyamantāya madhyāya sumadhyamāya || 160||
आद्यन्तशून्याय च संस्थिताय तथा त्वशून्याय च लिङ्गिने च ।अलिङ्गिने लिङ्गमयाय तुभ्यं लिङ्गाय वेदादिमयाय साक्षात् ॥ १६१॥
ādyantaśūnyāya ca saṃsthitāya tathā tvaśūnyāya ca liṅgine ca |aliṅgine liṅgamayāya tubhyaṃ liṅgāya vedādimayāya sākṣāt || 161||
रुद्राय मूर्धाननिकृन्तनाय ममादिदेवस्य च यज्ञमूर्तेः ।विध्वान्तभङ्गं मम कर्तुमीश दृष्ट्वैव भूमौ करजाग्रकोट्या ॥ १६२॥
rudrāya mūrdhānanikṛntanāya mamādidevasya ca yajñamūrteḥ |vidhvāntabhaṅgaṃ mama kartumīśa dṛṣṭvaiva bhūmau karajāgrakoṭyā || 162||
अहो विचित्रं तव देवदेव विचेष्टितं सर्वसुरासुरेश ।देहीव देवैः सह देवकार्यं करिष्यसे निर्गुणरूपतत्त्व ॥ १६३॥
aho vicitraṃ tava devadeva viceṣṭitaṃ sarvasurāsureśa |dehīva devaiḥ saha devakāryaṃ kariṣyase nirguṇarūpatattva || 163||
एकं स्थूलं सूक्ष्ममेकं सुसूक्ष्मं मूर्तामूर्तं मूर्तमेकं ह्यमूर्तम् ।एकं दृष्टं वाङ्मयं चैकमीशं ध्येयं चैकं तत्त्वमत्राद्भुतं ते ॥ १६४॥
ekaṃ sthūlaṃ sūkṣmamekaṃ susūkṣmaṃ mūrtāmūrtaṃ mūrtamekaṃ hyamūrtam |ekaṃ dṛṣṭaṃ vāṅmayaṃ caikamīśaṃ dhyeyaṃ caikaṃ tattvamatrādbhutaṃ te || 164||
स्वप्ने दृष्टं यत्पदार्थं ह्यलक्ष्यं दृष्टं नूनं भाति मन्ये न चापि ।मूर्तिर्नो वै देवमीशान देवैर्लक्ष्या यत्नैरप्यलक्ष्यं कथं तु ॥ १६५॥
svapne dṛṣṭaṃ yatpadārthaṃ hyalakṣyaṃ dṛṣṭaṃ nūnaṃ bhāti manye na cāpi |mūrtirno vai devamīśāna devairlakṣyā yatnairapyalakṣyaṃ kathaṃ tu || 165||
दिव्यः क्व देवेश भवत्प्रभावो वयं क्व भक्तिः क्व च ते स्तुतिश्च ।तथापि भक्त्या विलपन्तमीश पितामहं मां भगवन्क्षमस्व ॥ १६६॥
divyaḥ kva deveśa bhavatprabhāvo vayaṃ kva bhaktiḥ kva ca te stutiśca |tathāpi bhaktyā vilapantamīśa pitāmahaṃ māṃ bhagavankṣamasva || 166||
सूत उवाच ।य इमं शृणुयाद्द्विजोत्तमा भुवि देवं प्रणिपत्य वा पठेत् ।स च मुञ्चति पापबन्धनं भवभक्त्या पुरशासितुः स्तवम् ॥ १६७॥
sūta uvāca |ya imaṃ śṛṇuyāddvijottamā bhuvi devaṃ praṇipatya vā paṭhet |sa ca muñcati pāpabandhanaṃ bhavabhaktyā puraśāsituḥ stavam || 167||
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे द्विसप्ततितमाध्यायान्तर्गतंपितामहकृतं शिवस्तोत्रं समाप्तम् ।लिङ्गपुराण । पूर्वभाग । अध्याय ७२/१२२१६७॥लिन्गपुराण । पूर्वभाग । अध्याय ७२/१२२-१६७॥
iti śrīliṅgamahāpurāṇe pūrvabhāge dvisaptatitamādhyāyāntargataṃpitāmahakṛtaṃ śivastotraṃ samāptam |liṅgapurāṇa | pūrvabhāga | adhyāya 72/122167||lingapurāṇa | pūrvabhāga | adhyāya 72/122-167||
॥ इति शिवस्तोत्रम् (पितामहकृतं २ लिङ्गपुराणान्तर्गतम् प्रसीद देवदेवेश प्रसीद परमेश्वर) सम्पूर्णम् ॥
Recitation complete
- Meaning
- Grammar
Meanings, sources and related recitations appear here once you finish reading.
Questions
How many verses are in Pitamahakritam 2 Shiva Stotram?
Pitamahakritam 2 Shiva Stotram has 47 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.
Can I read Pitamahakritam 2 Shiva Stotram in Telugu, Kannada or Tamil?
Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.
Is there a PDF of Pitamahakritam 2 Shiva Stotram?
You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.
